ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਕਚ੍ਚਿਤ੍ ਰਾਜਾऽऽਹੁਕੋ ਜੀਵਤਿ ਅਸਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋऽਸ੍ਯ ਚਾਨੁਜਃ । ਹृਦੀਕਃ ਸਸੁਤੋऽਕ੍ਰੂਰੋ ਜਯਨ੍ਤਗਦਸਾਰਣਾਃ

ਕੀ ਰਾਜਾ ਆਹੁਕ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹਦਾ ਮਾੜਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਵੀ? ਹ੍ਰੀਦਿਕਾ, ਉਹਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਅਕਰੂਰ, ਜਯੰਤ, ਗਦਾ ਤੇ ਸਾਰਣ—all ਚੰਗੇ ਹਨ?

ਆਸਤੇ ਕੁਸ਼ਲਂ ਕਚ੍ਚਿਤ੍ ਯੇ ਚ ਸ਼ਤ੍ਰੁਜਿਦਾਦਯਃ । ਕਚ੍ਚਿਦਾਸ੍ਤੇ ਸੁਖਂ ਰਾਮੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਸਾਤ੍ਵਤਾਂ ਪ੍ਰਭੁਃ

ਸ਼ਤ੍ਰੁਜਿਤ ਆਦਿ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਭਲੇ-ਚੰਗੇ ਹਨ? ਸਾਤਵਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਰਾਮ ਜੀ ਸੁਖੀ ਹਨ?

ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਃ ਸਰ੍ਵਵृष੍ਣੀਨਾਂ ਸੁਖਮਾਸ੍ਤੇ ਮਹਾਰਥਃ । ਗਮ੍ਭੀਰਰਯੋऽਨਿਰੁਦ੍ਧੋ ਵਰ੍ਧਤੇ ਭਗਵਾਨੁਤ

ਸਾਰੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਸੁਖੀ ਹੈ? ਡੂੰਘੀ ਪ੍ਰੀਤ ਵਾਲਾ ਅਨੀਰੁੱਧ ਵਧ ਰਿਹਾ ਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ?

ਸੁषੇਣਸ਼੍ਚਾਰੁਦੇष੍ਣਸ਼੍ਚ ਸਾਮ੍ਬੋ ਜਾਮ੍ਬਵਤੀਸੁਤਃ । ਅਨ੍ਯੇ ਚ ਕਾਰ੍ष੍ਣਿਪ੍ਰਵਰਾਃ ਸਪੁਤ੍ਰਾ ऋषਭਾਦਯਃ

ਸੁਸ਼ੇਣ, ਚਾਰੁਦੇਸ਼, ਜਾਮ੍ਬਵਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਾਂਬ ਤੇ ਹੋਰ ਕਰਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਰਿਸ਼ਭ ਆਦਿ—all ਚੰਗੇ ਹਨ?

ਤਥੈਵਾਨੁਚਰਾਃ ਸ਼ੌਰੇਃ ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵੋਦ੍ਧਵਾਦਯਃ । ਸੁਨਨ੍ਦਨਨ੍ਦਸ਼ੀਰ੍षਣ੍ਯਾ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਸਾਤ੍ਵਤਰ੍षਭਾਃ

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ੌਰੀ ਦੇ ਸਾਥੀ—ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵ, ਉਧਵ, ਸੁਨੰਦ, ਨੰਦ, ਸ਼ੀਰਸ਼ਣਯ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਤਵਤਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ—all ਚੰਗੇ ਹਨ?

ਅਪਿ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਾਸਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਰਾਮਕृष੍ਣ ਭੁਜਾਸ਼੍ਰਯਾਃ । ਅਪਿ ਸ੍ਮਰਨ੍ਤਿ ਕੁਸ਼ਲਂ ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਬਦ੍ਧਸੌਹृਦਾਃ

ਕੀ ਰਾਮ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਬਲ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਸੁਖੀ ਹਨ? ਜੋ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਖੈਰ-ਖ਼ਬਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ?

ਭਗਵਾਨਪਿ ਗੋਵਿਨ੍ਦੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯੋ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਃ । ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਪੁਰੇ ਸੁਧਰ੍ਮਾਯਾਂ ਸੁਖਮਾਸ੍ਤੇ ਸੁਹृਦ੍‌ਵृਤਃ

ਕੀ ਗੋਵਿੰਦ, ਜੋ ਭਗਵਾਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆਲੂ ਹੈ, ਸੁਧਰਮਾ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਸੁਖੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ?

ਮਙ੍‌ਗਲਾਯ ਚ ਲੋਕਾਨਾਂ ਕ੍ਸ਼ੇਮਾਯ ਚ ਭਵਾਯ ਚ । ਆਸ੍ਤੇ ਯਦੁਕੁਲਾਮ੍ਭੋਧੌ ਆਦ੍ਯੋऽਨਨ੍ਤਸਖਃ ਪੁਮਾਨ੍

ਕੀ ਜਗਤ ਦੀ ਭਲਾਈ, ਸੁਖ-ਚੈਨ ਤੇ ਵਾਧੇ ਲਈ, ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਦਿ ਪੁਰਖ, ਅਨੰਤ ਮਿੱਤਰ, ਵੱਸਦਾ ਹੈ?

ਯਦ੍‍ਬਾਹੁਦਣ੍ਡਗੁਪ੍ਤਾਯਾਂ ਸ੍ਵਪੁਰ੍ਯਾਂ ਯਦਵੋऽਰ੍ਚਿਤਾਃ । ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਤਿ ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਂ ਮਹਾਪੌਰੁषਿਕਾ ਇਵ

ਜਦੋਂ ਯਾਦਵ ਆਪਣੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਆਦਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਵੀਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਰਵੋਤਮ ਆਨੰਦ ਵਿਚ ਖੇਡਦੇ ਹਨ।

ਯਤ੍ ਪਾਦਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਮੁਖ੍ਯ ਕਰ੍ਮਣਾ ਸਤ੍ਯਾਦਯੋ ਦ੍ਵ੍ਯष੍ਟਸਹਸ੍ਰਯੋषਿਤਃ । ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਸਙ੍‌ਖ੍ਯੇ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਂਸ੍ਤਦਾਸ਼ਿषੋ ਹਰਨ੍ਤਿ ਵਜ੍ਰਾਯੁਧਵਲ੍ਲਭੋਚਿਤਾਃ

ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨਾ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੁੱਖ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ, ਸਤਿਆ ਤੇ ਹੋਰ ਸੋਲ੍ਹ ਹਜ਼ਾਰ ਔਰਤਾਂ ਨੇ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਦੇਵੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਪਿਆਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ।

ਯਦ੍‍ਬਾਹੁਦਣ੍ਡਾਭ੍ਯੁਦਯਾਨੁਜੀਵਿਨੋ ਯਦੁਪ੍ਰਵੀਰਾ ਹ੍ਯਕੁਤੋਭਯਾ ਮੁਹੁਃ । ਅਧਿਕ੍ਰਮਨ੍ਤ੍ਯਙ੍‌ਘ੍ਰਿਭਿਰਾਹृਤਾਂ ਬਲਾਤ੍ ਸਭਾਂ ਸੁਧਰ੍ਮਾਂ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮੋਚਿਤਾਮ੍

ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਡਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਲਿਆਈ ਹੋਈ ਸੁਧਰਮਾ ਸਭਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ, ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਤੇऽਨਾਮਯਂ ਤਾਤ ਭ੍ਰष੍ਟਤੇਜਾ ਵਿਭਾਸਿ ਮੇ । ਅਲਬ੍ਧਮਾਨੋऽਵਜ੍ਞਾਤਃ ਕਿਂ ਵਾ ਤਾਤ ਚਿਰੋषਿਤਃ

ਪਿਆਰੇ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ? ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਚਮਕ ਘੱਟ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਹਾਸਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ, ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਹੋਈ, ਜਾਂ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਦੂਰ ਰਹੇ ਹੋ?

ਕਚ੍ਚਿਤ੍ ਨਾਭਿਹਤੋऽਭਾਵੈਃ ਸ਼ਬ੍ਦਾਦਿਭਿਰਮਙ੍‌ਗਲੈਃ । ਨ ਦਤ੍ਤਮੁਕ੍ਤਮਰ੍ਥਿਭ੍ਯ ਆਸ਼ਯਾ ਯਤ੍ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍

ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਸ਼ੁਭ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵਿਘਨਾਂ ਨੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵਾਅਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੁਝ ਦੇਣ ਜਾਂ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕਮੀ ਕੀਤੀ?

ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਬਾਲਂ ਗਾਂ ਵृਦ੍ਧਂ ਰੋਗਿਣਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮ੍ । ਸ਼ਰਣੋਪਸृਤਂ ਸਤ੍ਤ੍ਵਂ ਨਾਤ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ੀਃ ਸ਼ਰਣਪ੍ਰਦਃ

ਕੀ ਤੁਸੀਂ, ਸ਼ਰਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਬੱਚਾ, ਗਾਂ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਰੋਗੀ, ਔਰਤ ਜਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਜੀਵ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਸ਼ਰਨ ਲਈ ਆਇਆ, ਨੂੰ ਠੁਕਰਾਇਆ ਨਹੀਂ?

ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਤ੍ਵਂ ਨਾਗਮੋऽਗਮ੍ਯਾਂ ਗਮ੍ਯਾਂ ਵਾਸਤ੍ਕृਤਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮ੍ । ਪਰਾਜਿਤੋ ਵਾਥ ਭਵਾਨ੍ ਨੋਤ੍ਤਮੈਰ੍ਨਾਸਮੈਃ ਪਥਿ

ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਐਸੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਿਲਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ, ਜਾਂ ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਿਲਣਾ ਯੋਗ ਹੈ, ਜਾਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਸਾਥੀ ਬਣਾਇਆ? ਜਾਂ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਵਧੀਆ ਜਾਂ ਘਟੀਆ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਹਾਰ ਗਏ ਹੋ?

ਅਪਿ ਸ੍ਵਿਤ੍ਪਰ੍ਯਭੁਙ੍‌ਕ੍ਥਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਮ੍ਭੋਜ੍ਯਾਨ੍ ਵृਦ੍ਧਬਾਲਕਾਨ੍ । ਜੁਗੁਪ੍ਸਿਤਂ ਕਰ੍ਮ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ ਕृਤਵਾਨ੍ਨ ਯਦਕ੍ਸ਼ਮਮ੍

ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਵੱਡਿਆਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਵੰਡ ਕੇ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਖਾਇਆ? ਜਾਂ ਕੋਈ ਐਸਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜੋ ਲਾਜ਼ਵੰਤ ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸਮਰਥਾ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੀ?

ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਪ੍ਰੇष੍ਠਤਮੇਨਾਥ ਹृਦਯੇਨਾਤ੍ਮਬਨ੍ਧੁਨਾ । ਸ਼ੂਨ੍ਯੋऽਸ੍ਮਿ ਰਹਿਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਨ੍ਯਸੇ ਤੇऽਨ੍ਯਥਾ ਨ ਰੁਕ੍

ਪਿਆਰੇ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਹੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦਿਲੋਂ ਖਾਲੀ ਅਤੇ ਵੰਞਿਆ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋ? ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਸੋਚਦੇ ਹੋ? ਜੇ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ।

ਊਚੁਸ਼੍ਚ ਸੁਹृਦਃ ਕृष੍ਣਂ ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਤੇऽਤਿਰਂਹਸਾ । ਨੈਕੋऽਪ੍ਯਭੋਜਿ ਕਵਲ ਏਹੀਤਃ ਸਾਧੁ ਭੁਜ੍ਯਤਾਮ੍

ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਏ ਹੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ! ਅਜੇ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਨੇ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ; ਆਓ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਾਓ।'

ਤਤੋ ਹਸਨ੍ ਹृषੀਕੇਸ਼ੋऽਭ੍ਯਵਹृਤ੍ਯ ਸਹਾਰ੍ਭਕੈਃ । ਦਰ੍ਸ਼ਯਂਸ਼੍ਚਰ੍ਮਾਜਗਰਂ ਨ੍ਯਵਰ੍ਤਤ ਵਨਾਦ੍ ਵ੍ਰਜਮ੍

ਫਿਰ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖਾਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਜਗਰ ਦੀ ਖਾਲ ਵਿਖਾਈ, ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਪਿੰਡ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਿਆ।

( ਵਸਂਤਤਿਲਕਾ ) ਬਰ੍ਹਪ੍ਰਸੂਨ ਨਵਧਾਤੁਵਿਚਿਤ੍ਰਿਤਾਙ੍‌ਗਃ ਪ੍ਰੋਦ੍ਦਾਮਵੇਣੁਦਲਸ਼ृਙ੍‌ਗਰਵੋਤ੍ਸਵਾਢ੍ਯਃ । ਵਤ੍ਸਾਨ੍ ਗृਣਨ੍ਨਨੁਗਗੀਤ ਪਵਿਤ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਃ ਗੋਪੀਦृਗੁਤ੍ਸਵਦृਸ਼ਿਃ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਗੋष੍ਠਮ੍

ਮੋਰ ਦੇ ਪੰਖ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਵਾਂਸਰੀ ਤੇ ਸਿੰਗ ਦੇ ਮੇਲੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਵੱਛਿਆਂ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਦਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਰਤੀ ਗਾਉਂਦਾ, ਅਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਬਣ ਕੇ, ਉਹ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।

( ਅਨੁष੍ਟੁਪ੍ ) ਅਦ੍ਯਾਨੇਨ ਮਹਾਵ੍ਯਾਲੋ ਯਸ਼ੋਦਾਨਨ੍ਦਸੂਨੁਨਾ । ਹਤੋऽਵਿਤਾ ਵਯਂ ਚਾਸ੍ਮਾਦ੍ ਇਤਿ ਬਾਲਾ ਵ੍ਰਜੇ ਜਗੁਃ

ਅੱਜ ਯਸ਼ੋਦਾ ਤੇ ਨੰਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਵੱਡਾ ਸੱਪ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਤੋਂ ਬਚ ਗਏ ਹਾਂ—ਇਹ ਬੱਚਿਆਂ ਨੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਗਾ ਕੇ ਸੁਣਾਇਆ।

ਸ਼੍ਰੀਰਾਜੋਵਾਚ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਪਰੋਦ੍‍ਭਵੇ ਕृष੍ਣੇ ਇਯਾਨ੍ਪ੍ਰੇਮਾ ਕਥਂ ਭਵੇਤ੍ । ਯੋऽਭੂਤਪੂਰ੍ਵਸ੍ਤੋਕੇषੁ ਸ੍ਵੋਦ੍‍ਭਵੇष੍ਵਪਿ ਕਥ੍ਯਤਾਮ੍

ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ, ਇੰਨਾ ਵੱਡਾ ਪਿਆਰ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਗਿਆ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ।

ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੁਕ ਉਵਾਚ । ਸਰ੍ਵੇषਾਮਪਿ ਭੂਤਾਨਾਂ ਨृਪ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮੈਵ ਵਲ੍ਲਭਃ । ਇਤਰੇऽਪਤ੍ਯਵਿਤ੍ਤਾਦ੍ਯਾਃ ਤਦ੍ਵਲ੍ਲਭਤਯੈਵ ਹਿ

ਸ਼ੁਕ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਆਪਣਾ ਆਪ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਹੋਰ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਚੇ ਜਾਂ ਧਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਆਪ ਕਰਕੇ ਹੀ ਪਿਆਰੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ।

ਤਦ੍ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਥਾ ਸ੍ਨੇਹਃ ਸ੍ਵਸ੍ਵਕਾਤ੍ਮਨਿ ਦੇਹਿਨਾਮ੍ । ਨ ਤਥਾ ਮਮਤਾਲਮ੍ਬਿ ਪੁਤ੍ਰਵਿਤ੍ਤਗृਹਾਦਿषੁ

ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਲਈ ਸਬ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਲਗਾਵ ਦੇਹਧਾਰੀ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲਗਾਵ ਪੁੱਤਰ, ਧਨ, ਘਰ ਆਦਿ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮਮਤਾ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹਨ, ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

ਦੇਹਾਤ੍ਮਵਾਦਿਨਾਂ ਪੁਂਸਾਂ ਅਪਿ ਰਾਜਨ੍ਯਸਤ੍ਤਮ । ਯਥਾ ਦੇਹਃ ਪ੍ਰਿਯਤਮਃ ਤਥਾ ਨ ਹ੍ਯਨੁ ਯੇ ਚ ਤਮ੍

ਜੋ ਲੋਕ ਦੇਹ ਨੂੰ ਹੀ ਆਪਣਾ ਆਪ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੀ ਦੇਹ ਉਨਾ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ, ਜਿੰਨਾ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।

ਦੇਹੋऽਪਿ ਮਮਤਾਭਾਕ੍ ਚੇਤ੍ ਤਰ੍ਹ੍ਯਸੌ ਨਾਤ੍ਮਵਤ੍ ਪ੍ਰਿਯਃ । ਯਜ੍ਜੀਰ੍ਯਤ੍ਯਪਿ ਦੇਹੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਜੀਵਿਤਾਸ਼ਾ ਬਲੀਯਸੀ

ਜੇ ਦੇਹ ਨੂੰ 'ਮੇਰਾ' ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਦੇਹ ਬੁੱਢਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਵੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਆਸ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।

ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਪ੍ਰਿਯਤਮਃ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਪਿ ਦੇਹਿਨਾਮ੍ । ਤਦਰ੍ਥਮੇਵ ਸਕਲਂ ਜਗਦ੍ ਏਤਤ੍ ਚਰਾਚਰਮ੍

ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਜੀਵ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਆਪਣਾ ਆਪ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇਸੀ ਲਈ, ਇਹ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ, ਚਾਹੇ ਜੜ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਚਲਦੀ-ਫਿਰਦੀ, ਉਸਦੇ ਲਈ ਹੀ ਹੈ।

ਕृष੍ਣਮੇਨਮਵੇਹਿ ਤ੍ਵਂ ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਅਖਿਲਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਜਗਦ੍ਧਿਤਾਯ ਸੋऽਪ੍ਯਤ੍ਰ ਦੇਹੀਵਾਭਾਤਿ ਮਾਯਯਾ

ਤੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ ਆਪਣਾ ਆਪ ਸਮਝ; ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਸਰੀਰ ਧਾਰ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਵਸ੍ਤੁਤੋ ਜਾਨਤਾਮਤ੍ਰ ਕृष੍ਣਂ ਸ੍ਥਾਸ੍ਨੁ ਚਰਿष੍ਣੁ ਚ । ਭਗਵਦ੍ ਰੂਪਮਖਿਲਂ ਨਾਨ੍ਯਦ੍ ਵਸ੍ਤ੍ਵਿਹ ਕਿਞ੍ਚਨ

ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇੱਥੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਚਲਦੇ-ਫਿਰਦੇ ਸਭ ਕੁਝ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹੀ ਹੈ; ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਰੂਪ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ, ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।