ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਘਰ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਧੌਮਯ, ਕ੍ਰਿਪਾਚਾਰਯ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਜਨਮ ਕੁੰਡਲੀ ਬਣਾਈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਮੰਗਲਿਕ ਕਰਮ ਕਰਵਾਏ। ਰਾਜਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਮੂਲ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਜਨਮ ਅਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਸੋਨਾ, ਗਾਂਵਾਂ, ਜ਼ਮੀਨ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਭੋਜਨ ਸਮੇਤ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਦਾਨ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਸਭ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪਾ ਕੇ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਨਮਰ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤੁਹਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਹ ਬੱਚਾ ਹੀ ਉਹ ਹੈ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਦੋਂ ਕਾਲ ਦਾ ਅਟੱਲ ਫੈਸਲਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਚਿੱਟੇ ਵਾਲ ਆਪਣੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਇਹ ਬੱਚਾ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਆਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮਿਲੇ।" "ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੁਰਾਤਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ—ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਭਗਤ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹੋਵੇਗਾ।" ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕੀ ਇਹ ਬੱਚਾ ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਚੰਗਿਆਂ ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਕੀਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਾਰਗ ਉੱਤੇ ਚੱਲੇਗਾ?" ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਪ੍ਰਿਥਾ ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵਾਂਗ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤ ਅਤੇ ਸੱਚਾ, ਰਾਮ ਦਸ਼ਰਥ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ।" "ਇਹ ਸ਼ਿਬੀ ਵਾਂਗ ਦਾਨੀ ਅਤੇ ਆਸਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਯਜਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਫੈਲਾਵੇਗਾ।" "ਇਹ ਧਨੁਧਾਰੀ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਅਰਜੁਨਾਂ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਗਨਿ ਵਾਂਗ ਅਪਰਾਜਿਤ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਅਤੀਤ ਕਰਨਾ ਔਖਾ।" "ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਬਹਾਦਰ, ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਵਾਂਗ ਅਡੋਲ, ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ ਧੀਰਜਵਾਨ, ਮਾਪਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲ।" "ਪਿਤਾਮਾ ਵਾਂਗ ਨਿਰਪੱਖ, ਸ਼ਿਵ ਵਾਂਗ ਦਇਆਲੂ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਆਸਰਾ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਭੂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਲਈ।" "ਇਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਭਗਤ ਹੋਵੇਗਾ, ਸਾਰੇ ਉੱਚ ਗੁਣਾਂ ਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਰੰਤਿਦੇਵ ਵਾਂਗ ਦਾਨੀ, ਯਯਾਤੀ ਵਾਂਗ ਧਰਮਾਤਮਾ।" "ਇਸਦੀ ਸਥਿਰਤਾ ਬਲੀ ਵਾਂਗ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤੀ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਵਾਂਗ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾ ਕਰੇਗਾ ਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇਗਾ।" "ਇਹ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਪੱਥ ਤੋਂ ਭਟਕਿਆਂ ਨੂੰ ਦੰਡ ਦੇਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਲਈ ਕਲੀ ਨੂੰ ਰੋਕੇਗਾ।" "ਜਦੋਂ ਟਕਸ਼ਕ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀ ਪੁੱਤਰ ਵਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਇਸਦੀ ਮੌਤ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰੇਗਾ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਮੋਹ ਛੱਡਕੇ ਹਰੀ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।" "ਆਤਮਾ ਦਾ ਸੱਚਾ ਰੂਪ ਜਾਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਇਹ ਵਿਆਸ ਪੁੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲੋਂ ਸੁਣੇਗਾ, ਤੇ ਗੰਗਾ ਤਟ ਉੱਤੇ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਕੇ ਪਰਮ ਪਦ ਨੂੰ ਜਾਵੇਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਹ ਬੱਚਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜਨਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਰੀਖਿਆ ਕਰੇਗਾ। ਉਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਪਿਓ ਵਲੋਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਲਕੜੀਆਂ ਨਾਲ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ। ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਹੋਏ ਅਪਰਾਧ ਦੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਵਜੋਂ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਟੈਕਸ ਜਾਂ ਜੁਰਮਾਨਿਆਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੇ, ਅਚ੍ਯੁਤ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ, ਉੱਤਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਧਨ ਲਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਧਨ ਨਾਲ, ਧਰਮਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਤਿੰਨ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾ ਕਰਵਾਈਆਂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਭੈਅ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਰਾਜੇ ਦੇ ਨਿਮੰਤਰਣ ਤੇ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਰਾਜੇ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਕੁਝ ਮਹੀਨੇ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਲਈ ਉਹਥੇ ਟਿਕਿਆ। ਫਿਰ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਆਪਣੇ ਸਾਕਿਆਂ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਸਮੇਤ, ਦਵਾਰਕਾ ਵਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਹਰੀ ਦੇ ਇਸ ਬਚਪਨ ਦੇ ਚਮਤਕਾਰ—ਭਗਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ—ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਲੜਕੇ ਜਦੋਂ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਘਟਨਾ ਆਪਣੇ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਦੱਸਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਇਹ ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮ ਕਰਤਾ ਪ੍ਰਭੂ ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਕ੍ਰੀੜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਅਘਾਸੁਰ, ਜਿਸਦੇ ਪਾਪ ਸਿਰਫ਼ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ, ਉਹ ਭੀ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਜੋ ਪਾਪੀਆਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਇਕ ਵਾਰੀ ਭੀ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ, ਉਹ ਭੀ ਪਰਮ ਭਗਤੀ ਦਾ ਰਸਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਉਹ ਜੋ ਮੋਹ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਸਦਾ ਆਤਮਾ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ! ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਦੁਜਾਤੀ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਵਿਲੱਖਣ ਚਮਤਕਾਰ ਸੁਣੇ, ਉਹ ਫਿਰ ਸੁਕਦੇਵ ਜੀ ਕੋਲੋਂ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਉਸਦਾ ਮਨ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ।" ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਕੰਮ ਹਰੀ ਨੇ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਨੌਜਵਾਨ ਲੜਕੇ ਆਪਣੇ ਜੁਆਨੀ ਵਿੱਚ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਦਕਿ ਉਹ ਵੱਖਰੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਘਟਨਾ ਸੀ?" "ਹੇ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ, ਹੇ ਆਦਰਯੋਗ ਅਚਾਰਯ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵੱਡਾ ਚਮਤਕਾਰ ਸਮਝਾਓ; ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਹਰੀ ਦੀ ਮਾਇਆ ਦਾ ਖੇਡ ਹੈ—ਹੋਰ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ।" "ਅਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਗੁਰੂ, ਭਾਵੇਂ ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜਪੁਤ ਹਾਂ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਿਤ ਪੀ ਰਹੇ ਹਾਂ।" ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਣ ਉੱਤੇ, ਬਦਰਾਯਣ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਇੰਦਰਿਆਂ ਨੂੰ ਅਨੰਤ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਯਾਦ ਆਉਣ ਤੇ ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਭਗਤ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦੇਣ ਲੱਗ ਪਏ।" "ਹੇ ਦੁਜਾਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਰੀ ਦੇ ਕ੍ਰੀੜਾ ਅਵਤਾਰ ਅਤੇ ਕਰਤਬ ਪੂਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਾ ਦਿੱਤੇ।" "ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਡਿੱਗ ਪਵੇ, ਦੁਖੀ ਹੋਵੇ, ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬੇਸਹਾਰਾ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਉਹ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ 'ਹਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਆਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਜਦੋਂ ਅਨੰਤ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸ੍ਰਵਣ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਹਨੇਰੇ ਅਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।" "ਜਿਹੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ, ਕਹਾਣੀਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਉਲੇਖ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਹੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ; ਕੇਵਲ ਉਹੀ ਸੱਚ, ਮੰਗਲਮਈ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਉਹੀ ਗੱਲ ਸੁਖਦਾਇਕ, ਮਨਮੋਹਣੀ, ਸਦਾ ਤਾਜ਼ਾ ਤੇ ਨਵੀਨ ਹੈ; ਉਹੀ ਮਨ ਦਾ ਸਦਾ ਵੱਡਾ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ; ਉਹੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ—ਜਦੋਂ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" "ਕੋਈ ਵੀ ਬੜੀ-ਬੜੀ ਬਾਣੀ, ਜੇ ਹਰੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਹੀਂ ਉਚਾਰਦੀ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਕਾਂਵਾਂ ਦੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਹੰਸ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ; ਜਿੱਥੇ ਅਚ੍ਯੁਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ, ਓਥੇ ਹੀ ਸੱਚੇ ਭਗਤ ਹਨ।" "ਉਹ ਰਚਨਾ, ਭਾਵੇਂ ਛੰਦ ਵਿੱਚ ਅਪੂਰਨ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਜੇ ਅਨੰਤ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਗੁਣ ਹਨ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਧੋ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਣਦੇ, ਗਾਉਂਦੇ ਤੇ ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ।" "ਹੇ ਅਚ੍ਯੁਤ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਕਰਮ ਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਗਿਆਨ ਵੀ, ਜੇ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਹੀਂ ਚਮਕਦੇ; ਫਿਰ ਜੇਕਰ ਵਧੀਆ ਕਰਮ ਵੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਨਾ ਹੋਣ, ਉਹ ਕਦੇ ਸਦਾ ਲਈ ਭਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।