ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਨਵਜਾਤ ਬੱਚਾ ਪੰਡਵ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਹੋਇਆ। ਚਾਰ ਲੰਬੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਕੰਨੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਲਾਲ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਗਦਾ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਇੱਕ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਰੂਪ ਬੱਚੇ ਦੇ ਚਾਰਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਾਉਂਦਾ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਘੁੰਮਾਉਂਦਾ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਫਿਰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਦੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਉਸ ਹਥਿਆਰ ਦੀ ਅੱਗੀ ਲਹਿਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਗਵਾਂ ਦਾ ਰਾਖਾ ਧੁੰਦ ਨੂੰ ਉਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਬੱਚਾ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, "ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ?" ਜਦੋਂ ਇਹ ਖਤਰਾ ਟਲ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਣਮਾਪਣ ਵਾਲਾ, ਧਰਮ ਦਾ ਰਖਿਆਕਰਤਾ, ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਪ੍ਰਭੂ, ਬੱਚੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਹੀ ਦਸ ਮਹੀਨੇ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਉੱਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਦ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਲੱਛਣ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਿ ਵੀ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਪਾਂਡੂ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵਾਰਿਸ਼ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮਿਆ, ਪਾਂਡੂ ਵਰਗੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਕੇ। ਰਾਜਾ ਨੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਧੌਮਯ, ਕ੍ਰਿਪ ਆਦਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਕੋਲੋਂ ਬੱਚੇ ਦੀ ਜਨਮ ਕੁੰਡਲੀ ਬਣਵਾਈ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਰਸਮਾਂ ਕਰਵਾਈਆਂ। ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਜਨਮ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨਾ, ਗਾਂ, ਜ਼ਮੀਨ, ਪਿੰਡ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਕੀਤਾ। ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਨਿਮਰ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੁਹਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਉਹ ਮਹਾਨ ਹੈ।" "ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਅਟੱਲ ਫੈਸਲੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਦ ਚਿੱਟਾ ਵਾਲਾ ਸਮਾਂ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਆਪ ਇਸ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਹੈ।" "ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਣੁਰਾਤਾ—ਵਿਸ਼ਣੂ ਵਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ—ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏਗਾ। ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਭਗਤ, ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਹੋਏਗਾ।" ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕੀ ਇਹ ਬੱਚਾ ਸਾਡੇ ਰਾਜਾ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚੱਲੇਗਾ, ਜੋ ਉੱਚੇ, ਜਨਾਣੇ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਸਲਾਹੀਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ?" ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਪ੍ਰਿਥਾ ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸੱਚਾ ਰਖਿਆਕਰਤਾ ਹੋਏਗਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਖਵਾਕੂ ਵਰਗਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰੇਮੀ ਅਤੇ ਸੱਚਾ, ਦਸ਼ਰਥ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਵਰਗਾ।" "ਦਾਨੀ ਅਤੇ ਆਸਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਔਸ਼ੀਨਰ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ਼ਿਬੀ ਵਰਗਾ; ਆਪਣੇ ਕੁਟੰਬ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਰਗਾ।" "ਧਨੁਧਾਰੀ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਅਰਜੁਨਾਂ ਬਰਾਬਰ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਅਜੈ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਪਾਰ ਨਾ ਹੋ ਸਕਣ ਵਾਲਾ।" "ਸ਼ੇਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਬਹਾਦੁਰ, ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਵਰਗਾ ਅਡੋਲ, ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ ਧੀਰਜਵਾਨ, ਮਾਪਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲ।" "ਆਪਣੇ ਦਾਦਾ ਵਾਂਗ ਨਿਰਪੱਖ, ਸ਼ਿਵ ਵਰਗਾ ਦਇਆਲੂ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਆਸਰਾ, ਜਿਵੇਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਲਕਸ਼ਮੀ ਲਈ।" "ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਸਾਰੇ ਉੱਚ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਵਾਲਾ; ਰੰਤਿਦੇਵ ਵਰਗਾ ਦਾਨੀ, ਯਯਾਤੀ ਵਰਗਾ ਧਰਮਾਤਮਾ।" "ਬਲੀ ਵਰਗਾ ਅਡੋਲ, ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਵਰਗਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਭਗਤ; ਇਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇਗਾ।" "ਇਹ ਰਾਜਾ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਉੱਤਪੱਤੀਕਰਤਾ ਅਤੇ ਪੱਥ ਤੋਂ ਭਟਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਏਗਾ; ਧਰਮ ਲਈ ਕਲੀ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੋਕੇਗਾ।" "ਜਦ ਟਕਸ਼ਕ, ਜੋ ਕਿ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਇਸ ਦੀ ਮੌਤ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਲਿਆਏਗਾ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਮੋਹ ਛੱਡ ਕੇ ਹਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।" "ਆਤਮਾ ਦੇ ਸੱਚੇ ਸੁਭਾਵ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਇਹ ਵਿਆਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲੋਂ ਸੁਣੇਗਾ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਕੰਢੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਕੇ, ਸਿੱਧਾ ਪਰਮ ਪਦ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਆਦਰ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ, ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਦੇਖਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰੇਗਾ। ਉਹ ਸ਼ਾਹਜ਼ਾਦਾ ਚੰਦ ਦੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਣ ਲੱਗਾ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਦਿਨੋਂ-ਦਿਨ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਪਾਲਣਾ ਨਾਲ ਪਲਿਆ। ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਹੋਈ ਭੁੱਲ ਦਾ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਟੈਕਸ ਜਾਂ ਜੁਰਮਾਨਿਆਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇ। ਉਸ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੇ, ਅਚੁਤ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ) ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ, ਉੱਤਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਧਨ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਧਨ ਨਾਲ, ਧਰਮਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਤਿੰਨ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਕਰਵਾਏ, ਹਰੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਭੀਤੀ ਅਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਬੁਲਾਏ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਰਾਜਾ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਕੁਝ ਮਹੀਨੇ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਵਾਸਤੇ ਉਥੇ ਵਿਅਤੀਤ ਕੀਤੇ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ, ਅਰਜੁਨ ਅਤੇ ਯਾਦਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਦਵਾਰਕਾ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਹਰੀ ਦੇ ਇਸ ਬਚਪਨ ਦੇ ਕਰਤੱਬ, ਭਗਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ ਲੜਕਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਵੇਖੇ ਤੇ ਵੱਡੀ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸੇ। ਇਹ ਹੈਰਾਨੀ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮ ਕਰਤਾਰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਲੀਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ ਅਘ ਜਿਹਾ ਪਾਪੀ ਵੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਪਾਪ ਧੋਤੇ ਗਏ, ਅਤਿ ਦੁਲਭ ਆਤਮ-ਸਮਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਿਆ। ਜਿਸ ਨੇ ਇਕ ਵਾਰੀ ਭੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਧਾਰ ਲਈ, ਉਹ ਭੀ ਪਰਮ ਭਗਤੀ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚਲ ਪਿਆ; ਫਿਰ ਜਿਸ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ, ਭਰਮ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਆਤਮਕ ਆਨੰਦ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਤਾਂ ਕੀ ਕਹਿਣਾ! ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਅਦਭੁਤ ਕਾਰਜ ਸੁਣ ਕੇ, ਫਿਰ ਸੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ।" ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਕੰਮ ਹਰੀ ਨੇ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ, ਉਹ ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਲੜਕੇ ਕਿਵੇਂ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਦਕਿ ਉਹ ਵੱਖਰੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹੋਏ?" "ਹੇ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ, ਹੇ ਆਦਰਨੀਯ ਅਚਾਰਯ, ਇਹ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ; ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਹਰੀ ਦੀ ਮਾਇਆ ਦਾ ਕਰਿਸ਼ਮਾ ਹੈ—ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ।" "ਅਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਅਚਾਰਯ, ਭਾਵੇਂ ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਨਾਂ ਦੇ ਖ਼ਤਰੀ ਹਾਂ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਿਰੰਤਰ ਪੀ ਰਹੇ ਹਾਂ।" ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਫਿਰ ਆਖਿਆ, "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਣ ਉੱਤੇ, ਬਦਰਾਯਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇੰਦਰਿਆਂ ਦਾ ਚਿੱਤ ਅਨੰਤ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ, ਯਾਦ ਆਉਣ 'ਤੇ ਬਾਹਰਲੇ ਹੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਏ ਤੇ ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ ਉਸ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।" "ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀਆਂ ਲੀਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਕਰਤੱਬ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣਾਏ ਹਨ।" "ਜੋ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਡਿੱਗ ਪਵੇ, ਪੈਰ ਫਿਸਲ ਜਾਵੇ, ਦੁੱਖੀ ਹੋਵੇ, ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬੇਸਹਾਰਾ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਉਹ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ 'ਹਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਆਖੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" "ਜਦ ਅਨੰਤ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਤੀਜ਼ ਹਵਾ ਹਨੇਰੇ ਤੇ ਬੱਦਲ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।" "ਜਿਹੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਜਾਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੁਣਾਉਣੀਆਂ; ਸੱਚ, ਸ਼ੁਭਤਾ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਉਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇ।