ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਮੁਕੁੰਦ ’ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਉਹ ਇੱਛਾਵਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਲੋਭਣੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਕੀ ਮਹੱਤਵ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ? ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਭੁੱਖੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹਨਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੇ ਆਨੰਦ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੀਰ ਬੱਚਾ ਅਜੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਹਥਿਆਰ ਦੀ ਜਲਨ ਨਾਲ ਸੜ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਰੂਪ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਅੰਗੂਠੇ ਦੇ ਆਕਾਰ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਮੁਕੁਟ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਕਾਲਾ ਰੰਗ, ਚਮਕਦਾਰ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਅਚੂਤ ਪੁਰਖ। ਉਹ ਚਾਰ ਲੰਬੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਮੁੰਦਰੀਆਂ ਪਹਿਨੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਲਾਲ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ, ਗਦਾ ਹੱਥ ਵਿਚ, ਉਹ ਬੱਚੇ ਦੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਗਦਾ ਨੂੰ ਉਚਾਲਦਾ ਜਿਵੇਂ ਜਲਦਾ ਹੋਇਆ ਉਲਕਾਪਿੰਡ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਉਸ ਹਥਿਆਰ ਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਗੋਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਧੁੰਦ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਬੱਚਾ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, "ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ?" ਜਦੋਂ ਉਹ ਖਤਰਾ ਟਲ ਗਿਆ, ਤਦੋਂ ਉਹ ਅਪਾਰ ਪ੍ਰਭੂ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਖੇ, ਸਭ ਵਿਆਪਕ, ਬੱਚੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗੇ ਹੀ ਦਸ ਮਹੀਨੇ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ’ਤੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਗੁਣ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਗ੍ਰਹਿ ਵੀ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਪਾਂਡੂ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵਾਰਸ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮਿਆ, ਪਾਂਡੂ ਵਰਗੀ ਹੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਰਾਜੇ ਨੇ, ਮਨ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ—ਧੌਮਯ, ਕ੍ਰਿਪ ਆਦਿਕ—ਤੋਂ ਬੱਚੇ ਦੀ ਜਨਮ ਕੁੰਡਲੀ ਬਣਵਾਈ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕਰਵਾਏ। ਰਾਜੇ ਨੇ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਨਮ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ’ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨਾ, ਗਾਂਵਾਂ, ਜ਼ਮੀਨ, ਪਿੰਡ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਚੰਗਾ ਭੋਜਨ ਦਿਤਾ। ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਨਿਮਰ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪੁਰੂ ਵੰਸ਼ੀ, ਤੇਰੇ ਘਰ ਇਹੀ ਵਾਰਸ ਹੈ।" "ਨਸੀਬ ਦੇ ਅਟੱਲ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਚਿੱਟੇ ਵਾਲ ਆਪਣੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਣਗੇ, ਇਹ ਬੱਚਾ ਵਿਸ਼ਣੂ ਵੱਲੋਂ ਤੇਰੀ ਮੰਗਲ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।" "ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਣੁਰਾਤਾ—ਵਿਸ਼ਣੂ ਵੱਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ—ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ। ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਭਗਤ ਤੇ ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਹੋਵੇਗਾ।" ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕੀ ਇਹ ਬੱਚਾ ਸਾਡੇ ਰਾਜਾ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਪਰੰਪਰਾ ਤੇ ਚੱਲੇਗਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਚੰਗਿਆਂ ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਲਾਹੀ ਜਾਂਦੇ ਹਨ?" ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਪ੍ਰਿਥਾ ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸੱਚਾ ਰਾਖਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵਰਗਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਨਿੱਠਾ ਤੇ ਸੱਚਾ, ਦਸ਼ਰਥ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਵਾਂਗ।" "ਇਹ ਦਾਨੀ ਤੇ ਆਸਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਔਸ਼ੀਨਰ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ਼ਿਬੀ ਵਾਂਗ; ਆਪਣੇ ਕੁਲ ਦੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਧਾਏਗਾ, ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ।" "ਧਨੁਧਾਰੀ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਦੋਵੇਂ ਅਰਜੁਨਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ, ਅਣਜਿੱਤ ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਪਾਰ ਨਾ ਹੋ ਸਕਣ ਵਾਲਾ।" "ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਵੀਰ, ਹਿਮਾਲਿਆ ਵਾਂਗ ਅਡੋਲ, ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ ਧੀਰਜੀ, ਤੇ ਮਾਪਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲ।" "ਆਪਣੇ ਦਾਦਾ ਵਾਂਗ ਨਿਰਪੱਖ, ਸ਼ਿਵ ਵਾਂਗ ਦਇਆਲੂ, ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਆਸਰਾ, ਜਿਵੇਂ ਭਗਵਾਨ ਲਕਸ਼ਮੀ ਲਈ।" "ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਭਗਤ ਹੋ ਕੇ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਉੱਚ ਗੁਣਾਂ ਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ; ਦਾਨ ਵਿਚ ਰੰਤਿਦੇਵ ਵਾਂਗ, ਧਰਮ ਵਿਚ ਯਯਾਤੀ ਵਾਂਗ।" "ਅਡੋਲਤਾ ਵਿਚ ਬਲੀ ਵਾਂਗ, ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਵਾਂਗ; ਇਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾ ਕਰੇਗਾ ਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇਗਾ।" "ਇਹ ਰਾਜਾ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਤੇ ਪੱਥ ਤੋਂ ਭਟਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਦੰਡਕ ਹੋਵੇਗਾ; ਧਰਮ ਲਈ, ਕਲੀ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੋਕੇਗਾ।" "ਜਦੋਂ ਇਸ ਨੂੰ ਤਖ਼ਸ਼ਕ ਵੱਲੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਮੌਤ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗੇਗਾ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਭੇਜਿਆ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਮੋਹ ਛੱਡ ਕੇ ਹਰੀ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।" "ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਰੂਪ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਵਿਆਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀ ਤੋਂ ਸੁਣੇਗਾ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਸਿੱਧਾ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਆਦਰਤ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਇਹ ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਵੇਖੇ ਹੋਏ ਚਮਤਕਾਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰੇਗਾ। ਉਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਪਿਆਰ ਤੇ ਪਾਲਣਾ ਮਿਲਦੀ ਰਹੀ। ਰਾਜੇ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਹੋਈ ਭੁੱਲ ਦਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਦੌਲਤ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ, ਟੈਕਸ ਤੇ ਜੁਰਮਾਨਿਆਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੇ, ਅਚੂਤ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ, ਉੱਤਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਲਿਆ ਕੇ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ, ਧਰਮਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਤਿੰਨ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀਆਂ, ਹਰੀ ਦੀ ਭਾਰੀ ਭਗਤੀ ਤੇ ਡਰ-ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ’ਤੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਰਾਜੇ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਕੁਝ ਮਹੀਨੇ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਵਿਚ ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਫਿਰ ਰਾਜੇ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਅਰਜੁਨ ਤੇ ਯਾਦਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਦਵਾਰਕਾ ਵਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਹਰੀ ਦੇ ਇਸ ਬਚਪਨ ਦੇ ਕਰਾਮਾਤ ਭਰੇ ਕੰਮ—ਆਪਣੇ ਭਗਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ—ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਲੜਕਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਵਾਨੀ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਵੇਖੇ ਤੇ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਆਪਸ ਵਿਚ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਤਾਂ ਆਸ਼ਚਰਜ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮ ਕਰਤਾਰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਲੀਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਅਘਾ ਵਰਗੇ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਛੂਹੇ ਨਾਲ, ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਦਿਵਾ ਦਿੱਤੀ। ਜਿਸ ਨੇ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਮਨ ਵਿਚ ਰੱਖੀ, ਉਹ ਭੀ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਦੇ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ; ਫਿਰ ਉਹ ਜੋ ਮੋਹ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਸਦਾ ਆਤਮਿਕ ਆਨੰਦ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ! ਸੂਤ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਅਦਭੁਤ ਕਰਤਬ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੁੜ ਸੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ, ਆਪਣਾ ਮਨ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਵਿਚ ਲੀਨ ਕਰਕੇ, ਪੁੱਛਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।" ਰਾਜੇ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹਰੀ ਨੇ ਜੋ ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਲੜਕੇ ਆਪਣੇ ਜਵਾਨੀ ਵਿਚ ਕਿਵੇਂ ਗਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਦ ਇਹ ਵੱਖਰੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ?" "ਹੇ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ, ਹੇ ਆਦਰਨੀਯ ਅਚਾਰਯ, ਇਹ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਦੱਸੋ; ਇਹ ਸਿਰਫ ਹਰੀ ਦੀ ਮਾਇਆ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।" "ਅਸੀਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਅਚਾਰਯ, ਭਾਵੇਂ ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ ਨਾਂ ਦੇ ਖ਼ਤਰੀ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਸਦਾ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ।" ਸੂਤ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ ’ਤੇ, ਬਦਰਾਯਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇੰਦਰਿਆਂ ਦਾ ਚਿੱਤ ਅਨੰਤ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ, ਯਾਦ ਆਉਣ ’ਤੇ, ਬਾਹਰਲੇ ਹੋਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਭਗਵਤ ਭਗਤ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।" "ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਲੀਲਾ ਰੂਪ ਅਵਤਾਰਾਂ ਤੇ ਕਰਤਬ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣਾਏ ਹਨ।