ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਵਿਰਕਤ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੇ ਸੁਖਾਂ ਤੋਂ ਹਟ ਚੁਕਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਭਗਤੀ-ਯੋਗ ਦੇ ਰਾਹੀਂ, ਨਿਰੰਤਰ ਤੇ ਸਚੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ ਤਾਂ ਜੋ ਪੂਰੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਸਕੇ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਪਦੇਸ਼ ਪਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਪੈਰੀਆਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ—ਮਧੁਵਨ—ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਚਾਰ ਵਟਾ ਲਗਾਈ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਉਹ ਤਪੋਵਨ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਅੰਦਰਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਆਏ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਤਮ-ਸੰਮਾਨ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਰਾਜਨ, ਤੁਸੀਂ ਇੰਨਾ ਸੋਚ ਵਿਚ ਕਿਉਂ ਬੈਠੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਚਿਹਰਾ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਸੁੱਕ ਗਿਆ ਹੈ? ਕੀ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਜਾਂ ਧਰਮ, ਜੋ ਧਨ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਹੀ?" ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸਿਰਫ ਪੰਜ ਸਾਲ ਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਿਰਦਈ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਸਮੇਤ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਵੱਡਾ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ।" "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਦ ਉਹ ਬਚਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਬੇਸਹਾਰਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਦਿਲੋਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਭੇੜੀਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ—ਜਦ ਉਹ ਥਕਿਆ, ਭੁੱਖਾ, ਲੇਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦਾ ਕਵਲ-ਮੁਖ ਸੁੱਕਿਆ ਹੋਇਆ।" "ਹੇ ਨਾਰਦ, ਮੇਰੀ ਹਾਲਤ ਦੇਖੋ, ਇੱਕ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ! ਮੈਂ ਉਸ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਬਚੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਸਵਾਗਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ—ਮੈਂ ਕਿੰਨਾ ਨੀਚ ਹਾਂ!" ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਦੁਖੀ ਨਾ ਹੋਵੋ; ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਵੇਗੀ।" "ਉਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਐਸਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਵੱਡਾ ਬਣਾਏਗਾ।" ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਸਾਰੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਾਜਸੀ ਸ਼ਾਨ-ਸ਼ੌਕਤ ਨੂੰ ਇਕ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਹੀ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।" "ਉਥੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਈ, ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਕੇਂਦਰ ਕਰਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਿਆ, ਉੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।" "ਹਰ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਬਿਲਪਤ ਤੇ ਬੇਰ ਫਲ ਖਾ ਕੇ, ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਹਰਿ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।" "ਦੂਜੇ ਮਹੀਨੇ, ਹਰ ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ, ਉਹ ਬਚਾ ਪਤੇ, ਘਾਸ ਆਦਿ ਤੋਂ ਭੋਜਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ।" "ਤੀਜੇ ਮਹੀਨੇ, ਹਰ ਨੌਵੇਂ ਦਿਨ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਪਾਣੀ ਤੇ ਜੀਵਨ-ਯਾਪਨ ਕਰਦਾ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਿਮਰਦਾ।" "ਚੌथे ਮਹੀਨੇ, ਹਰ ਬਾਰਵੇਂ ਦਿਨ, ਉਹ ਹਵਾ ਤੇ ਜੀਵਨ-ਯਾਪਨ ਕਰਦਾ, ਆਪਣਾ ਸਵਾਸ ਨਿਯੰਤ੍ਰਿਤ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ।" "ਪੰਜਵੇਂ ਮਹੀਨੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਸਵਾਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਧੀਨ ਕਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਇੱਕ ਪੈਰ ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਅਟਲ, ਸਤੰਭ ਵਾਂਗ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।" "ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਹਰ ਥਾਂ ਤੋਂ ਹਟਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਇੰਦਰੀਆਂ ਤੇ ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਆਸਨ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਰੂਪ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।" "ਜਦ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜੋ ਆਦਿ-ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੇ ਵੱਡੇ ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾਇਆ, ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਕੰਪਣ ਲੱਗ ਪਏ।" "ਜਦ ਉਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਇੱਕ ਪੈਰ ਤੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੇ ਵੱਡੇ ਅੰਗੂਠੇ ਨਾਲ ਜਿਥੇ-ਜਿਥੇ ਉਹ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਝੁਕ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਦਾ ਪਲਾਠਾ ਭਾਰੀ ਹੋ ਕੇ ਝੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਉਸ ਨੇ ਜਦ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ, ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਬੰਦ ਕਰ ਕੇ, ਅਟਲ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਦਬਾਏ ਹੋਏ ਤੇ ਸਾਹ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਹਰਿ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਆ ਗਏ।" "ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਚਲਦੇ-ਫਿਰਦੇ ਜਾਂ ਅਡੋਲ, ਐਸਾ ਸਵਾਸ-ਨਿਯੰਤਰਣ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਤੁਸੀਂ ਹੋ। ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਕਲੇਸ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿਓ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਹਾਂ, ਹੇ ਉੱਤਾਨਪਾਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰੋ।'" "ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਡਰੋ ਨਾ। ਮੈਂ ਉਸ ਬਚੇ ਨੂੰ ਇਹ ਕਠਿਨ ਤਪਸਿਆ ਛੱਡਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿਆਂਗਾ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਜਾਓ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਸਾਹ-ਰੋਕਣ ਦੀ ਹਾਲਤ ਉਸ ਦੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇਕਤਾ ਕਰਕੇ ਹੋਈ ਸੀ।'" ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਣ ਦੇ ਡਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਉਸ ਥਾਂ ਗਿਆ ਜਿਥੇ ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਲੇਟੇ ਹੋਏ ਸਨ।" "ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਭਰਾਤ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈਆਂ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ, ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ—ਵਿਆਸ, ਧੌਮਯਾ ਆਦਿ—ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲੇ।" "ਪ੍ਰਭੂ ਵੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਧਨੰਜਯਾ ਸਮੇਤ, ਰਥ ਵਿੱਚ ਸਵਾਰ ਹੋਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਕਿਉਂਕਿ ਕੂਬੇਰਾ ਵਰਗਾ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।" "ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਚਕ੍ਰਧਾਰੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।" "ਉਥੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦਿਵ੍ਯ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਮੁੱਖ, ਅਤੇ ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।" "ਪਰਵਤ, ਨਾਰਦ, ਧੌਮਯਾ, ਆਦਰਨੀਯ ਬਦਰਾਯਣ, ਬ੍ਰਿਹਦਾਸ਼ਵ, ਭਰਦਵਾਜ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਅਤੇ ਰੇਣੁਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉਥੇ ਸਨ।" "ਵਸਿਸ਼ਠ, ਇੰਦਰਪ੍ਰਮਾਦਾ, ਤ੍ਰਿਤਾ, ਗ੍ਰਿਤਸਮਦ, ਅਸੀਤਾ, ਕਕਸ਼ੀਵਾਨ, ਗੌਤਮ, ਅਤ੍ਰਿ, ਕੌਸ਼ਿਕ ਅਤੇ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।" "ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਰਤਾ ਆਦਿ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਸਮੇਤ ਆਏ—ਕਸ਼ਿਆਪ, ਅੰਗੀਰਸ ਆਦਿ।" "ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਵਸੁਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਜੋ ਧਰਮ ਅਤੇ ਥਾਂ-ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ।" "ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਵੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਹਾਤਮ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦੇ, ਉਥੇ, ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵਜੋਂ, ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਬੈਠੇ ਸਨ।" "ਉਸ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਨਮਰਤਾ ਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਬੈਠੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗਹਿਰੀ ਲਗਾਵਟ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।" "ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਕਿੰਨਾ ਦੁਖਦਾਈ ਤੇ ਅਨਿਆਇਕ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ, ਜੋ ਦੁਖੀ ਹੋ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਅਚ੍ਯੁਤ ਦੇ ਭਗਤ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਦੁਖ ਸਹਿਣ ਜਾਂ ਕਲੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੀਣ ਲਈ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋ।" "ਵੱਡੇ ਯੋਧਾ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੁੰਤੀ, ਨੌਜਵਾਨ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ, ਵਿਧਵਾ ਹੋ ਕੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵਾਰ-ਵਾਰ, ਇੱਕ ਮਾਂ ਵਾਂਗ, ਕਈ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਸਹਿ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਜੋ ਕੁਝ ਅਸੁਖਦਾਈ ਹੈ, ਉਹ ਸਮੇਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ; ਜਿਵੇਂ ਪਵਨ ਵਲੋਂ ਬੱਦਲ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਦੁਨੀਆਂ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਰਾਜੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਨ।" "ਜਿਥੇ ਧਰਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਭੀਮ ਗਦਾ ਚਲਾਉਂਦਾ, ਧਨੰਜਯਾ ਗਾਂਡੀਵ ਧਾਰਦਾ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੁਹਾਡਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ—ਉਥੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?" "ਹੇ ਰਾਜਾ, ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਸਕਦਾ; ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਜਾਂਚ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਗਿਆਨੀ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਭਟਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਇਹ ਨਿਯਤੀ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਸਮਝੋ; ਐਸਾ ਹੁਕਮ ਹੋਣ ਤੇ, ਹੇ ਅਨਾਥ, ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।" "ਇਹ ਭਗਵਾਨ ਖੁਦ, ਆਦਿ ਨਾਰਾਯਣ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਾ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾਉਂਦੇ ਹਨ।