ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਜਦੋਂ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਯਦੂ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਅਵਤਾਰ ਲਏ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜਨਮ ਭੂਮੀ ਧਰਤੀ ਆਪ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਈ। ਸਵਰਗ ਦੀ ਗੰਗਾ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਈ, ਜਦ ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਚਰਨ ਧੋਣ ਲਈ ਉਤਰੀ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦੇ ਸਨ ਜਾਂ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਸਭ ਆਪਣੇ ਅਸਲੀ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਜੈਯ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਮ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵੀ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯਦੂ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਿ ਕਾਲ ਚੱਕਰ ਦੇ ਧਾਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਜਨਮ ਕਥਾ ਦੇਵਕੀ ਤੋਂ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਯਦੂਵੰਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਹੱਥੀਂ ਅਧਰਮ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲਾ ਚਿਹਰਾ ਚਲਦੇ ਫਿਰਦੇ ਅਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵ੍ਰਜ ਅਤੇ ਮਥੁਰਾ ਦੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ। ਜੋ ਲੋਕ ਉਸ ਯਦੂਵੰਸ਼ੀ ਦੇ ਕਰਮ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਸਮਈ ਵਿਹਾਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਦਭੁਤ ਲੀਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਅੰਜਾਮ ਦਿੱਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਦੇ ਬੰਧਨ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਚਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇਹ ਕਥਾਵਾਂ ਸੁਣਨੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੁਕੁੰਦ ਦੇ ਮਹਿਮਾ ਭਰੇ ਚਰਿਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਾ ਕੇ ਜਾਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਕੇ, ਆਮ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਭਗਤੀ ਰਾਹੀਂ ਉਸ ਦੇ ਅਬੋਧ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਮੌਤ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੀ। ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਘਰ ਛੱਡ ਕੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਨਿਕਲ ਪਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਸਵੇਂ ਸਕੰਧ ਦੇ ਦੂਜੇ ਭਾਗ ਦੀ ਨੱਬੇਵੀਂ ਅਧਿਆਇ, "ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ", ਜੋ ਪਰਮਹੰਸਾਂ ਲਈ ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਇਥੇ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।