ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਪ੍ਰਭੂ ਹਰਿ ਨੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਨ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸੌ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਿਚ ਉਤਰੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਿਚ, ਪ੍ਰਭੂ ਹਰਿ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਰਵੋਚਤਾ ਨਾਲ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਮਾਪ ਬਣਾਈ, ਅਤੇ ਜੇਹੜੇ ਯਾਦਵ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ, ਉਹ ਸਭ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੋ ਗਏ। ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਲੋਕ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ, ਸਿੰਗਾਸਨ, ਚਲਣ-ਫਿਰਣ, ਗੱਲਬਾਤ, ਖੇਡ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਾ ਸਕੇ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹੀ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਯਾਦਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਆਕਾਸ਼ ਗੰਗਾ ਉਸਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਧੋ ਕੇ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਗਈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਜਾਂ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਭ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਰੂਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਏ—ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਅਜੈਯ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਨਾਮ, ਜੋ ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂ ਬੋਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕੋਈ ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦਾ ਧਾਰੀ ਹੈ, ਨੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਜਨਮ ਦੇਵਕੀ ਤੋਂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਜਿਸਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਭ ਵੱਲ ਫੈਲ ਗਈ। ਉਹ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਅਧਰਮ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ। ਉਸਦਾ ਸੁੰਦਰ ਮਸਕਾਨਾ ਚਿਹਰਾ ਚਲਦੇ ਅਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵ੍ਰਜ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਤੀਬਰਤਾ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯਾਦਵ—ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ—ਦੇ ਉਹ ਕਰਤੱਬ, ਜੋ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਰਾਹ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਖੇਡ-ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਾਰਜ ਕਰਮ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋੜਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣੋ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ। ਮੁਕੁੰਦ ਜੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਾ ਕੇ ਜਾਂ ਚਿੰਤਨ ਕਰ ਕੇ, ਆਮ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਉਸਦੀ ਭਗਤੀ ਰਾਹੀਂ ਉਸਦੇ ਨਿਵਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੌਤ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਰਫ਼ਤਾਰ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਲਈ, ਰਾਜੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਛੱਡ ਕੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਸਵੇਂ ਸਕੰਧ ਦੇ ਦੂਜੇ ਭਾਗ ਦੀ ਨਵੇਂਵੇਂ ਚੈਪਟਰ, "ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ ਦੇ ਕਰਤੱਬਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ", ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ, ਜੋ ਪਰਮਹੰਸਾਂ ਲਈ ਹੈ, ਦਾ ਅੰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।