ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ ਆਪਣੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਝੀਲਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਦੇ ਕੇਸਰ ਨਾਲ ਰੰਗੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਾਹਾਂ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਗਾਂਧਰਵ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਢੋਲ, ਝੰਜ ਅਤੇ ਨਗਾਰੇ ਖੇਡ ਰਹੇ ਸਨ। ਭੱਟ, ਕੁਲਕਵੀ ਅਤੇ ਗਾਇਕ ਵੀਨਾਵਾਂ ਵਜਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਔਰਤਾਂ, ਹੱਸਦੀਆਂ ਤੇ ਮਸਤੀ ਭਰੇ ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਦੀਆਂ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਯਕਸ਼ਣੀਆਂ ਵਿਚ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਪੜੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਗਏ, ਚੌੜੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਖੁੱਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਤੇ ਉਹ ਵੱਡੀਆਂ ਮुठੀਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਉੱਤੇ ਛਿੜਕਦੀਆਂ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨੂੰ ਖੇਡ-ਮਸਤੀ ਵਿੱਚ ਗਲੇ ਲਾ ਲੈਂਦੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਭਰੀ ਮਸਕਾਨ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਛਾਤੀ ਕੇਸਰ ਨਾਲ ਰੰਗੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਖੇਡ ਅਤੇ ਗਲੇ ਲਗਣ ਨਾਲ ਖੁਲ ਗਏ ਸਨ। ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤਾਂ ਵਲੋਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਣ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥਣੀਆਂ ਵਿਚ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਥੀ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਨੱਚਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਗਾਇਕਾਂ, ਵਾਦਕਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਖੇਡ ਲਈ ਗਹਿਣੇ ਤੇ ਕਪੜੇ ਦਿੱਤੇ। ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਇੰਝ ਖੇਡ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਹੱਸਦਿਆਂ, ਨਜ਼ਰਾਂ ਮਿਲਾਉਂਦਿਆਂ, ਮਸਤੀ ਭਰੀ ਗੱਲਾਂ ਅਤੇ ਗਲਵਕੜੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਮਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਲ ਖਿੱਚੇ ਗਏ। ਉਹ ਮੁਕੁੰਦ ਉੱਤੇ ਹੀ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੀਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਨਸ਼ੇ ਵਾਲਿਆਂ ਜਾਂ ਮੂਰਖਾਂ ਵਰਗੇ ਭੁਲੇ ਭਟਕੇ ਹੋਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਦਾ ਕਮਲ-ਨੈਣਾਂ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੀਆਂ। ਉਹ ਰਾਣੀਆਂ ਆਪਸ ਵਿਚ ਆਖਦੀਆਂ: "ਓਹ ਕੁਰਰੀ ਪੰਛੀਏ! ਤੂੰ ਰਾਤ ਭਰ ਰੋਦੀ, ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਸਾਡਾ ਸਵਾਮੀ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਅਸਾਡੀ ਨਜ਼ਰ ਤੋਂ ਲੁਕ ਕੇ ਸੁੱਤ ਜਾਂਦਾ। ਕੀ ਤੂੰ ਵੀ, ਸਾਡੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਭਰੇ ਨਜ਼ਰਾਂ ਤੇ ਮਸਕਾਨ ਨਾਲ ਮਨ ਵਿਚ ਚੋਟ ਖਾ ਬੈਠੀ ਹੈਂ?" "ਤੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲੈਂਦੀ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਤੋਂ ਲੁਕ ਕੇ ਰੋ ਪੈਂਦੀ, ਚਕਰਵਾਕੀ। ਅਸੀਂ ਵੀ ਅਚੂਤ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਦਾਸੀ ਬਣ ਗਈਆਂ ਹਾਂ; ਜਾਂ ਫਿਰ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਵਾਲਾਂ ਲਈ ਮਾਲਾ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦੀ ਹੈਂ?" "ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਕੋਲ ਕਰਾਹਦੀ ਰਹਿੰਦੀ, ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਰਾਤ ਭਰ ਜਾਗਦੀ ਰਹਿੰਦੀ। ਕੀ ਮੁਕੁੰਦ ਨੇ ਤੇਰੇ ਮਨ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਵੀ ਖੋਹ ਲਈ, ਜੋ ਤੂੰ ਵੀ ਸਾਡੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਗਈ?" "ਚੰਨ ਮਾਹਰਾਜ! ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਭਾਰੀ ਰੋਗ ਲੱਗ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਚਾਨਣ ਘਟ ਰਹੀ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ, ਜੋ ਭੁੱਲ ਗਈਆਂ ਹਾਂ ਤੇ ਟੁੱਟੇ ਸ਼ਬਦ ਬੋਲਦੀਆਂ ਹਾਂ, ਕੀ ਤੂੰ ਵੀ ਕਮਲ-ਨੈਣਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਿਆ?" "ਮਲਯਾ ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹਵਾ! ਕੀ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੀਆਂ ਹਾਂ? ਕਿਉਂਕਿ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀਆਂ ਤੀਖੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਸਾਡੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਜਲਨ ਵਧਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।" "ਚਮਕਦਾਰ ਬੱਦਲ! ਤੂੰ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ ਹੋਵੇਂਗਾ। ਸਾਡੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤੂੰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਬੰਧਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ, ਜੋ ਸ੍ਰੀਵਤਸ ਚਿੰਨ੍ਹ ਧਾਰੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਵੀ ਉਸਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ, ਸਾਡੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਤਪਸ਼ ਨਾਲ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਹੰਝੂ ਵਗਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ।" "ਕੋਇਲਏ! ਤੇਰੀ ਕੰਬਦੀ ਗਲ੍ਹ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਐਸੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਬੋਲਦੀ ਹੈਂ ਕਿ ਮਰੇ ਹੋਏ ਵੀ ਜਿਉਂਦੇ ਹੋ ਜਾਂ। ਦੱਸ, ਅੱਜ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰੀਏ, ਪਿਆਰੀ? ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸਦਾ ਪ੍ਰੇਮੀ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈਂ।" "ਪਹਾੜ! ਤੂੰ ਨਾਂ ਹਿਲਦਾ, ਨਾਂ ਬੋਲਦਾ; ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਭੇਦ ਵਿਚਾਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਸਾਡੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੂੰ ਵੀ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ ਲਾਉਣ ਦੀ ਆਸ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ।" "ਹਾਏ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਝੀਲ ਸੁੱਕ ਗਏ, ਹੱਥ ਸੁੱਕ ਗਏ, ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਤੋਂ ਵਿਛੁੜ ਕੇ ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਰੂਪ-ਰੰਗਤ ਵੀ ਗੁਆ ਬੈਠੀਆਂ। ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਤਪਸ਼ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਦੁਖੀ ਹਾਂ।" "ਹੰਸ ਜੀ, ਆਓ, ਪਾਣੀ ਪੀਓ। ਦੱਸੋ, ਸੌਰੀ ਦੀ ਕੋਈ ਖ਼ਬਰ ਲਿਆਏ ਹੋ? ਕੀ ਤੂੰ ਉਸ ਦਾ ਦੂਤ ਹੈਂ? ਕੀ ਅਜੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਖਿਆ ਸੀ, ਠੀਕ ਹੈ? ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਸਾਡੀ ਪ੍ਰੀਤ ਹਿਲ ਗਈ? ਜੇ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਿਉਂ ਕਰੀਏ? ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਬੋਲ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ।" ਸੂਤ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ ਵਲ ਐਸਾ ਪ੍ਰੇਮ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਮਾਧਵ ਦੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।" "ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੱਡੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੇ ਮਨ ਖਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਫਿਰ ਜਿਹੜੀਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਵੇਖਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕੀ ਹਾਲ ਹੋਵੇਗਾ?" "ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ, ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚਰਨ ਦਬਾਉਣ ਤੇ ਹੋਰ ਸੇਵਾਵਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੀ ਤਪੱਸਿਆ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ!" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਅਮਲ ਕਰਕੇ, ਘਰ-ਗ੍ਰਹਸਥੀਆਂ ਲਈ ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਕਾਮ ਦੀ ਆਦਰਸ਼ ਰੀਤ ਦਿਖਾਈ।" "ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਘਰ-ਗ੍ਰਹਸਥੀ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਧਰਮ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਸੌ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰਾਣੀਆਂ ਸਨ।" "ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਰੁਕਮਣੀ ਆਦਿ ਅੱਠ ਮੁੱਖ ਰਾਣੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਮੌਰ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਲਿਖੇ ਗਏ ਹਨ।" "ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਹਰ ਰਾਣੀ ਤੋਂ ਦੱਸ-ਦੱਸ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ, ਜਿੰਨੀ ਰਾਣੀਆਂ, ਉਨੇ ਹੀ ਪੁੱਤਰ।" "ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸਨ, ਅਠਾਰਾਂ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ, ਅਨਿਰੁੱਧ, ਦੀਪਤਿਮਾਨ, ਭਾਨੁ, ਸਾਮਬ, ਮਧੁ, ਬ੍ਰਿਹਦਭਾਨੁ, ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੁ, ਵ੍ਰਿਕ, ਅਰੁਣ, ਪੁਸ਼ਕਰ, ਵੇਦਬਾਹੁ, ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵ, ਸੁਨੰਦਨ, ਚਿਤ੍ਰਬਾਹੁ, ਵਿਰੂਪ, ਕਵੀ, ਨਿਆਗ੍ਰੋਧ।" "ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਮਧੁ-ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ, ਰੁਕਮਣੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਰੇ ਪਿਤਾ ਵਰਗਾ ਮਹਾਨ ਸੀ।" "ਉਹ ਮਹਾਬਲੀ, ਰੁਕਮੀ ਦੀ ਧੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਅਨਿਰੁੱਧ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ।" "ਅਨਿਰੁੱਧ ਨੇ ਰੁਕਮੀ ਦੀ ਪੋਤਰੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਵਜ੍ਰਾ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਤੋਂ ਬਚ ਗਿਆ।" "ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਤਿਬਾਹੁ, ਉਸ ਤੋਂ ਸੁਬਾਹੁ, ਸੁਬਾਹੁ ਤੋਂ ਸ਼ਾਂਤਸੇਨਾ, ਤੇ ਸ਼ਤਸੇਨਾ ਜਨਮੇ।" "ਇਸ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵੀ ਗਰੀਬ, ਥੋੜ੍ਹੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲਾ, ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦਾ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ ਅਭਕਤ ਨਹੀਂ ਸੀ।" "ਹੇ ਰਾਜਨ! ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ ਵੱਡੇ ਹਨ।" "ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਅਠੱਤੀ ਹਜ਼ਾਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਸਨ, ਜੋ ਕੁਲ-ਗੁਰੂਆਂ ਕੋਲੋਂ ਵਿਦਿਆ ਲੈਂਦੇ ਸਨ।" "ਕੌਣ ਯਾਦਵਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਆਹੁਕ ਵੀ ਲੱਖਾਂ ਦੇ ਹਜਾਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਸੀ?" "ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਦੈਤ, ਦੇਵਾਂ ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਦੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।" "ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਿ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੌ ਤੋਂ ਇੱਕ ਵੱਧ ਕੁਟੰਬਾਂ ਵਿੱਚ ਆਏ।" "ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਭੂ ਹਰਿ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਰਵ-ਉੱਤਮਤਾ ਨਾਲ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਮਾਪਦੰਡ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਯਾਦਵ ਵਧਦੇ ਗਏ।" "ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਸੌਣ, ਬੈਠਣ, ਤੁਰਨ, ਗੱਲਾਂ, ਖੇਡਾਂ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਸਨ।