ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵ੍ਰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜਨਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਨਾ ਕਰੇ—ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਸਕਾਲੀ ਚਲ ਰਹੀ ਹੋਵੇ, ਚੁੱਕੜੇ, ਵਿਦੇਸ਼ੀ, ਪਤਿਤ, ਵਿਦਿਕ ਮਰਯਾਦਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ, ਦੋਹਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਵਿਦਵੈਸ਼ੀ, ਜਾਂ ਜਿਹੜੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ, ਕਥਾ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਸੱਚਾਈ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਦਯਾ, ਮੌਨ, ਸਾਦਗੀ, ਨਿਮਰਤਾ ਅਤੇ ਮਨ ਦੀ ਉਦਾਰਤਾ ਦਾ ਆਚਰਨ ਕਰੇ। ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਲਈ, ਗਰੀਬ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਬੀਮਾਰ, ਅਭਾਗੇ, ਪਾਪ ਕਰਣ ਵਾਲੇ, ਬਿਨਾ ਸੰਤਾਨ ਦੇ, ਜਾਂ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਹੜੀ ਮਹਿਲਾ ਗਰਭਧਾਰਣ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ, ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚੇ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਉਹ ਬਾਂਝ ਹੈ, ਜਾਂ ਉਸ ਦਾ ਬੱਚਾ ਖੋ ਗਿਆ, ਜਾਂ ਗਰਭਪਾਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹ ਕਥਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਕਥਾ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਅਮਰ ਪੂਣ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਕਥਾ ਲੱਖਾਂ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਵ੍ਰਤ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਉੱਤੇ, ਉਸ ਦੀ ਸੰਪੂਰਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਜਨਮਾਸ਼ਟਮੀ ਦੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਸੰਪੂਰਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਗਰੀਬ ਪਰ ਭਗਤ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਸੰਪੂਰਤੀ ਦੀ ਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਤਾਂ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਵੈਸ਼ਨਵ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਕਥਾ ਦਾ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਕਥਾ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਤੇ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸ਼੍ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਤੇ ਝਾਂਝ ਨਾਲ ਮਧੁਰ ਕੀਰਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਤ ਜਾਇਕਾਰ, ਆਦਰ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਸ਼ੰਖ ਦੀ ਧੁਨੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਭਿਖਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਧਨ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਜੇ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਵੈਰਾਗੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਗਾਇਨ ਅਤੇ ਵਾਦ-ਯੰਤਰ ਨਾਲ ਕੀਰਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਅਗਨਿ-ਯਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਸ਼ਲੋਕ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਿੱਠਾ ਚਾਵਲ, ਸ਼ਹਦ, ਘੀ ਅਤੇ ਤਿਲ ਹੋਰ ਸਮਗਰੀਆਂ ਨਾਲ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਦਸਵੇਂ ਸਕੰਧ ਲਈ, ਅਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਅਗਨਿ-ਯਜਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਪੁਰਾਣ ਦਾ ਸਵਰੂਪ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਹੀ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਅਗਨਿ-ਯਜਨ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਯਜਨ ਸਮਗਰੀਆਂ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁਕਾਵਟਾਂ, ਘਾਟ-ਵਾਧਾ ਦੂਰ ਹੋ ਸਕੇ। ਕੋਈ ਭੁੱਲ ਜਾਂ ਗਲਤੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਂਵਾਂ ਵਾਲਾ ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ, ਬਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਚਾਵਲ ਤੇ ਸ਼ਹਦ ਖਵਾਉਣਾ, ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਵ੍ਰਤ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸਮਰਥ ਹੋ, ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਪਲ ਭਾਰ ਦਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਸਿੰਘ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਸੁੰਦਰ ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਪੁਸਤਕ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ, ਆਮੰਤ੍ਰਣ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਤੇ ਉਪਹਾਰਾਂ, ਕਪੜੇ, ਗਹਣੇ, ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਿਹੜਾ ਮਨ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਪੂਜਾ-ਯੋਗ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਆਚਾਰਯ ਨੂੰ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੰਸਾਰਕ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁਰਾਣ, ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ, ਫਲਦਾਇਕ ਹੈ; ਇਹ ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਕਾਮ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਕੁਮਾਰਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ; ਹੋਰ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ ਖੁਦ ਹੀ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੇ ਭਾਗਵਤ ਦੀ ਕਥਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪੂਣ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ, ਸਾਰੇ ਜਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਨਿਯੰਤ੍ਰਿਤ ਸੀ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਣਦੇ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਗਿਆਨ, ਵੈਰਾਗ, ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੋ ਗਈ; ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਤਰੁਣਾਈ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹਿਤ ਕਰ ਗਈ। ਨਾਰਦ ਜੀ, ਆਪਣਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਤੇ, ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਏ, ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਰੋਮਾਂਚ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਹਨ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਧਨਿਆ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਅਸੀਮ ਦਯਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ ਹਾਂ; ਅੱਜ ਮੈਂ ਹਰਿ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਹਰਨ ਵਾਲੇ, ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਤਪਸਵੀਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਵੈਕੁੰਠ ਵਾਸੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਵੈਸ਼ਨਵ ਨਾਰਦ ਜੀ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬੋਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ, ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ, ਉਥੇ ਆ ਗਏ, ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਵਿਅਾਸ ਜੀ ਦੇ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਗਿਆਨ ਦੇ ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਚੰਦ, ਆ ਗਿਆ; ਕਥਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਪਤਿ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਭਾਗਵਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ, ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਸੁਣਾਉਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਭ ਸਭਾ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭਾ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਉਠ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਆਸਨ ਦਿੱਤਾ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਉਹ ਬੋਲੇ: "ਮੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣੋ।" ਸ਼੍ਰੀ ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਭਾਗਵਤ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਕਾਮਧੇਨੂ ਰੁੱਖ ਦਾ ਪੱਕਾ ਫਲ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਰਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੈ; ਹੇ ਸੁਜਨੋ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸ ਭਾਗਵਤ ਦੀ ਰਸਨਾ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪੀਓ। ਇਸ ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਰਚੀ, ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਕਪਟ ਧਰਮ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ; ਇਹ ਸ਼ੁੱਧ ਹਿਰਦੇ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਹੈ, ਜੋ ਇਰਖਾ ਰਹਿਤ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਸੱਚਾ, ਹਿਤਕਾਰੀ ਤੱਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਉਤਾਰਦਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਇੱਥੇ ਭਗਵਾਨ ਤੁਰੰਤ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ, ਪੁਰਾਣਾਂ ਦਾ ਚੂੜਾਮਣੀ, ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦੀ ਧਨ-ਸੰਪਦਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਪਰਮਹੰਸਾਂ ਦੀ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਨਿਰਮਲ ਗਿਆਨ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਕਰਮ-ਰਹਿਤ ਗਿਆਨ, ਗਿਆਨ, ਵੈਰਾਗ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰਧਾ ਨਾਲ ਸੁਣਨ, ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਅਤੇ ਗਹਿਰੀ ਚਿੰਤਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਵਰਗ, ਸਤਯ-ਲੋਕ, ਕੈਲਾਸ ਜਾਂ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਰਸ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਭਾਗਵਾਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸ ਨੂੰ ਪੀਓ—ਕਦੇ ਨਾ ਛੱਡੋ। ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਬਾਦਰਾਯਣ (ਵਿਆਸ ਜੀ) ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਬੋਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਹਰਿ ਉਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ, ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ, ਬਲੀ, ਉਦਧਵ, ਅਰਜੁਨ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ (ਨਾਰਦ) ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰਿਆ। ਹਰਿ ਨੂੰ, ਜੋ ਉੱਚੇ ਆਸਨ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਬੈਠੇ ਸਨ, ਵੇਖ ਕੇ, ਸਭ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਲਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਪਾਰਵਤੀ ਸਮੇਤ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਆਪਣੇ ਕਮਲ ਆਸਨ ਤੇ, ਵੀ ਉਥੇ ਆਏ, ਇਸ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣ। ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੇ ਝਾਂਝ ਫੜੀ, ਉਦਧਵ ਨੇ ਘੰਟੀ ਨੂੰ ਚਲਾਇਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਵੀਣਾ ਲੈ ਲਈ, ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਸੁਰ ਦਾ ਮੁਖੀ ਬਣਿਆ; ਇੰਦਰ ਨੇ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਵਜਾਇਆ, 'ਵਿਜੈ! ਵਿਜੈ! ਤੁਸੀਂ ਕਿੰਨੇ ਚਤੁਰ ਹੋ, ਹੇ ਕੁਮਾਰੋ, ਇਸ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਵਿੱਚ!' ਸਾਹਮਣੇ, ਵਿਅਾਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ (ਸ਼ੁਕਦੇਵ) ਨੇ ਕਥਾ ਦਾ ਰਸ-ਭਰਿਆ ਪਾਠ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਮੱਧ ਵਿੱਚ, ਤਿੰਨ (ਹਰਿ, ਸ਼ਿਵ, ਬ੍ਰਹਮਾ) ਇਕੱਠੇ ਨੱਚੇ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਸਭ ਤੋਂ ਰੌਸ਼ਨ ਭਗਤਾਂ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਾ ਵਾਂਗ। ਇਹ ਅਸਧਾਰਣ ਮਹਿਮਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਹਰਿ ਨੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ। "ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਸ਼੍ਰਧਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕਥਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਨਾਲ ਇਸ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ।" ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਹਰਿ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।