ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਰਾਜਾ ਬਹੁਲਾਸ਼ਵ ਨੇ, ਮਿੱਠੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਵਿ਷ਣੂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਛੂਹ ਕੇ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸाक्षੀ, ਦ੍ਰਸ਼ਟਾ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਹੋ। ਅਸੀਂ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਅੱਜ ਤੁਹਾਡਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਹੀ ਵਚਨ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਹੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਜੋ ਭਗਤ ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੀ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਲਕਸ਼ਮੀ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਹਨ, ਹੇ ਅਨੰਤ। ਕੌਣ ਤੁਹਾਡੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਜੋ ਤਿਆਗੀਆਂ, ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਨਿਰਲੋਭ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਆਤਮਾ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹੋ? ਤੁਸੀਂ ਯਦੂ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਆਪਣੀ ਕੀਰਤੀ ਫੈਲਾਈ। ਹੇ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਹੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ ਤਪ ਕਰ ਚੁਕੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਕੁਝ ਦਿਨ ਸਾਡੇ ਘਰ ਰਹੋ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਨਿਮੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੋ।” ਰਾਜਾ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਨਰ-ਨਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮੰਗਲਮਈ ਕੀਤਾ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵ ਨੇ ਅਚੂਤ ਦਾ ਘਰ ਆਉਣ ਤੇ ਜਨਕਾ ਵਾਂਗ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਵਸਤ੍ਰ ਹਿਲਾ ਕੇ ਨੱਚਿਆ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘਾਹ ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੀ ਚਮੜੀ ਦੇ ਆਸਨ ਲਿਆ ਕੇ ਬਿਠਾਇਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਧੋਏ, ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੋ ਗਏ। ਫਲ, ਸੁਗੰਧਤ ਜੜਾਂ, ਸ਼ੁੱਧ ਪਾਣੀ, ਮਿੱਟੀ, ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦ, ਤੁਲਸੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਹ ਅਤੇ ਕਮਲ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਧਰਮਕ੍ਰਮ ਚਲਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸ਼ੁਭਤਾ ਵਧਾਉਂਦੇ ਤੇ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ, “ਮੈਂ ਤਾਂ ਘਰ-ਗ੍ਰਹਸਥੀ ਦੇ ਅੰਧ ਕੂਏ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਕਿਵੇਂ ਇਹ ਵੱਡੀ ਮੀਟਿੰਗ ਹੋਈ—ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਘਰ ਹਨ?” ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਮਹਿਮਾਨ ਬੈਠ ਗਏ, ਸਤਿਕਾਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ, ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਛੂਹਣ ਆਏ। ਉਹ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, “ਅੱਜ, ਪਰਮਪੁਰਖ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਰਚ ਕੇ, ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਸ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਨਹੀਂ, ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਸੁੱਤਿਆਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਸੁਪਨਾ ਰਚਦਾ ਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ, ਸੁਣਦੇ, ਬੋਲਦੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ, ਤੇ ਸੱਚੀ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਡਾ ਰੂਪ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋ; ਤੇ ਜੋ ਭਾਵ-ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ। ਹੇ ਪਰਮ ਆਤਮਾ! ਜੋ ਅੰਦਰਲੇ ਤੱਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਆਤਮਾ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੋ, ਮੌਤ ਤੋਂ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਕਾਰਣ-ਅਕਾਰਣ ਰੂਪ ਧਾਰਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਵਿਖੇ ਹੋਏ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ, ਆਗਿਆ ਦਿਓ, ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਰੀਏ? ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਪੀੜਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇੰਦ੍ਰਿਅਾਂ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੋ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਦੁਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ, ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ! ਜਾਣੋ ਕਿ ਇਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇਰੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲਈ ਹੀ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹਨ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦੇਵਤੇ, ਤੀਰਥ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ, ਦਰਸ਼ਨ, ਛੂਹ, ਤੇ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਨਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵਧੀਆ ਹਨ; ਜੇ ਉਹ ਤਪ, ਗਿਆਨ, ਸੰਤੋਖ, ਤੇ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਹਨ। ਮੇਰਾ ਚਤੁਰਭੁਜ ਰੂਪ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ; ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ! ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਹੋ, ਤੇ ਮੈਂ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹਾਂ। ਜੋ ਮੂੜ, ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਜੋ ਡਾਹੀ ਤੇ ਅਸੱਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ, ਗੁਰੂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਸਮੇਂ ਸਿਰਫ਼ ਮੂਰਤੀ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੁਝ ਚਲਦਾ-ਫਿਰਦਾ ਜਾਂ ਅਚਲ ਹੈ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਾਰਣ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੇਰੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਰੂਪ ਵਾਂਗ ਹੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ! ਇਨ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ—ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਵੀ ਹੋਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਸ਼੍ਰੀ ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਕੇ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਗਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਹੇ ਰਾਜਨ! ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਸਹੀ ਰਾਹ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਕੇ, ਫਿਰ ਦੁਵਾਰਕਾ ਪਰਤ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛਿਆਸੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ, 'ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵ ਦਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ', ਦਸਵੇਂ ਸਕੰਧ ਦੇ ਦੂਜੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ ਦਾ ਪਰਮਹੰਸਾਂ ਲਈ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ, ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। *** ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ! ਸ਼੍ਰੀ ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਜਦੋਂ ਅਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ, ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੇਦ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ 'ਤੇ ਆਧਾਰਤ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਅਸਤਿਤਵ ਅਤੇ ਨਾਸਤਿਤਵ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਕਿਵੇਂ ਕਾਰਜ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਸ਼੍ਰੀ ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਬੁੱਧੀ, ਇੰਦ੍ਰਿਅਾਂ, ਮਨ, ਤੇ ਪ੍ਰਾਣ ਬਣਾਏ—ਇੰਦ੍ਰਿਅ ਵਿਸ਼ਿਆਂ, ਸੰਸਾਰਕ ਕਾਰਜਾਂ, ਆਤਮਾ, ਤੇ ਅਵਿਭਾਵ ਲਈ। ਇਹ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਉਪਨਿਸ਼ਦ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੁਰਾਤਨ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸੰਭਾਲਿਆ; ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਕੁਝ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮੰਗਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਾਰਾਇਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸ਼ਲੋਕ ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਨਾਰਦ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ, ਨਾਰਾਇਣ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ। ਉਹ, ਜੋ ਭਾਰਤ-ਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਮੰਗਲ ਲਈ, ਧਰਮ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਾਲਾ ਤਪ ਕਰਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ, ਯੁੱਗ ਦੇ ਆਰੰਭ ਤੋਂ। ਉਥੇ, ਕਲਾਪਾ ਪਿੰਡ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, ਹੇ ਕੁਰੁਵੰਸ਼ੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਜਨਲੋਕਾ ਦੇ ਪੁਰਾਤਨ ਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਬ੍ਰਹਮ-ਸਿੱਖਿਆ ਦੱਸੀ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਜਨਲੋਕਾ ਵਿੱਚ, ਸਵਾਯੰਭੂਵ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮ-ਯਜਨ ਕੀਤਾ; ਉਥੇ, ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਸਨ...