ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ, ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਗਹਣੇ ਪਾ ਕੇ, ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਫਿਰ, ਵਿਆਪਕ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਪਾਰੰਗਤ, ਜਾਗਰੂਕ ਅਤੇ ਬਰਾਹ-ਰੂਪੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ ਇਸ ਕਥਾ ਦੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਦੁਆਰਾ, ਮੇਰੀ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਪਣੇ ਭਲੇ ਲਈ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਇੱਕ ਸਤ-ਦਿਨੀ ਵਰਤ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਵਰਤ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਾਤ ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ ਨਿਭਾਇਆ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਵਿਘਨ ਨਾ ਆਉਣ, ਇਸ ਲਈ ਪੰਜ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਜੋ ਹਰੀ ਦੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦੇ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਵੈਸ਼ਣਵਾਂ ਅਤੇ ਕੀਰਤਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਨ, ਆਦਰ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ, ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਅਸਨ ਤੇ ਬੈਠਿਆ ਗਿਆ। ਧਨ-ਦੌਲਤ, ਘਰ-ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਮਨ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਕਥਾ ਦਾ ਪਾਠ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਅਤੇ ਅੱਧੀ ਪਹਰ ਤੱਕ, ਇਕ ਸੀਧੀ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਦਿਨ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਘਟਿਕਾ ਲਈ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਸਮੇਂ ਵੈਸ਼ਣਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਰਤਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਸਰੀਰਕ ਸਥਿਤੀ ਤੇ ਕਾਬੂ ਲਈ, ਸੁਖਦਾਇਕ ਹਲਕਾ ਭੋਜਨ ਲਿਆ ਗਿਆ; ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਹਵਿਸ ਭੋਜਨ ਕੇਵਲ ਇਕ ਵਾਰੀ ਖਾਂਦਾ। ਜੇ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸਤ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ; ਜਾਂ ਘੀ ਜਾਂ ਦੁੱਧ ਪੀ ਕੇ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਹੋਰ, ਫਲ ਤੇ ਜੀਵਨ-ਜਰੂਰੀ ਇਕ ਵਾਰੀ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਵੀ ਚਲਦਾ; ਜੋ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਹੋ ਸਕੇ, ਉਹੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਖਾਣਾ ਲੈਣਾ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ; ਉਪਵਾਸ ਜੇਕਰ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਵਿਘਨ ਪੈਦਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਨਾਰਦ ਜੀ, ਸੁਣੋ—ਸਾਤ ਦਿਨੀ ਵਰਤ ਦੇ ਨਿਯਮ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੀ ਦীক্ষਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਵਰਤ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ ਦੀ ਪਾਲਣਾ, ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਸੋਣਾ, ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਖਾਣਾ, ਅਤੇ ਕਥਾ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਤੇ ਹੀ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ—ਇਹ ਰੋਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਵਰਤ ਵਾਲਾ ਦਾਲਾਂ, ਸ਼ਹਦ, ਤੇਲ, ਭਾਰੀ ਭੋਜਨ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਵੀ ਅਸ਼ੁੱਧ ਜਾਂ ਬਾਸੀ ਤੋਂ ਬਚੇ। ਇੱਛਾ, ਕ੍ਰੋਧ, ਨਸ਼ਾ, ਅਹੰਕਾਰ, ਈਰਖਾ, ਲਾਲਚ, ਪਖੰਡ, ਮੋਹ, ਤੇ ਵੈਰ—ਇਹਨਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ। ਕਥਾ ਪਾਠ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਦਵਾਨ, ਵੈਸ਼ਣਵ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਗੁਰੂ, ਗਾਂ, ਵਰਤਧਾਰੀ, ਮਹਿਲਾ, ਰਾਜਾ, ਮਹਾਨ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਾ ਕਰੇ। ਕਥਾ ਪਾਠ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਹਿਲਾਵਾਂ (ਜੋ ਰਜੋ-ਵਸਤਾ ਵਿੱਚ ਹਨ), ਚੁਟਕੇ, ਵਿਦੇਸ਼ੀ, ਪਤਿਤ, ਵੈਦਿਕ ਧਰਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ, ਦੋਹਾਂ-ਜਨਮੀਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਜਾਂ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰੇ। ਉਹ ਸੱਚਾਈ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਦਇਆ, ਮੌਨ, ਸਾਦਗੀ, ਨਿਮਰਤਾ, ਤੇ ਮਨ ਦੀ ਉਦਾਰਤਾ ਦਾ ਆਚਰਨ ਕਰੇ। ਗਰੀਬ, ਕਮਜ਼ੋਰ, ਰੋਗੀ, ਦੁਖੀ, ਪਾਪ ਕਰਣ ਵਾਲੇ, ਨਿਸ਼ੰਤਾਨ, ਤੇ ਮੋਖਸ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ—ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਣ। ਔਰਤ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਬੱਚਾ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਬਾਂਝ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਗਰਭ-ਪਾਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣੇ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਕਥਾ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਣੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਅਥਾਹ ਪੁੰਨ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਦਿਵਿਆ, ਉੱਤਮ ਕਥਾ ਕਰੋੜਾਂ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦੀ। ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਜਨਮ-ਅਸ਼ਟਮੀ ਵਰਤ ਚਾਹਵਾਂ ਵਾਲੇ ਕਰਦੇ, ਤਦ ਉਸ ਦੀ ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਗਰੀਬ ਪਰ ਭਗਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਦੀ ਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਸਿਰਫ ਸੁਣ ਕੇ, ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਵੈਸ਼ਣਵ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦੇ। ਜਦੋਂ ਕਥਾ-ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪੁਸਤਕ ਤੇ ਪਾਠਕ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਫਿਰ, ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਤੁਲਸੀ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ, ਤੇ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਤੇ ਝਾਂਜ ਨਾਲ ਰਾਗੀ ਕੀਰਤਨ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਂਦਾ। ਜੈ-ਕਾਰ, ਆਦਰ-ਵਚਨ, ਤੇ ਸ਼ੰਖ-ਧੁਨੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਮੰਗਤਿਆਂ ਨੂੰ ਧਨ ਤੇ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ। ਜੇ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਵੈਰਾਗੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਗੀਤ ਤੇ ਵਾਦ-ਯੰਤਰ ਨਾਲ ਸੰਗੀਤ ਕਰਨਾ; ਜੇ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕਰਮ-ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ ਹਵਨ ਕਰਨਾ। ਹਰ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਲਈ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਖੀਰ, ਸ਼ਹਦ, ਘੀ, ਤੇ ਤਿਲ-ਮਿਸ਼੍ਰਿਤ ਦਾਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਦਸਵੇਂ ਸਕੰਧ ਲਈ। ਹੋਰ, ਗਾਯਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਪੂਰੀ ਤਨ-ਮਨ ਲਗਾ ਕੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਪੁਰਾਣ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਸਰੂਪ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਹਵਨ ਨਾ ਕਰ ਸਕੋ, ਤਾਂ ਸਮੱਗਰੀ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਵਿਆਪਕ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੇ ਘਾਟ-ਵਾਧਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ। ਦੋਸ਼-ਨਿਵਾਰਣ ਲਈ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮ ਜਾਪੋ; ਇਸ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ, ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖੀਰ ਤੇ ਸ਼ਹਦ ਖਵਾਓ, ਸੋਨਾ ਤੇ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਕਰੋ। ਜੇਕਰ ਸਮਰਥ ਹੋ, ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਪਲ ਭਾਰ ਦਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਸਿੰਘ ਬਣਾਓ, ਅਤੇ ਉਸ 'ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਲਿਖੀ ਪੁਸਤਕ ਰੱਖੋ। ਉਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਨਿਵੇਦਨ ਦੇਣ, ਸਹੀ ਰੀਤ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਸੰਬੰਧਤ ਵਿਧੀਆਂ, ਦਾਨ, ਵਸਤ੍ਰ, ਗਹਣੇ, ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ—ਸੰਜਮ ਵਾਲੇ, ਪੂਜਾ-ਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ। ਜੇਕਰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਇਹ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ, ਤਾਂ ਸੰਸਾਰਕ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ; ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਨਿਯਮਿਤ ਵਿਧੀ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ। ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਪੁਰਾਣ—ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ—ਫਲਦਾਇਕ ਹੈ; ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਕਾਮ, ਤੇ ਮੋਖਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈ—ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਕੁਮਾਰਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ; ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁ? ਕਿਉਂਕਿ ਭਾਗਵਤ ਆਪ enjoyment ਤੇ liberation ਦਿੰਦੀ। ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਭਾਗਵਤ ਕਥਾ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦੇ, ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸਕ, ਪੁੰਨਦਾਇਕ, ਤੇ ਭੋਗ-ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ। ਸਤ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਸੰਯਮਿਤ ਮਨ ਨਾਲ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਣਦੇ ਰਹੇ, ਤੇ ਫਿਰ ਉੱਚੇ ਦੇਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।