ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਕਾਲਿੰਦੀਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਚਰਨ ਛੂਹਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਤਪ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਦ ਉਹ ਮਿਤਰ ਵਾਂਗ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ, ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਝਾੜੂਣ ਵਾਲੀ ਬਣ ਗਈ।" ਮਿਤ੍ਰਵਿੰਦਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਨੁਭਵ ਵਿਆਖਿਆ, "ਉਹ ਮੇਰੇ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੈ ਗਏ ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਆਪਣੇ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚੋਂ ਆਪਣੀ ਸਾਥਣੀ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਨਿਵਾਸ, ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਏ। ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਸਕਾਂ।" ਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸ਼ੌਰੀਅ ਦੀ ਪਰਖ ਲਈ ਸੱਤ ਉੱਤਮ, ਤਿੱਖੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਸਾਂਡ ਰੱਖੇ। ਪਰ ਉਹ, ਜੋ ਵੀਰਾਂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੜੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਬੱਚਾ ਵੱਛਿਆਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" "ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ, ਮੇਰੀ ਦਾਸੀਆਂ ਅਤੇ ਫੌਜ ਸਮੇਤ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਹਰਾਕੇ ਜਿੱਤਿਆ। ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਿਕਾ ਬਣ ਸਕਾਂ।" ਭਦਰਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੇਰੇ ਮਾਮੇ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਦਿਤਾ, ਨਾਲ ਹੀ ਫੌਜ ਅਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਵੀ ਦਿੱਤੇ।" "ਮੇਰੀ ਇਹ ਅਰਦਾਸ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਸਪਰਸ਼ ਮਿਲੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਭਟਕਦੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਲਾਭ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।" ਲਕਸ਼ਮਣਾ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਨਾਰਦ ਜੀ ਕੋਲੋਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਰਾਜਾ ਦੇ ਜਨਮ ਅਤੇ ਕਰਤਬ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਮੁਕੁੰਦ, ਕਮਲ-ਹਸਤ ਵਾਲੇ ਵੱਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਿੱਚ ਗਿਆ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਮੈਂ ਲੋਕ-ਪਾਲਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।" "ਮੇਰੇ ਮਨ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੋਣ ਤੇ, ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਿਹਤਸੇਨ ਨੇ ਮੇਰੀ ਵਿਆਹ ਲਈ ਇਕ ਯੋਗ ਜੁਗਤ ਬਣਾਈ।" "ਜਿਵੇਂ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਇੱਥੇ ਵੀ ਇਕ ਮੱਛੀ ਪਾਣੀ ਹੇਠਾਂ ਰੱਖੀ ਗਈ, ਪਰ ਉਹ ਬਾਹਰੋਂ ਹੀ ਦਿੱਸਦੀ ਸੀ।" "ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਸਮੇਤ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਆਏ।" "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਤੇ ਤਾਕਤ ਅਨੁਸਾਰ ਆਦਰ ਕੀਤਾ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਚੁੱਕ ਲਏ।" "ਕਈਆਂ ਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ ਤਾਣਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਨਹੀਂ ਤਾਣ ਸਕੇ; ਕੁਝ ਜਿਹੜੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਡੋਰੀ ਛਾਤੀ ਤੱਕ ਲੈ ਆਏ, ਉਹ ਡੋਰੀ ਦੀ ਚੋਟ ਨਾਲ ਹੀ ਡਿੱਗ ਪਏ।" "ਮਗਧ, ਅੰਬਸ਼ਠ, ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਵੀਰ ਭੀਮ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਤੇ ਕਰਣ ਵਰਗੇ ਹੋਰ ਵੀਰ ਧਨੁਸ਼ ਤਾਣ ਲੈ ਗਏ ਪਰ ਅਸਲ ਚੁਣੌਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਾ ਸਕੇ।" "ਅਰਜੁਨ ਨੇ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀ ਦੀ ਪਰਛਾਈ ਵੇਖ ਕੇ, ਬੜੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਤੀਰ ਛੱਡਿਆ, ਜੋ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਛੂਹ ਕੇ ਲੰਘ ਗਿਆ।" "ਜਦ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਹਾਰ ਹੋ ਗਈ, ਤਦ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ ਤੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਤਾਣ ਲਿਆ।" "ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਿੱਧਾ ਤੀਰ ਮਾਰਿਆ, ਜੋ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ ਸੁੱਟ ਗਿਆ, ਜਦ ਸੂਰਜ ਅਭਿਜਿਤ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਸੀ।" "ਫਿਰ ਮੈਂ ਨਵੇਂ ਰੇਸ਼ਮੀ ਵਸਤਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਮਾਲਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਕੇ, ਲਜਜਾ ਨਾਲ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹੱਸਦੀ, ਗੁਲਾਬੀ ਮੁਸਕਾਨ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵੇਣੀ ਵਾਲੇ ਵਾਲ, ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਦੀ ਝੰਮ-ਝੰਮ ਕਰਦੀ, ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲ ਵੇਖਦੀ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਚਲਦੀ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਮੁਰਾਰੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਮਾਲਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਧੇ ਉੱਤੇ ਪਾ ਦਿੱਤੀ।" "ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਗਾਰੇ, ਢੋਲ, ਸ਼ੰਖ, ਤੁਰਹੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਵਾਜੇ ਵੱਜਣ ਲੱਗੇ। ਨ੍ਰਿਤਕੀਆਂ ਨੱਚਣ ਤੇ ਗਾਇਕ ਗਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ।" "ਜਦ ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਜੋ ਕਾਮ ਵਾਸਨਾ ਨਾਲ ਭੜਕੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੀ ਪਿਛਲੀ ਚੋਣ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।" "ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਚਾਰ ਉੱਤਮ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼ ਲੈ ਕੇ, ਕਵਚ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਯੁੱਧ ਲਈ ਖੜ੍ਹ ਹੋ ਗਏ।" "ਦਾਰੁਕ ਨੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਰਥ ਹੰਕਿਆ, ਰਾਜੇ ਤੱਕਦੇ ਰਹਿ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਸਿੰਘ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਨੂੰ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਅੱਗੇ ਚੁੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਕਈ ਰਾਜੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਆਏ, ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਸਿੰਘ ਹਰੀ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।" "ਪਰ ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ, ਪੈਰ, ਗਰਦਨ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ; ਕੁਝ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਤੇ ਹੋਰ ਭੱਜ ਗਏ।" "ਫਿਰ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੁੰਦਰ ਝੰਡਿਆਂ, ਚਿੱਤਰਤ ਫਾਟਕਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਜਿਹੜੀ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਂਗ ਪਹੁੰਚੇ।" "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਿਤਰਾਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ, ਸਾਕਿਆਂ ਦਾ ਕੀਮਤੀ ਵਸਤ੍ਰ, ਗਹਣੇ, ਵਿਛੋਣੇ, ਆਸਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।" "ਦਾਸੀਆਂ, ਦੌਲਤ, ਸਿਪਾਹੀ, ਰਥ, ਘੋੜੇ, ਤੇ ਕੀਮਤੀ ਹਥਿਆਰ ਭੀ ਪੂਰਨ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤੇ।" "ਅਸੀਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਦੀਆਂ ਦਾਸੀਆਂ, ਸੱਚੀ ਤਪੱਸਿਆ ਤੇ ਪੂਰਨ ਵੈਰਾਗ ਨਾਲ, ਉਸ ਆਤਮ-ਤ੍ਰਿਪਤ ਨੂੰ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਬਣੀਆਂ।" ਰਾਣੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਭਉਮਾਸੁਰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਕੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ, ਜੋ ਉਸ ਵਲੋਂ ਜਿੱਤੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀਆਂ ਸੀ, ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ, ਉਸਦੇ ਕਮਲ-ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਿਆ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰਕ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੱਤਾ।" "ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਰਾਜ, ਨਾ ਪ੍ਰਭੂਤਾ, ਨਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ, ਨਾ ਹੀ ਹਰੀ ਦਾ ਅੰਤਹੀਣ ਨਿਵਾਸ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਸਾਨੂੰ ਤਾਂ ਕੇਵਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਹਿਮਾ-ਮਈ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਧੂੜ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਅੰਗ-ਰਸ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਮਹਿਕਦੀ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਜੋ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਹੈ।" "ਵ੍ਰਜ ਦੀਆਂ ਗੋਪੀਆਂ, ਪੁਲਿੰਦਨੀਆਂ, ਘਾਹ, ਜੜੀਆਂ, ਗਾਵਾਂ, ਤੇ ਗਵਾਲੇ—all ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਦ ਉਹ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਚਰਾਉਂਦੇ ਹਨ।" ਸੂਤ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਜਦੋਂ ਕੁੰਤੀ, ਸੁਭਦਰਾ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਮਾਧਵੀ, ਰਾਜ-ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਗੋਪੀਆਂ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਕਿੰਨੀ ਡੂੰਘੀ ਪ੍ਰੀਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ।" "ਜਦ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਤੇ ਪੁਰਖ ਆਪਸ ਵਿੱਚ, ਉਥੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਆ ਪਹੁੰਚੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਤੇ ਬਲਰਾਮ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ।" "ਉਥੇ ਵਿਆਸ, ਨਾਰਦ, ਚ੍ਯਵਨ, ਦੇਵਲ, ਅਸੀਤ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਸ਼ਤਾਨੰਦ, ਭਰਦਵਾਜ ਤੇ ਗੌਤਮ ਆਏ।" "ਰਾਮ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਗਾਲਵ, ਭ੍ਰਿਗੁ, ਪੁਲਸਤ, ਕਸ਼ਯਪ, ਅਤ੍ਰਿ, ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵੀ ਆਏ।" "ਦ੍ਵਿਤਾ, ਤ੍ਰਿਤਾ, ਏਕਤਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅੰਗਿਰਾ, ਅਗਸਤ, ਯਾਜ਼੍ਨਵਲਕ੍ਯ, ਵਾਮਦੇਵ ਆਦਿ ਵੀ ਪਹੁੰਚੇ।" "ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਰਾਜੇ, ਪਾਂਡਵ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਤੇ ਬਲਰਾਮ, ਤੁਰੰਤ ਉੱਠ ਖੜੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰਯੋਗ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।" "ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਯਥਾ ਸ਼ਕਤੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਰਾਮ ਤੇ ਅਚੁਤ ਨੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ—ਸੁਆਗਤ ਦੇ ਸ਼ਬਦ, ਆਸਨ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਭੇਟਾਂ, ਮਾਲਾਵਾਂ, ਧੂਪ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ।" "ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੁੰ ਬੈਠ ਕੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਣ ਤੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਸਭਾ ਚੁੱਪ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਿਥਾਸ ਭਰੇ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਦੀ ਰਹੀ।