ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਕਿਸੇ ਵੇਲੇ, ਹਸਤੀਨਾਪੁਰ ਦੇ ਰਾਜ ਮਹੱਲ ਵਿੱਚ, ਕੁਝ ਰਾਣੀਆਂ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਕੁਝ ਸਤ੍ਰੀਆਂ ਆਇਆਂ ਤੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ, ਸਵੈ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤਾ? ਉਹ ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰਕ ਰੀਤਾਂ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਪ ਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲੇ।" ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਰੁਕਮੀਣੀ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਦੋਂ ਕਈ ਯੋਧੇ ਆਪਣੇ ਤਣੇ ਤੀਰ-ਕਮਾਨਾਂ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੇਣ ਲਈ ਉਤਾਵਲੇ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਉੱਤੇ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਐਸੇ ਲੈ ਗਏ ਜਿਵੇਂ ਸਿੰਘ ਬਕਰੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਿੱਚੋਂ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਖਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਲਕ੍ਸ਼ਮੀਪਤੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਚਰਨ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਣ।" ਫਿਰ ਸਤਿਆਭਾਮਾ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੀ ਸਹ-ਪਤਨੀ ਵਲੋਂ ਲੱਗੀ ਸ਼ਾਪ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰ ਕੇ, ਪਾਰਸ ਮਣੀ ਲੈ ਆਏ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਡਰ ਗਏ, ਅਤੇ ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਲੈ ਗਏ।" ਜਾਂਬਵਤੀ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਉਹ, ਜੋ ਸਰੀਰ ਰਚਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮੇਰਾ ਨਿਯਤ ਪਤੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਇਕਵੀ ਦਿਨ ਤੱਕ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਉਹ ਪਰਖੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਪਾਰਸ ਮਣੀ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਰਨ ਫੜ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਾਸੀ ਬਣ ਗਈ।" ਕਾਲਿੰਦਿ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਜਦ ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਕਿ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨ ਛੁਹਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਤਪ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਉਹ ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ ਆਏ, ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਸੇਵਕਣ ਬਣ ਗਈ।" ਮਿਤ੍ਰਵਿੰਦਾ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਉਹ ਮੇਰੇ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਆਏ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਐਸੇ ਲੈ ਗਏ ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਆਪਣੇ ਜੋੜ ਨੂੰ ਝੁੰਡ ਵਿੱਚੋਂ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮੇਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਗਰ, ਧਨ-ਧਾਨ ਦੀ ਨਿਵਾਸੀ, ਦਵਾਰਕਾ ਲੈ ਗਏ। ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਾਂ।" ਸਤਿਆ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਨੂੰ ਪਰਖਣ ਲਈ ਸੱਤ ਭਿਆਨਕ, ਨੁਕੀਲੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਸਾਂਡ ਰੱਖੇ। ਉਹ, ਜੋ ਵੀਰਾਂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਚੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਂਡਾਂ ਨੂੰ ਬੜੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਚਾ ਵੱਛਿਆਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" "ਉਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਿਰਤਾ ਦੇ ਮੁੱਲ ਤੇ ਜਿੱਤਿਆ, ਮੇਰੇ ਨੌਕਰ-ਚਾਕਰ ਤੇ ਫੌਜ ਸਮੇਤ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਬਣਿਆ।" ਭਦਰਾ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੇਰੇ ਮਾਮੇ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਸਨ, ਫੌਜ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।" "ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਸਪਰਸ਼ ਮਿਲੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹੀ ਚਰਨ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਜਨਮ-ਮਰਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਪਰਮ-ਲਾਭ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।" ਲਕ੍ਸ਼ਮਣਾ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਨਾਰਦ ਜੀ ਕੋਲੋਂ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਜਨਮ ਤੇ ਕਰਤਬ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਮੁਕੁੰਦ, ਕਮਲ-ਹਸਤ ਵਾਲੇ ਵੱਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਮੈਂ ਲੋਕ-ਪਾਲਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।" "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਪਿਆਰੇ ਬ੍ਰਿਹਤਸੇਨ, ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਧੀ ਬਣਾਈ।" "ਜਿਵੇਂ ਕਦੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ ਇੱਕ ਮੱਛੀ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਥੇ ਵੀ ਇੱਕ ਮੱਛੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਰਛਾਵੇਂ ਵਾਂਗ ਲੁਕਾ ਕੇ ਰੱਖੀ ਗਈ।" "ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂਆਂ ਸਮੇਤ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨਗਰ ਆ ਗਏ।" "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਉਮਰ ਅਨੁਸਾਰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ; ਜਿਹੜੇ ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਲੈ ਕੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।" "ਕੁਝ ਰਾਜੇ ਕਮਾਨ ਚੁੱਕ ਕੇ ਤਾਣ ਨਹੀਂ ਸਕੇ; ਕੁਝ, ਜਦ ਤਾਣਦੇ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਕਮਾਨ ਦੇ ਝਟਕੇ ਨਾਲ ਡਿੱਗ ਪਏ।" "ਦੂਜੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ, ਜਿਵੇਂ ਮਗਧ, ਅੰਬਸ਼ਠ, ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਭੀਮ, ਦੁਰੀੋਧਨ ਤੇ ਕਰਨ, ਕਮਾਨ ਤਾਂ ਤਾਣ ਗਏ ਪਰ ਅਸਲ ਚੁਣੌਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਾ ਸਕੇ।" "ਅਰਜੁਨ ਨੇ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀ ਦੀ ਪਰਛਾਈ ਦੇਖ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਤੀਰ ਛੱਡਿਆ ਜੋ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਛੂਹ ਕੇ ਲੰਘ ਗਿਆ।" "ਜਦ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਹਾਰ ਕੇ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਗਏ, ਤਦ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਮਾਨ ਚੁੱਕੀ, ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਜਤਨ ਦੇ ਤਾਣ ਲਈ।" "ਉਹਨਾਂ ਨੇ, ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੀਰ ਛੱਡਿਆ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ ਵਿਖਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਦ ਸੂਰਜ ਅਭਿਜਿਤ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਸੀ।" "ਫਿਰ ਮੈਂ ਨਵੇਂ ਰੇਸ਼ਮੀ ਵਿਅਕਣ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੋਤੀਆਂ ਵਾਲੀ ਵਰਨੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ, ਲਜਜ਼ਾ ਨਾਲ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੀ, ਗੁਲਾਬੀ ਹਾਰ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲ ਵੇਖਦੀ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਈ।" "ਮੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਉੱਚਾ, ਵੱਡੀਆਂ ਕੁੰਡਲਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ, ਗਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਮੁਸਕਾਨ, ਮੈਂ ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲ ਵੇਖੀ, ਤੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਮੁਰਾਰੀ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ, ਉਹ ਹਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਧੇ ਉੱਤੇ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।" "ਉਸ ਵੇਲੇ, ਨਗਾਰੇ, ਢੋਲ, ਸ਼ੰਖ, ਤੁਰਹੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਗੂੰਜੀ; ਨਚਣ ਵਾਲੇ ਨਚਣ ਲੱਗ ਪਏ ਤੇ ਗਾਇਕ ਗਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ।" "ਜਦ ਮੈਂ, ਸਭ ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਮਾਲਕ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਰਾਜੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਇਛਾ ਦੀ ਅੱਗ ਸੀ, ਇਸ ਚੋਣ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕੇ ਤੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।" "ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਚਾਰ ਉੱਤਮ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਰਥ ਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ, ਕਵਚ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਲਈ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।" "ਦਾਰੁਕ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਜੜਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਰਥ ਚਲਾਈ, ਜਿਵੇਂ ਸਿੰਘ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਨੂੰ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਕੁਝ ਰਾਜੇ ਹਥਿਆਰ ਫੜਕੇ ਰਸਤੇ ਰੋਕਣ ਆਏ, ਪਰ ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬੂਛੜ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ, ਲੱਤਾਂ ਤੇ ਗਲ੍ਹਾਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਕਈ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਕੁਝ ਭੱਜ ਗਏ।" "ਫਿਰ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੂਰਜ-ਛਾਂਵ ਵਾਲੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਤੇ ਰੰਗੀਨ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਜਹਾਜ਼ ਦਾ ਆਪਣੀ ਘਾਟ ਤੇ ਪਹੁੰਚਣਾ।" "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਕੀਮਤੀ ਕਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ, ਵਿਛੋਣੇ, ਆਸਨ ਤੇ ਹੋਰ ਤੋਹਫੇ ਦੇ ਕੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ।" "ਨੌਕਰਾਣੀਆਂ, ਦੌਲਤ, ਸਿਪਾਹੀ, ਰਥ, ਘੋੜੇ, ਤੇ ਕੀਮਤੀ ਹਥਿਆਰ ਪੂਰੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਦਿੱਤੇ।" "ਅਸੀਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘਰ ਦੀਆਂ ਦਾਸੀਆਂ, ਸੱਚੀ ਤਪਸਿਆ ਤੇ ਪੂਰਨ ਵੈਰਾਗ ਨਾਲ, ਉਸ ਆਤਮ-ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਾਂ।" ਸਭ ਰਾਣੀਆਂ ਨੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, "ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਭੌਮਾਸੁਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ, ਜੋ ਉਸ ਵਲੋਂ ਜਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀਆਂ ਸਨ, ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ, ਵਿਆਹ ਰਚਾਇਆ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸੰਸਾਰਕ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੱਤਾ।" "ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਰਾਜ, ਨਾ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠਤਾ, ਨਾ ਪ੍ਰਧਾਨਤਾ, ਨਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪਦਵੀ, ਨਾ ਹੀ ਹਰੀ ਦੀ ਅਖੰਡ ਨਿਵਾਸੀ ਇੱਛਾ ਹੈ।" "ਸਾਡੀ ਕੇਵਲ ਇੱਛਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਧੂੜ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਅੰਗਰਾਗ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਰਚੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰਹੇ।" "ਵ੍ਰਜ ਦੀਆਂ ਗੋਪੀਆਂ, ਪੁਲਿੰਦਣ, ਘਾਹ-ਬੂਟੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਗਵਾਲ-ਬਾਲ—all ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਦ ਉਹ ਗਾਂ ਚਰਾਉਂਦੇ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਕੁੰਤੀ, ਸੁਭਦ੍ਰਾ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਮਾਧਵੀ, ਰਾਜ-ਵਧੂਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਗੋਪੀਆਂ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਜੋ ਸਰਵ-ਆਤਮਾ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿੰਨਾ ਅਪਾਰ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਈਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ। ਜਦ ਸਤ੍ਰੀਆਂ ਆਪਸ ਵਿਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਤੇ ਪੁਰਸ਼ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਵਿਚ, ਉਥੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਆਏ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਤੇ ਬਲਰਾਮ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਸ, ਨਾਰਦ, ਚ੍ਯਵਨ, ਦੇਵਲ, ਅਸੀਤ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਸ਼ਤਾਨੰਦ, ਭਰਦਵਾਜ ਤੇ ਗੌਤਮ ਆਏ। ਰਾਮ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਮਹਾਨ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਗਾਲਵ, ਭ੍ਰਿਗੁ, ਪੁਲਸਤ੍ਯ, ਕਸ਼ਯਪ, ਅਤ੍ਰਿ, ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਵੀ ਪਹੁੰਚੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਰਾਜਿਆਂ, ਰਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਵਧੂਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਭੂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੇ ਚਰਨ-ਸੇਵਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ।