ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ, ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਅਟੁੱਟ ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਰੁਕਾਵਟ ਰਹਿਤ ਗਿਆਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋਈ। ਯੋਗ ਦੇ ਰਾਹੀਂ, ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਤ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ—ਉਹ ਰੂਪ ਜੋ ਪਰਮਹੰਸਾਂ ਦਾ ਸਰਵੋਚ ਪੰਥ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਮਾਇਆ ਵਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅੰਧਕ ਅਤੇ ਕੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਦੀਆਂ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ਸਵੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈਆਂ। ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਕੇ ਗੋਵਿੰਦ ਦੇ ਕਹਾਣੀਆਂ ਗਾਉਂਦੀਆਂ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ। ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੱਸਦੀ ਹਾਂ। ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਵੈਦਰਭੀ, ਹੇ ਭਦਰਾ, ਹੇ ਜਾਮ੍ਬਵਤੀ, ਹੇ ਕੌਸ਼ਲਾ, ਹੇ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ, ਹੇ ਕਾਲਿੰਦੀ, ਹੇ ਸ਼ੈਬਿਆ, ਹੇ ਰੋਹਿਣੀ, ਹੇ ਲਕ੍ਸ਼ਮਣਾ—ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਇਸ਼ਵਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸੰਸਾਰੀ ਰੀਤੀਆਂ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵਿਆਹਿਆ?" ਰੁਕਮਣੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਦੋਂ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਚੇਦੀ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦੇਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਉੱਤੇ ਸੀ, ਉਹ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ) ਮੈਨੂੰ ਥਾਂ-ਥਾਂ ਲੈ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੇਰ ਬਕਰੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਿੱਚੋਂ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਚਰਨ, ਜੋ ਸ਼੍ਰੀ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਪੂਜਾਂ।" ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਉਸ ਨੇ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਸਹਪਤਨੀ ਵੱਲੋਂ ਲਾਈ ਸ਼ਾਪ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ, ਨਗਿਨ ਲਿਆ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਬ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਲੈ ਲਿਆ।" ਜਾਮ੍ਬਵਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਉਸ ਨੂੰ ਸਰੀਰਾਂ ਦਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮੇਰਾ ਭਾਗ ਵਾਲਾ ਪਤੀ ਜਾਣ ਕੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਸੀਤਾ ਦੇ ਪਤੀ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਇਕਵੀਹ ਦਿਨ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਨਗਿਨ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਚਰਨ ਫੜੇ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਦਾਸੀ ਬਣ ਗਈ।" ਕਾਲਿੰਦੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਜਦ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਚਰਨ ਛੂਹਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਤਪ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਹ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਕੇ ਆਇਆ, ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਸੈਵਕਣ ਬਣ ਗਈ।" ਮਿਤ੍ਰਵਿੰਦਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਉਹ ਮੇਰੇ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਝੁੰਡ ਵਿੱਚੋਂ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੈ ਗਿਆ। ਮੇਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ, ਲਕ੍ਸ਼ਮੀ ਦੇ ਨਿਵਾਸ, ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਸਕਾਂ।" ਸਤ੍ਯਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ੌਰਿਆ ਦੀ ਪਰਖ ਲਈ ਸੱਤ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਬਲਦ ਰੱਖੇ। ਉਹ, ਜੋ ਵੀਰਾਂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ।" "ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਸ਼ੌਰਿਆ ਦੀ ਕੀਮਤ ਤੇ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਮੇਰੀ ਸਹੇਲੀਆਂ ਤੇ ਫੌਜ ਸਮੇਤ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਹਰਾਕੇ ਜਿੱਤ ਲਿਆ—ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਦਾਸੀ ਬਣ ਜਾਵਾਂ।" ਭਦਰਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੇਰੇ ਮਾਮੇ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਸਦਾ ਉਸ ਵੱਲ ਸੀ, ਫੌਜ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ।" "ਮੈਂ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਸਪਰਸ਼ ਪਾਵਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨਾਲ, ਜੋ ਕਰਮ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸਰਵੋਚ ਭਲਾਈ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" ਲਕ੍ਸ਼ਮਣਾ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਨਾਰਦ ਵਲੋਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਰਾਜੇ ਦੇ ਜਨਮ ਤੇ ਕਰਤੱਬ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਮੁਕੁੰਦ, ਕਮਲ-ਹਸਤ ਵਾਲੇ, ਵੱਲ ਪੱਕਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਭਾਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ।" "ਮੇਰਾ ਮਨ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਿਹਤਸੇਨ ਨੇ ਮੇਰੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਉਪਾਅ ਕੀਤਾ।" "ਜਿਵੇਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਦੇ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀ ਰੱਖੀ ਸੀ, ਇਥੇ ਵੀ ਇਕ ਮੱਛੀ ਬਾਹਰ ਲੁਕਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਪਰ ਹੇਠਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੇਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਸੀ।" "ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂਆਂ ਸਮੇਤ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਆਏ।" "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਉਮਰ ਅਨੁਸਾਰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ। ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਸਭ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋਏ।" "ਕਈਆਂ ਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ ਤਾਣਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਕਰ ਨਾ ਸਕੇ; ਕੁਝ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੰਦ ਛਾਤੀ ਤੱਕ ਖਿੱਚੀ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਝਟਕੇ ਨਾਲ ਡਿੱਗ ਪਏ।" "ਹੋਰ ਵੀਰ, ਜਿਵੇਂ ਮਗਧ, ਅੰਬਸ਼ਠ, ਤੇ ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਭੀਮ, ਦੁਰਯੋਧਨ, ਤੇ ਕਰਨ, ਧਨੁਸ਼ ਤਾਣ ਤਾਂ ਲਏ, ਪਰ ਅਸਲੀ ਚੁਣੌਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਾ ਸਕੇ।" "ਜਦ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀ ਦੀ ਪਰਛਾਈ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਤੀਰ ਛੱਡਿਆ, ਉਹ ਮੱਛੀ ਨੂੰ ਵੱਢਿਆ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ ਛੂਹਿਆ।" "ਜਦ ਰਾਜੇ ਹਾਰ ਕੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਏ, ਤਦ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ ਤੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਤਾਣ ਲਿਆ।" "ਉਸ ਨੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਵੱਲ ਤੀਰ ਤਾਣਿਆ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੀਰ ਨਾਲ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਮੱਛੀ ਡਿੱਗ ਪਈ, ਜਦ ਸੂਰਜ ਅਭਿਜਿਤ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਸੀ।" "ਫਿਰ ਮੈਂ ਅਖਾੜੇ ਵਿੱਚ ਗਈ, ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਝੰਕਾਰ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਨਵੇਂ ਰੇਸ਼ਮੀ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਸ਼ਰਮਾਈ ਹੋਈ ਮੁਸਕਾਨ, ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵੇਣੀ।" "ਮੈਂ ਚਿਹਰਾ ਚੁੱਕਿਆ, ਵੱਡੀਆਂ ਕੰਨੀਆਂ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਗਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਹੱਸਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਦਿਲੋਂ ਮੁਰਾਰੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਮਾਲਾ ਪਾ ਦਿੱਤੀ।" "ਉਸ ਵੇਲੇ, ਢੋਲ, ਨਗਾਰੇ, ਸ਼ੰਖ, ਤੁਰਹੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਵਾਦ-ਯੰਤਰ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ; ਨੌਚਣ ਵਾਲੇ ਨੱਚਣ ਤੇ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਗਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ।" "ਜਦ ਮੈਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਮਾਲਿਕ, ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ, ਤਦ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਵਾਸ਼ਨਾ ਵਿੱਚ ਸੜਦੇ ਹੋਏ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੀ ਚੋਣ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕੇ ਤੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।" "ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਚਾਰ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਰਥ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾਇਆ, ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ, ਬਕਸਾ ਪਹਿਨਿਆ, ਤੇ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਲਈ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।" "ਦਾਰੂਕ ਨੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਰਥ ਹੰਕਾਇਆ, ਰਾਜੇ ਵੇਖਦੇ ਰਹਿ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੇਰ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਕਈ ਰਾਜੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਰੋਕਣ ਆਏ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਤਣੀ ਹੋਈ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ ਹਰੀ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।" "ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵੱਢ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ, ਲੱਤਾਂ, ਤੇ ਗਲਾਂ ਵੱਢ ਗਏ, ਕੁਝ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਕੁਝ ਜੰਗ ਛੱਡ ਕੇ ਭੱਜ ਗਏ।" "ਫਿਰ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਸੂਰਜ-ਛਾਂਵ ਵਾਲੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ, ਰੰਗੀਨ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਸੁਸਜਿਤ ਸੀ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਜਿਵੇਂ ਜਹਾਜ਼ ਆਪਣੀ ਮੰਜਿਲ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।" "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ, ਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਜਣਿਆਂ ਨੂੰ ਕੀਮਤੀ ਕੱਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ, ਖੱਟ-ਬਿਸਤਰੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਤੋਹਫੇ ਦਿੱਤੇ।" "ਨੌਕਰਾਣੀਆਂ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਦੌਲਤ, ਸਿਪਾਹੀਆਂ, ਰਥ, ਘੋੜੇ, ਕੀਮਤੀ ਹਥਿਆਰ ਭਰਪੂਰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਦਿੱਤੇ।" "ਅਸੀਂ, ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਦੀਆਂ ਦਾਸੀਆਂ, ਸੱਚੀ ਤਪਸਿਆ ਤੇ ਪੂਰੀ ਵੈਰਾਗ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਾਂ, ਜੋ ਆਪ ਵਿੱਚ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੈ।" ਕੁਝ ਹੋਰ ਰਾਣੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਭੌਮ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ, ਜੋ ਉਸ ਵਲੋਂ ਜਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀਆਂ ਸੀ, ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿਚ ਵਿਆਹਿਆ, ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸੰਸਾਰੀ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੱਤਾ।" "ਅਸੀਂ ਨਾ ਤਾਂ ਰਾਜ, ਨਾ ਪ੍ਰਭੂਤਾ, ਨਾ ਰਾਜਾ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਾਂ, ਨਾ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਜਾਂ ਹਰੀ ਦੇ ਅੰਤਹੀਣ ਨਿਵਾਸ ਦੀ।" "ਸਾਨੂੰ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਉਸ ਦੇ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਅੰਗਰਾਗ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਹੈ, ਜੋ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਹੈ।" "ਵ੍ਰਜ ਦੀਆਂ ਗੌਲਣਾਂ, ਪੁਲਿੰਦਨੀਆਂ, ਘਾਹ-ਬੂਟੇ, ਗਾਂਵਾਂ, ਤੇ ਗਵਾਲੇ ਵੀ, ਜਦ ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ ਚਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਸਪਰਸ਼ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।" ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਜਦ ਕੁੰਤੀ, ਸੁਭਦ੍ਰਾ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਮਾਧਵੀ, ਰਾਜ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਗੋਪੀਆਂ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਪਰਮ ਆਤਮਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਕਿੰਨੀ ਡੂੰਘੀ ਪ੍ਰੀਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਈਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂ ਚਮਕ ਪਏ।