ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਰਾਹੀਂ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਹ ਦੋਵੇਂ—ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ—ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਅਤੇ ਪਰਮ ਤੱਤ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਨੇ ਗੋਪੀਆਂ ਨੂੰ ਆਤਮਿਕ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਜੀਵਨ-ਊਰਜਾ ਉਸ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਹੰਕਾਰਤਾ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਉਹ ਗੋਪੀਆਂ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ: "ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਦੇ ਕਮਲ-ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ ਆਪਣੇ ਰਿਦੈ ਵਿੱਚ ਧਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੰਸਾਰਿਕ ਜੀਵਨ ਦੇ ਖੱਡ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਚੇਤਨਾ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਵੱਸਿਆ ਰਹੇ, ਭਾਵੇਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹੀਏ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, "ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਅਤੇ ਗੋਪਾਂ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ" ਨਾਂ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਭਾਗਵਤ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਸਕੰਧ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅੱਧ ਵਿਚ, ਬਿਆਨ ਖਤਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: "ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਗੋਪੀਆਂ ਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਅਧਿਆਪਕ ਤੇ ਆਸਰਾ ਹਨ, ਉਹ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਨਿੱਡਰ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਖ਼ੈਰ-ਖ਼ਬਰ ਲੈਣ ਲੱਗੇ।" ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਅਤੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਹੋ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦੇਣ ਲੱਗੇ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਉਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਮਹਾਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਕਮਲ-ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਧਾਰ, ਜੋ ਕਈ ਵਾਰੀ ਤੁਹਾਡੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੰਨਾਂ ਦੇ ਪਿਆਲੇ ਨਾਲ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਇਹ ਸੰਸਾਰਕ ਬੰਧਨ ਅਤੇ ਦੇਹ-ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ—ਉਸ ਤੋਂ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਭ ਕਿਵੇਂ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ?" "ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਲਗਾਤਾਰ ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਅਡੋਲ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਯੋਗ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਆਸਰੇ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਉਸ ਸੁਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਪਰਮਹੰਸਾ ਦਾ ਰਾਹ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਮਾਇਆ ਦੁਆਰਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।" ਫਿਰ, ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅੰਧਕ ਅਤੇ ਕੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਦੀਆਂ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ, ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਕੀਰਤੀ ਵਾਲੇ ਮੋਤੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਲੱਗੀਆਂ। ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਸੁਣਾਉਣ ਲੱਗੀਆਂ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ। ਸੁਣ, ਮੈਂ ਇਹ ਕਥਾਵਾਂ ਹੁਣ ਤੇਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।" ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਹੇ ਵੈਦਰਭੀ, ਭਦਰਾ, ਜਾਂਬਵਤੀ, ਕੌਸ਼ਲਾ, ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ, ਕਾਲਿੰਦੀ, ਸ਼ੈਬਿਆ, ਰੋਹਿਣੀ, ਲਕ੍ਸ਼ਮਣਾ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ! ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪ ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵਿਆਹਿਆ? ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਦਿਵ੍ਯ ਬਲ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰਕ ਰੀਤੀਆਂ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਕੇ ਤੁਸੀਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਜੀਤਿਆ?" ਰੁਕਮਣੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ: "ਜਦੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯੋਧੇ ਤਣੀ ਹੋਈ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੇਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸੈਣਿਕਾਂ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਉੱਤੇ ਸੀ, ਤਦ ਉਹ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਮੇਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸਿੰਘ ਬੱਕਰੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਿਚੋਂ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਲਕ੍ਸ਼ਮੀ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਦੇ ਚਰਨ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਰਹਿਣ।" ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਜਦ ਮੇਰੀ ਸਹ-ਪਤਨੀ ਦੀ ਲਾਏ ਹੋਏ ਸ਼ਾਪ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਮਾਣਿਕ ਲਿਆ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਲੈ ਗਿਆ।" ਜਾਂਬਵਤੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ: "ਉਸ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਭਾਗ ਦਾ ਪਤੀ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਇਕਵੀਹ ਦਿਨ ਤੱਕ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ। ਪਿਤਾ ਜੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਚਰਨ ਫੜ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਦਾਸੀ ਬਣ ਗਈ।" ਕਾਲਿੰਦੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਮੈਂ austerities ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਚਰਨ ਛੂ ਸਕਾਂ। ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ ਮਿਲਿਆ, ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਸਫਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਬਣ ਗਈ।" ਮਿਤ੍ਰਵਿੰਦਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਉਹ ਮੇਰੇ ਸਵਯੰਵਰ ਤੇ ਆਇਆ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਗਿਆ। ਮੇਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਨਗਰੀ ਲੈ ਗਿਆ। ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਮਿਲਦੀ ਰਹੇ।" ਸਤ੍ਯਾ ਨੇ ਦੱਸਿਆ: "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੇਖਣ ਲਈ ਸੱਤ ਉੱਤਮ, ਨੁਕੀਲੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਬਲਦ ਰੱਖੇ। ਉਹ, ਜੋ ਵੀਰਾਂ ਦਾ ਮਾਣ ਤੋੜਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ।" "ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ, ਮੇਰੀਆਂ ਦਾਸੀਆਂ ਅਤੇ ਫੌਜ ਸਮੇਤ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਕੇ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਦਾਸੀ ਬਣ ਗਈ।" ਭਦਰਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੇਰੇ ਮਾਮੇ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਸਦਾ ਉਸ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ, ਫੌਜ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ।" "ਉਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਸਪਰਸ਼ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਨਾਲ ਜਨਮ-ਮਰਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਜੀਵ ਪਰਮ ਲਾਭ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" ਲਕ੍ਸ਼ਮਣਾ ਨੇ ਦੱਸਿਆ: "ਨਾਰਦ ਜੀ ਤੋਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਰਾਜੇ ਦੀ ਜਨਮ ਅਤੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਮੁਕੁੰਦ, ਕਮਲ-ਹਸਤ ਵਾਲੇ, ਵੱਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਿੱਚ ਗਿਆ, ਭਾਵੇਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ।" "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਿਹਤਸੇਨਾ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।" "ਜਿਵੇਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀ ਰੱਖੀ ਗਈ ਸੀ, ਇਥੇ ਵੀ ਇੱਕ ਮੱਛੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਛੁਪਾਈ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ।" "ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂਆਂ ਸਮੇਤ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਆਏ।" "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਉਮਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪਾਣਾ ਸੀ, ਉਹ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਲੈ ਕੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਏ।" "ਕੁਝ ਰਾਜੇ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ ਤਾਣ ਨਹੀਂ ਸਕੇ; ਕੁਝ ਜਿਹੜੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੰਦ ਛਾਤੀ ਤੱਕ ਲੈ ਗਏ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਚੋਟ ਨਾਲ ਡਿੱਗ ਪਏ।" "ਕੁਝ ਹੋਰ, ਜਿਵੇਂ ਮਗਧ, ਅੰਬਸ਼ਠ, ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਭੀਮ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਅਤੇ ਕਰਣ, ਉਹ ਧਨੁਸ਼ ਤਾਂ ਤਾਣ ਲੈਣ, ਪਰ ਅਸਲ ਚੁਣੌਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਾ ਸਕੇ।" "ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀ ਦੀ ਪਰਛਾਈ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਤੀਰ ਛੱਡਿਆ, ਜੋ ਮੱਛੀ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਛੂਹ ਕੇ ਲੰਘ ਗਿਆ।" "ਜਦ ਰਾਜੇ ਹਾਰ ਗਏ, ਆਪਣਾ ਮਾਣ ਛੱਡ ਕੇ ਹਟ ਗਏ, ਤਦ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਬੜੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਤਾਣ ਲਿਆ।" "ਉਸ ਨੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਹੀ ਮੱਛੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਜਦ ਸੂਰਜ ਅਭਿਜਿਤ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਸੀ।" "ਫਿਰ ਮੈਂ ਅਖਾੜੇ ਵਿੱਚ ਆਈ, ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਜੇ ਝੰਕਾਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੀ ਜੜਤ ਵਾਲਾ ਚਮਕਦਾਰ ਹਾਰ ਸੀ, ਨਵੇਂ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ ਹੋਏ, ਲਜਜਾ ਨਾਲ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਮੁਸਕਰਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਕੇਸਾਂ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਸੀ।" "ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਲੀਆਂ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਗਲ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਵਲ ਤੱਕਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਮੁਰਾਰੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਆਪਣਾ ਹਾਰ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।" "ਉਸ ਸਮੇਂ, ਨਗਾਰੇ, ਢੋਲ, ਸ਼ੰਖ, ਤੁਰਹੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਾਜੇ ਵੱਜਣ ਲੱਗੇ; ਨੱਚਣ ਵਾਲੇ ਨੱਚਣ ਲੱਗੇ ਅਤੇ ਗਾਇਕ ਗਾਉਣ ਲੱਗੇ।" "ਜਦ ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ, ਤਦ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆ, ਇੱਛਾ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜਦੇ ਹੋਏ, ਇਸ ਚੋਣ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ ਅਤੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।" "ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਚਾਰ ਉੱਤਮ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰਥ 'ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ, ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ, ਕਵਚ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਯੁੱਧ ਲਈ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।" "ਦਾਰੁਕ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਜੜਤਾਂ ਵਾਲੇ ਰਥ ਨੂੰ ਹੰਕਾਇਆ। ਰਾਜੇ ਵੇਖਦੇ ਰਹਿ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਕੁਝ ਰਾਜੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਆਏ, ਹਥਿਆਰ ਤਾਣ ਲਏ, ਜਿਵੇਂ ਪਿੰਡ ਦੇ ਸਿੰਘ ਹਰੀ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।" "ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਝੜੀਆਂ ਨਾਲ, ਕੁਝ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਹੱਥ, ਪੈਰ, ਗਲ੍ਹ ਕੱਟ ਗਏ, ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਏ; ਕੁਝ ਹੋਰ ਲੜਾਈ ਛੱਡ ਕੇ ਭੱਜ ਗਏ।" "ਫਿਰ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੁੰਦਰ ਝੰਡੀਆਂ, ਰੰਗੀਨ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਐਸਾ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ ਜਿਵੇਂ ਜਹਾਜ਼ ਆਪਣੀ ਮੰਜਿਲ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ।" "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮਿੱਤਰਾਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੀਮਤੀ ਕੱਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ, ਪਲੰਗ, ਆਸਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤੋਹਫਿਆਂ ਨਾਲ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਪਤਨੀ ਨੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ।