ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਬੱਦਲ, ਘਾਹ, ਰੂਈ ਅਤੇ ਧੂੜ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੀ ਤੇ ਫਿਰ ਵਖੇਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਾਰ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਅਤੇ ਵੱਖਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਵਾਸਤੇ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪ੍ਰੀਤ ਜਾਗੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਭ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਮੈਂ ਹੀ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਆਰੰਭ, ਅੰਤ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਤੇ ਬਾਹਰੀ ਸਰੂਪ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਆਕਾਸ਼, ਪਾਣੀ, ਧਰਤੀ, ਹਵਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਤੱਤਾਂ ਲਈ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੀਵਾਂ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ। ਜੋ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਅਤੇ ਸਰਵੋਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਨੇ ਗੋਪੀਆਂ ਨੂੰ ਆਤਮਕ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉਸ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਵਿਅਕਤਿਤਾ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਗੋਪੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਉਹ ਕੰਵਲੇ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਯੋਗੀ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਖੂਹ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਮੱਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਵੱਸਦਾ ਰਹੇ, ਭਾਵੇਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹੀਏ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 'ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਅਤੇ ਗੋਪਾਂ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ' ਨਾਮਕ ਚੌਰਾਸ਼ੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ, ਭਾਗਵਤ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਸਕੰਧ, ਦੂਜੇ ਅਰਧ ਵਿੱਚ, ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ, ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੋਪੀਆਂ ਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਸੀ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸੱਚੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ ਖੈਰ-ਖਬਰ ਪੁੱਛੀ।" ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਹੋ ਕੇ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਉਸਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਚੁਕੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: "ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਨ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਵਲੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਅੰਬਰ-ਜਲ ਜਿਹੀ ਵਾਣੀ, ਜੋ ਕਦੇ ਕਦੇ ਤੁਹਾਡੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਜੋ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੰਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੇਹੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਬੰਧਨ ਅਤੇ ਦੇਹੀ ਭੁੱਲ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਲਈ ਕਾਫੀ ਹੈ।" "ਅਸੀਂ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਅਟੁੱਟ ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁਕੇ ਹਾਂ। ਯੋਗ, ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਰਾਹੀਂ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਰੂਪ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਰਮਹੰਸਾ ਦਾ ਮਾਰਗ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਮਾਇਆ ਰਚਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।" ਸੰਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅੰਧਕ ਅਤੇ ਕੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਮਹਾਨੀ ਦੇ ਮੁਕਟਮਣੀ, ਗੋਵਿੰਦਾ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਸੁਣਾਈਆਂ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ। ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।" ਦਰੌਪਦੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਵੈਦਰਭੀ, ਭਦਰਾ, ਜਾਮਬਵਤੀ, ਕੌਸ਼ਲਾ, ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ, ਕਾਲਿੰਦੀ, ਸ਼ੈਬਿਆ, ਰੋਹਿਨੀ, ਲਕਸ਼ਮਣਾ—" "ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਦੱਸੋ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੇ ਅਲੌਕਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰੀ ਰੀਤਾਂ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਕੇ?" ਰੁਕਮੀਣੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਜਦੋਂ ਯੋਧੇ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਲੈ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਚੇਦੀ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦੇਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਉਸਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਸੀ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਬੱਕਰੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਤੋਂ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਲੈ ਗਿਆ। ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਵਾਸ ਸ੍ਰੀ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ।" ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਉਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੇਰੀ ਸਹ-ਪਤਨੀ ਦੀ ਲੱਗੀ ਸ਼ਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ, ਮਾਣਿਕ ਲਿਆ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਲੈ ਲਿਆ।" ਜਾਮਬਵਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਉਹ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਰੀਰਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਤੇ ਆਪਣਾ ਨਿਧਾਨੀ ਪਤੀ ਜਾਣਿਆ, ਸੀਤਾ ਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਇਕੀ-ਇੱਕ ਦਿਨ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ। ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਰੀਖਿਆ ਸਮਝ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ, ਤੇ ਮਾਣਿਕ ਲੈ ਕੇ ਉਸਦੇ ਪੈਰ ਫੜ ਕੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਦਾਸੀ ਬਣੀ।" ਕਾਲਿੰਦੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਜਦ ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਪੈਰ ਛੂਹਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਤਪ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ ਮਿਲਿਆ, ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ, ਤੇ ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਘਰ ਦੀ ਸਫਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਬਣੀ।" ਮਿਤ੍ਰਵਿੰਦਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਉਹ ਮੇਰੇ ਸਵਯੰਵਰ ਤੇ ਆਇਆ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਝੁੰਡ ਤੋਂ ਲੈ ਗਿਆ। ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਭਜਾ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਨਗਰੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਆਸਰੇ, ਲੈ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ।" ਸਤ੍ਯਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਸ਼ੌਰ ਨੂੰ ਪਰੀਖਣ ਲਈ ਸੱਤ ਤੇਜ਼ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਬਲਦ ਰੱਖੇ। ਉਹ, ਜੋ ਵੀਰਾਂ ਦੇ ਮਾਣ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਬਾਂਧ ਲਿਆ।" "ਉਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਦੀ ਕੀਮਤ ਤੇ, ਮੇਰੀ ਦਾਸੀਆਂ ਤੇ ਫੌਜ ਸਮੇਤ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਹਰਾਕੇ, ਜਿੱਤਿਆ—ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਦਾਸੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।" ਭਦਰਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੇਰੇ ਮਾਮਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਕਾਲਾ ਹੈ, ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਫੌਜ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ।" "ਮੈਂ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਨਾਲ, ਜੋ ਕਰਮ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਭਲਾਈ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" ਲਕਸ਼ਮਣਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਨਾਰਦ ਤੋਂ ਰਾਜਾ ਦੀ ਜਨਮ ਤੇ ਕਰਤਬ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਮੁਕੁੰਦ, ਕੰਵਲੇ ਹੱਥ ਵਾਲੇ, ਵੱਲ ਪੱਕਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ।" "ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਿਹਤਸੇਨਾ ਨੇ ਮੇਰੀ ਵਿਆਹ ਲਈ ਇਕ ਜੁਗਤ ਬਣਾਈ।" "ਜਿਵੇਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਦੇ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀ ਰੱਖੀ ਗਈ ਸੀ, ਇਥੇ ਵੀ, ਮੱਛੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਬਾਹਰ ਲੁਕਾਈ ਹੋਈ ਸੀ।" "ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਅਸਤਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਸਮੇਤ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਨਗਰੀ ਆਏ।" "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਉਮਰ ਅਨੁਸਾਰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਲੈ ਕੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਤੀਰ ਚਲਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।" "ਕਈਆਂ ਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਤਾਂਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਤਾਂਕ ਨਾ ਸਕੇ; ਕਈਆਂ ਨੇ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਛਾਤੀ ਤੱਕ ਖਿੱਚੀ, ਪਰ ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਮਾਰ ਖਾ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।" "ਹੋਰ ਵੀਰ, ਜਿਵੇਂ ਮਗਧ, ਅੰਬਸ਼ਠ, ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਭੀਮ, ਦੁਰਯੋਧਨ, ਕਰਣ, ਧਨੁਸ਼ ਤਾਂਕਣ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋਏ, ਪਰ ਅਸਲ ਪਰੀਖਿਆ ਨੂੰ ਨਾ ਸਮਝੇ।" "ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀ ਦੀ ਪਰਛਾਈ ਦੇਖ ਕੇ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਤੀਰ ਛੱਡਿਆ; ਤੀਰ ਨੇ ਮੱਛੀ ਨੂੰ ਕੱਟਿਆ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਛੂਹਿਆ।" "ਜਦ ਰਾਜੇ ਹਾਰ ਕੇ ਵਾਪਸ ਹੋ ਗਏ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਾਣ ਟੁੱਟ ਗਿਆ, ਤਦ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਜਤਨ ਦੇ ਤਾਂਕ ਲਿਆ।" "ਉਸ ਨੇ ਤੀਰ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨੇ 'ਤੇ ਲਾਇਆ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੀਰ ਨਾਲ ਕੱਟ ਕੇ ਮੱਛੀ ਗਿਰਾ ਦਿੱਤੀ, ਜਦ ਸੂਰਜ ਅਭਿਜਿਤ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਸੀ।" "ਫਿਰ, ਮੈਂ ਅਖਾੜੇ ਵਿੱਚ ਗਈ, ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਜਣ ਬਜ ਰਹੀ ਸੀ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਮਾਲਾ ਸੀ, ਨਵੀਂ ਰੇਸ਼ਮੀ ਪੋਸ਼ਾਕ ਪਾਈ ਹੋਈ, ਮੋਹਕ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ, ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਲਾਂ ਦੀ ਵ੍ਰਤ।" "ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ, ਵੱਡੇ ਕੰਨ-ਬਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ, ਗਲ੍ਹੇ ਰੋਸ਼ਨ, ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਹੱਸਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲ ਪਾਈਆਂ, ਤੇ ਦਿਲੋਂ ਮੁਰਾਰੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਾਲਾ ਉਸਦੇ ਕੰਧੇ 'ਤੇ ਪਾ ਦਿੱਤੀ।" "ਉਸ ਵੇਲੇ, ਡੋਲ, ਨਗਾਰੇ, ਸ਼ੰਖ, ਤੁਰਹੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਵਾਦ-ਯੰਤਰ ਬਜਣ ਲੱਗੇ; ਨਾਚਣ ਵਾਲੇ ਨਾਚੇ, ਗਾਇਕ ਗਾਏ।" "ਜਦ ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ, ਤਦ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਜਲਦੇ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੀ ਚੋਣ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕੇ, ਤੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।" "ਉਹ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ, ਜੋ ਚਾਰ ਉੱਤਮ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ, ਕਵਚ ਪਾਇਆ, ਤੇ ਚਾਰ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਲਈ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।" "ਦਾਰੂਕ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਸਜਾਵਟਾਂ ਵਾਲੀ ਰਥ ਚਲਾਈ, ਜਦ ਰਾਜੇ ਵੇਖ ਰਹੇ ਸਨ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਕਈ ਰਾਜੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਰੋਕਣ ਲਈ ਪਿੱਛੇ ਆਏ, ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਲੈ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਿੰਡ ਦੇ ਸਿੰਘ ਹਰੀ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।