ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਪਹਿਲਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਯੋਧਿਆ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕਤਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਗੋਲੋਕ ਤੱਕ ਲੈ ਗਿਆ—ਉਹ ਥਾਂ ਜਿਸ ਤੱਕ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਯੋਗੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੇ। ਇਸ ਅਦਭੁਤ ਲੋਕ ਨੂੰ, ਜਿੱਥੇ ਨਾ ਸੂਰਜ ਜਾਂ ਚੰਦ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਸਿੱਧ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ, ਉਥੇ ਉਹ ਲੋਕ ਗਏ ਜੋ ਭਾਗਵਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਸੁਣਦੇ ਰਹੇ। ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ: ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਕਿਹੜਾ ਚਮਕਦਾਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੋਕਰਨ ਦੀ ਕਥਾ ਦੇ ਅੱਖਰ ਆਪਣੇ ਕੰਨਾਂ ਨਾਲ ਪੀ ਲਏ, ਉਹ ਤਾਂ ਜਿਹੜੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹਨ, ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਹਵਾ, ਪਾਣੀ, ਪੱਤਿਆਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਕਰਕੇ, ਤਪ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਸੁਕਾ ਕੇ, ਭਾਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਕੇ, ਜਾਂ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸ ਕਰਕੇ ਵੀ ਉਹ ਦਰਜਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਜੋ ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਨਹੀਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸ਼ਾਂਡਿਲਯ, ਜੋ ਚਿਤਰਕੂਟ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਇਸ pavittar ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਸੁਣਦੇ, ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ। ਇਹ ਕਥਾ ਬੜੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ—ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਢੇਰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼ਰਾਧ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪਿਤਰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪਾਠ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਹੁਣ, ਭਾਗਵਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ—ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਦੀ ਵਿਧੀ। ਕੁਮਾਰਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਸੁਣਵਾਈ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗੇ; ਯਾਦ ਰੱਖੋ, ਇਹ ਕਰਿਆਮ ਸਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਹੀ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਕਿਸੇ ਜੋਤਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਓ, ਸ਼ੁਭ ਸਮਾਂ ਪੁੱਛੋ ਅਤੇ ਵਿਆਹ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸਮਾਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰੋ। ਨਭਸ, ਆਸ਼ਵਿਨ, ਉਰਜਾ ਅਤੇ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਕਥਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹਨ—ਇਹ ਮਹੀਨੇ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਹਨ। ਹੋਰ ਮਹੀਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਤਿਆਗਣ ਯੋਗ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੱਡ ਦਿਓ। ਹੋਰ ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ ਨਿਯੁਕਤੀ ਉਥੇ ਕਰੋ, ਜੋ ਸਚੇ ਦਿਲੋਂ ਲੱਗੇ ਹੋਣ। ਹਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸੁਨੇਹਾ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਭੇਜੋ ਕਿ ਇੱਥੇ ਕਥਾ ਹੋਣੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਆਉਣ। ਕੁਝ ਹਰੀ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਅਚੁਤ ਦੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਦੂਰ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਔਰਤਾਂ, ਸ਼ੂਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਨ—ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਓ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੁਣਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਹਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਵੈਰਾਗੀ ਵੈਸ਼ਨਵ ਜੋ ਕੀਰਤਨ ਦੇ ਇੱਛੁਕ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਿੱਠੀਆਂ ਭੇਜੋ; ਇਹ ਲਿਖਤ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੈ। ਧਰਮੀਕ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇਕੱਠ ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਲਈ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਕਥਾ ਇਕ ਅਨੋਖੇ, ਅਦੁੱਤੀ ਸੁਆਦ ਨਾਲ ਹੋਵੇਗੀ। ਜਿਹੜੇ ਭਾਗਵਤ ਦੇ ਅੰਬਰਤ ਨੂੰ ਪੀਣ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਆ ਜਾਣ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਥਾਂ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਭਾਵੇਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਲਈ ਵੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹਾਜ਼ਰੀ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਓ; ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਪਲ ਵੀ ਵਿਰਲਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰੋ; ਸਭ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਰਹਿਣ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰੋ। ਚਾਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ—ਜਿੱਥੇ ਧਰਤੀ ਖੁਲ੍ਹੀ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਕਥਾ ਸੁਣਣੀ ਚੰਗੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਲਈ, ਜ਼ਮੀਨ ਦੀ ਸਫਾਈ, ਲੀਪਾਈ ਅਤੇ ਖਣਿਜਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਵਟ ਕਰੋ; ਘਰੇਲੂ ਸਮਾਨ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਇਕ ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ। ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਪਿਛਲੇ ਪਸਾਰੇ ਹੋਏ ਕਪੜੇ ਸਾਫ਼ ਕਰੋ; ਕੇਲੇ ਦੇ ਤਣਿਆਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਉੱਚਾ ਮੰਡਪ ਬਣਾਓ। ਇਸ ਮੰਡਪ ਨੂੰ ਫਲਾਂ, ਫੁੱਲਾਂ, ਪੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਛਤਰੀ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਸਜਾਓ; ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ ਝੰਡੇ ਲਹਿਰਾਓ, ਇਸ ਨੂੰ ਧਨ-ਸੰਪਤੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ ਬਣਾਓ। ਉੱਪਰ, ਸੱਤ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਕਰੋ; ਉਥੇ ਵੈਰਾਗੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬੈਠਣ। ਪਹਿਲਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬੈਠਕਾਂ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਲਗਾਓ; ਅਤੇ ਵਾਚਕ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼, ਦੇਵਤੁਲ ਆਸਨ ਬਣਾਓ। ਵਾਚਕ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਬੈਠੇ, ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੋਤਾ ਪੂਰਬ ਵੱਲ; ਜੇਕਰ ਵਾਚਕ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਸ਼੍ਰੋਤਾ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਹੋਵੇ। ਜਾਂ, ਪੂਰਬ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮੰਨੀ ਜਾਵੇ; ਸ਼੍ਰੋਤਿਆਂ ਦੇ ਆਉਣ ਲਈ ਇਹ ਥਾਂ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੈ। ਵਾਚਕ ਵੈਰਾਗੀ, ਵੈਸ਼ਨਵ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ, ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਅਡੋਲ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ। ਜਿਹੜੇ ਕਈ ਮਤਾਂ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦੇ ਹਨ, ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੇ ਅਟਕੇ ਹਨ ਜਾਂ ਕੁਮਤ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਾਵੇਂ ਵਿਦਵਾਨ ਹੋਣ, ਪਰ ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗੋ। ਵਾਚਕ ਦੇ ਕੋਲ, ਮਦਦ ਲਈ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਐਸਾ ਵਿਦਵਾਨ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰੇ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ। ਵਾਚਕ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਵ੍ਰਤ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਵਾਲ ਕਟਵਾਏ; ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੇ, ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਅਤੇ ਸਨਾਨ ਕਰੇ। ਹਰ ਰੋਜ਼, ਆਪਣੀ ਸੰਧਿਆ ਆਦਿਕ ਸੰਸਕਾਰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਕਰਕੇ, ਵਿਘਨਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਆਵੇ। ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਲਈ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰੇ; ਇੱਕ ਮੰਡਲ ਬਣਾਏ ਅਤੇ ਉਥੇ ਹਰੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੇ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਵਿਧੀਵਤ ਪੂਜਾ ਕਰੇ; ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਣਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸਤੁਤੀ ਪੜ੍ਹੇ: "ਹੇ ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ, ਕਰਮ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਬੰਧਿਆ ਹੋਇਆ, ਉੱਥੋਂ ਕੱਢ ਲੈ।" ਫਿਰ, ਭਾਗਵਤ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਧੂਪ ਤੇ ਦੀਵੇ ਨਾਲ ਕਰੀਏ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨਾਰੀਅਲ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ ਨਮਨ ਕਰੀਏ, ਤੇ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕਰੀਏ: "ਇਹ ਸ਼ਾਸਤਰ ਜੋ ਭਾਗਵਤ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਆਪ ਹੀ ਸਨਮੁੱਖ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ ਹਨ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਮਨਚਾਹੀ ਇੱਛਾ ਤੁਸੀਂ ਪੂਰੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਹੁਣ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਆਵੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸੇਵਕ ਹਾਂ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਬੋਲ ਕੇ, ਵਾਚਕ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਗਹਿਣੇ ਪਹਿਨਾਓ, ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰੋ: "ਹੇ ਸੂਕਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਜਾਗਰੂਕ, ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਇਸ ਕਥਾ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਅਗਿਆਨਤਾ ਨਸ਼ਟ ਕਰ।" ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਕਲਿਆਣ ਲਈ ਇੱਕ ਵ੍ਰਤ ਲਓ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ ਨਿਭਾਓ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਾਗਵਤ ਦੀ ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ, ਸਭ ਨੂੰ ਸੁਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।