ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਉਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੈਕੁੰਠ ਦੇ ਦੋ ਨਿਵਾਸੀਆਂ—ਜੋ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵਾਰ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਰਹੇ—ਦਾ ਵਰਣਨ ਸੀ। ਹੁਣ, ਰਾਜਸੂਯ ਯਜ੍ਯ ਦੇ ਸਮਾਪਤੀ ਉੱਤੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਸਭ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਜੀਵ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਸਨਮਾਨ ਪਾ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਰਤ ਗਏ। ਉਹ ਸਾਰੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਅਤੇ ਇਸ ਮਹਾਨ ਯਜ੍ਯ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਗਏ। ਪਰ, ਦੁਰਯੋਧਨ—ਜੋ ਕਲਿਯੁਗ ਦੀ ਪਾਪੀ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਤੀ ਸੀ—ਉਹ ਪਾਂਡੂਪੁਤ੍ਰ ਦੀ ਇੰਨੀ ਵੱਡੀ ਵਧੀਆਈ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕਿਆ। ਜੇਹੜਾ ਕੋਈ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਇਹ ਵਿ਷ਣੂ ਦੇ ਕਾਮ—ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਦਾ ਬਧ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਇਹ ਮਹਾਨ ਯਜ੍ਯ—ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, 'ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਵਧ' ਨਾਮਕ ਚੌਹੱਤਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ, ਜੋ ਦਸਵੇਂ ਸਕੰਧ ਦੇ ਦੂਜੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ! ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੁ (ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ) ਦੇ ਇਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜ੍ਯ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਰਾਜੇ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ। ਪਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਸੁਣ ਲਿਆ, ਹੁਣ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ—ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਸੀ?" ਤਦ, ਸ਼੍ਰੀ ਬਾਦਰਾਯਣੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਡੇ ਪੂਰਵਜ ਦੇ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜ੍ਯ ਵਿੱਚ, ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਸਬੰਧੀ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਬੱਝੇ ਹੋਏ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੇਵਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਭੀਮ ਰਸੋਈ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸੁਯੋਧਨ (ਦੁਰਯੋਧਨ) ਖਜਾਨੇ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਪੂਜਾ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲੈ ਰੱਖੀ ਸੀ, ਤੇ ਨਕੁਲ ਸਮੱਗਰੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।" "ਅਰਜੁਨ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਪੈਰ ਧੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦ੍ਰੁਪਦਪੁਤਰੀ (ਦ੍ਰੌਪਦੀ) ਭੋਜਨ ਪਰੋਸ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਕਰਣ, ਜੋ ਮਨੋਂ ਉੱਚਾ ਸੀ, ਦਾਨ ਵੰਡ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਯੁਯੁਧਾਨ, ਵਿਕਰਨ, ਹਾਰਦਿਕ੍ਯ, ਵਿਦੁਰ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਬਾਹਲਿਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਭੂਰੀ ਅਤੇ ਸੰਤਾਰਦਨ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੰਮਾਂ 'ਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ-ਜੋ ਵੀ ਵੱਡੇ ਯਜ੍ਯ ਵਿੱਚ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋਏ, ਉਹ ਸਭ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਯਜਮਾਨ, ਸਹਾਇਕ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਉਚਿਤ ਦਾਨ, ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਅਤੇ ਆਦਰ ਮਿਲ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਜਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਯਜ੍ਯਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਵ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਅੰਤਿਮ ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ।" "ਉਸ ਸਮੇਂ ਮ੍ਰਿਦੰਗ, ਸ਼ੰਖ, ਪਨਵ, ਧੁੰਦੁਰੀ, ਅਨਕ ਤੇ ਗੋਮੁਖ—ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਦ-ਯੰਤਰ—ਸਨਾਨ ਮਹੋਤਸਵ ਵਿੱਚ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਨਰਤਕੀਆਂ ਨੱਚ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਗਾਇਕਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਵੀਣਾ, ਬਾਂਸਰੀ ਅਤੇ ਤਾਲੀਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਅਸਮਾਨ ਤੱਕ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ।" "ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਰਾਜੇ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਸੋਹਣੇ ਸੈਣਿਕਾਂ ਸਮੇਤ, ਵਿਦਾ ਹੋਏ। ਯਾਦਵ, ਸ੍ਰਿੰਜਯ, ਕਾਮਬੋਜ, ਕੁਰੁ, ਕੇਕਯ ਅਤੇ ਕੋਸਲ, ਆਪਣੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕੰਬਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਯਜ੍ਯ ਵੱਲ ਵਧੇ।" "ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਯਜਮਾਨ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਦਵਿਜ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਦੇ ਹੋਏ, ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ।" "ਪੁਰਸ਼ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ, ਸੁਗੰਧਿਤ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਗਹਣਿਆਂ ਅਤੇ ਫਰਕ ਵਾਲੇ ਵਸਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਕੇ, ਖੇਡਾਂ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣ ਰਹੇ ਸਨ। ਔਰਤਾਂ, ਤੇਲ, ਘੀ, ਸੁਗੰਧਿਤ ਚੂਰਨ, ਹਲਦੀ ਅਤੇ ਕੇਸਰ ਨਾਲ ਲਿਪੀ ਹੋਈਆਂ, ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦੀਆਂ ਤੇ ਰਲਦੀਆਂ ਫਿਰਦੀਆਂ।" "ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਰਾਣੀਆਂ ਗੁਪਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਿਕਲੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵੀਆਂ ਦਿਵ੍ਯ ਰਥਾਂ 'ਚ। ਜਦ ਮਾਂ-ਮਾਮਿਆਂ ਅਤੇ ਸਖੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਲਾਜ ਨਾਲ ਚਮਕ ਉਠੇ।" "ਉਹ ਰਾਣੀਆਂ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਸਤਰ ਭਿੱਜ ਗਏ, ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਛਾਤੀਆਂ ਉਘੜ ਗਈਆਂ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਢੀਲੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਨਮੋਹਣੀ ਖੇਡ ਨੇ ਕਈਆਂ ਦੇ ਚਿੱਤ ਨੂੰ ਖਿਚ ਲਿਆ।" "ਇਸ ਸਮੇਂ, ਸਮਰਾਟ ਸੋਹਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਸੋਨੇ ਜੜੇ ਰਥ ਉੱਤੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਯਜ੍ਯ ਦਾ ਪਤੀ (ਯਜਮਾਨ) ਯਜ੍ਯ ਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ।" "ਸਨਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਯਜਮਾਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੂੰ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਇਆ। ਦਿਵ੍ਯ ਢੋਲ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਢੋਲ ਇਕੱਠੇ ਵੱਜੇ; ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ।" "ਉਥੇ, ਹਰ ਵਰਗ ਅਤੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ; ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ ਵੀ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਰੇਸ਼ਮੀ ਵਸਤ੍ਰ ਪਾ ਕੇ, ਯਜਮਾਨਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਗਹਣਿਆਂ ਅਤੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜਾ, ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਭਗਤ ਸੀ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਸਬੰਧੀਆਂ, ਜਾਣੂਆਂ, ਰਾਜਿਆਂ, ਮਿੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ।" "ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਦਿਵ੍ਯ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਜੜਾਊ ਕੁੰਡਲ, ਮਾਲਾਵਾਂ, ਪੱਗਾਂ, ਜੈਕਟਾਂ, ਸੁੰਦਰ ਚਾਦਰਾਂ ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ। ਔਰਤਾਂ, ਜੋ ਜੋੜੇ ਕੁੰਡਲ, ਚੂੜੀਆਂ, ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਅਤੇ ਸੁਨਹਰੀ ਕਮਰਬੰਦ ਪਾਈ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਵਧੇਰੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਸਨ।" "ਫਿਰ, ਉੱਚ ਆਚਾਰ ਵਾਲੇ ਯਜਮਾਨ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੰਡਿਤ, ਚਾਰੋਂ ਵਰਣਾਂ ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਰਾਜਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।" "ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪਿਤਰ, ਭੂਤ ਅਤੇ ਲੋਕਪਾਲ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਸਮੇਤ, ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ, ਆਗਿਆ ਦੇ ਕੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਪਰਤ ਗਏ।" "ਰਾਜਰਿਸ਼ੀਆਂ ਹਰੀਦਾਸ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ) ਦੇ ਇਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਸੂਯ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦੇ ਨਹੀਂ ਥੱਕਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਮਾਨਵ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀ ਕੇ ਨਹੀਂ ਥੱਕਦਾ।" "ਫਿਰ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ, ਸਬੰਧੀਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵਿਰਹ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ।" "ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਯਾਦਵ ਵੀਰਾਂ (ਸਾਂਬ ਆਦਿ) ਨੂੰ ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਵੱਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਮਪੁਤ੍ਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਮਨ-ਚਾਹੇ ਵੱਡੇ ਲਕੜ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ।" "ਇੱਕ ਵਾਰ, ਰਾਜ ਮਹਲ ਵਿੱਚ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਸੂਯ ਅਤੇ ਅਚ੍ਯੁਤ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ) ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਇਸ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਜਲਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।" "ਉਥੇ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਜਿਆਂ, ਦੈਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਨੰਨ੍ਹੀ-ਨੰਨ੍ਹੀ ਧਨ-ਸੰਪੱਤੀ, ਜੋ ਵਿਧਾਤਾ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਦ੍ਰੁਪਦਪੁਤਰੀ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ।" "ਉਥੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ, ਮਧੁਪਤੀ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ) ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰ ਰਾਣੀਆਂ, ਭਾਰੀ ਨਿਤੰਭਾਂ ਅਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਝੰਕਾਰਦੀਆਂ ਪੈਜੀਆਂ ਨਾਲ, ਲਾਲ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਸੋਹਣੇ ਕੁੰਡਲ ਅਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਜੁੜੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਸਦੇ ਚਮਕਦਾਰ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਘੇਰੀ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।" "ਮਾਇਆ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਧਰਮਪੁਤ੍ਰ (ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ) ਸਮਰਾਟ ਆਪਣੇ ਸਹਿਯੋਗੀਆਂ, ਸਬੰਧੀਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨਾਲ, ਸਭ ਪਾਸੋਂ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਬੈਠਾ ਸੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਸੂਯ ਯਜ੍ਯ ਦੀ ਮਹਾਨ ਲੀਲਾ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਨੰਦਿਤ ਕਰਦੀ ਰਹੀ, ਪਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਥਾਂ ਜਲਣ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਈ।