ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਗੋਕਰਣ ਜੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਜਾਂ ਚੁਟਕਾਰੇ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦਿਵ੍ਯ ਰਥਾਂ ‘ਚ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰੀ ਦੇ ਲੋਕ, ਜਿੱਥੇ ਯੋਗੀ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਗਵਾਲਾ ਵੀ ਗੋਕਰਣ ਦੇ ਨਾਲ ਗੋਲੋਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ—ਉਹ ਥਾਂ ਜੋ ਗਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਅ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਯੋਧਿਆ ਦੇ ਵਾਸੀ ਰਾਮ ਜੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਏ ਸਨ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਥੇ ਵੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਗੋਲੋਕ ਲੈ ਜਾਇਆ—ਉਹ ਥਾਂ ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਔਖੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਉਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਨਾ ਸੂਰਜ ਜਾਂਦਾ, ਨਾ ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਸਿੱਧ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੇ; ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸ੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ ਕੇ ਹੋਇਆ। ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਐਲਾਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ—ਸੱਤ ਦਿਨ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਜਿਹੜਾ ਚਮਕਦਾਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਪ, ਯਜ, ਜਾਂ ਕਥਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਗੋਕਰਣ ਦੀ ਕਥਾ ਦੇ ਅੱਖਰ ਆਪਣੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿਚ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ—even those in the womb are not born again. ਹਵਾ, ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਜੀਉਣ, ਸਰੀਰ ਸੁਕਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤਪੱਸਿਆਵਾਂ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਕਠੋਰ ਤਪੱਸਿਆਵਾਂ ਜਾਂ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਉਹ ਅਵਸਥਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ, ਜੋ ਸੱਤ ਦਿਨ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸ਼ਾਂਡਿਲਯ, ਜੋ ਚਿਤਰਕੂਟ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਕਥਾ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਸੁਣ ਲੈਣ ਨਾਲ, ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਡੇਰ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਇਸਨੂੰ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪਿਤਰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਰੋਜ਼ ਇਸਦੀ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ। ਹੁਣ, ਕੁਮਾਰਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਸੱਤ ਦਿਨ ਦੀ ਭਾਗਵਤ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗੇ। ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖੋ ਕਿ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਇਹ ਰੀਤ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਕਿਸੇ ਜੁਤਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸੱਦੋ, ਚੰਗੀ ਘੜੀ ਪੁੱਛੋ ਤੇ ਵਿਆਹ ਵਾਂਗ ਸਾਰੇ ਸਾਧਨ ਇਕੱਠੇ ਕਰੋ। ਨਭਸ, ਆਸ਼ਵਿਨ, ਊਰਜਾ ਤੇ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਕਥਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹਨ—ਇਹ ਮਹੀਨੇ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਹੋਰ ਮਹੀਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਟਾਲਣਯੋਗ ਹਨ। ਹਰ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸੁਨੇਹਾ ਪਹੁੰਚਾਓ ਕਿ ਇਥੇ ਕਥਾ ਹੋਣੀ ਹੈ, ਤੇ ਘਰੇਲੂ ਲੋਕ ਆਉਣ। ਕੁਝ ਹਰੀ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਤੇ ਅਚ੍ਯੁਤ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਦੂਰ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਔਰਤਾਂ, ਸ਼ੂਦਰ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਇਲਾਕੇ ਦੇ ਵੈਰਾਗੀ ਵੈਸ਼ਨਵ, ਜਿਹੜੇ ਕੀਰਤਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੱਤਰ ਭੇਜੋ। ਇਹ ਇਕ ਅਨੋਖੀ ਤੇ ਅਦ੍ਭੁਤ ਮਹਿਫ਼ਿਲ ਹੋਵੇਗੀ, ਜਿੱਥੇ ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਲਈ ਸਤਸੰਗ ਹੋਵੇਗਾ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਭਾਗਵਤ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਪੀਣ ਲਈ ਉਤਾਵਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਆ ਜਾਓ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਦਿਨ ਥਾਂ ਘੱਟ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹਾਜ਼ਰੀ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਥੇ ਇਕ ਪਲ ਵੀ ਦੁਲੱਭ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਡਿਆਈ ਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਸਭ ਦੀ ਰਹਿਣ-ਸਹਿਣ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰੋ। ਯਾਤਰੀਆਂ ਦੀ ਸੁਵਿਧਾ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਓ। ਚਾਹੇ ਤੀਰਥ, ਜੰਗਲ ਜਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ—ਜਿੱਥੇ ਧਰਤੀ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਹੋਵੇ, ਓਥੇ ਇਹ ਕਥਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਸਫਾਈ, ਜ਼ਮੀਨ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ, ਲਿਪਾਈ ਤੇ ਖਣਿਜਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਵਟ ਕਰੋ; ਘਰੇਲੂ ਵਸਤਾਂ ਇਕ ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿਓ। ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਪਹਿਲਾਂ ਪਸਾਰੇ ਕਪੜੇ ਸਾਫ਼ ਕਰੋ; ਕੇਲਿਆਂ ਦੇ ਤਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ ਮੰਡਪ ਬਣਾਓ। ਫਲਾਂ, ਫੁੱਲਾਂ, ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਛਤਰੀ ਨਾਲ ਮੰਡਪ ਸਜਾਓ; ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਝੰਡੇ ਲਹਿਰਾਓ, ਤੇ ਧਨ-ਧਾਨ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਲਿਆਓ। ਉਪਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ‘ਚ ਸੱਤ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰੋ; ਉਥੇ ਵੈਰਾਗੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬਿਠਾਓ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸੀਟਾਂ ਲਗਾਓ; ਤੇ ਵਿਆਖਿਆਨਕਰਤਾ ਲਈ ਵੱਖਰੀ, ਦਿਵ੍ਯ ਅਾਸਨ ਬਣਾਓ। ਵਿਆਖਿਆਨਕਰਤਾ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ ਬੈਠੇ, ਤੇ ਸੁਨਣ ਵਾਲਾ ਪੂਰਬ ਵੱਲ; ਜਾਂ, ਜੇ ਵਿਆਖਿਆਨਕਰਤਾ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸੁਨਣ ਵਾਲਾ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਹੋਵੇ। ਪੰਡਿਤ ਲੋਕ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪੂਰਬ ਦੀ ਦਿਸਾ ਵਿਚਕਾਰ, ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਤੇ ਆਗਿਆਕਾਰ, ਦੋਵੇਂ ਲਈ ਠੀਕ ਹੈ। ਵਿਆਖਿਆਨਕਰਤਾ ਵਿਦਵਾਨ, ਵੈਰਾਗੀ, ਵੈਸ਼ਨਵ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਤੇ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਹੋਵੇ। ਜਿਹੜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਅਨੇਕ ਮਤਾਂ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦੇ, ਔਰਤਾਂ ਵਲ ਅਟਕੇ ਜਾਂ ਵਾਮਮਾਰਗੀ ਹਨ, ਉਹ ਭਾਵੇਂ ਵਿਦਵਾਨ ਹੋਣ, ਪਰ ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਦੀ ਕਥਾ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਚੋ। ਵਿਆਖਿਆਨਕਰਤਾ ਦੇ ਕੋਲ, ਹੋਰ ਇਕ ਗਿਆਨੀ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਸ਼ੰਕਾਵਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਰਨ ਕਰੇ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇਵੇ। ਵਿਆਖਿਆਨਕਰਤਾ ਸਵੇਰੇ ਸ਼ੇਵ ਕਰਕੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਸੰਧਿਆ ਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਨਿਭਾ ਕੇ, ਵਿਘਨਾਂ ਦੇ ਨਾਸ਼ ਲਈ ਵਿਘਨਹਰ ਦਾ ਪੂਜਨ ਕਰੇ। ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਕੇ, ਮੰਡਲ ਬਣਾਏ ਤੇ ਉਥੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਪ੍ਰਦੱਖਣਾ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਆਖ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੇ। ਫਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰੇ: “ਹੇ ਕਰੁਣਾ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ! ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ-ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਕੱਢ ਲਓ, ਮੈਂ ਕਰਮ ਰੂਪ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਅਸਹਾਇ ਹਾਂ।” ਫਿਰ ਭਾਗਵਤ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਧੂਪ ਤੇ ਦੀਵੇ ਨਾਲ ਕਰੀਏ। ਨਾਰੀਅਲ ਫੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੀਏ, ਤੇ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਹੋ ਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਗੀਤ ਗਾਏ। “ਇਹ ਭਾਗਵਤ ਸ਼ਾਸਤਰ ਆਪ ਹੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਹੋ, ਮੇਰੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਮਨੋ-ਕਾਮਨਾ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਵਿਘਨ ਦੇ ਇਹ ਕਥਾ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਦਾਸ ਹਾਂ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ!” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਕਹਿ ਕੇ, ਵਿਆਖਿਆਨਕਰਤਾ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਆਭੂਸ਼ਣ ਪਾਓ, ਤੇ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੋ।