ਹਰੀ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਹੀ, ਜੋ ਹੋਰ ਸ੍ਰੋਤਾ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਾਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਪੀਲੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਾ ਦਿੱਤੇ, ਮਸਤਕ 'ਤੇ ਮਕੁਟ ਅਤੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁੰਡਲ ਸਜਾ ਦਿੱਤੇ। ਉਸ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਜਿਹੜੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਚੁਹੜਿਆਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਗੋਕਰਣ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੇਵ-ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਯੋਗੀ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਗਵਾਲੀ, ਗੋਕਰਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਗੋਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ, ਜੋ ਗਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਵਿਦਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਯੋਧਿਆ ਦੇ ਵਾਸੀ ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਏ ਸਨ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੋਲੋਕ ਲੈ ਗਿਆ, ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਪਹੁੰਚਣਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਉਹ ਲੋਕ, ਜਿੱਥੇ ਨਾ ਸੂਰਜ ਜਾਂਦਾ, ਨਾ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਜਾਂਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਸਿੱਧ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ, ਉਥੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਸ੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ ਕੇ। ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਐਲਾਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ: ਸੱਤ ਦਿਨ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੋਰ ਕਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਗੋਕਰਣ ਦੀ ਕਥਾ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੰਨਾਂ ਨਾਲ ਪੀ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ, ਜੇ ਉਹ ਗਰਭ ਵਿਚ ਵੀ ਹੋਣ, ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਹਵਾ, ਪਾਣੀ, ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਲੈ ਕੇ, ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤਪੱਸਿਆ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਕਠੋਰ ਤਪੱਸਿਆ, ਜਾਂ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸ ਨਾਲ ਵੀ, ਉਹ ਦਰਜਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਜੋ ਸੱਤ ਦਿਨ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸ਼ਾਂਡਿਲਯਾ, ਜੋ ਚਿਤਰਕੂਟ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਵੀ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਕੇ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਕਥਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ; ਇਕ ਵਾਰੀ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਇਹ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਵਿਚ ਵਰਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪੜ੍ਹਨ ਨਾਲ, ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਹੁਣ, ਛੇਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ: ਸੱਤ ਦਿਨ ਦੀ ਭਾਗਵਤ ਕਥਾ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਧੀ। ਕੁਮਾਰਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਸੱਤ ਦਿਨ ਦੀ ਸੁਣਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗੇ; ਇਹ ਰੀਤ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਜੋਤਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਓ, ਸ਼ੁਭ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਜਾਂਚ ਕਰੋ ਅਤੇ ਵਿਆਹ ਵਾਂਗ ਸਾਰੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰੋ। ਨਭਸ, ਆਸ਼ਵਿਨ, ਉਰਜਾ ਤੇ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਕਥਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹਨ; ਇਹ ਮਹੀਨੇ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਹਨ। ਹੋਰ ਮਹੀਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਛੱਡਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਗੋ। ਹੋਰ ਸਾਥੀਆਂ ਉਥੇ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰੋ, ਜੋ ਸਚੇਤ ਹੋਣ। ਹਰ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸੁਨੇਹਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ ਕਿ ਇੱਥੇ ਕਥਾ ਹੋਣੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਘਰ-ਵਾਲੇ ਆਉਣ। ਕੁਝ ਹਰੀ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਅਚੂਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੂਰ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਹੈ; ਔਰਤਾਂ, ਸ਼ੂਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਵਿਦੂਸ਼ੀ, ਵੈਰਾਗੀ, ਵੈਸ਼ਨਵ, ਜੋ ਕੀਰਤਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੱਤਰ ਭੇਜੋ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲਿਖਤ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹੈ। ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਲਈ, ਧਰਮਕ ਪਾਂਡੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣਗੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਵਿਰਲੇ ਹਨ; ਇੱਥੇ, ਕਥਾ ਨਿਰਾਲੀ ਅਤੇ ਅਦੁੱਤੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਜਿਹੜੇ ਭਾਗਵਤ ਦੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕਥਾ ਪੀਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਤੁਰੰਤ ਆ ਜਾਓ, ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ, ਇਕ ਦਿਨ ਲਈ ਵੀ ਥਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ, ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਹਾਜ਼ਰੀ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਓ; ਇੱਥੇ ਇਕ ਪਲ ਵੀ ਬਹੁਤ ਵਿਰਲਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵਿਵਸਥਾ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਕਰੋ; ਸਾਰੇ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਰਹਿਣ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰੋ। ਚਾਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ 'ਤੇ, ਜੰਗਲ 'ਚ, ਜਾਂ ਘਰ 'ਚ, ਸੁਣਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਧਰਤੀ ਖੁੱਲੀ ਹੋਵੇ, ਓਥੇ ਇਹ ਕਥਾ ਕਰਨ ਲਈ ਢੁਕਵਾਂ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਸ਼ੁਧੀ, ਜਮੀਨ ਦੀ ਸਫਾਈ, ਲੇਪ ਅਤੇ ਖਣਿਜਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਵਟ ਕਰੋ; ਘਰ ਦੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਹਟਾ ਕੇ ਇਕ ਕੋਨੇ ਵਿਚ ਰੱਖੋ। ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਪਸਾਰੀਆਂ ਚਾਦਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰੋ; ਇੱਕ ਉੱਚਾ ਪੰਡਾਲ ਬਣਾਓ, ਕੇਲੇ ਦੇ ਤਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਓ। ਉਹ ਪੰਡਾਲ ਫਲਾਂ, ਫੁੱਲਾਂ, ਪੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਛਤਰੀ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ ਸਜਾਓ; ਚਾਰਾਂ ਪਾਸੇ ਝੰਡੇ ਲਹਿਰਾਓ, ਅਤੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ ਬਣਾਓ। ਉਪਰ, ਸੱਤ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਕਰੋ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ, ਵੈਰਾਗੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬਿਠਾਓ ਅਤੇ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰੋ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬੈਠਕਾਂ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲਗਾਓ; ਅਤੇ ਵਕਤਾ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼, ਦਿਵਿਆ ਆਸਨ ਰੱਖੋ। ਵਕਤਾ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ ਬੈਠੇ, ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਪੂਰਬ ਵੱਲ; ਜੇ ਵਕਤਾ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਹੋਵੇ। ਵਕਤਾ ਅਤੇ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਪੂਰਬ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਹੀ ਠੀਕ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਆਉਣ ਲਈ, ਇਹ ਵਿਧੀ ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਵਕਤਾ ਇੱਕ ਵੈਰਾਗੀ, ਵੈਸ਼ਨਵ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਧ ਹੋਵੇ, ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ, ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਸਨਾ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ। ਜਿਹੜੇ ਕਈ ਮਤਾਂ ਵਿਚ ਉਲਝੇ ਹੋਏ, ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਲਗਨ ਵਾਲੇ, ਜਾਂ ਕੁਸੰਗੀ ਧਾਰਾਵਾਂ ਦੇ ਪੱਖਦਾਰ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਨਾ ਕਰੋ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ ਹੋਣ। ਵਕਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ, ਇਕ ਹੋਰ ਐਸਾ ਵਿਦਵਾਨ ਹੋਵੇ; ਜੋ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰੇ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋਵੇ। ਵਕਤਾ ਕਥਾ ਦੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸ਼ਰੀਰ ਦਾ ਸ਼ੇਵਨ ਕਰੇ; ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ, ਸ਼ੁਧੀ ਅਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ। ਰੋਜ਼, ਆਪਣੇ ਸੰਧਿਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਸੰਖੇਪ ਵਿਚ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਨਿਭਾਏ; ਕਥਾ ਵਿਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਵਿਘਨ-ਨਾਸ਼ਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੁਧੀ ਲਈ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰੇ; ਇੱਕ ਮੰਡਲ ਬਣਾਓ, ਅਤੇ ਓਥੇ ਹਰੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੋ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੇ; ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਪੂਜਾ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਸਤਕਾਰ ਕਰੇ। "ਹੇ ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ, ਕਰਮ ਦੀ ਮੋਹ-ਜਾਲ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਠਾ ਲਵੋ।" ਫਿਰ, ਭਾਗਵਤ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਧੂਪ ਤੇ ਦੀਵੇ ਨਾਲ ਕਰੀਏ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨਾਰੀਅਲ ਹਥ ਵਿਚ ਫੜ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੀਏ; ਉਸ ਸਮੇਂ, ਚੰਗੀ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰੀਏ। "ਇਹ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਜੋ ਸ੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤਮ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਸਲ ਵਿਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ।" "ਮੇਰੀ ਮਨ-ਚਾਹੀ ਇੱਛਾ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ। ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਆਵੇ, ਇਹ ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਦਾਸ ਹਾਂ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ!