ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਸ ਮਹਾਨ ਯਜਨ ਦੇ ਆਯੋਜਨ ਲਈ, ਦੂਜੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਵੀ ਨਿਮੰਤ੍ਰਿਤ ਹੋਏ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ Droṇa, Bhīṣma, Kṛpa ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। Dhṛtarāṣṭra ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਗਿਆਵਾਨ Vidura ਵੀ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਇਸ ਯਜਨ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਚਾਰੇ ਵਰਗ—brāhmaṇas, kṣatriyas, vaiśyas, ਅਤੇ śūdras—ਸਭ ਆਏ। ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਜਾ ਸਮੇਤ, ਸਭ ਲੋਕ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਹਲੀਆਂ ਨਾਲ ਯਜਨ-ਸਥਲ ਦੀ ਤਿਆਰੀ, ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਯਜਨ ਲਈ ਉਪਨਯਨ ਕੀਤਾ। ਯਜਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਉਪਕਰਨ ਵੀ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ Varuṇa ਲਈ ਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, Brahmā ਅਤੇ Śiva ਸਮੇਤ, ਸਭ ਲੋਕ-ਰੱਖਵਾਲੇ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਵੀ ਆਏ—siddhas, gandharvas, vidyādharas, ਮਹਾਨ ਸੱਪ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, yakṣas, rākṣasas, ਪੰਛੀਆਂ, kinnaras, ਅਤੇ cāraṇas। ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ rājasūya ਯਜਨ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ, ਲੋਕ ਹੈਰਾਨ ਹੋਏ ਅਤੇ ਇਸ ਮਹਾਨ ਯਜਨ ਨੂੰ Kṛṣṇa ਦੇ ਭਗਤ ਲਈ ਯੋਗ ਮੰਨਿਆ। ਚਮਕਦੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਲਈ rājasūya ਯਜਨ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਕੀਤਾ ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ Pracetasa ਲਈ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਯਜਨ ਦੇ ਦਿਨ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ, ਪੂਰੀ ਸੁਰਤ ਨਾਲ, ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਅਤੇ ਸਭਾ ਦੇ ਮਹਾਨ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੀ ਯੋਗ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਯੋਗ ਕਿਸ ਨੂੰ ਮੰਨਣ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਪਰ ਇਕ-ਸੁਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕੀ। ਫਿਰ Sahadeva ਨੇ ਬੋਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "Acyuta, ਸਤਵਤਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਭ ਦੇਵ, ਸਥਾਨ, ਸਮੇਂ, ਧਨ ਆਦਿ ਹਨ।" "ਇਹ ਪੂਰਾ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਅਤੇ ਯਜਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਆਧਾਰਿਤ ਹਨ; ਅੱਗ-ਹਵਨ, ਮੰਤ੍ਰ, Sāṅkhya ਅਤੇ Yoga—ਸਭ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਹੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਹਨ।" "ਉਹ ਇਕੱਲਾ, ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਇਹ ਅਦਵੈਤ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਹੈ; ਆਪਣੀ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਸਭਾ, ਅਜਨਮਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਚਨਾ, ਪਾਲਣਾ ਅਤੇ ਸੰਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਉਹ, ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਇੱਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਮ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਧਰਮ ਆਦਿ ਉੱਚ ਲਾਭ—ਉਹ ਸਭ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉਪਜਦਾ ਹੈ।" "ਇਸ ਲਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਮਹਾਨ Kṛṣṇa ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ; ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।" "ਜੋ ਅਨੇਕ ਦਾਨ ਦਾ ਅਨੰਤ ਫਲ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ Kṛṣṇa, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਜੋ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਪੂਰਨ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਵੇ।" ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ Sahadeva ਨੇ, Kṛṣṇa ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਚੋਟੀ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ—"ਸ਼ਾਬਾਸ਼, ਸ਼ਾਬਾਸ਼!" ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਤੇ ਸਭਾ ਦੇ ਦਿਲ ਸਮਝ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, Hṛṣīkeśa ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ Kṛṣṇa ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਧੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਤਨੀਆਂ, ਭਰਾਵਾਂ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੀਲੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਵਸਤਰ ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਗਹਣੇ ਪਹਿਨਾਏ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਭ ਲੋਕ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਨ ਲੱਗੇ—"ਵਿਜੈ! ਨਮਸਕਾਰ!"—ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ। ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ-ਸੁਣ ਕੇ, Damaghoṣa ਦਾ ਪੁੱਤਰ, Kṛṣṇa ਦੀਆਂ ਗੁਣ-ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਤੋਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਆਪਣੀ ਸੀਟ ਤੋਂ ਉਠਿਆ, ਬਾਂਹਾਂ ਫੈਲਾਈਆਂ, ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਕਠੋਰ ਬੋਲ ਬੋਲਿਆ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੁਣਾਏ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "Satyavatī ਦੀ ਵੈਦਿਕ ਪਰੰਪਰਾ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ: 'ਪ੍ਰਭੂ ਹੀ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ।' ਪਰ ਕਈ ਵਾਰ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸਮਝ ਵੀ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਭਟਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" "ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋ ਜੋ ਯੋਗਤਾ ਨੂੰ ਪਰਖਦੇ ਹੋ; ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਨਾ ਭਟਕੋ। ਸਭਾ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, Kṛṣṇa ਨੂੰ ਇਹ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਣ 'ਤੇ ਸਹਿਮਤ ਹਨ।" "ਜੋ ਤਪ, ਗਿਆਨ, ਅਤੇ ਵਰਤ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਿਮਣ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਹਨ, ਲੋਕ-ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰਿਤ—" "ਸਭਾ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਇੱਕ ਗੋਪਾਲ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਕਲੰਕ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਾਂ ਨੂੰ ਹਵਨ-ਭਾਗ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ?" "ਜਾਤ, ਵਰਗ, ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਕਰਦਾ, ਗੁਣ-ਰਹਿਤ—ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਸਕਦਾ?" "ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ Yayāti ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਧਰਮਵਾਨਾਂ ਨੇ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਅਰਥ ਪੀਣ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਸਕਦੇ?" "ਬ੍ਰਹਮਰਸ਼ੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸੇਵਾ ਕੀਤੇ ਦੇਸ਼ ਛੱਡ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਤੇਜ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਇਹ ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਤੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਅਨੇਕ ਅਸ਼ੁਭ ਬੋਲ ਕਹੇ, ਆਪਣੀ ਕismet ਗਵਾ ਬੈਠਾ; ਪਰ ਪ੍ਰਭੂ, ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ, ਜੈਕਲ ਦੀ ਹੂੰਕਾਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ। ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੰਨ ਢੱਕ ਲਏ, ਸਭਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ Cedi ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ। ਜੋ, ਪ੍ਰਭੂ ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਥੋਂ ਨਾ ਉਠੇ, ਉਹ ਧਰਮ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ। ਫਿਰ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, Matsya, Kekaya, ਅਤੇ Sṛñjaya ਦੇ ਰਾਜਾ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, Śiśupāla ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਉਠੇ। ਤਦ, Bhārata, Cedi ਦਾ ਰਾਜਾ, ਅਡੋਲ, ਤਲਵਾਰ ਅਤੇ ਢਾਲ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਡਾਂਟਣ ਲੱਗਾ ਜੋ Kṛṣṇa ਦੇ ਪੱਖੀ ਸਨ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਖੁਦ, ਆਪਣੇ ਪੱਖੀ ਰੋਕ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਰੇਜ਼ਰ-ਧਾਰੀ ਚਕਰ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਡਿੱਗਦੇ ਵੈਰੀ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। Śiśupāla ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਵੱਡਾ ਹੰਗਾਮਾ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਰਾਜੇ, ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਲਈ, ਚੌਂਫੇ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਗਏ। Cedi ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਿਕਲ ਕੇ Vāsudeva ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਪਤੰਗਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਇਹ ਦੇਖਿਆ। ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਵੈਰ-ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਮਨ, ਉਸ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉਸੀ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਮਨ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਹੀ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਰਾਜਾ ਨੇ, ਯਜਨ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਅਤੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਸਭ ਨੂੰ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਸਮਾਪਤੀ-ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ। ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਹੋਣ 'ਤੇ, Krishna, ਜੋ ਯੋਗ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ 'ਤੇ ਕੁਝ ਮਹੀਨੇ ਉਥੇ ਰਿਹਾ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਅਣਇੱਛਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਪ੍ਰਭੂ, Devakī ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।