ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਭਗਤ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਪਿਤਰਕ ਮਾਸੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਰਗੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇਗਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਓ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜੇ ਵੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਇਕੱਤਰ ਹੋਣਗੇ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਖਣਗੇ। ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੀ ਸਿਰਫ ਸੁਣਨ, ਗਾਉਣ ਜਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਨੇੜੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਤਾਂ ਫਿਰ ਜਿਹੜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਖਣ ਜਾਂ ਛੂਹਣ, ਉਹ ਕਿੰਨਾ ਵਧੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣਗੇ! ਤੁਹਾਡੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨ ਕੀਰਤੀ ਆਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਪਾਤਾਲ ਤੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਮੰਦਾਕਿਨੀ, ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਭੋਗਵਤੀ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਗੰਗਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਜਲ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇਵੇ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਆਪਣੇ ਪਾਸੇ ਦੇ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਕੇਸ਼ਵ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕ ਉਧਵ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਹੈਂ, ਸੱਚਾ ਮਿਤਰ, ਜੋ ਸਲਾਹ ਦਾ ਮੂਲ ਭਾਵ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਦੱਸ ਕਿ ਹੁਣ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸਾਨੂੰ ਤੇਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਾਂਗੇ।" ਜਦ ਮਾਲਕ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਉਧਵ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਹੁਕਮ ਮੰਨਿਆ ਤੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। (ਇੱਥੇ ਸੱਤਵਾਂ ਅਧਿਆਇ 'ਦੈਵੀ ਗਿਆਨ ਦੀ ਪੁੱਛਗਿੱਛ' ਖਤਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।) ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦ ਉਧਵ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸਭਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸਮਝ ਕੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਿਆ: "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਯਜਨਾ ਲਈ ਸਲਾਹਕਾਰ ਬਣੋ, ਆਪਣੇ ਮਾਮੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ ਅਤੇ ਜੋ ਸਰਨ ਆਉਣ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਸ਼ਰੇ ਦਿਓ। ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨਾ ਤੁਹਾਡੇ ਵਲੋਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਜੇਤੂ ਹੋ। ਜਰਾਸੰਧ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਦੋਵੇਂ ਕੰਮ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਵਿੱਚ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਵੀ ਇਹ ਵੱਡਾ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੋਵੇਗਾ, ਹੇ ਗੋਵਿੰਦ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਰਾਜੇ ਕੈਦ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੁਡਾ ਕੇ ਤੁਹਾਡੀ ਕੀਰਤੀ ਹੋਰ ਵਧੇਗੀ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਬੜਾ ਬਲਵਾਨ ਹੈ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤਾਂ ਵਿੱਚ ਭੀਮ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਕੋਈ ਉਸ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਫੌਜ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇਕੱਲੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹਰਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਭਗਤ ਹੈ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਰਜ਼ੀ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਟਾਲਦਾ। ਇਸ ਲਈ, ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ (ਭੀਮ) ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਜਾਵੇ, ਉਸ ਕੋਲ ਮੰਗੇ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਸਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਤੇ ਲੈਣ ਦੇ ਕਾਰਣ ਹੋ। ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਤੇ ਸ਼ਰਵਾ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਅਜੋੜ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ। ਤੁਹਾਡੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਮੁਕਤੀ, ਗੋਪੀਆਂ ਵਲੋਂ, ਹਾਥੀ-ਪਤੀ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਲੋਂ, ਜਨਕ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਮਾਪਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਵਲੋਂ ਵੀ। ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜਰਾਸੰਧ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਈ ਮਕਸਦ ਪੂਰੇ ਕਰੇਗਾ; ਤੇ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਯਜਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।" ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: ਹੇ ਰਾਜਨ, ਫਿਰ ਸਭ ਨੇ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਹੋਣ, ਯਾਦਵ ਵੱਡੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਖੁਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ—ਉਧਵ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਚਨਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਅਚੂਤ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਸਨ। ਫਿਰ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਰਵਾਨਗੀ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਆਪਣੇ ਵੱਡਿਆਂ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦਾਰੂਕ, ਜੈਤ੍ਰ ਆਦਿਕ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਤਿਆਰੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ, ਸਨਕਰਸ਼ਣ ਅਤੇ ਯਾਦਵ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਿਹਾ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੇ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਗਰੁੜ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਰਥੀ ਲੈ ਆਇਆ ਸੀ। ਫਿਰ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ—ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਪੈਦਲ ਤੇ ਘੁੜਸਵਾਰਾਂ ਦੇ ਸੈਨਾਪਤੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ—ਉਹ ਨਿਕਲ ਪਏ। ਚਹੁੰਫੇ ਮ੍ਰਿਦੰਗ, ਨਗਾਰੇ, ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਤੁਰਹੀਆਂ ਵੱਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪਤਨੀਆਂ, ਜੋ ਸੋਹਣੇ ਕਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ, ਚੰਦਨ ਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਅਚੂਤ ਦੇ ਪਿਛੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਲੰਘਾਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਚਲੀਆਂ, ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਢਾਲਾਂ ਵਾਲੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਮਰਦ, ਊਠ, ਗਾਂ, ਭੈਂਸਾਂ, ਗਧੇ, ਘੋੜੇ, ਰਥ, ਹਾਥੀ, ਸੇਵਕ, ਤੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ—ਹਰ ਕੋਈ ਚੂੜੀਆਂ, ਬਾਂਹ-ਬੰਦ, ਕੰਬਲ ਤੇ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਸਮਾਨ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਨਿਕਲ ਪਿਆ। ਫੌਜ, ਵੱਡੇ ਝੰਡੇ, ਚਾਦਰਾਂ, ਛਤਰੀਆਂ, ਪੱਖਿਆਂ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹਥਿਆਰਾਂ, ਗਹਿਣਿਆਂ, ਮੂਰਿਆਂ ਤੇ ਬਕਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ; ਉਸ ਦੀ ਗੂੰਜ ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਲਹਿਰਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਜਲ-ਜੰਤੂਆਂ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਫਿਰ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਆਦਰਤ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਅਕਾਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੁਕੁੰਦ, ਜਿਸ ਦੀ ਇੰਦਰੀਆਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਨੇ ਉਚਿਤ ਦਾਨ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ: "ਡਰ ਨਾ ਕਰ, ਹੇ ਦੂਤ, ਤੈਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਮਗਧਨ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਾਂਗਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੂਤ ਚਲਾ ਗਿਆ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਹੁੰਚਾਇਆ; ਉਹ ਵੀ ਸ਼ੌਰੀ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ) ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਦੀ ਆਮਦ ਦੇ ਗਵਾਹ ਬਣੇ। ਹਰੀ ਨੇ ਆਨਰਟ, ਸੌਵੀਰ, ਮਾਰੂ ਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ਨ ਪਾਰ ਕੀਤੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਲੰਘ ਕੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ, ਪਿੰਡਾਂ ਤੇ ਗਊਸ਼ਾਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ। ਮੁਕੁੰਦ ਨੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦਰਿਆ ਲੰਘੇ, ਫਿਰ ਪਾਂਚਾਲਾਂ, ਮਤਸਿਆਂ ਤੋਂ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਕ੍ਰਪ੍ਰਸਥ ਪਹੁੰਚੇ। ਜਦ ਉਸ ਦੀ ਆਮਦ ਦਾ ਸੁਣਿਆ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਅਤੇ ਦੁਲਭ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਆਚਾਰਿਆਂ ਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਬਾਹਰ ਆ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ। ਗਾਇਕੀ, ਵਾਦ-ਯੰਤਰਾਂ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਜੱਥਿਆਂ ਦੇ ਚੀਤਕਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਲ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਣ-ਵਾਯੂ ਜੀਵਨ-ਵਾਯੂ ਵਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਆਦਰ ਨਾਲ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਾਂਡਵ ਦਾ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਦੋਸਤ ਨੂੰ, ਜਿਸਨੂੰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਸੀ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ। ਦੋਹਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਮੁਕੁੰਦ ਦੇ ਸ਼ੁੱਧ ਸਰੀਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ, ਲਪੇਟ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂ, ਸਰੀਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਬਦਾ, ਦੁਨੀਆ ਦੀਆਂ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਭੁੱਲ ਗਿਆ। ਭੀਮ ਨੇ ਵੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਾਮੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ। ਜੁੜਵਾਂ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਵੀ, ਦਿਲ ਭਰ ਆਏ, ਅਚੂਤ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਹੰਝੂ ਵਗਦੇ ਹੋਏ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਜੁੜਵਾਂ ਨੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯੋਗ ਆਦਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਕੌਰਵਾਂ, ਸ੍ਰੰਜਯਾਂ, ਕੈਕੇਆਂ, ਰਥੀਆਂ, ਭਟਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਗਾਇਕਾਂ ਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ। ਡੋਲ, ਸ਼ੰਖ, ਨਗਾਰੇ, ਵੀਨਾ, ਵਾਂਸਲੀ ਤੇ ਰਿਣਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਕਮਲ-ਨੇਤਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰਤਾ ਕੀਤੀ, ਨਾਚਿਆ ਤੇ ਗਾਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਪ੍ਰਸਿੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਮੋਤੀ ਵਰਗਾ, ਸਭ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਤ, ਧੰਨ ਪ੍ਰਭੂ ਸੋਹਣੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ।