ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਸਾਧੂ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੰਗਤੀਆਂ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਥਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਨਿਵਾਂਦੇ ਹਨ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਉਸ ਸਾਧੂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਆਸਨ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਤੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਸੁਹਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, “ਕੀ ਅੱਜ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ? ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਫਿਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ। ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਹਾਂ: ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀ ਹੈ?” ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਦ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਤੇ ਮਾਇਆ ਦੇ ਧਾਰੀ ਹੋ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਫਿਰਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਲਕੜੀ ਵਿਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਲੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਹੈਰਾਨੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।” “ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣ ਸਕੇ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਇਹ ਜਗਤ ਬਣਾਉਂਦੇ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹੋ? ਜੋ ਕੁਝ ਦਿਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਸਮਝ ਦੀ ਪਰਛਾਈ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਸਭ ਭੇਦਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ।” “ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਭਟਕਦੇ ਹੋਏ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਹ ਦਾ ਦੁੱਖ ਪਤਾ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਲੀਲਾ-ਅਵਤਾਰਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ—ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਸ਼੍ਰਯ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਅੰਧਕਾਰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।” “ਫਿਰ ਵੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਭਗਤ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਭਤੀਜੇ, ਰਾਜਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪਦਵੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਤੁਹਾਡੀ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇਗਾ। ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੋ।” “ਉਸ ਮਹਾਨ ਯਜਨ ਵਿਚ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਵੇਖਣ ਆਉਣਗੇ, ਜੋ ਉਥੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣਗੇ। ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਸ੍ਰਵਣ, ਗਾਇਨ ਜਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖਣ ਜਾਂ ਛੂਹਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿੰਨਾ ਵਧੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣਗੇ!” “ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧ ਮਹਿਮਾ ਸਵਰਗ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਪਾਤਾਲ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ—ਜਿਸ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਮੰਦਾਕਿਨੀ, ਪਾਤਾਲ ਵਿਚ ਭੋਗਵਤੀ ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਗੰਗਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਪਾਣੀ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇਵੇ।” ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਆਪਣੇ ਪਾਸੇ ਦੇ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋਏ, ਕੇਸ਼ਵ, ਮਸਕਰਾ ਕੇ, ਮਿੱਠੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕ ਉਦ੍ਧਵ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭਗਵਾਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: “ਤੁਸੀਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅੱਖ ਹੋ, ਸੱਚਾ ਦੋਸਤ, ਜੋ ਸਲਾਹ ਦੀ ਸਾਰ ਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਇੱਥੇ ਦੱਸੋ ਕਿ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸਾਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਾਂਗੇ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਣ ‘ਤੇ, ਉਦ੍ਧਵ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਸਿਰ ਨਿਵਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੱਤਵਾਂ ਅਧਿਆਇ, “ਦਿਵ੍ਯ ਗਿਆਨ ਦੀ ਪੁੱਛਗਿੱਛ,” ਦਸਵੇਂ ਸਕੰਧ ਦੇ ਦੂਜੇ ਭਾਗ ਵਿਚ, ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪਾਰਮਹੰਸਾਂ ਲਈ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਜਦੋਂ ਉਦ੍ਧਵ ਨੇ ਮਹਾਨ ਸਾਧੂ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣੇ, ਸਭ ਦੀ ਰਾਏ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਦ੍ਧਵ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ: “ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਧੂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਜਨ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਭਤੀਜੇ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਆਸ਼੍ਰਯ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।” “ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਜਗਤ ਦੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ। ਜਰਾਸੰਧ ਦੀ ਮਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਵੇਂ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰੇ ਕਰੇਗੀ।” “ਸਾਡੇ ਲਈ ਵੀ, ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਲਾਭ ਹੋਵੇਗਾ, ਹੇ ਗੋਵਿੰਦ, ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕੈਦ ਹੋਏ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਵਾਓ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਵਧੇਗੀ।” “ਉਹ ਰਾਜਾ ਜਰਾਸੰਧ ਵਧੇਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ, ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਭੀਮ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਉਸ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।” “ਉਹ ਇਕੱਲੇ ਹੀ ਮੈਦਾਨੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਹਰਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਸੌ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਭਗਤ ਹੈ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਟਾਲਦਾ।” “ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ, ਭੀਮ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਤੋਂ ਮੰਗੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਕੱਲੇ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਜਰਾਸੰਧ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ।” “ਸਰਵੋਚਤ ਪ੍ਰਭੂ ਹੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਬਣਨ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ; ਹਿਰਣਯਗਰਭਾ ਤੇ ਸ਼ਰਵਾ ਤੁਹਾਡੀ ਅਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ।” “ਤੁਹਾਡੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦੀ ਮਾਰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਮੁਕਤੀ, ਗੋਪੀਆਂ, ਹਾਥੀ-ਪਤੀ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਜਨਕ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ, ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਆਸ਼੍ਰਯ ਲਏ, ਸਾਧੂ ਤੇ ਅਸੀਂ।” “ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜਰਾਸੰਧ ਦੀ ਮਾਰ ਕਈ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰੇ ਕਰੇਗੀ; ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਯਜਨ ਵੀ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।” ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸਭ ਨੇ ਉਦ੍ਧਵ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ—ਦਿਵ੍ਯ ਸਾਧੂ, ਯਾਦਵ ਵੱਡੇ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਆਪ। ਫਿਰ, ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਭਗਵਾਨ, ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਆਪਣੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦਾਰੂਕ, ਜੈਤ੍ਰਾ ਆਦਿ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦੇ ਕੇ, ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜਦੇ ਹਨ, ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਤੇ ਯਾਦਵ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਆਪਣੇ ਚਰ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਰਥ-ਸਾਰਥੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਚਰ-ਸਵਾਰ, ਹਾਥੀ-ਸਵਾਰ, ਪੈਦਲ ਤੇ ਘੋੜ-ਸਵਾਰਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਰਵਾਨਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਚੌਕਸ ਮ੍ਰਿਦੰਗ, ਨਗਾਰੇ, ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਤੁਰੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪਤਨੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਸੁੰਦਰ ਵਸਤ੍ਰ, ਗਹਣੇ, ਚੰਦਨ ਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਲੰਕ ਤੇ ਰਥਾਂ ਵਿਚ, ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਢਾਲ ਵਾਲੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਅਚ੍ਯੁਤ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪਿੱਛੇ ਪੀਛੇ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਰਦ, ਉਟ, ਗਾਂ, ਭੈਸਾਂ, ਗਧੇ, ਘੋੜੇ, ਰਥ, ਹਾਥੀ, ਸੇਵਕ ਤੇ ਮਹਾਨ ਮਹਿਲਾਵਾਂ, ਚੂੜੀਆਂ, ਬਾਂਹ-ਬੰਦ, ਕੰਬਲ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਆਪਣਾ ਸਾਮਾਨ ਲੈ ਕੇ, ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਫੌਜ ਵੱਡੇ ਝੰਡੇ, ਚਾਦਰਾਂ, ਛਤਰੀਆਂ, ਪੱਖਿਆਂ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹਥਿਆਰ, ਗਹਣੇ, ਮਕੁਟ ਤੇ ਜੰਗੀ ਜਾਮਿਆਂ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ; ਉਸ ਦੀ ਗੂੰਜ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਵੱਡੇ ਵ੍ਹੇਲ ਤੇ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਫਿਰ, ਸਾਧੂ, ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਿਵਾਂ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਆਕਾਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੀਅਤ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੁਕੁੰਦ, ਜਿਸ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਯੋਗ੍ਯ ਭੇਟ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਭਗਵਾਨ, ਰਾਜ-ਦੂਤ ਨੂੰ ਸੁਹਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: “ਡਰੋ ਨਾ, ਹੇ ਦੂਤ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਮਗਧਨ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਾਂਗਾ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੂਤ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਹੁੰਚਾ ਕੇ, ਉਹ ਵੀ ਸ਼ੌਰੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਲਾਲਾਇਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਰੀ ਆਨਰਟ, ਸੌਵੀਰ, ਮਾਰੂ ਤੇ ਵਿਨਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ, ਪਿੰਡਾਂ ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੁਕੁੰਦ ਫਿਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਪਾਂਚਾਲ, ਮਤਸ੍ਯ ਤੇ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਸ਼ਕ੍ਰਪ੍ਰਸਥ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਪ੍ਰਿਅ ਹੈ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਔਖਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਆਚਾਰਿਆਂ ਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਗਾਇਕੀ, ਵਾਦ-ਯੰਤਰ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਉੱਚੀ ਉਚਾਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਰਿਸ਼ਿਕੇਸ਼ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਜੀਵ-ਸ਼ਵਾਸ ਪ੍ਰਾਣ-ਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।