ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਦੂਤ ਨੇ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੈਦ ਕਰ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੁਹਾਡੀ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਲੋੜ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰੋ।” ਦੂਤ ਦੀ ਇਹ ਬਾਤ ਸੁਣਦੇ ਹੀ, ਉਚੇਤ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਦੇ, ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਹੈ — ਅਚਾਨਕ ਉੱਪਰ ਆਏ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਆਪਣੇ ਸੰਗੀ-ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਖੜੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਚਿਤ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸਨ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਕੀ ਅੱਜ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੈ? ਕੀ ਡਰ-ਭੈ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਹੈ? ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਦੱਸੋ — ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਕੀ ਇੱਛਾ ਹੈ?” ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਵੇਖ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ — ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਲੱਕੜ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਅਚੰਭਾ ਨਹੀਂ। ਕੌਣ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਜਗਤ ਦਾ ਸਿਰਜਨ ਤੇ ਸੰਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ? ਜੋ ਕੁਝ ਦਿਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਸਮਝ ਦਾ ਪਰਛਾਂਵ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਵਭਾਵਤਾ ਸਾਰੀਆਂ ਵੰਡਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ। ਜੋ ਜੀਵ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਗੇੜ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਲੀਲਾ-ਅਵਤਾਰਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ — ਮੈਂ ਉਸ ਅੰਧਕਾਰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਫਿਰ ਵੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਨ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਭਗਤ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਭਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਇੱਕ ਐਸਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪਦਵੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇਗਾ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਯਜਨ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੋ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਦੇਵ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਜੋ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣਗੇ। ਸੁਣਨ, ਗਾਉਣ ਜਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ — ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਖਣ ਜਾਂ ਛੂਹਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿੰਨੇ ਵਧੇਰੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਣਗੇ! ਤੁਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰ ਮਹਿਮਾ ਸਵਰਗ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ — ਜਿਸ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਮੰਦਾਕਿਨੀ, ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਭੋਗਵਤੀ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਗੰਗਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਪਾਣੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇਵੇ। ਫਿਰ, ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਜਦ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪਾਸੇ ਦੇ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਮਿੱਠੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਸੇਵਕ ਉਧਵ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅੱਖ ਹੋ, ਸੱਚਾ ਮਿੱਤਰ, ਜੋ ਸਲਾਹ ਦਾ ਮੂਲ ਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸਾਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਾਂਗੇ।’ ਮਾਲਕ ਵਲੋਂ ਐਸਾ ਸੰਬੋਧਨ ਹੋਣ ਤੇ, ਉਧਵ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਆਦੇਸ਼ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਇਥੇ ਸੱਤਵਾਂ ਦਸਵੀਂ ਸਕੰਧ ਦੀ ਸਤਵੀਂ ਅਧਿਆਇ, 'ਦਿਵਿਆ ਗਿਆਨ ਦੀ ਪੁੱਛ' ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ, “ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਕੇ, ਉਧਵ, ਜੋ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਸਭ ਦੀ ਰਾਏ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸਮਝ ਕੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਿਆ: ਉਧਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਵੇਂ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਯਜਨ ਲਈ ਸਲਾਹਕਾਰ ਬਣੋ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਜੋ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦਿਓ। ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਜਗਤ ਦੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ। ਜਰਾਸੰਧ ਦੇ ਪਰਾਜਯ ਨਾਲ ਦੋਹਾਂ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਵੀ, ਹੇ ਗੋਵਿੰਦਾ, ਇਸ ਕੰਮ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਲਾਭ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕੈਦ ਹੋਏ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਵਧੇਗੀ। ਜਰਾਸੰਧ ਵਧੇਰੇ ਬਲਵਾਨ ਹੈ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ, ਅਤੇ ਬਲਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਭੀਮ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਉਸ ਦਾ ਟੱਕਰ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹਰਾ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਸੌ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਟਾਲਦਾ। ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ (ਭੀਮ) ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਾਂਗ ਵੈਸਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਕੋਲ ਮੰਗਣ ਜਾਵੇ; ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ — ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਸਰਵ-ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਜਗਤ ਦੇ ਸਿਰਜਨ ਤੇ ਸੰਹਾਰ ਹੋ; ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਅਤੇ ਸ਼ਰਵ ਤੁਹਾਡੀ ਅਨਾਦਿ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ। ਤੁਾਡੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਤਬ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ, ਗੋਪੀਆਂ ਦੁਆਰਾ, ਹਾਥੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਜਨਕ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਆਸਰੇ ਆਏ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਵਲੋਂ। ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਜਰਾਸੰਧ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਈ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰੇ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਯਜਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਇਸ ਕਰਤਬ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।’ ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸਭ ਨੇ ਉਧਵ ਦੀ ਗੱਲ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ — ਜੋ ਅਚੁਤ ਦੇ ਲਈ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਭ ਮੰਨੀ ਗਈ — ਨਾਰਦ ਜੀ, ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ। ਫਿਰ, ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਰਵਾਨਗੀ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ; ਆਪਣੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ, ਦਾਰੁਕ, ਜੈਤ੍ਰ ਆਦਿ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੁੜੀਆਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ, ਸਨਕਰਸ਼ਣ ਅਤੇ ਯਾਦਵ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਗਰੁੜ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਜੋ ਰਥੀ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਸੀ। ਫਿਰ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ — ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਪੈਦਲ, ਘੋੜਸਵਾਰਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ — ਨਿਕਲਿਆ; ਮ੍ਰਿਦੰਗ, ਨਗਾਰੇ, ਸ਼ੰਖ ਅਤੇ ਤੁਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਪਤਨੀਆਂ, ਜੋ ਵਧੀਆ ਵਸਤ੍ਰ, ਗਹਣੇ, ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਲੰਗਾਂ ਤੇ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਬੈਠੀਆਂ, ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਢਾਲਾਂ ਵਾਲੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਚੁਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈ ਗਈਆਂ। ਮਰਦ, ਊਠ, ਗਾਂ, ਭੈਸ, ਗਧੇ, ਘੋੜੇ, ਰਥ, ਹਾਥੀ, ਸੇਵਕ, ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਜਾਤ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ, ਜੋ ਕੰਗਣ, ਬਾਂਹ-ਬੰਦ, ਕੰਬਲ, ਤੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਆਪਣਾ ਸਮਾਨ ਲੈ ਕੇ, ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਨਿਕਲ ਪਏ। ਫੌਜ, ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਝੰਡੇ, ਚਾਦਰਾਂ, ਛਤਰੀਆਂ, ਪੱਖੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਹਥਿਆਰ, ਗਹਣੇ, ਮਕੁਟ ਤੇ ਬਕਤਰ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ; ਉਸ ਦੀ ਗੂੰਜ ਮਹਾਂ-ਵਹਲਾਂ ਤੇ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੋਈ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਫਿਰ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਕੇ, ਆਕਾਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਚਲੇ ਗਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੁਕੁੰਦ, ਜਿਸ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਨੇ ਉਚਿਤ ਭੋਗ-ਪ੍ਰਸਾਦ ਦਿੱਤਾ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, “ਡਰੋ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਦੂਤ; ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਾਂਗਾ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੂਤ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਵੀ ਸ਼ੌਰੀ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਹਰੀ ਨੇ ਆਨਾਰਤ, ਸੌਵੀਰ, ਮਾਰੂ, ਵਿਨਸ਼ਨ, ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ, ਪਿੰਡਾਂ, ਤੇ ਗਾਂ-ਚਰਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਫਿਰ ਮੁਕੁੰਦ ਨੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀਆਂ ਪਾਰ ਕੀਤੀਆਂ, ਪੰਚਾਲ ਦੇਸ਼, ਫਿਰ ਮਤਸਯਾਂ, ਅਤੇ ਆਖਰਕਾਰ ਸ਼ਕ੍ਰਪ੍ਰਸਥ (ਇੰਦ੍ਰਪ੍ਰਸਥ) ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।