ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜੇ ਜਰਾਸੰਧ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਅਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਈ ਵਾਰੀ—ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਬਾਈ ਵਾਰੀ—ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਮਹਾਨ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ ਹਰਾਇਆ ਸੀ। ਹੁਣ ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਪਹੁੰਚਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਦੂਤ ਨੇ ਅਰਜ ਕੀਤੀ, "ਹੇ ਅਜੇਤ, ਹੇ ਅਨੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਆਪਣੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਕੇ ਕੁਝ ਕਰੋ। ਇਹ ਲੋਕ, ਜੋ ਮਗਧੇਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਕੈਦ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਹਨ ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਤਰਸ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲੈ ਰਹੇ ਹਨ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੁਖੀਆਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰੋ।" ਦੂਤ ਦੀ ਇਹ ਬਾਤ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਦੇਵਤਾਮਾਨ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੇਸ ਗੇਹੂੰਏ ਰੰਗ ਦੇ ਜਟਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬੰਨੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਚਾਨਣ ਵਾਂਗ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਆ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜੋ ਸਭ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਭੀ ਦੇਵਤਾ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਸਭ ਸੰਗੀਆਂ ਸਮੇਤ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਨ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯਥੋਚਿਤ ਆਦਰ-ਸੱਤਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸਨ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਭਾਵਪੂਰਨ, ਸ਼ਰਧਾ-ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਕੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕੀ ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਜ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਖੀ ਤੇ ਨਿਰਭੈ ਹੈ? ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੇ ਹੋ, ਤਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਵਾਸਤੇ ਕੁਝ ਵੀ ਅਗਿਆਤ ਨਹੀਂ। ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਪਾਂਡਵ ਕੀ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹਨ?" ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਵੇਖ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਜਿਵੇਂ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲੁਕਾ ਕੇ ਫਿਰਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਲਕੜੀ ਵਿੱਚ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਹੁਣ ਕੁਝ ਵੀ ਅਚੰਭਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਆਪ ਹੀ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਤੇ ਮਿਟਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਸਮਝ ਦੀ ਪਰਛਾਵਾਂ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਭੇਦਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੋ।" "ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਗੇੜ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਅਵਤਾਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅੰਧਕਾਰ ਨਾਸਕ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਹੁਣ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਭਤੀਜੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਭਗਤ—ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰ—ਸੋਚ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।" "ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦਰਜੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਜਸੂਯ ਯਜ੍ਯ ਰਾਹੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਯਜ੍ਯ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੋ। ਇਸ ਉੱਤਮ ਯਜ੍ਯ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣਗੇ ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਗੇ। ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਮ ਜਪਣ, ਗਾਉਣ ਜਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੀ ਨੇੜੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖਣ ਜਾਂ ਛੂਹਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿੰਨਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣਗੇ!" "ਜਿਸਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਵਰਗ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਪਾਤਾਲ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਚਰਨਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲਾ ਜਲ—ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਮੰਦਾਕਿਨੀ, ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਭੋਗਵਤੀ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਗੰਗਾ—ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਲਿਆਣ ਕਰੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੀ ਬਾਤਾਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਕਿ ਕੇਸ਼ਵ, ਆਪਣੇ ਪਾਸੇ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕ ਉੱਧਵ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, "ਤੂੰ ਸਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਹੈਂ, ਸੱਚਾ ਮਿੱਤਰ, ਜੋ ਸਲਾਹ ਦਾ ਮੂਲ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਇੱਥੇ ਜੋ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੱਸ। ਅਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਤੇਰੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਾਂਗੇ।" ਉੱਧਵ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ ਭੀ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ, ਮਾਲਕ ਦੀ ਆਗਿਆ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉੱਧਵ, ਜੋ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਸਭ ਦੀ ਰਾਏ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲੇ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਵੇਂ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਯਜ੍ਯ ਲਈ ਸਲਾਹਕਾਰ ਬਣੋ, ਆਪਣੇ ਭਤੀਜੇ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰੋ, ਤੇ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਆਸਰੇ ਆਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦਿਓ।" "ਰਾਜਸੂਯ ਯਜ੍ਯ ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਤੇ ਜਰਾਸੰਧ ਦੀ ਹਾਰ ਦੋਹਾਂ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਵੀ ਇਹ ਵੱਡਾ ਲਾਭ ਹੋਵੇਗਾ, ਹੇ ਗੋਵਿੰਦ, ਤੇ ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਕੈਦ ਕੀਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਛੁਡਵਾਓਗੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਹੋਰ ਵਧੇਗੀ।" "ਉਹ ਰਾਜਾ ਬੜਾ ਦੁਰਜਯ ਹੈ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਬਰਾਬਰ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਜੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭੀਮਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਉਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਇਕੱਲਾ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹਰਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਸੌ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਭਗਤ ਹੈ ਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਨਹੀਂ ਟਾਲਦਾ।" "ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ (ਭੀਮਾ) ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾਵੇ ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਮੰਗੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਸਨੂੰ ਇਕੱਲਾ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ।" "ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ ਅਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋ, ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਤੇ ਸ਼ਰਵ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਹੀ ਰੂਪ ਹਨ। ਤੁਹਾਡੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਤੱਬ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਮੁਕਤੀ, ਗੋਪੀਆਂ, ਹਾਥੀ-ਪਤੀ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਜਨਕ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਮਾਪਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਵੱਲੋਂ।" "ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜਰਾਸੰਧ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਈ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ, ਤੇ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਯਜ੍ਯ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਰਾਹੀਂ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।" ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ, ਉੱਧਵ ਦੀ ਇਹ ਸਲਾਹ ਸਭ ਨੇ—ਦੇਵਤਾਮਾਨ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ, ਯਾਦਵ ਵੱਡੇ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਆਪ—ਸਰਾਹੀ। ਫਿਰ, ਦੇਵਕੀ ਨੰਦਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਤੁਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡਿਆਂ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ—ਦਾਰੂਕ, ਜੈਤ੍ਰ ਆਦਿ—ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਤਿਆਰੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ, ਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਰਵਾਨਾ ਕੀਤਾ, ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਤੇ ਯਾਦਵ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਗਰੁੜ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਵਾਲੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ, ਜੋ ਰਥੀ ਲੈ ਆਇਆ ਸੀ। ਫਿਰ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ—ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਪੈਦਲ ਤੇ ਘੁੜਸਵਾਰਾਂ ਦੇ ਸਨਮਾਨਤ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ—ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਮ੍ਰਿਦੰਗ, ਨਗਾਰੇ, ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਬੂਗਲਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਨਿਕਲ ਪਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਧਰਮਪਤਨੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਲੰਘਾਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਸੁੰਦਰ ਕਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ, ਚੰਦਨ ਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਢਾਲਾਂ ਵਾਲੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਮੀਆਂ ਨਾਲ ਚਲੀਆਂ। ਲੋਕ, ਊਠ, ਗਾਂ, ਮੱਝਾਂ, ਗਧੇ, ਘੋੜੇ, ਰਥ, ਹਾਥੀ, ਸੇਵਕ, ਤੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ—ਸਭ ਗਹਿਣਿਆਂ, ਕੰਗਨਾਂ, ਕੰਧੇ ਦੀਆਂ ਪਟੀਆਂ, ਚਾਦਰਾਂ ਤੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਆਪਣਾ ਸਮਾਨ ਲੈ ਕੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਧੇ। ਸਮੂਹ ਫੌਜ, ਵੱਡੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ, ਚੰਦੂਆਂ, ਛਤਰਾਂ, ਪੱਖਿਆਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਹਥਿਆਰ, ਕਿਰਤਾਂ, ਤੇ ਕਵਚਾਂ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਨ ਜ਼ਹਿਰੀਆਂ ਤੇ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀਆਂ, ਦਿਸ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਫਿਰ, ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਯਾਦਵ ਦੇ ਆਦਰ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਕੇ, ਆਕਾਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੁਕੁੰਦ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਥੋਚਿਤ ਭੇਟਾਂ ਭੇਟੀਆਂ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਰਾਜ ਦੂਤ ਨੂੰ ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਆਸਵਾਸਨ ਦਿੱਤਾ, "ਘਬਰਾਉ ਨਾ, ਦੂਤ। ਤੈਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਮਗਧਨ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਾਂਗਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੂਤ ਚਲਾ ਗਿਆ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮੂਚੀ ਖ਼ਬਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਰਾਜੇ ਵੀ, ਜੋ ਕੈਦ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਸ਼ੌਰੀ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ) ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੇ।