ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਅਧਰਮੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਮਨ ਲਈ ਅਵਤਾਰ ਲਏ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਹੁਕਮ ਕੌਣ ਟਾਲ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਅਸਲ ਵਿਚ, ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਕੌਣ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ। ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤਾਂ ਸੁਪਨੇ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਡਰ ਹੇਠ ਜੀਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਇਹ ਜੀਵਨ ਮਰਨ ਵਰਗਾ ਭਾਰੀ ਜ਼ੁਆ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਉਹ ਅਸਲੀ ਆਤਮਿਕ ਆਨੰਦ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਰਾਹੀਂ ਬਿਨਾ ਚਿੰਤਾ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਹੁਣ ਤੇਰੀ ਮਾਇਆ ਦੇ ਵਸ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਰਹੇ ਹਾਂ—ਅਸੀਂ ਕਿੰਨੇ ਅਫ਼ਸੋਸਯੋਗ ਹਾਂ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨ ਦੁਖੀ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਦੁਖ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀਆਂ ਜੰਜੀਰਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿਓ। ਤੁਸੀਂ ਹੀ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਜਿੰਨੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵਿਚ ਕੈਦ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਪੱਕਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜਗਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਿਚ ਹੀ ਮਜ਼ਾ ਲੈਂਦਾ ਸੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥੋਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਹਰਾਇਆ ਗਿਆ—ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦਾ ਮਹਾਨ ਚੱਕਰ ਵੀ ਬਾਈ ਵਾਰ ਤੋੜਿਆ। ਹੁਣ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਹੇ ਅਜੈ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਠੀਕ ਸਮਝੋ, ਉਹ ਕਰੋ। ਦੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਗਧੀ ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਕੈਦ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਦੀ ਆਸ ਵਿਚ, ਉਹ ਸਭ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਆਸਰਾ ਲੈ ਰਹੇ ਹਨ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੁਖੀ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।" ਇਸ ਸਮੇਂ, ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਦ ਰਾਜਾ ਦਾ ਦੂਤ ਇਹ ਬਾਤਾਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਅਚਾਨਕ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਕੇਸਰੀ ਰੰਗ ਦੀ ਜਟਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਜੀ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਆਪਣੇ ਸੰਗੀਆਂ ਸਮੇਤ ਉਠ ਖੜੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਮਸਤਕ ਨਿਵਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯੋਗ ਆਸਨ ਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਜ ਸਭ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਤੇ ਨਿਰਭੈ ਹੈ? ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਜਦ ਪ੍ਰਭੂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਧਰਮ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ, ਹੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਸ ਲਈ ਦੱਸੋ—ਪਾਂਡਵ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ?" ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ—ਇਹ ਜਗਤ ਦੇ ਨਿਰਮਾਤਾ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਸਵਾਮੀ! ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਲੱਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਲੱਕੜ ਵਿਚ ਅੱਗ। ਇਸ ਲਈ, ਕੁਝ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਹੈਰਾਨੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਇਹ ਜਗਤ ਰਚਦੇ ਤੇ ਲੀਨ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਅਸਲ ਸਰੂਪ ਸਾਰੀਆਂ ਭਿੰਨਤਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਭਟਕਣ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਰੀਰ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਲੀਲਾ ਅਵਤਾਰਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ—ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਅੰਧਕਾਰ ਨਾਸਕ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।" "ਫਿਰ ਵੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਭਗਤ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਾਮੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਜਾ ਪਾਂਡਵ, ਕਰਨ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਪਾਂਡਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਰਗੀ ਉੱਚੀ ਪਦਵੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਦੁਆਰਾ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇਗਾ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਯਜਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੇ।" "ਉਸ ਮਹਾਨ ਯਜਨ ਵਿਚ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣਗੇ ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਗੇ। ਜੋ ਲੋਕ ਤੁਹਾਡਾ ਸਿਮਰਨ, ਕੀਰਤਨ ਜਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖਣ ਜਾਂ ਛੂਹਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ? ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨ ਕੀਰਤੀ ਸਵਰਗ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਪਾਤਾਲ ਤੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਜਿਸ ਜਲ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਮੰਦਾਕਿਨੀ, ਪਾਤਾਲ ਵਿਚ ਭੋਗਵਤੀ ਤੇ ਇੱਥੇ ਗੰਗਾ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਫਿਰ ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਜਦ ਸਭ ਆਪਣੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਵਿਚ ਸਨ, ਤਾਂ ਕੇਸ਼ਵ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ) ਮਿੱਠਾ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕ ਉਧਵਾ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।" ਭਗਵਾਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਤੂੰ ਸਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਹੈਂ, ਸੱਚਾ ਮਿਤਰ, ਜੋ ਸਲਾਹ ਦਾ ਅਰਥ ਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਇੱਥੇ ਜੋ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੱਸ। ਸਾਨੂੰ ਤੇਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਾਂਗੇ।" ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਵਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਉਧਵਾ ਨੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਮਸਤਕ ਨਿਵਾ ਕੇ ਹੁਕਮ ਮੰਨਿਆ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਿਵ੍ਯ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਗਿਆਨੀ ਉਧਵਾ ਨੇ ਸਭ ਦੀ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਰਾਏ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਬੋਲਿਆ—" "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਵੇਂ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਯਜਨ ਲਈ ਸਲਾਹਕਾਰ ਬਣੋ, ਆਪਣੇ ਮਾਮੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ ਅਤੇ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਆਸਰੇ ਆਉਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦਿਓ। ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਜਰਾਸੰਧ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਨਾਲ ਦੋਵੇਂ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਸਾਡੇ ਲਈ ਵੀ ਇਹ ਵੱਡਾ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਹੇ ਗੋਵਿੰਦ, ਅਤੇ ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਕੈਦ ਕੀਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਛੁਡਾਓਗੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨ ਕੀਰਤੀ ਹੋਰ ਵਧੇਗੀ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਜਰਾਸੰਧ ਵਧੇਰੇ ਜ਼ੋਰਾਵਰ ਹੈ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਭੀਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਉਸ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।" "ਉਹ ਸੌ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇਕੱਲੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਹੀ ਹਰਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਭਗਤ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਕਦੇ ਟਾਲਦਾ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਭੀਮ (ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ) ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਜੋਂ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਮੰਗ ਕਰੇ; ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਕੱਲੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਉਸਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਮਾਰੇਗਾ।" "ਸਰਵਉੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਹੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ ਤੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ; ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਅਤੇ ਸ਼ਰਵਾ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਅਕਾਲ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ। ਤੁਹਾਡੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ, ਗੋਪੀਆਂ, ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਦੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ, ਜਨਕ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਂਦੇ ਹਾਂ।" "ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਜਰਾਸੰਧ ਦਾ ਵਧ ਕਈ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰੇ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਯਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਨਾਲ ਸੰਪੰਨ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।" ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸਭ ਨੇ ਉਧਵਾ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਰਿਸ਼ੀ ਹੋਣ, ਯਾਦਵ ਬਜ਼ੁਰਗ ਹੋਣ ਜਾਂ ਆਪ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ।" ਫਿਰ, ਦੇਵਕੀ ਨੰਦਨ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਤੁਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲਿਆ, ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ—ਦਾਰੁਕ, ਜੈਤ੍ਰ ਆਦਿਕ—ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਲਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ, ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਅਤੇ ਯਾਦਵ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਗਰੁੜ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ, ਜੋ ਰਥਵਾਨ ਲੈ ਆਇਆ ਸੀ। ਫਿਰ, ਚਾਰਾਂ ਫੌਜਾਂ—ਰਥ, ਹਾਥੀ, ਪੈਦਲ ਤੇ ਘੁੜਸਵਾਰਾਂ ਦੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਯਾਤਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਮ੍ਰਿਦੰਗ, ਨਗਾਰੇ, ਸ਼ੰਖ ਅਤੇ ਤੁਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਪਲੰਗੀਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ 'ਚ, ਸੁੰਦਰ ਵਸਤ੍ਰ, ਗਹਣੇ, ਚੰਦਨ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਢਾਲਾਂ ਵਾਲੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਮੀਆਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਅਚੁਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲ ਪਈਆਂ। ਮਰਦ, ਊਠ, ਗਾਂ, ਭੈਂਸਾਂ, ਖੱਚਰ, ਘੋੜੇ, ਰਥ, ਹਾਥੀ, ਸੇਵਕ, ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਮਹਿਲਾਵਾਂ—ਸਭ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਚੂੜੀਆਂ, ਬਾਂਹਾਂ ਵਿਚ ਬਾਜੂਬੰਦ, ਚਾਦਰਾਂ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਸਮਾਨ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਲ ਪਏ। ਸੈਨਾ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਝੰਡਿਆਂ, ਛਤਰਾਂ, ਚਾਵਰਾਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਹਥਿਆਰਾਂ, ਗਹਣਿਆਂ, ਮੋਰਨਾਂ ਅਤੇ ਕਵਚਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਗੂੰਜ ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ ਜਲਦਰ ਤੇ ਲਹਿਰਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਹੋਵੇ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਸੀ। ਫਿਰ, ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੁਕੁੰਦ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ) ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯੋਗ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਲੀਲਾ, ਜਿੱਥੇ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਭਗਤ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਧਵਾ ਦੀ ਸਲਾਹ ਤੇ ਯਾਦਵਾਂ ਦੀ ਤਿਆਰੀ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਧਰਮ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੀ।