ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਅਧਰਮ ਦੇ ਕੰਮ ਵਧ ਗਏ ਸਨ, ਲੋਕ ਧਰਮ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਫਿਰ ਵੀ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਤੁਹਾਡੀ ਹੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਾਸਤੇ ਸੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਜੀਣ ਦੀ ਆਸ ਤੋੜ ਦੇਵੇ ਜੋ ਰਾਤ-ਦਿਨ ਸੁੱਤਿਆ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ—ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਡਾ ਨਮਨ ਹੈ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਅਧਰਮੀਆਂ ਦੇ ਦਮਨ ਲਈ ਇਸ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਅਵਤਾਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਤੁਹਾਡਾ ਹੁਕਮ ਕੌਣ ਟਾਲ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਅਤੇ ਕੌਣ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਆਪ ਹੀ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ। ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤਾਂ ਸੁਪਨੇ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਦੂਜਿਆਂ ਉਤੇ ਨਿਰਭਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਸਦਾ ਡਰ ਦੇ ਭਾਰ ਹੇਠਾਂ, ਅਸੀਂ ਐਸਾ ਜੀਵਨ ਜੀ ਰਹੇ ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਮਰੇ ਹੋਏ ਹੋਈਏ। ਅਸੀਂ ਉਹ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੁੱਖ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਰਾਹੀਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਚਿੰਤਾ ਦੇ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਾਇਆ ਵਿੱਚ ਫਸ ਕੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਿੰਨੇ ਅਫ਼ਸੋਸ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਮਗਧ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਜੰਜੀਰਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿਓ। ਤੁਸੀਂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਅਭਿਮਾਨ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਸੀ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥੋਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਹਰਾਇਆ ਗਿਆ। ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦਾ ਮਹਾਨ ਚਕਰ ਵੀ ਬਾਈਂ ਵਾਰੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਤੋੜਿਆ। ਹੁਣ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੀੜ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹੇ ਅਜੈ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਠੀਕ ਸਮਝੋ, ਉਹ ਕਰੋ। ਦੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਗਧ ਰਾਜੇ ਵੱਲੋਂ ਕੈਦ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਦੀ ਆਸ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਹਨ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।" ਇਸ ਸਮੇਂ, ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਰਾਜਾ ਦਾ ਦੂਤ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦੋ ਹੀ ਤਪਸਵੀ ਨਾਰਦ ਜੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੇਸ ਸਲੇਟੀ-ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਸਨ ਤੇ ਜੋ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਚਾਨਕ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਆ ਪਹੁੰਚੇ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਆਪਣੀ ਸਭਾ ਤੇ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਹर्ष ਨਾਲ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਥੋਚਿਤ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਸਥਾਨ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕੀ ਅੱਜ ਤਿੰਨਹੀਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਹੈ? ਕੀ ਸਭ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹਨ? ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੇ ਹੋ, ਧਰਮ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਦੱਸੋ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਕੀ ਹੈ?" ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਅਨੇਕ ਵਾਰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਲੱਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਲੱਕੜ ਵਿੱਚ ਅੱਗ। ਇਸ ਲਈ, ਕੁਝ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।" "ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਕੌਣ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਜਗਤ ਤੁਹਾਡੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਬਣਦਾ ਤੇ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਸਮਝ ਦੀ ਪਰਛਾਈ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਭੇਦਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਹੋ ਜੋ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਜੋ ਦੇਹ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਲੀਲਾ ਅਵਤਾਰਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹੋ—ਮੈਂ ਉਸ ਅੰਧਕਾਰ ਨਾਸਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਫਿਰ ਵੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਭਗਤ, ਤੁਹਾਡੇ ਮਾਮੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਜਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।" "ਪਾਂਡੂਪੁੱਤਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਰਗਾ ਮਾਣ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇਗਾ। ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੋ।" "ਉਸ ਮਹਾਨ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣਗੇ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਗੇ।" "ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਮ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਾਉਣ ਜਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰ ਕੇ ਵੀ, ਲੋਕ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਤੇ ਜਿਹੜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਜਾਂ ਛੁਹਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤਿੰਨਹੀਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲੀ ਗੰਗਾ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਮੰਦਾਕਿਨੀ, ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਭੋਗਵਤੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਵੇ।" ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਯਾਦਵ ਪਾਸੇ ਦੇ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕ ਉਧਵਾ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਹੈਂ, ਸੱਚਾ ਮਿੱਤਰ, ਜੋ ਸਲਾਹ ਦਾ ਮੂਲ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਦੱਸ, ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਰੀਏ? ਸਾਨੂੰ ਤੇਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ, ਜੋ ਤੂੰ ਆਖੇਂਗਾ, ਅਸੀਂ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗੇ।" ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਉਧਵਾ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਨਿਵੇਂ ਸਿਰ ਕਰਕੇ ਆਦੇਸ਼ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਸਵੀਂ ਸਕੰਧ ਦੀ 'ਦਿਵ੍ਯ ਗਿਆਨ ਦੀ ਪੜਚੋਲ' ਨਾਮਕ ਸੱਤਵੀਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ। ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜਦੋਂ ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਉਧਵਾ, ਜੋ ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਬੀਨ ਸੀ, ਸਭਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੀ ਮਨੋਭਾਵਨਾ ਸਮਝ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।" ਉਧਵਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਵੇਂ ਮুনি ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਜਨਾ ਲਈ ਸਲਾਹਕਾਰ ਬਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਮਾਮੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਸ਼ਰਨ ਆਉਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨਾ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਜੇਤੂ ਹੋ। ਇਸ ਲਈ ਜਰਾਸੰਧ ਦਾ ਨਾਸ ਦੋਹਾਂ ਲਾਭਾਂ ਲਈ ਉਪਯੋਗੀ ਹੈ।" "ਸਾਡੇ ਲਈ ਵੀ ਵੱਡਾ ਲਾਭ ਹੋਵੇਗਾ, ਹੇ ਗੋਵਿੰਦ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕੈਦੀਆਂ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਛੁਡਵਾਓਗੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਹੋਰ ਵਧੇਗੀ।" "ਉਹ ਰਾਜਾ ਬੜਾ ਜੋਧਾ ਹੈ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਸਿਵਾਏ ਭੀਮ ਦੇ।" "ਉਸ ਨੂੰ ਫੌਜ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਸਿੱਧਾ ਇਕੱਲੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਹਰਾਉਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਟਾਲਦਾ।" "ਭੀਮ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਕੋਲ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਮੰਗੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਜਰੂਰ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਕੱਲੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ।" "ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੀ ਜਗਤ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਅਤੇ ਲੀਨਤਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਤੇ ਸ਼ਰਵਾ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਅਨਾਦਿ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ।" "ਤੁਹਾਡੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ, ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਦੀ ਮੁਕਤੀ, ਗੋਪੀਆਂ, ਹਾਥੀ-ਪਤਨੀ, ਜਨਕ-ਕਨਿਆਵਾਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਮਾਪੇ, ਤਪਸਵੀ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਸਭ।" "ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜਰਾਸੰਧ ਦੀ ਮੌਤ ਨਾਲ ਕਈ ਲਾਭ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਯਜਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਵੀ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।" ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸਭ ਨੇ ਉਧਵਾ ਦੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰਿਆ, ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਅਚ੍ਯੁਤ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਸੀ—ਤਪਸਵੀ, ਯਾਦਵ ਬਜ਼ੁਰਗ ਅਤੇ ਖੁਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਨੇ।" ਫਿਰ, ਦੇਵਕੀ ਨੰਦਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਤਿਆਰੀ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਆਪਣੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕੀਤੀ, ਦਾਰੂਕ, ਜੈਤ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਭੇਜਿਆ, ਸਂਕਰਸ਼ਣ ਅਤੇ ਯਾਦਵ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਚਰੋਣ ਵਾਲੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਰਥ, ਹਾਥੀ, ਪੈਦਲ ਅਤੇ ਘੋੜਸਵਾਰ ਫੌਜ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਨਿਕਲ ਪਿਆ। ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਮ੍ਰਿਦੰਗ, ਨਗਾਰੇ, ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਤੁਰਹੀਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਉਠੀਆਂ। ਸੁੰਦਰ ਵਸਤ੍ਰ, ਗਹਿਣੇ, ਚੰਦਨ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਅਚ੍ਯੁਤ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਡੋਲੀਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਢਾਲਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲ ਪਈਆਂ। ਮਰਦ, ਊਠ, ਗਾਂ, ਭੈਂਸਾਂ, ਗਧੇ, ਘੋੜੇ, ਰਥ, ਹਾਥੀ, ਸੇਵਕ, ਅਤੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਸਭ ਗਹਿਣੇ, ਕਰਲੇ, ਚਾਦਰਾਂ, ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਆਪਣਾ ਸਮਾਨ ਲੈ ਕੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੁਰ ਪਏ। ਫੌਜ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਝੰਡਿਆਂ, ਚਾਦਰਾਂ, ਛਤਰੀਆਂ, ਪੱਖਿਆਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਹਥਿਆਰਾਂ, ਗਹਿਣਿਆਂ, ਮੁਕੁਟਾਂ ਅਤੇ ਬਕਤਰ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਗੂੰਜ, ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਂ ਮੱਛੀਆਂ ਅਤੇ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਭੜਕਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਫੈਲ ਗਈ।