ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਜਦੋਂ ਦੂਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਰਾਸੰਧ ਦੇ ਕੈਦ ਦੀ ਪੀੜਾ ਬਿਆਨ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਜਰਾਸੰਧ ਨੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਜਿੱਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਬਰਦਸਤੀ ਕੈਦ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ; ਗਿਰਿਵਰਜਾ ਵਿੱਚ ਦਸ-ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਟੋਲੀਆਂ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਰੱਖੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਰਾਜੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਬੇਚੈਨੀ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆਵੀ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਵੰਡ ਅਤੇ ਡਰ ਦਾ ਹਾਲ ਦੱਸਦੇ ਹਨ: “ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ! ਤੇਰੀ ਆਤਮਾ ਅਪਾਰ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਹਾਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਡਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਏ ਹਾਂ, ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਡਰ ਅਤੇ ਮਨ ਦੇ ਵੰਡ ਨਾਲ ਪੀੜਤ। ਦੁਨੀਆਂ ਅਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੈ, ਧਰਮ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਇਹ ਕਾਰਜ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਭੀ, ਜਿੰਨਾ ਵੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਜਦੋਂ ਅਚਾਨਕ ਨਿੰਦਰੇ ਦੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਆਸ ਕੱਟ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਅਧਰਮ ਦੇ ਦमन ਲਈ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਇਆ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਆਗਿਆ ਨੂੰ ਕੌਣ ਲੰਘ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਾਲਕ? ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਕੌਣ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ। ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਸੁਪਨੇ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਦੂਜਿਆਂ ਤੇ ਨਿਰਭਰ; ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਡਰ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਦਾ ਜੂਆ ਢੋ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਮਰਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ ਖੁਸ਼ੀ ਛੱਡ ਕੇ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਬਿਨਾ ਚਿੰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਪੀੜਾ ਭੋਗ ਰਹੇ ਹਾਂ—ਅਸੀਂ ਕਿੰਨੇ ਤਰਸਯੋਗ ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਮਾਇਆ ਵਿਚ ਭਟਕਦੇ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਦੇ ਚਰਨ ਸਹਾਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ—ਜੋ ਮਗਧ ਦੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਦੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਹਾਂ—ਮੁਕਤੀ ਦੇ। ਤੂੰ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਕੈਦ ਕਰ ਰੱਖਿਆ ਸੀ। ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀ ਅਹੰਕਾਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੀ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਸੀ, ਤੈਨੂੰ ਦੁਆਰਾ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਾਰਿਆ ਗਿਆ—ਜਦ ਤੂੰ ਉਸ ਦਾ ਉੱਚਾ ਚਕਰ ਤੋੜਿਆ, ਬਾਈ-ਬਾਈ ਵਾਰੀ। ਹੁਣ ਉਹ ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੀੜਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਹੇ ਅਜੈਯ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਅਨੁਕੂਲ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰ। ਦੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: “ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਗਧ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਕੈਦ ਕੀਤੇ ਹੋਏ, ਤੇਰੀ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ, ਇਹ ਰਾਜੇ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਏ ਹਨ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦਿਵੋ।” ਇਸ ਸਮੇਂ, ਜਦ ਦੂਤ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਾਤਾਂ ਨੂੰ ਬਿਆਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇਲਾਹੀ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ, ਜੋ ਸੁਨਹਿਰੀ ਜਟਾਵਾਂ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਅਚਾਨਕ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ। ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਸੰਗਤ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਸਮੇਤ ਉਠੇ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਸਿਰ ਨਮਾਇਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਯਥਾਯੋਗ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੈਠਕ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: “ਕੀ ਅੱਜ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰਾ ਕੁਸ਼ਲ ਹੈ, ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ? ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧਦੀ ਹੈ ਜਦ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੇ ਹਨ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ; ਇਸ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਪੁੱਛਦੇ ਹਾਂ: ਪਾਂਡਵ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ?” ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਵੇਖਿਆ ਹੈ—ਜੋ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ—ਹੇ ਮਾਲਕ, ਜਗਤ ਦੇ ਰਚਤਾ ਅਤੇ ਮਾਇਆ ਦੇ ਧਾਰੀ। ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਲੱਕੜ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਹੈਰਾਨੀ ਨਹੀਂ। ਤੇਰੇ ਕਰਤਬਾਂ ਨੂੰ ਕੌਣ ਜਾਣ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਰਚਦਾ ਅਤੇ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ? ਜੋ ਕੁਝ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਸਮਝ ਦਾ ਪਰਛਾਵਾਂ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਵਭਾਵ ਸਭ ਵੰਡ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ। ਉਹ, ਜੋ ਜਨਮ ਮਰਨ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਰੀਰ ਦੀ ਪੀੜਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ—ਉਹ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਲੀਲਾ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਉਹ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਰਾਜਾ, ਤੇਰਾ ਭਗਤ, ਤੇਰੀ ਪਿਤਰੀ ਮਾਸੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਾਰਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪਾਂਡਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪਦਵੀ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਤੇਰੀ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇਗਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਉੱਚੀ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਉਥੇ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣਗੇ, ਤੇਰੀ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਣਗੇ। ਤੇਰੇ ਸੁਣਨ, ਗਾਉਣ ਜਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਨੇੜੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਭੀ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਫਿਰ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਜਾਂ ਛੁਹਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿੰਨੇ ਵਧੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣਗੇ? ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਿਮਾ, ਜੋ ਸਵਰਗ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ—ਜਿਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਮੰਦਾਕਿਨੀ (ਸਵਰਗ), ਭੋਗਵਤੀ (ਪਾਤਾਲ) ਅਤੇ ਗੰਗਾ (ਧਰਤੀ) ਵਜੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਪਾਣੀ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਤੋਂ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇਵੇ। ਫਿਰ, ਜਦ ਕਿ ਆਪਣੇ ਪਾਸੇ ਦੇ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਸਨ, ਕੇਸ਼ਵ, ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਸੇਵਕ ਉਦਧਵ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਖਿਆ: “ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅੱਖ ਹੈ, ਸੱਚਾ ਮਿੱਤਰ, ਜੋ ਸਲਾਹ ਦਾ ਮੂਲ ਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਇੱਥੇ ਦੱਸ ਕਿ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸਾਡਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਾਂਗੇ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੁਆਰਾ ਸੰਬੋਧਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਦਧਵ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ, ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਸਿਰ ਨਮਾ ਕੇ, ਹੁਕਮ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਸਕੰਧ ਦੇ ਦੂਜੇ ਭਾਗ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਅਧਿਆਇ, ‘ਦਿਵਯ ਗਿਆਨ ਦੀ ਪੁੱਛ’ ਸੰਪੂਰਨ ਹੋਈ। ਸੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: “ਦਿਵਯ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਦਧਵ, ਜੋ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਗਿਆਨੀ ਸੀ, ਸਭਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਿਆ: ਉਦਧਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: “ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਵੇਂ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਜਨਾ ਲਈ ਸਲਾਹਕਾਰ ਬਣਨਾ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਰੀ ਮਾਸੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਅਤੇ ਸਹਾਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨਾ ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਕਿਨਾਰੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਰਾਸੰਧ ਦੀ ਹਾਰ ਦੋਵੇਂ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰੇ ਕਰੇਗੀ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਵੀ, ਵੱਡਾ ਲਾਭ ਹੋਵੇਗਾ, ਹੇ ਗੋਵਿੰਦ, ਅਤੇ ਜਰਾਸੰਧ ਦੇ ਕੈਦ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਛੁਡਾ ਕੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਵਧੇਗੀ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਔਖਾ ਹੈ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ; ਸ਼ਕਤੀਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਭੀਮ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਕੋਈ ਉਸ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਸੌ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇਕੱਲਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹਰਾ ਸਕਦੇ; ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਟਾਲਦਾ। ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ (ਭੀਮ) ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਾਂਗ ਭੇਸ ਬਣਾ ਕੇ ਜਾਓ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਮੰਗ ਕਰੋ; ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਕੱਲਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਤੂੰ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ; ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਅਤੇ ਸ਼ਰਵਾ ਤੇਰੀ ਅਜਨਮ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਤਬ—ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਹਤਿਆ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਮੁਕਤੀ—ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ, ਗੋਪੀਆਂ, ਹਾਥੀ-ਮਾਲਕ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਜਨਕ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਤੇਰੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜਰਾਸੰਧ ਦੀ ਹਤਿਆ ਕਈ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰੇ ਕਰੇਗੀ; ਅਤੇ ਜੋ ਯਜਨਾ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਇਸ ਕਾਰਜ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਸੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: “ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸਭ ਨੇ ਉਦਧਵ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ—ਦਿਵਯ ਰਿਸ਼ੀ, ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਵਡੇਰੇ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਵੀ। ਫਿਰ, ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਰਵਾਨਗੀ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ; ਵਡੇਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦਾਰੁਕ, ਜੈਤ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਰਵਾਨਾ ਕੀਤਾ, ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਤੇ ਯਾਦਵ ਰਾਜਾ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਚਰੀਆ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਤੇ ਗਰੁੜ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸੀ, ਜੋ ਰਥੀ ਨੇ ਲਿਆਇਆ ਸੀ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਸੈਨਾਪਤੀਆਂ, ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਪੈਦਲ ਫੌਜ ਅਤੇ ਘੋੜਸਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ; ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਮ੍ਰਿਦੰਗ, ਨਗਾਰੇ, ਸਾਂਖ ਅਤੇ ਤੁਰਹੀਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ।