ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਸਭ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਸੁਧਰਮਾ ਨਾਂ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਦਰਬਾਰ ਐਸਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਬੈਠਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੁਖਾਂ ਦੇ ਛੇ ਤਰਾਂ ਦੇ ਤਰੰਗ ਛੂਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਹੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਵਿਰਲੇ ਯਾਦਵ ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਉਹ ਮਾਨੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤਾਰੇਆਂ ਵਿਚ ਚੰਨ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਸਮਾਗਮ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਅਤੇ ਨਾਚ ਸਿਖਾਉਣ ਵਾਲੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਹਾਸੇ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਅੱਗੇ ਨਾਚਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਨਰਤਕੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਾਂਡਵ ਨ੍ਰਿਤਯ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਮ੍ਰਿਦੰਗ, ਵੀਣਾ, ਮੁਰਜਾ, ਬਾਂਸਰੀ ਤੇ ਝੰਜਰਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਵਿੱਚ ਨਾਚ, ਗੀਤ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸੁਤ, ਮਗਧ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ੀਕਾ ਭੀ ਆਪਣੀਆਂ ਵਡਿਆਈਆਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਕੁਝ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ। ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਚੰਗੇ ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂ ਵਿਚ, ਰਾਜਾ, ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਮਨੁੱਖ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਰੂਪ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ। ਦਰਬਾਰ ਦੇ ਦਵਾਰਪਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਕੋਲ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਅੱਗੇ ਜਰਾਸੰਧ ਵੱਲੋਂ ਹੋ ਰਹੀ ਕੈਦ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਹੜੇ ਰਾਜੇ ਜਰਾਸੰਧ ਦੀ ਜਿੱਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਕੈਦ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਗਿਰਿਵਰਜਾ ਵਿੱਚ ਦੋ ਦਸ-ਹਜ਼ਾਰੀ ਟੋਲੀਆਂ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਰਾਜੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ! ਅਪਾਰ ਆਤਮਾ! ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸਰਨ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਡਰ ਨਾਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਅਸੀਂ ਸੰਸਾਰਕ ਡਰ ਅਤੇ ਮਨ ਦੀ ਦੂਧਾਲੀ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ।" ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਸੰਸਾਰ ਅਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਘਟਨਾ ਤੁਹਾਡੀ ਹੀ ਲੀਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਕਿਸੇ ਦੀ ਜੀਵਨ ਆਸ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਸਲਾਮ।" "ਤੁਸੀਂ ਧਰਮੀ ਜਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਉਤਰੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਵਲੋਂ ਟੱਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਸੁਪਨੇ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਦੂਜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਦੀ ਨਿਰਭੈ ਖੁਸ਼ੀ ਛੱਡ ਕੇ ਦੁੱਖ ਪਾ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਮਾਇਆ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਭੁਲਾਵੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।" "ਇਸ ਲਈ, ਮਗਧੀ ਦੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਵਿਚ ਫਸੇ ਸਾਨੂੰ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸਰਨ ਦੇ ਕੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿਓ। ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਜਿੰਨੀ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਕੈਦ ਕਰ ਲਿਆ।" "ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਜਿੱਤਣ ਵਿੱਚ ਮਾਣ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਤੁਸੀਂ ਉਸਦਾ ਚੱਕਰ ਬਾਈਸ ਵਾਰੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੋੜਿਆ। ਹੁਣ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਜੇਤਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਕੁਝ ਕਰੋ।" ਦੂਤ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਗਧੀ ਵਲੋਂ ਫੜੇ ਹੋਏ ਰਾਜੇ ਤੁਹਾਡੀ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸਰਨ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦਿਓ।" ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿਚ, ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਦੇਵੀ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਟਾਵਾਂ ਸੁਨਹਿਰੀਆਂ ਹਨ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਉਠ ਕੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਿਰ ਨਿਵਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਥੋਚਿਤ ਆਦਰ ਤੇ ਆਸਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਭਰੀਆਂ ਮੀਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, "ਕੀ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਹੈ? ਜਦੋਂ ਭਗਵਾਨ ਜਗਤ ਵਿਚ ਫਿਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਧਰਮ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਤਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ, ਦੱਸੋ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਕੀ ਇੱਛਾ ਹੈ?" ਨਾਰਦ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਫਿਰਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਲਕਵੀਂ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਕੌਣ ਜਾਣ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਤੇ ਮਿਟਾਉਂਦੇ ਹੋ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਭੇਦਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੋ।" "ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਹ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦਾ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੀਲਾ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਫਿਰ ਵੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਭਗਤ, ਤੁਹਾਡੇ ਮਾਮੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪਾਂਡੂਪੁੱਤਰ ਰਾਜਸੂਯ ਯੱਗ ਕਰਕੇ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇਗਾ।" "ਉਸ ਮਹਾਨ ਯੱਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣਗੇ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਮ ਸੁਣਦਾ, ਗਾਉਂਦਾ ਜਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖੇ ਜਾਂ ਛੂਹੇ, ਉਹ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲਾ ਜਲ ਮੰਦਰ-ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਮੰਦਾਕਿਨੀ, ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਭੋਗਵਤੀ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਗੰਗਾ ਕਹਿ ਕੇ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਸਭ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਜੀਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਦ ਕੇਸ਼ਵ ਹੌਲੀ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕ ਉਧਵ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਹੈਂ, ਸੱਚਾ ਮਿੱਤਰ, ਜੋ ਸਲਾਹ ਦਾ ਮੂਲ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਦੱਸ, ਹੁਣ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਕੇ ਅਮਲ ਕਰਾਂਗੇ।" ਉਧਵ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਨਿਵੇਂ ਸਿਰ ਹੋ ਕੇ ਆਗਿਆ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਜਦੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਤਾਂ ਉਧਵ, ਜੋ ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਗਿਆਨੀ ਸੀ, ਸਭ ਦੀ ਰਾਏ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸਮਝ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।" ਉਧਵ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਵੇਂ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਯੱਗ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ਕ ਬਣੋ, ਆਪਣੇ ਮਾਮੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ ਅਤੇ ਸਰਨ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਸ਼ਰਾ ਦਿਓ।" "ਰਾਜਸੂਯ ਯੱਗ ਤੁਹਾਡੇ ਵਲੋਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਜੇਤੂ ਹੋ। ਜਰਾਸੰਧ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣਾ ਦੋਹਾਂ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ।" "ਸਾਡੇ ਲਈ ਵੀ ਵੱਡਾ ਲਾਭ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕੈਦ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਛੁਡਾਓਗੇ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਵਧੇਗੀ।" "ਉਹ ਰਾਜਾ ਜਰਾਸੰਧ ਵੱਡਾ ਹੀ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ। ਉਸਦੇ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਸਿਵਾਏ ਭੀਮ ਦੇ।" "ਉਸਨੂੰ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਇਕੱਲੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਹਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਭਗਤ ਹੈ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਟਾਲਦਾ।" "ਭੀਮ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਜੋਂ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਇਕੱਲਾ ਯੁੱਧ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ।" "ਪ੍ਰਭੂ! ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ ਤੇ ਨਾਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋ। ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਤੇ ਸ਼ਰਵ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਹੀ ਅਨਾਦਿ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਨੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਰੱਖੇ, ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਲੀਲਾ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਇਆ।