ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਦਿਨ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪਤਨੀ ਦੇ ਘਰ ਆਏ। ਉਹ ਯੋਗੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਯੋਗ-ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ। ਉਥੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਅਤੇ ਉਧਵ ਦੇ ਨਾਲ ਜੂਆ ਖੇਡ ਰਹੇ ਸਨ। ਨਾਰਦ ਦਾ ਉੱਚੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ—ਉਠ ਕੇ, ਆਸਨ ਦੇ ਕੇ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਤਿਕਾਰਕ ਕਰਤਬਾਂ ਨਾਲ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਗਿਆਨਤਾ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕਦੋਂ ਆਏ ਹੋ, ਪ੍ਰਭੂ? ਅਸੀਂ ਅਧੂਰੇ ਲੋਕ, ਪੂਰੇ ਨੂੰ ਕੀ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?" ਫਿਰ ਵੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਇਹ ਸੁੰਦਰ ਜਨਮ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ। ਨਾਰਦ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਉਠੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਥੇ ਵੀ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਗੋਵਿੰਦ ਆਪਣੇ ਨੌਜਵਾਨ ਪੁੱਤਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਨਾਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਥਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਆਹੁਤੀ ਦਿੰਦੇ, ਪੰਜ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਕਰਦੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਂਦੇ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਵੇਖਿਆ। ਕਈ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਸੰਧਿਆ ਸਮੇਂ ਵਿਦਿਆ ਉਚਾਰਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਬੋਲ ਪਰ ਨਿਯੰਤਰਣ ਕਰਦੇ। ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ, ਉਹ ਤਲਵਾਰ ਅਤੇ ਢਾਲ ਨਾਲ ਧਨੁਰਧਾਰੀ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਤੁਰ ਰਹੇ। ਕਈ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਘੋੜਿਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਬਲਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ; ਹੋਰ ਥਾਂ, ਸੋਫੇ 'ਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰਦੇ, ਭਟਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ। ਕੁਝ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ, ਉਧਵ ਵਰਗੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਕਰਦੇ; ਹੋਰ ਥਾਂ, ਰਜਵਾਟ ਦੀਆਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜਲ-ਕ੍ਰੀੜਾ ਕਰਦੇ। ਕਿਸੇ ਥਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਗਾਂਵਾਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ; ਹੋਰ ਥਾਂ, ਸ਼ੁਭ ਕਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣ ਸੁਣਦੇ। ਕਈ ਥਾਂ, ਉਹ ਘਰ 'ਚ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨਾਲ ਹਾਸ-ਮਜ਼ਾਕ ਕਰਦੇ; ਹੋਰ ਥਾਂ, ਧਰਮ, ਧਨ, ਅਤੇ ਕਾਮ ਦੇ ਕਾਰਜਾਂ 'ਚ ਲੱਗੇ। ਕਿਸੇ ਥਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਇਕੱਲੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਪਰਮ-ਪੁਰਖ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ; ਹੋਰ ਥਾਂ, ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ। ਕਈ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ, ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਸੰਧੀ ਕੀਤੀ, ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਯੁੱਧ; ਹੋਰ ਥਾਂ, ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਧਰਮਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੇ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਾਂ-ਧੀਆਂ ਦੀ ਵਿਆਹ-ਰਚਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯੋਗ ਧਨ ਦਿੱਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਉਤਸਵ—ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵਿਦਾ ਅਤੇ ਉਪਨਯਨ—ਮਨਾਏ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਲੋਕ ਯੋਗ-ਸਵਾਮੀ ਦੇ ਅਚੰਭੇ 'ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਕਈ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਯਜਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ; ਹੋਰ ਥਾਂ, ਧਰਮ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਕੂਆਂ, ਬਾਗਾਂ, ਮਠਾਂ ਆਦਿ ਬਣਾਏ। ਕਿਸੇ ਥਾਂ, ਉਹ ਸਿੰਧੂ ਘੋੜੇ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦੇ, ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ। ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਮਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨ ਲਈ ਗਏ। ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਹ੍ਰੀਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਬੋਲੇ: "ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਯੋਗ-ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਮੋਹ-ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਮਾਹਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਪਹੁੰਚਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਤੋਂ, ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੁਆਰਾ, ਉਜਾਗਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।" "ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿਉ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਵਾਂ ਜਿੱਥੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਚੌਂਕ ਰਹੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਖੇਲ-ਕ੍ਰੀੜਾ ਭਰੇ ਕਰਤਬ ਗਾਂਦਾ ਫਿਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।" ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਮੈਂ ਗ੍ਰਿਹਸਤਾਂ ਦੇ ਕਰਤਬਾਂ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ਕ ਅਤੇ ਕਰਤਾ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਸਿਖਾਉਣ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਧਾਰਿਆ ਹੈ—ਪੁੱਤਰ, ਦੁਖੀ ਨਾ ਹੋ।" ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਗ੍ਰਿਹਸਤਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਤਬਾਂ ਅਦਾ ਕੀਤੇ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਭ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਵੇਖਿਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਅਸੀਮ ਯੋਗ-ਮਾਇਆ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਹੈਰਾਨ ਅਤੇ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਗਏ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੂਰਨ ਆਦਰ ਕੀਤਾ, ਧਨ, ਕਾਮ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਕਰਤਬਾਂ ਵਿੱਚ ਮਨ ਲਾਇਆ, ਤੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਸਿਰਫ਼ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਾਰਾਇਣ, ਜਿਸਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੈ, ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚਲਦੇ, ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਚੁਣੀ ਹੋਈਆਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਜਜਤ, ਮਿਤਰਤਾਪੂਰਨ ਨਜ਼ਰਾਂ ਅਤੇ ਮੁਸਕਾਨਾਂ ਨਾਲ ਗਿਰਦੇ, ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ। ਹਰੀ ਦੇ ਇਹ ਕਰਤਬ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਤੇ ਲੀਨਤਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਉਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ, ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਾਂਦਾ, ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਭਗਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, "ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਗ੍ਰਿਹਸਤ ਜੀਵਨ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ" ਨਾਮਕ ਉਨੱਤਰਾਂਵੇਂ ਅਧਿਆਇ, ਦਸਵੇਂ ਸਕੰਧ ਦੇ ਦੂਜੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ ਪੁਰਾਣ, ਉੱਤਮ ਹੰਸ ਦੀ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ, ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ, ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਵੇਰ ਹੋਣ ਲੱਗੀ, ਮੁਰਗੇ ਬੋਲਣ ਲੱਗੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਪੀੜਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਲੱਗੀਆਂ। ਪੰਛੀ ਜਾਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਮੰਦਰਾ ਜੰਗਲ ਦੀ ਹੌਲੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਨੀਂਦ ਰਹਿਤ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ। ਇਕ ਪਲ ਲਈ, ਵੈਦਰਭੀ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਦੀ ਬਾਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਿਛੋੜਾ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕੀ। ਬ੍ਰਹਮ-ਮੁਹੂਰਤ 'ਤੇ, ਮਾਧਵ ਨੇ ਉਠ ਕੇ ਪਾਣੀ ਛੂਹਿਆ, ਸਾਫ ਮਨ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ, ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਇੱਕ ਹੈ, ਸਵੈ-ਉਜਾਗਰ, ਅਦਵਿਤੀਯ, ਅਵਿਨਾਸੀ, ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਰਚਨਾ ਅਤੇ ਲੀਨਤਾ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਆਨੰਦ ਉਹਨਾਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ। ਫਿਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਸਾਫ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਸਤਕਾਰੀ ਨੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਕਰਮ-ਕ੍ਰਮ ਕੀਤਾ; ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਆਹੁਤੀ ਦਿੱਤੀ, ਬ੍ਰਹਮਨ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤਾ, ਬੋਲ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰ ਕੇ। ਉਹ ਉਗਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ, ਵੱਡਿਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਆਪ ਵਿੱਚ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਰਹੇ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ, ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਸਿਹਤਮੰਦ, ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਵਧੀਆ ਕਪੜਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਦਿਨ-ਦਿਨ, ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਚਾਂਦੀ ਦੀਆਂ ਖੁਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਲਿਨਨ, ਮ੍ਰਿਗ-ਚਰਮ ਅਤੇ ਤਿਲ ਦਿੱਤੇ। ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਵੱਡਿਆਂ, ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਅਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ; ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਸ਼ੁਭ ਵਸਤੂਆਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮੰਗਦੇ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ—ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਗਹਨਾ—ਆਪਣੇ ਹੀ ਕਪੜਿਆਂ, ਗਹਣਿਆਂ, ਦਿਵਯ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਲੇਪਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਉਂਦੇ। ਉਹ ਯਜਨਾ ਦੀ ਅੱਗ ਅਤੇ ਦਰੀਪਣ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ, ਗਾਂਵਾਂ, ਬਲਦ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦੇ; ਸਭ ਵਰਗਾਂ—ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਅਤੇ ਮਹਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ—ਦੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਕੇ, ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ।