ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਨਰਾ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਹਨ, ਆਏ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਸੰਤੁਲਿਤ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, "ਹੇ ਭਗਵਨ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?" ਤਦ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਅਚੰਭੇ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਉੱਤੇ ਮਿੱਤਰਤਾ, ਦੁਸਟਾਂ ਉੱਤੇ ਸਵੈ-ਸੰਯਮ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਜਗਤ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਆਪਣੇ ਇਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਅਵਤਾਰ ਲੈਂਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦੇ ਹੋ—ਇਹ ਗੱਲ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤਾ ਹੈ।" "ਤੁਹਾਡੇ ਉਹ ਚਰਨ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਖਾਈ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਿਆਂ ਲਈ ਆਸਰਾ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਸਦਾ ਤੁਹਾਡੀ ਯਾਦ ਰਹੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਦਿਨ ਨਾਰਦ ਜੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਯੋਗਮਾਇਆ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪਤਨੀ ਦੇ ਘਰ ਗਏ। ਉਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੀਤਮਾਂ ਅਤੇ ਉਦ੍ਧਵ ਨਾਲ ਚੌਪੜ ਖੇਡ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ—ਉੱਠ ਕੇ, ਆਸਨ ਦੇ ਕੇ ਆਦਿ। ਫਿਰ, ਜਿਵੇਂ ਅਣਜਾਣ ਬਣ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਕਦ ਆਏ? ਅਸੀਂ ਜਿਹੜੇ ਅਧੂਰੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗੇ ਪੂਰਨ ਲਈ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?" ਫਿਰ ਵੀ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੋਹਣੇ ਜਨਮ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ।" ਪਰ ਨਾਰਦ ਜੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਚੁੱਪਚਾਪ ਉੱਠ ਗਏ ਤੇ ਦੂਜੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਥੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੌਜਵਾਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ। ਫਿਰ ਦੂਜੇ ਘਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ ਹੋਮਾਂ ਵਿੱਚ ਆਹੁਤੀਆਂ ਪਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਪੰਜ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯਜਨਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਆਪ ਬਚਾ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਕੋਈ ਥਾਂ ਤੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਬੈਠ ਕੇ ਸੰਯਮ ਨਾਲ ਵੇਦ ਪਾਠ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ; ਹੋਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਤੇਗ ਤੇ ਢਾਲ ਲੈ ਕੇ ਧਨੁਰਧਾਰੀਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲ ਰਹੇ ਹਨ। ਕਿਤੇ ਘੋੜਿਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਬਲਰਾਮ ਜੀ ਦੇ ਨਾਲ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ; ਹੋਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਸੋਫੇ ਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਗਾਇਕਾਂ ਵਲੋਂ ਵਡਿਆਈ ਸੁਣ ਰਹੇ ਹਨ। ਕਦੇ, ਉਦ੍ਧਵ ਆਦਿਕ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ; ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ, ਮਹਲ ਦੀਆਂ ਵਧੀਆ ਇਸਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਜਲ-ਕ੍ਰੀੜਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਕਿਤੇ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਗਾਈਆਂ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ; ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ, ਮੰਗਲਮਈ ਕਥਾਵਾਂ ਤੇ ਪੁਰਾਣ ਸੁਣ ਰਹੇ ਹਨ। ਕਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨਾਲ ਹਾਸੇ-ਮਜਾਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ; ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ, ਧਰਮ, ਅਰਥ ਜਾਂ ਕਾਮ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਕਿਸੇ ਥਾਂ, ਇਕੱਲੇ ਬੈਠੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਜੋ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ; ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ, ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਕਿਤੇ, ਕੇਸ਼ਵ ਜੀ ਕੁਝ ਨਾਲ ਸੰਧਿ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਜੰਗ; ਕਦੇ, ਰਾਮ ਜੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਧਰਮੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ-ਧੀਆਂ ਦੀ ਵਿਆਹ-ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਚਿਤ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦੇ। ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਵਿਦਾਈ, ਉਪਨਯਨ ਆਦਿਕ ਵੱਡੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਮਨਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ; ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ ਲੋਕ, ਯੋਗੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ। ਕਿਤੇ, ਉਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਾਨ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ; ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ, ਕੂਆਂ, ਬਾਗਾਂ, ਮਠਾਂ ਆਦਿ ਬਣਾਕੇ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ। ਕਿਤੇ, ਸਿੰਧੂ ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦੇ, ਅਤੇ ਯਾਦਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ sacrificial ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਬਲੀ ਦਿੰਦੇ। ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਰੂਪ ਨਾਲ, ਉਹ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਵਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨ ਲਈ ਫਿਰਦੇ। ਇਹ ਸਭ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਦੇਖਿਆ, ਫਿਰ ਹਲਕੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹ੍ਰੀਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਉਹ ਯੋਗਮਾਇਆ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਚਤੁਰ ਮਾਇਆਵਾਨਾਂ ਲਈ ਵੀ ਅਪਹੁੰਚ ਹੈ। ਇਹ ਯੋਗੀਸ਼ਵਰ ਤੋਂ ਹੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਚਰਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।" "ਮੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿਓ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਿ ਮੈਂ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾ ਸਕਾਂ ਜਿੱਥੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਵਗ ਰਹੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲੀਲਾਵਾਂ ਗਾ ਕੇ ਜਗਤ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਾਂ।" ਤਦ ਸ਼੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਧਰਮਾਂ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ਕ ਤੇ ਕਰਤਾ ਹਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਸਿਖਾਉਣ ਲਈ ਹੀ ਮੈਂ ਇਹ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੈ—ਤੂੰ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ, ਪੁੱਤਰ।" ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਧਰਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ, ਤਾਂ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਆਪਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ।" ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ ਦੀ ਅਸੀਮ ਯੋਗਮਾਇਆ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਮੁਨੀ ਹੈਰਾਨ ਤੇ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਗਏ। ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ ਵੱਲੋਂ ਪੂਰਾ ਸਤਕਾਰ ਪਾ ਕੇ, ਜੋ ਧਨ, ਭੋਗ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਚਿੱਤ ਲਾਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਸਿਰਫ਼ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਮਨ ਨਾਲ ਵਿਦਾ ਹੋਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਅਦਭੁਤ ਸ਼ਕਤੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਵਰਤਦੇ, ਮਨੁੱਖਾ ਜੀਵਨ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ, ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਚੁਣੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲਜਜਾ ਭਰੀਆਂ ਪ੍ਰੇਮਮਈ ਨਜ਼ਰਾਂ ਤੇ ਮੁਸਕਾਨਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ। ਹਰੀ ਦੇ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਕਰਮ ਇੱਥੇ ਹੋਏ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹਨ ਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗਾਂਦਾ, ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਮਨ ਜਾਂਦਾ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਭਗਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਜੀਵਨ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ' ਨਾਂਕਾ, ਦਸਵੇਂ ਸਕੰਧ ਦੇ ਦੂਜੇ ਭਾਗ ਦਾ ਉਨ੍ਹੱਤਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ, ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜਦੋਂ ਸਵੇਰ ਹੋਈ ਤੇ ਕੁਕੜ ਬੋਲਣ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਜੋ ਵਿਛੋੜੇ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀਆਂ ਭੁਜਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈਆਂ।" ਪੰਛੀਆਂ ਨੇ ਜਾਗ ਕੇ ਮੰਦਰਾਵਨ ਦੇ ਹਲਕੇ ਪਵਨ ਨਾਲ ਉਤਸਾਹਤ ਹੋ ਕੇ, ਨੀਂਦ ਨਾ ਲੈ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਗੀਤ ਗਾਏ। ਇਕ ਪਲ ਲਈ, ਵੈਦਰਭੀ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜਾ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕੀ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਬ੍ਰਹਮ ਮਹਿਲੇ ਵੇਲੇ, ਮਾਧਵ ਨੇ ਉੱਠ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਛੂਹ ਕੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਆਪ, ਜੋ ਅੰਨ੍ਹੇਰੇ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਅਦਵਿਤੀਯ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ, ਸਦਾ ਸ਼ੁੱਧ, ਸਵਰੂਪ ਤੋਂ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ, ਜਿਸਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਤੇ ਲੀਨਤਾ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸਦੀ ਆਨੰਦ ਰੂਪਤਾ ਉਹਨਾਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਵਿੱਚ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਨਵੇਂ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ ਨੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਮ ਕੀਤਾ, ਸੰਯਮ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਜਾਪ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਉਗਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ, ਵੱਡਿਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ, ਸਵੈ-ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਨੇਕ, ਮੋਤੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਸਿਹਤਮੰਦ, ਬਚਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਚੰਗੀਆਂ ਚਾਦਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਈਆਂ ਦਾਨ ਕਰਦੇ। ਉਹ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ, ਦਿਨੋਂ-ਦਿਨ, ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਖੁਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਈਆਂ, ਨਾਲ ਲਿਨਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਕ ਚਮੜੇ ਅਤੇ ਤਿਲ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰਦੇ।