ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਦਵਾਰਕਾ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ, ਰਸਤੇ, ਚੌਕ ਅਤੇ ਮੰਡੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹਾਲ, ਸਭਾ-ਕਮਰੇ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਮੰਦਰ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਖੜੇ ਸਨ। ਸੜਕਾਂ, ਆੰਗਣ, ਗਲੀਆਂ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਝੰਡੇ-ਚੁੰਨੀਆਂ ਧੁੱਪ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਅੰਦਰਲੇ ਭਵਨ ਬੜੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਰਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਘਰ-ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਇੱਥੇ ਹਰਿ ਦੀ ਕਲਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਟਵਸ਼ਟ੍ਰ ਨੇ ਖੁਦ ਬਣਾਇਆ ਹੋਵੇ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਸੌਰੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੋਲੇ ਹਜ਼ਾਰ ਰੰਗ-ਰੰਗੀ ਮਹਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਕ ਪਤਨੀ ਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਮਹਲ ਦੀ ਛੱਤ ਕੋਰਲ ਦੇ ਪਤਿਆਂ ਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਫਰਸ਼ ਲਾਪਿਸ ਲਾਜੂਲੀ ਦੇ, ਕੰਧਾਂ ਨੀਲਮ ਦੀਆਂ, ਅਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਅਜੋਕੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰਜੀ ਹੋਈ। ਟਵਸ਼ਟ੍ਰ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਈਆਂ ਛਤਰੀਆਂ, ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਅਤੇ ਆਸਨ-ਸੋਫੇ ਹੀਰੇ, ਮੂਤੀਆਂ ਅਤੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਸ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਦਾਸੀਆਂ ਚੰਗੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਪਰ ਗਲ-ਹਾਰ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਪੁਰਸ਼ ਸੁੰਦਰ ਕਪੜੇ, ਸਾਫੇ, ਪੱਗਾਂ ਅਤੇ ਜਵੇਲਰੀ ਵਾਲੀਆਂ ਮੁੰਦਰੀਆਂ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਜਵੇਲਰੀ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ; ਬਾਲਕਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੋਰ ਨੱਚ ਰਹੇ ਸਨ, ਧੂਪ ਤੇ ਹਵਨ ਦੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਠੀਕ ਥਾਂ ਰੱਖੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕ ਨਿਕਾਸੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਥੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾਸੀਆਂ ਵਿਚੋਂ, ਜੋ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਯੁਵਾਨੀ ਅਤੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰ ਸਨ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਮਹਾਰਾਣੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਹੱਥ ਵਾਲੀ ਚਮਰਾ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਤਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪਾਲਕ ਹਨ, ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੀ ਸੋਫੇ ਤੋਂ ਉਠੇ, ਆਪਣਾ ਮੁਕੁਟ-ਧਾਰੀ ਸਿਰ ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਨਿਵਾਇਆ, ਅਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੇ ਪੈਰ ਧੋਏ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖਿਆ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ 'ਬ੍ਰਹਮਣਯਦੇਵ' ਵਜੋਂ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿਤ੍ਰ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਇਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ, ਨਪੇ-ਤੋਲੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?' ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਕੋਈ ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ, ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨਾਲ ਸੰਯਮ ਰੱਖਦੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਆਪਣੀ ਇਛਾ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਇਹ ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ।' 'ਤੁਾਡੇ ਪੈਰ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰਿਕ ਜੀਵਨ ਦੇ ਖੂਹ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਆਸਰਾ ਹਨ; ਮੈਂ ਵੀ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਫਿਰਦਾ ਹਾਂ—ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਿਮਰਨ ਉਤਪੰਨ ਹੋਵੇ।' ਇਕ ਹੋਰ ਦਿਨ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਇਕ ਹੋਰ ਪਤਨੀ ਦੇ ਘਰ ਦਾਖਲ ਹੋਏ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਯੋਗ-ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਇਛਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਥੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਉਧਵ ਨਾਲ ਜੂਆ ਖੇਡ ਰਹੇ ਸਨ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਦਾ ਉੱਚੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ—ਉਠ ਕੇ, ਆਸਨ ਦੇ ਕੇ, ਆਦਿ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਣਜਾਣ ਹੋਣ ਦਾ ਭਾਵ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਕਦ ਆਏ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ? ਅਸੀਂ, ਜੋ ਅਧੂਰੇ ਹਾਂ, ਪੂਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?' ਫਿਰ ਵੀ, 'ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਸੁੰਦਰ ਜਨਮ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ,' ਪਰ ਨਾਰਦ ਜੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਹੋਰ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਥੇ ਵੀ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੌਜਵਾਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖਿਆ; ਫਿਰ ਹੋਰ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ। ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਥਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਹਵਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਪੰਜ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯਜਨ ਕਰ ਰਹੇ, ਕੁਝ ਥਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਰਹੇ, ਹੋਰ ਥਾਂ, ਆਪ ਖੁਦ ਭੋਜਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਕਿਸੇ ਥਾਂ, ਉਹ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ, ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਬੋਲ ਨਾਲ, ਵੇਦ ਪਾਠ ਕਰ ਰਹੇ; ਹੋਰ ਥਾਂ, ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਢਾਲ ਨਾਲ ਧਨੁਰਧਾਰੀ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲ ਰਹੇ। ਕਿਸੇ ਥਾਂ, ਉਹ ਘੋੜਿਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਰਹੇ, ਬਲਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ; ਹੋਰ ਥਾਂ, ਸੋਫੇ ਤੇ ਲੇਟੇ, ਭਟਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਹੋ ਰਹੀ। ਕਿਸੇ ਥਾਂ, ਉਧਵ ਆਦਿ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਕਰ ਰਹੇ; ਹੋਰ ਥਾਂ, ਮਹਲ ਦੀਆਂ ਅਗਰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਕ੍ਰੀੜਾਵਾਂ ਕਰ ਰਹੇ। ਕਿਸੇ ਥਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਧੀਆ ਸਜੀ ਹੋਈਆਂ ਗਾਂ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ; ਹੋਰ ਥਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ੁਭ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣ ਸੁਣ ਰਹੇ। ਕਦੇ ਉਹ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨਾਲ ਹਾਸ-ਮਜਾਕ ਕਰ ਰਹੇ; ਹੋਰ ਥਾਂ, ਧਰਮ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਹੋਰ ਥਾਂ, ਧਨ ਤੇ ਕਾਮ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ। ਇਕ ਥਾਂ, ਉਹ ਇਕੱਲੇ ਬੈਠੇ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਪਰਮਪੁਰਖ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰ ਰਹੇ; ਹੋਰ ਥਾਂ, ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੇ। ਕਿਸੇ ਥਾਂ, ਕੇਸ਼ਵ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਸੰਧੀ ਕਰ ਰਹੇ, ਹੋਰ ਥਾਂ, ਯੁੱਧ; ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਉੱਤਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰ ਰਹੇ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਧੀਆਂ ਦੀ ਵਿਆਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੋੜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕਰਵਾ ਰਹੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਚਿਤ ਧਨ ਦੇ ਰਹੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਵਿਦਾਈ ਤੇ ਉਦੀ ਘਰ-ਪਰਵਾਨਗੀ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਮਨਾਈਆਂ; ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਨੇ ਯੋਗ-ਪਤੀ ਦੇ ਅਚੰਭੇ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ। ਕਿਸੇ ਥਾਂ, ਉਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਰਹੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਯਜਨ ਕਰਦੇ; ਹੋਰ ਥਾਂ, ਧਰਮ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰਨਾ—ਕੂੰਏ, ਬਾਗ, ਆਸ਼ਰਮ, ਆਦਿ। ਕਿਸੇ ਥਾਂ, ਉਹ ਸਿੰਧੂ ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰ ਰਹੇ, ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸੰਗ; ਉਥੇ, ਯਜਨ ਲਈ ਪਸ਼ੂ ਮਾਰ ਰਹੇ। ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਅੰਦਰੂਨੀ ਮਹਲਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੇ, ਯੋਗ-ਪਤੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਾਲਤਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੇ। ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਯੋਗ-ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਮੋਹ-ਵਿਦਿਆਵਾਨਾਂ ਲਈ ਵੀ ਅਪਹੁੰਚ ਹੈ; ਇਹ ਯੋਗ-ਪਤੀ ਤੋਂ ਹੀ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ।' 'ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿਓ, ਮੈਂ ਉਹ ਸੰਸਾਰਾਂ ਤੇ ਜਾਵਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿਆਪਕ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲੀਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਗਾਂਦਾ ਹੋਇਆ ਫਿਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।' ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਗ੍ਰਹਸਥ ਧਰਮ ਦੇ ਕਰਤਵਾਂ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ਕ ਤੇ ਕਰਤਾ ਹਾਂ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ; ਇਹ ਸਿਖਾਉਣ ਲਈ ਹੀ ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹਾਂ—ਪੁੱਤਰ, ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ।' ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਗ੍ਰਹਸਥਾਂ ਦੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਤਵਾਂ ਕਰਦੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹਨ।' ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਅਸੀਮ ਯੋਗ-ਮਾਇਆ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦੇਖ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਹੈਰਾਨ ਤੇ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਗਏ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਇਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ, ਧਨ, ਕਾਮ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਕਰਤਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮਨ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਕੇਵਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੋਲੇ ਹਜ਼ਾਰ ਚੁਣੀ ਹੋਈਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲਾਜਵਾਬ, ਮਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਮੁਸਕਾਨਾਂ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਕਰਮ ਇਥੇ ਹੋਏ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ ਤੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਉਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਾਂਦਾ, ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਮਨ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਭਕਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।