ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਗੋਕਰਨਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਤੁਹਾਡੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਮੈਂ ਬੰਧਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਤ-ਭਾਵ ਦੇ ਅਸ਼ੁਧ ਤੇ ਬੋਝ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।” ਉਸ ਸਮੇਂ ਭਗਵਤ ਦੀ ਵਾਰਤਾਵਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਇਹ ਵਾਰਤਾਵਾ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਸੰਕਲਪ-ਪੂਰਕ ਸੁਣਵਾਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਲੋਕ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਵਾਹ ਵਾਹ! ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਵਾਰਤਾਵਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਕੰਪਣ ਲਗਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਕਥਾ ਸਾਡੀ ਤੁਰੰਤ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕਾਰਣ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਪਾਪ ਨਮੀ ਦੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਸੁੱਕੇ, ਹਲਕੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਭਾਰੀ, ਬੋਲਣ, ਸੋਚਣ ਜਾਂ ਕਰਮ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਹੋਣ—ਸੁਣਨਾ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਦੇ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਲੋਕ ਇਹ ਵਾਰਤਾਵਾ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਨਮ ਲੀਲਾ ਫਲਹੀਨ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕੀ ਲਾਭ ਹੈ ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਤੰਦਰੁਸਤ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਪਰ ਅਸਥਿਰ ਸਰੀਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦਾ, ਜੇ ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਦੀ ਕਥਾ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ? ਇਹ ਸਰੀਰ ਹੱਡੀਆਂ ਦਾ ਢਾਂਚਾ, ਮਾਸ ਅਤੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ, ਚਮੜੀ ਨਾਲ ਢਕਿਆ, ਮਲ-ਮੂਤਰ ਦਾ ਪਾਤਰ, ਬਦਬੂਦਾਰ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਰੀਰ ਬੁਢ਼ਾਪੇ, ਦੁਖ, ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ, ਰੋਗਾਂ, ਪੀੜਾ, ਭਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ, ਸਹਿਣਾ ਔਖਾ, ਦੂਸ਼ਿਤ, ਖਾਮੀਆਂ ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਰੀਰ ਕੀ ਕਰਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਦੀਵੀ ਹੋਵੇ? ਸਵੇਰੇ ਬਣਿਆ ਖਾਣਾ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਜਿਹੇ ਖਾਣੇ ਨਾਲ ਪਲਿਆ ਸਰੀਰ ਕਿਵੇਂ ਸਥਿਰ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਵਾਰਤਾਵਾ ਸੁਣਣ ਨਾਲ, ਇਸ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹਰੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਦੁਸ਼ਟੀਆਂ ਦੇ ਨਿਵਾਰਣ ਲਈ, ਇਹੀ ਸਰਵੋਤਮ ਉਪਾਏ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਬੁਲਬਲੇ ਜਾਂ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀੜੇ, ਜੋ ਲੋਕ ਕਥਾ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦੇ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਮਰਨ ਲਈ ਹੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਸੁੱਕੀ ਬਾਂਸ ਦੀ ਗਾਂਠ ਟੁੱਟਣੀ ਅਚੰਭਾ ਹੈ, ਪਰ ਕਥਾ ਸੁਣਣ ਨਾਲ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਗਾਂਠ ਟੁੱਟਣੀ, ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਹੈ। ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਸੁਣਵਾਈ ਨਾਲ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਗਾਂਠ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਹ ਕੱਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕਰਮ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਮਨ ਕਥਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰ ਤੇ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰਕ ਮੈਲ ਨੂੰ ਧੋਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਗਿਆਨੀ ਮੁਕਤੀ ਹੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਦਿਵਿਆ ਰਥ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਵੈਕੁੰਠ ਵਾਸੀ ਹਨ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਆਭਾ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹਨ। ਸਭ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹਨ, ਧੁੰਦੁਲੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਰਥ ਵਿੱਚ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਗੋਕਰਨਾ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, “ਇਥੇ ਮੇਰੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਧ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਸਾਰੇ ਲਈ ਦਿਵਿਆ ਰਥ ਇਕੱਠੇ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਏ?” “ਸਭ ਨੇ ਬਰਾਬਰ ਸੁਣਿਆ, ਫਿਰ ਫਲ ਵਿੱਚ ਫਰਕ ਕਿਉਂ ਆਇਆ? ਹਰੀ ਦੇ ਭਗਤ ਇਸਦਾ ਉੱਤਰ ਦਿਓ।” ਹਰੀ ਦੇ ਸੇਵਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਇੱਥੇ ਫਲ ਵਿੱਚ ਫਰਕ ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਫਰਕ ਕਰਕੇ ਆਇਆ ਹੈ; ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਭ ਨੇ ਸੁਣਿਆ, ਪਰ ਚਿੰਤਨ ਵਿੱਚ ਫਰਕ ਹੈ। ਇਤਾਂ ਤਕ ਕਿ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਫਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਆਦਰਯੋਗ।” ਪ੍ਰੇਤ ਨੇ ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਸੁਣਵਾਈ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਨੇ ਗੰਭੀਰ ਚਿੰਤਨ ਅਤੇ ਮਨ ਦੀ ਇਕਾਗਰਤਾ ਵੀ ਕੀਤੀ। ਜੋ ਗਿਆਨ ਪੱਕਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ; ਸੁਣਨਾ ਅਲਸ ਨਾਲ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ; ਮੰਤਰ ਸੰਦੇਹ ਨਾਲ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦਾ; ਪਾਠ ਮਨ ਦੀ ਉਡਾਣ ਨਾਲ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਜੋ ਥਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ-ਭਗਤੀ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਰਾਦ੍ਹ ਅਯੋਗ ਲਈ ਹੈ, ਜੋ ਦਾਨ ਅਗਿਆਨੀ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਰਿਵਾਰ ਬਦਚਲਣੀ ਹੈ—ਇਹ ਸਭ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਗੁਰੂ ਦੇ ਬਚਨਾਂ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ, ਅੰਦਰ ਨਿਮਰਤਾ, ਮਨ ਦੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ, ਅਤੇ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਅਟਲ ਧਿਆਨ—ਜੇ ਇਹ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਸੁਣਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਕਥਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸਭ ਲਈ ਵੈਕੁੰਠ-ਵਾਸ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ। ਹੇ ਗੋਕਰਨਾ, ਗੋਵਿੰਦਾ ਆਪ ਤੁਹਾਨੂੰ ਗੋਲੋਕ ਦੇਣਗੇ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਹਰੀ ਦੇ ਸਭ ਭਗਤ ਵੈਕੁੰਠ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਅਗਲੇ ਮਹੀਨੇ, ਗੋਕਰਨਾ ਨੇ ਮੁੜ ਵਾਰਤਾਵਾ ਦੀ ਪਾਠ ਕੀਤੀ; ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਸੁਣਵਾਈ ਫਿਰ ਹੋਈ। ਹੇ ਨਾਰਦ, ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਕਥਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਕੀ ਵਾਪਰਿਆ। ਹਰੀ ਆਪ, ਭਗਤਾਂ ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਰਥਾਂ ਨਾਲ, ਉੱਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ; ਉਸ ਵੇਲੇ, ਜੈਕਾਰ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਗੂੰਜੀਆਂ। ਹਰੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਪਾਂਚਜਨਯ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਇਆ; ਗੋਕਰਨਾ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਹਰੀ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਹੋਰ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮੀਂਹ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਕਾਲਾ, ਪੀਲੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਵਸਤ੍ਰ, ਮਕੁਟ ਅਤੇ ਕੁੰਡਲ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ। ਇਹ ਤਕ ਕਿ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਘੋੜਾ-ਪਾਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਚੂਹੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਗੋਕਰਨਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਦਿਵਿਆ ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਲੋਕ, ਜੋ ਹਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਭੇਜੇ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਯੋਗੀ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਗੋਕਰਨਾ ਦੇ ਨਾਲ ਗੋਲੋਕ ਪਹੁੰਚੇ, ਜੋ ਗੋਪਿਆਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ; ਸੁਣਨ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਭਗਤ-ਪ੍ਰੀਤਿ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਵਿਦਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਅਯੋਧਿਆ ਵਾਸੀ ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲੇ, ਐਸੇ ਹੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੋਲੋਕ ਲੈ ਗਿਆ, ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ। ਉਹ ਲੋਕ ਉਸ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚੇ, ਜਿੱਥੇ ਨਾ ਸੂਰਜ, ਨਾ ਚੰਦ, ਨਾ ਸਿੱਧ ਲੋਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਭਗਵਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ ਕੇ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਐਲਾਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ: ਵਾਰਤਾਵਾ ਦੀ ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਯਜਨਾ ਦਾ ਰੋਸ਼ਨ ਫਲ ਕੀ ਹੈ? ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੋਕਰਨਾ ਦੀ ਕਥਾ ਦੇ ਅੱਖਰ ਕਾਨਾਂ ਨਾਲ ਪੀ ਲਏ, ਉਹ ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਹਵਾ, ਪਾਣੀ, ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਖੁਰਾਕ, ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤਪ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਭਾਰੀ ਤਪੱਸਿਆ, ਅਤੇ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਉਹ ਦਰਜਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਜੋ ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਵਾਰਤਾਵਾ ਸੁਣਣ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਸੰਡੀਲਯਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ, ਚਿਤਰਕੂਟ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ। ਇਹ ਕਥਾ ਸਰਵੋਤਮ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ; ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਢੇਰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਰਾਦ੍ਹ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਿਤਰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪਾਠ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਮੁੜ ਆਉਣ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਸ੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ—ਛੇਵਾਂ ਅਧਿਆਇ: ਸ੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ ਦੀ ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਸੁਣਵਾਈ ਦੀ ਵਿਧੀ। ਕੁਮਾਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਸੁਣਵਾਈ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗੇ; ਯਾਦ ਰੱਖੋ, ਇਹ ਰੀਤ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।