ਅਵਿਮੁਕਤ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ Sudakshina ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦਾ, Sudakshina ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹਤਿਆਰੇ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦਾ ਉਪਾਯ ਮੰਗਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਉਸਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ: "ਤੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਯਾਜਕ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਦੱਖਣੀ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ, ਜਾਦੂ-ਟੋਨਾ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ। ਇਹ ਅੱਗ, ਜੋ ਭੂਤਾਂ-ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਅਧਰਮੀ ਉੱਤੇ ਵਰਤੇਂਗਾ, ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇਗੀ।" Sudakshina, ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਉੱਤੇ ਜਾਦੂ-ਟੋਨਾ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਖ਼ਤ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ। ਫਿਰ, ਯਜਨ-ਕੁੰਡ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣੀ, ਅਗਨ-ਸਰੂਪ, ਲਾਲ-ਤਾਂਬੇ ਵਾਲਾਂ ਤੇ ਦਾਢੀ ਵਾਲਾ, ਅੱਖਾਂ 'ਚੋਂ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲਾ, ਭਿਆਨਕ ਦੰਦਾਂ, ਸਖ਼ਤ ਭੌਂ, ਕਠੋਰ ਮੂੰਹ, ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਹੋਠ ਚੱਟਦਾ, ਨੰਗਾ, ਜਲਦੀ ਵਿਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਹਿਲਾਉਂਦਾ, ਗੜਗੜਾਹਟ ਕਰਦਾ, ਪੈਰ ਪਖ਼ਤਾਂ ਵਾਂਗ ਵੱਡੇ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦਾ, ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸਾੜਦਾ ਹੋਇਆ, ਦਵਾਰਕਾ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਦਵਾਰਕਾ ਦੇ ਲੋਕ, ਜਾਦੂ-ਟੋਨਾ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਜੰਗਲ 'ਚ ਅੱਗ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਿਰਣਾਂ ਵਾਂਗ, ਡਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਦਰਬਾਰ 'ਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਜੂਆ ਖੇਡ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸਾਡੀ ਨਗਰ ਨੂੰ ਸਾੜ ਰਹੀ ਅੱਗ ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ!" ਭਗਵਾਨ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਡਰ ਤੇ ਦੁਖ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੱਸਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਸ਼ਵਾਸਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, "ਡਰੋ ਨਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹਾਂ।" ਸਭ-ਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਅੰਦਰ-ਬਾਹਰ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਜਾਦੂ-ਟੋਨਾ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਆਪਣੇ Sudarshana ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। Sudarshana ਚੱਕਰ, ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਪ੍ਰਲਯ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਤੀਬਰ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰਦਾ, ਮੁਕੁੰਦ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਬਣ ਕੇ, ਅੱਗ-ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਨਿਵਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਾਦੂ-ਟੋਨਾ ਨਾਲ ਬਣੀ ਅੱਗ Sudarshana ਚੱਕਰ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਮਾਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਟੁੱਟ ਕੇ, ਹਾਰ ਕੇ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, Sudakshina ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਯਾਜਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ—ਜੋ ਅਭਿਚਾਰਾ (ਜਾਦੂ-ਟੋਨਾ) ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਹੀ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ Sudarshana ਚੱਕਰ ਵਾਰਾਣਸੀ ਦੇ ਮਹਲਾਂ, ਦਰਬਾਰਾਂ, ਮਾਰਕਿਟਾਂ, ਦਰਵਾਜਿਆਂ, ਮੀਨਾਰਾਂ, ਅਨਾਜ-ਘਰਾਂ, ਖਜਾਨਿਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ, ਅਨਾਜ ਦੇ ਭੰਡਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਕੁਝ ਸਾੜ ਕੇ, Sudarshana ਚੱਕਰ ਮੁੜ ਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਪਾਸ ਖੜਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਮਨ ਲਗਾ ਕੇ ਇਸ ਕਥਾ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਪੂਜਨਯ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਦੀ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ 'ਤੇ ਰਾਜਾ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ: "ਮੈਂ ਰਾਮਾ, ਜੋ ਅਪਾਰ ਤੇ ਅਨੰਤ ਹੈ, ਦੇ ਅਜੋਕੇ ਕਰਤਬ ਫਿਰ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ—ਉਸ ਮਹਾਨ ਨੇ ਹੋਰ ਕੀ ਕੀਤਾ?" ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: "ਇੱਕ ਬਾਂਦਰ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ Dvivida ਸੀ। ਉਹ Naraka ਦਾ ਦੋਸਤ, Sugriva ਦਾ ਸਲਾਹਕਾਰ, ਤੇ Mainda ਦਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਭਰਾ ਸੀ।" "ਉਹ ਬਾਂਦਰ, ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਬਦਲਾ ਲੈਣ ਲਈ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤਬਾਹੀ ਲਿਆਉਂਦਾ। ਉਹ ਸ਼ਹਿਰਾਂ, ਪਿੰਡਾਂ, ਬਸਤੀਆਂ, ਗਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਪਿੰਡਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾ ਦਿੰਦਾ। ਕਈ ਵਾਰ ਪਹਾੜ ਉਖਾੜ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੰਦਾ—ਖਾਸ ਕਰਕੇ Anarta ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ Hari, ਉਸਦੇ ਦੋਸਤ ਦਾ ਹਤਿਆਰਾ, ਵੱਸਦਾ ਸੀ।" "ਕਈ ਵਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਪਾਣੀ ਉਠਾ ਕੇ, ਕਿਨਾਰੇ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਡੁੱਬਾ ਦੇਂਦਾ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਜਿੰਨੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ।" "ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਤੋੜ ਕੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਮੰਦ-ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਗ ਨੂੰ ਪਿਸ਼ਾਬ ਤੇ ਗੰਦ ਨਾਲ ਅਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦਾ।" "ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ, ਉਹ ਆਦਮੀਆਂ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫ਼ਾਵਾਂ ਤੇ ਘਾਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦਾ, ਫਿਰ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੰਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਾਰੀਗਰ ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲਦਾ ਹੈ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰਦਾ ਤੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਮਿੱਠੀ ਗਾਇਕੀ ਸੁਣਦਾ ਤੇ Raivataka ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਜਾਂਦਾ।" "ਉਹ ਉੱਥੇ ਰਾਮਾ, ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ, ਜੋ ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਹਰ ਅੰਗ ਵਿਚ ਸੋਹਣਾ, ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਗਰੁੱਪ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ।" "ਉਹ ਰਾਮਾ ਨੂੰ ਗਾਉਂਦੇ ਵੇਖਦਾ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ Varuni ਪੀਣ ਨਾਲ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ, ਉਸਦਾ ਸਰੂਪ ਉੱਤਮ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ।" "ਉਹ ਮੰਦ-ਕਰਮ ਬਾਂਦਰ ਇੱਕ ਦਰੱਖਤ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਹਿਲਾਉਂਦਾ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਸਭ ਦਾ ਧਿਆਨ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਦਾ।" "ਬਾਂਦਰ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਮਾ ਦੀਆਂ ਸੰਗਤੀਆਂ, ਜੋ ਖੇਡਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਹੱਸਣ ਦੀਆਂ ਸ਼ੌਕੀਨ, ਹੱਸ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।" "ਬਾਂਦਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸੁੱਟ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਖੌਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿੱਠ ਦਿਖਾਉਂਦਾ, ਇਹ ਸਭ ਰਾਮਾ ਦੇਖਦੇ ਹਨ।" "ਫਿਰ, ਗੁੱਸੇ 'ਚ ਆ ਕੇ, ਰਾਮਾ, ਜੋ ਵਧੀਆ ਵੱਜਣ ਵਾਲਿਆਂ 'ਚ ਅੱਗੇ, ਇੱਕ ਪੱਥਰ ਸੁੱਟਦਾ; ਪਰ ਬਾਂਦਰ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਠੱਗ ਕੇ, ਮਦਿਰਾ ਦਾ ਘੜਾ ਫੜ ਲੈਂਦਾ।" "ਉਸਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਚਲਾਕ ਬਾਂਦਰ ਰਾਮਾ ਦਾ ਮਖੌਲ ਕਰਦਾ, ਹੱਸ ਕੇ ਉਕਸਾਉਂਦਾ; ਮੰਦ-ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਘੜਾ ਤੋੜ ਦਿੰਦਾ, ਤੇ ਰਾਮਾ ਦੇ ਕਪੜੇ ਵਿਖੇਰ ਦਿੰਦਾ।" "ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ, ਰਾਮਾ ਨੂੰ ਦਬਾ ਕੇ, ਬੇਅਦਬੀ ਕਰਦਾ; ਰਾਮਾ, ਉਸ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਤੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦੀ ਤਬਾਹੀ ਦੇਖ ਕੇ—" "ਗੁੱਸੇ 'ਚ, ਰਾਮਾ ਆਪਣਾ ਗਦਾ ਤੇ ਹਲ ਚੁੱਕਦਾ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ; ਪਰ Dvivida, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਦਰੱਖਤ ਹੱਥ ਵਿਚ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ।" "ਜਲਦੀ 'ਚ, ਉਹ ਰਾਮਾ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਦਰੱਖਤ ਮਾਰਦਾ; ਪਰ ਸੰਕਰਸ਼ਣ (ਰਾਮਾ) ਅਡੋਲ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।" "ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਮਾ ਦਰੱਖਤ ਫੜ ਕੇ, ਗਦਾ ਨਾਲ Dvivida ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ; ਉਸਦਾ ਖੋਪੜੀ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀ, ਲਹੂ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ।" "ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਲਾਲ ਗੇਰੂ ਲੱਗਣ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਮਾਰ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦਾ; ਫਿਰ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਦਰੱਖਤ ਫੜ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਟਾਹਣੀਆਂ ਉਖਾੜ ਦਿੰਦਾ।" "ਉਸ ਨਾਲ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਾਰਦਾ, ਪਰ ਰਾਮਾ ਉਸਨੂੰ ਸੌ ਵਾਰੀ ਟੁਕੜਿਆਂ 'ਚ ਵੰਡ ਦਿੰਦਾ; ਫਿਰ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਨਾਲ ਗੁੱਸੇ 'ਚ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਸੌ ਵਾਰੀ ਟੁਕੜਿਆਂ 'ਚ ਵੰਡ ਜਾਂਦਾ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਲੜਦਾ, ਹਰ ਦਰੱਖਤ ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦਰੱਖਤ ਉਖਾੜ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਦਰੱਖਤ-ਰਹਿਤ ਕਰ ਦਿੰਦਾ।" "ਫਿਰ, ਰਾਮਾ 'ਤੇ ਗੁੱਸੇ 'ਚ, ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਸੁੱਟਦਾ; ਪਰ ਰਾਮਾ, ਗਦਾ ਨਾਲ, ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੰਦਾ।" "ਬਾਂਦਰਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨੂੰ ਪਖ਼ਤਾਂ ਵਾਂਗ ਬਣਾਕੇ, ਮੁੱਕੇ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ; ਰੋਹਣੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ, ਦੋਵਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਮਾਰਦਾ।" "ਪਰ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਤੇ ਹਲ ਛੱਡ ਕੇ, ਦੋਵਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਗੁੱਸੇ 'ਚ ਉਸਨੂੰ ਫੜਦਾ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਕਲ੍ਹੇ 'ਤੇ ਦਬਾਉਂਦਾ; Dvivida ਪੈ ਗਿਆ, ਲਹੂ ਉਲਟੀ ਕਰਦਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, Sudakshina ਦੀ ਜਾਦੂ-ਟੋਨਾ, ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, Sudarshana ਚੱਕਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਅਤੇ ਰਾਮਾ-ਬਾਂਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨ ਲੜਾਈ ਦੀ ਕਥਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ।