ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਰੁਦ੍ਰ ਜੀ ਨੇ ਵਡਿਆਈ ਭਰੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਕਹਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਹੋ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਜੋ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਅੰਦਰ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਇਕੱਲਾ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।" ਉਹ ਵਰਨਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, "ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਭੀ ਆਕਾਸ਼ ਹੈ, ਅੱਗ ਤੁਹਾਡਾ ਮੂੰਹ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਤੁਹਾਡਾ ਵੀਰ्य ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ ਤੁਹਾਡਾ ਸਿਰ ਹੈ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਨ ਹਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਪੈਰ ਧਰਤੀ ਹਨ; ਚੰਦ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਤੁਹਾਡੀ ਅੱਖ ਹੈ, ਆਤਮਾ ਤੁਹਾਡੀ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਸਮੁੰਦਰ ਹਾਂ, ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਪੇਟ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਰਪ ਰਾਜਾ ਤੁਹਾਡਾ ਬਾਂਹ ਹੈ।" "ਤੁਹਾਡੇ ਵਾਲ ਪੌਦੇ ਹਨ, ਬੱਦਲ ਤੁਹਾਡਾ ਪਾਣੀ ਹਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੁਹਾਡਾ ਵਾਲ ਹੈ, ਬੁਧੀ ਤੁਹਾਡੀ ਰਚਨਾਤਮਕ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਤੁਹਾਡਾ ਦਿਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੂਪ ਹੈ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਵਿਸ਼ਵ-ਪੁਰੁਸ਼ ਹੋ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੀ ਮਿਸਾਲ।" "ਹੇ ਅਟੱਲ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡਾ ਇਹ ਅਵਤਾਰ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਜਗਤ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਅਸੀਂ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹਾਂ, ਸੱਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ।" "ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਆਦਿ, ਵਿਲੱਖਣ ਪੁਰੁਸ਼ ਹੋ, ਚੌਥਾ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉਪਰ ਹੈ; ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਕਾਰਣ ਅਤੇ ਅਕਾਰਣ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ; ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਬਦਲਦੇ ਨਹੀਂ, ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਸ਼ਾ ਲਈ।" "ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਆਪਣੇ ਹੀ ਛਾਂ ਨਾਲ ਲੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਛਾਂ ਅਤੇ ਰੂਪ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ, ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਲੁਕ ਕੇ, ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਅਤਿ-ਅਸੀਮ ਆਤਮ-ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ।" "ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਤੁਹਾਡੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਭਟਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ, ਜੀਵਨ-ਸਾਥੀ, ਘਰ ਆਦਿ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦੁਖਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼-ਚੜ੍ਹਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।" "ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਪਾਇਆ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਦਇਆ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੌੜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਵਿਸ਼ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਮੈਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਆਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ, ਆਪਣਾ ਮਨ, ਸਰੀਰ, ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ।" "ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਚਨਾ, ਪਾਲਣ ਅਤੇ ਲੀਨਤਾ ਦੇ ਕਾਰਣ ਹੋ, ਸਮ, ਸ਼ਾਂਤ, ਮਿੱਤਰ, ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ; ਇਕ-ਅਦਵਿਤੀਯ, ਜਗਤ ਦਾ ਸਰੋਤ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਨਮ-ਮਰਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ।" "ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ, ਪ੍ਰੀਤਮ, ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦੀ ਵਰਦਾਨ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ; ਇਸ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ 'ਤੇ ਦਇਆ ਕੀਤੀ ਸੀ।" ਇਸ 'ਤੇ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਆਦਰਨੀਯ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੀ ਕਹੋਗੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਾਂਗਾ; ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਨਿਰਣੈ ਕਰੋ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ।" "ਇਹ ਵਿਰੋਚਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਇੱਕ ਅਸੁਰ, ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰਨਯੋਗ ਨਹੀਂ; ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੂੰ ਵਰਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਨਾ ਉਹ, ਨਾ ਤੁਹਾਡਾ ਵੰਸ਼ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਣਗੇ।" "ਇਸ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਨਿਵਾਣ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀਆਂ; ਇਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ, ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਭਾਰ ਬਣੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਮੈਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।" "ਇਸ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਬਾਕੀ ਹਨ; ਇਹ ਅਜਰ-ਅਮਰ ਰਹੇਗਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਸੇਵਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ, ਹੇ ਅਸੁਰ, ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਪਾਸੋਂ ਡਰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਿਡਰਤਾ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਅਸੁਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸੀਸ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਨਮਾਇਆ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਰਥ 'ਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਇਆ।" "ਫੌਜ ਦੀ ਟੋਲੀ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਸੁੰਦਰ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਪਤਨੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ, ਰੁਦ੍ਰ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਤੋਂ।" "ਉਹ ਆਪਣੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਝੰਡਿਆਂ, ਦਰਵਾਜਿਆਂ, ਅਤੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਸ਼ੰਖ, ਤੁਰਹੀ ਅਤੇ ਡੁੰਘ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ, ਨਾਗਰਿਕਾਂ, ਦੋਸਤਾਂ ਅਤੇ ਦੁਜੀ ਵਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਵਾਗਤ ਹੋਇਆ।" "ਜੋ ਕੋਈ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਵਿਜੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੰਕਰ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਵੇਖੇਗਾ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਨਿਰੁੱਧ ਦੀ ਲਿਆਈ ਦਾ ਚੈਪਟਰ, ਦਸਵੇਂ ਸਕੰਧ, ਦੂਜੇ ਅਰਧ, ਭਗਵਤ ਮਹਾਪੁਰਾਣ, ਪਰਮ ਹੰਸ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਦਾ ਤ੍ਰਿਸਠ ਚੈਪਟਰ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।" *** ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਕਹਿਆ, "ਹੇ ਕੁਰੁਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਭਗਵਾਨ ਬਲਰਾਮ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਨੰਦਾ ਦੀ ਗੋਕੁਲ ਵੱਲ ਚਲੇ।" "ਉਸ ਨੂੰ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਗੋਪ ਅਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਨੇ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਗਲੇ ਲਾਇਆ; ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਅਸੀਸ ਦਿੱਤੀ।" "‘ਹੇ ਦਾਸਾਰ੍ਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਭਰਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ,’ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ, ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੋਦ 'ਚ ਚੁੱਕਦੇ, ਗਲੇ ਲਾਉਂਦੇ, ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਨ੍ਹਾਉਂਦੇ।" "ਉਸ ਨੇ ਵਡੇ ਗੋਪਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਰਵਾਇਤੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਮਰ, ਦੋਸਤੀ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬੈਠੇ ਸਨ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।" "ਫਿਰ, ਗੋਪਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ, ਹਾਸੇ, ਹੱਥ ਮਿਲਾਉਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬਲਰਾਮ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਜਦ ਉਹ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਸੀ।" "ਉਹ ਵੀ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੀ ਖੇਰੀ-ਖ਼ਬਰ ਪੁੱਛਦਾ, ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਰੁਕਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਭਾਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ-ਦਲ ਵਾਂਗ ਹਨ, 'ਤੇ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਸਨ।" "‘ਹੇ ਰਾਮ, ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਠੀਕ ਹਨ? ਤੁਸੀਂ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਅਜੇ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋ?’" "‘ਵਧੀਅਾ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ, ਦੁਸ਼ਟ ਕੰਸ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ; ਵਧੀਅਾ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਡੇ ਮਿੱਤਰ ਛੁਟ ਗਏ; ਵਧੀਅਾ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਥਾਂ 'ਤੇ ਆਏ ਹੋ।’" "ਗੋਪੀਆਂ, ਰਾਮ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਹੱਸਦੀਆਂ ਪੁੱਛਦੀਆਂ, ‘ਕੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੀ ਰਹਾ ਹੈ?’" "‘ਕੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ, ਪਿਤਾ-ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਕੀ ਉਹ ਕਦੇ, ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਏਗਾ? ਜਾਂ ਉਹ, ਜੋ ਬੜੀ ਬਾਂਹ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਸੇਵਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ?’" "‘ਜਿਸ ਲਈ, ਹੇ ਦਾਸਾਰ੍ਹਾ, ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ, ਪਿਤਾ, ਭਰਾ, ਪਤੀ, ਪੁੱਤਰ, ਅਤੇ ਭੈਣਾਂ—ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇ—ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ?’" "‘ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਛੱਡ ਗਿਆ, ਸਾਡੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋੜ ਕੇ। ਫਿਰ, ਐਸਾ ਕੋਈ, ਔਰਤਾਂ ਵਲੋਂ ਆਪਣੇ ਵਾਅਦੇ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?’" "‘ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਜੋ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਹਨ, ਉਹ ਇਕ ਅਸਥਿਰ ਅਤੇ ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਿਵੇਂ ਮੰਨ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ? ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹ ਉਸ ਦੀਆਂ ਮਨਮੋਹਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ, ਹਾਸੇ, ਨਜ਼ਰਾਂ, ਅਤੇ ਆਹਾਂ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੰਨ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਪ੍ਰੇਮ-ਰੋਗੀ ਹੋ ਕੇ।’" "‘ਹੇ ਗੋਪੀਆਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਸਾਡਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਆਓ ਹੋਰ ਗੱਲਾਂ ਕਰੀਏ। ਸਮਾਂ ਉਸ ਦੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ 'ਚ ਕੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਉਹਦੇ ਲਈ ਵੀ ਸਮਾਂ ਸਾਡੇ ਵਾਂਗ ਹੀ ਲੰਘਦਾ ਹੋਵੇ।’" "ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਚਲਾਕ ਸ਼ਬਦ, ਸੁੰਦਰ ਨਜ਼ਰਾਂ, ਹਲਚਲਾਂ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਭਰੇ ਗਲੇ ਲਗਣ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਗੋਪੀਆਂ ਰੋ ਪਈਆਂ।" "ਭਗਵਾਨ ਸੰਕਰਸ਼ਣ, ਜੋ ਮਨ-ਮਨਾਵਣ ਦੇ ਕਈ ਢੰਗ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵਲੋਂ ਦਿਲੋਂ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ ਢਾਢਸ ਦਿੱਤੀ।" "ਉਥੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਦੋ ਮਹੀਨੇ—ਮਧੁ ਅਤੇ ਮਾਧਵ—ਗੋਪੀਆਂ ਨੂੰ ਰਾਤਾਂ 'ਚ ਖੁਸ਼ ਕਰਕੇ, ਵਕਤ ਲੰਘਾਇਆ।" "ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਚੰਦ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ 'ਚ, ਰਾਤ-ਖਿੜਦੇ ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਮਹਿਕ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਵਹਿ ਰਹੀ ਸੀ, ਰਾਮ ਨੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਬਗੀਚਿਆਂ 'ਚ, ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ, ਆਨੰਦ ਮਨਾਇਆ।" "ਵਰੁਣ ਦੇ ਭੇਜਣ 'ਤੇ, ਵਰੁਣੀ ਦੇਵੀ ਇਕ ਦਰਖ਼ਤ ਦੀ ਖੋਹ 'ਚੋਂ ਨਿਕਲੀ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਉਤਰੀ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਕ ਸਾਰੇ ਜੰਗਲ 'ਚ ਫੈਲ ਗਈ।