ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਕ ਵਾਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਆਪਣੇ ਅਤਿ ਪਿਆਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸਨੇਹੀ ਬਾਤਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਜੋ ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ—ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਧਨ ਨੂੰ—ਪਾ ਲੈਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਵੀ ਸੰਸਾਰੀ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਜਾਂ ਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬੜੇ ਅਭਾਗੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਤਾਂ ਨਰਕ ਵੀ ਆਪਣੇ ਹੀ ਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਨੇਹ ਨਾਲ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।” ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਰੁਕਮਣੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਘਰ ਦੀ ਮਾਲਕਣ, ਤੇਰੀ ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਮੇਰੇ ਅਨੁਕੂਲ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਇਹ ਬੜਾ ਦੁਲਭ ਹੈ, ਤੇ ਜਨਮ-ਮਰਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—even ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਜੋ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਬੜੀਆਂ ਕਠਨ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਛਲ-ਕਪਟ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।” ਪ੍ਰਭੂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਮੇਰੇ ਹਉਸਲੇ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਜਿਹੀ ਪਤੀ-ਭਗਤ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ। ਆਪਣੇ ਵਿਆਹ ਸਮੇਂ, ਤੂੰ ਆਏ ਹੋਏ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਸਗੋਂ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ ਕੇ ਆਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।” ਜਦੋਂ ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਪਾਹਜ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਜੂਏ ਦੇ ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤੂੰ ਉਹ ਦੁਖ ਸਹਿ ਲਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜੇ ਦਾ ਡਰ ਸੀ। ਤੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਗੁਪਤ ਸੰਦੇਸ਼ ਭੇਜਿਆ, ਅਤੇ ਜਦ ਤੂੰ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਇਹ ਅਯੋਗ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿਆਂਗਾ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਅਡੋਲ ਰਹੀ। ਇਸ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਐਸਾ ਹੀ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੁਕਦੇਵ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਪ੍ਰਭੂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ, ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਿਆਰ-ਪ੍ਰਗਟ ਬਾਤਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਨੇਹੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।” ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰਿ—ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹਨ—ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਵਜੋਂ, ਆਪਣੇ ਹਰ ਪਤਨੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਧਰਮ ਨਿਭਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਖੁਦ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਹੋਣ। ਫਿਰ ਸੁਕਦੇਵ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਹਰ ਪਤਨੀ ਨੇ ਦਸ-ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਨੌਵਾਂ ਪੁੱਤਰ ਵੀ। ਇਹ ਸਭ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ।” ਅਚਯੁਤ—ਜੋ ਘਰ ਛੱਡਦੇ ਨਹੀਂ—ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਸਮਝਦੀਆਂ ਸਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਅਸਲੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਦਾ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਕਮਲ ਵਰਗੇ, ਲੰਬੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਅੱਖਾਂ, ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਨਿਗਾਹਾਂ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੇ ਮਨ ਮੋਹ ਲੈਂਦੇ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਰੂਪ-ਗੁਣ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਵਿਰਲੇ ਮਹਿਮਾ ਅੱਗੇ ਬੇਅਸਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ। ਪ੍ਰਭੂ ਦੀਆਂ ਮਸਕਾਨੀਆਂ ਨਿਗਾਹਾਂ, ਹਾਵ-ਭਾਵ, ਭ੍ਰੂ-ਚਲਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਪਿਆਰ-ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ—ਇਹ ਸਭ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਸੋਲਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਪਤਨੀਆਂ ਆਪਣੇ ਨਾਰੀ-ਕਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਗਨਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੀਆਂ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕਾਮਦੇਵ ਦੇ ਤੀਰ ਵਰਤਦੀਆਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਿਲਾਵਾਂ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਾਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ—ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਸਕਾਨ, ਨਿਗਾਹ, ਸਪর্শ ਤੇ ਗਲੇ ਲਗਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ, ਨਿਰੰਤਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ। ਸੈਂਕੜੇ ਦਾਸੀਆਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਆਗਵਾਨ, ਆਸਨ, ਪੈਰ ਧੋਣ, ਪਾਨ, ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ, ਚੰਵਰ, ਸੁਗੰਧਤ ਹਾਰ, ਵੱਲ ਗੁੰਝਣ, ਵਿਛੋਨਾ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੇਵਾਵਾਂ ਕਰਦੀਆਂ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਦਸ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਅੱਠ ਰਾਣੀਆਂ ਹਨ; ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਪ੍ਰਦੁਮਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ: ਚਾਰੁਦੇਸ਼ਨਾ, ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ, ਚਾਰੁਦੇਹ, ਸੁਚਾਰੁ, ਚਾਰੁਗੁਪਤਾ, ਭਦ੍ਰਚਾਰੁ, ਚਾਰੁਚੰਦ੍ਰਾ, ਵਿਚਾਰੁ, ਚਾਰੁ। ਇਹ ਦਸ, ਪ੍ਰਦੁਮਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ। ਸਤਿਆਭਾਮਾ ਦੇ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਹਨ: ਭਾਨੁ, ਸੁਭਾਨੁ, ਸਵਰਭਾਨੁ, ਪ੍ਰਭਾਨੁ, ਭਾਨੁਮਾਨ, ਚੰਦ੍ਰਭਾਨੁ, ਬ੍ਰਹਦਭਾਨੁ, ਰਤਿਭਾਨੁ, ਸ੍ਰੀਭਾਨੁ, ਪ੍ਰਤਿਭਾਨੁ। ਜਾਂਬਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ: ਸਾਮ্বਾ, ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ, ਪੁਰੁਜਿਤ, ਸ਼ਤਜਿਤ, ਸਹਸ੍ਰਜਿਤ, ਵਿਜਯਾ, ਚਿਤ੍ਰਕੇਤੁ, ਵਸੁਮਾਨ, ਦ੍ਰਾਵਿਡਾ, ਕਰਤੁ—ਇਹ ਸਾਮਬਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਨਾਗਨਜਿਤ ਦੀਆਂ ਪੁੱਤਰ: ਵੀਰਚੰਦ੍ਰਾ, ਅਸ਼ਵਸੇਨਾ, ਚਿਤਰਗੁ, ਵੇਗਵਾਨ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਾ, ਆਮਾ, ਸ਼ੰਕੁ, ਵਸੁ, ਸ੍ਰੀਮਾਨ, ਕੁੰਤੀਰ। ਕਾਲਿੰਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ: ਸ਼੍ਰੁਤਾ, ਕਵੀ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਾ, ਵੀਰਾ, ਸੁਬਾਹੁ, ਭਦ੍ਰਾ, ਏਕਲਾ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਦਰਸ਼ਾ, ਪੂਰਨਮਾਸਾ, ਅਤੇ ਸੋਮਕਾ। ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ: ਪ੍ਰਘੋਸ਼ਾ, ਗਾਤਰਵਾਨ, ਸਿੰਹਾ, ਬਲਾ, ਪ੍ਰਭਲਾ, ਉਰਧਵਗਾ, ਮਹਾਸਕਤੀ, ਸਹਾ, ਓਜਾ, ਅਪਰਾਜਿਤਾ। ਮਿਤਰਵਿੰਦਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ: ਵ੍ਰਿਕਾ, ਹਰਸ਼ਾ, ਅਨੀਲਾ, ਗ੍ਰਿਧਰਾ, ਵਰਧਨਾ, ਅਨਨਾਦਾ, ਮਹਾਸਾ, ਪਾਵਨਾ, ਵਹਨੀ, ਅਤੇ ਖੁਧੀ। ਭਦਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ: ਸੰਗ੍ਰਾਮਜਿਤ, ਬ੍ਰਹਤਸੇਨਾ, ਸ਼ੂਰਾ, ਪ੍ਰਹਰਣਾ, ਅਰਿਜਿਤ, ਜਯਾ, ਸੁਭਦਰਾ, ਵਾਮਾਯੂ, ਸਤਯਕਾ। ਰੋਹਿਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ: ਦੀਪਤਿਮਾਨ, ਤਾਮਰਾ, ਤਪਤਾ, ਆਦਿ। ਪ੍ਰਦੁਮਨ ਤੋਂ ਅਨਿਰੁੱਧ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਰੁਕਮਵਤੀ—ਰੁਕਮੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਧੀ—ਦੀ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਭੋਜਕਟ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦਸਾਂ ਲੱਖਾਂ 'ਚ ਸੀ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਸੋਲਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਨ। ਇਸ ਉੱਤੇ ਰਾਜਾ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, “ਰੁਕਮੀ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੁਆਰਾ ਨਿੰਦਤ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਲੱਭ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਧੀ ਕਿਵੇਂ ਦਿੱਤੀ? ਇਹ ਵਿਆਹ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੋ।” ਯੋਗੀ ਪਿਛਲੇ, ਭਵਿੱਖ, ਵਰਤਮਾਨ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ, ਦੂਰ ਜਾਂ ਗੁਪਤ ਵਸਤਾਂ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਸੁਕਦੇਵ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ, ਕਾਮਦੇਵ, ਜੋ ਅਨੇਕ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ; ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਕੇ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਰੁਕਮਵਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਚ ਲੈ ਗਿਆ।” ਰੁਕਮੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਵੈਰ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਭੈਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੇ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ। ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਰੁਕਮਣੀ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਰੁਕਮੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੋਤੀ ਰੋਚਨਾ ਨੂੰ ਹਰੀ ਦੇ ਪੋਤੇ ਅਨਿਰੁੱਧ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਵੈਰ ongoing ਸੀ, ਭੈਣ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ; ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਜੋੜਾ ਉਚਿਤ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਮਮਤਾ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮੇਂ, ਰੁਕਮਣੀ, ਰਾਮਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਸਾਮਬਾ, ਪ੍ਰਦੁਮਨ ਆਦਿ ਭੋਜਕਟ ਸ਼ਹਿਰ ਆਏ। ਵਿਆਹ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਕਲਿੰਗ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਵਿੱਚ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਰੁਕਮੀ ਨੂੰ ਬਲਰਾਮਾ ਨੂੰ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਹਰਾਉਣ ਲਈ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ। ਕਲਿੰਗ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਹ (ਬਲਰਾਮਾ) ਜੂਆ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਪਰ ਹਾਰ ਵੱਡੀ ਹੈ।” ਬਲਰਾਮਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਰੁਕਮੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੂਆ ਖੇਡਿਆ। ਰਾਮਾ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸੌ, ਫਿਰ ਹਜ਼ਾਰ, ਫਿਰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਿੱਕੇ ਲਗਾਏ; ਰੁਕਮੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਕਲਿੰਗ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਬਲਰਾਮਾ ਉੱਤੇ ਉੱਚੀ ਹਾਸੀ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਹਲਾਯੁਧਾ (ਬਲਰਾਮਾ) ਨੂੰ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਫਿਰ ਰੁਕਮੀ ਨੇ ਲੱਖ ਸਿੱਕੇ ਲਗਾਏ, ਅਤੇ ਬਲਰਾਮਾ ਨੇ ਉਹ ਜੂਆ ਜਿੱਤ ਲਿਆ; ਪਰ ਰੁਕਮੀ ਨੇ ਛਲ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਜਿੱਤਿਆ।” ਬਲਰਾਮਾ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਭੜਕਿਆ, ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਜਨਮ ਦੇ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸਿੱਕੇ ਲਗਾਏ। ਬਲਰਾਮਾ ਨੇ ਉਹ ਜੂਆ ਵੀ ਸਾਫ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਪਰ ਰੁਕਮੀ ਛਲ ਕਰਕੇ ਕਹਿੰਦਾ, “ਮੈਂ ਜਿੱਤਿਆ; ਗਵਾਹ ਦੱਸਣ।” ਫਿਰ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ, “ਬਲਰਾਮਾ ਨੇ ਹੀ ਜੂਆ ਜਿੱਤਿਆ; ਰੁਕਮੀ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਾ, ਧਰਮ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।