ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਹੇ ਪਿਆਰੇ ਜੀ, ਹੁਣ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰੁਕਮਣੀ ਜੀ ਨਾਲ ਸੁਹਣੀ ਗੱਲਬਾਤ ਕੀਤੀ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜੋ ਲੋਕ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਪ ਅਤੇ ਵਰਤ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਮਾਇਆ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋਕੇ ਮੈਨੂੰ ਮੋਖ ਦੇ ਦਾਤਾ ਵਜੋਂ ਹੀ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ—ਮੋਖ ਅਤੇ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ—ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਵੀ ਸੰਸਾਰੀ ਸੁਖ ਜਾਂ ਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬੜੇ ਅਭਾਗੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਤਾਂ ਨਰਕ ਵੀ ਆਪਣਿਆਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਕਰਕੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਹੇ ਗ੍ਰਿਹਲਕਸ਼ਮੀ, ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲੀ। ਇਹ ਵੱਡਾ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹੈ; ਇਸ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲ ਕੇ ਔਰਤਾਂ ਵੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹਨ, ਜਨਮ-ਮਰਨ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕਦੇ ਕਦੇ ਛਲ-ਕਪਟ ਕਰਦੀਆਂ ਹੋਣ। ਹੇ ਅਭਿਮਾਨਣੀ, ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਵਰਗੀ ਭਗਤਵਤੀ ਘਰੇਲੂ ਇਸਤਰੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ। ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਆਹ ਸਮੇਂ ਆਏ ਹੋਏ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਕੇ, ਮੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਚੁਪਚਾਪ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ, ਤਦੋਂ ਤੇਰੀ ਨਿਭਾਵ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਅਨੋਖਾ ਸੀ। ਜਦ ਤੇਰੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਕੇ ਅਤੇ ਜੂਏ ਦੀ ਰਸਮ ਦੌਰਾਨ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤੂੰ ਉਹ ਅਸਹਣੀ ਦੁੱਖ ਸਿਰਫ ਮੇਰੇ ਵਿਛੋੜੇ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਸਹਿ ਲਿਆ, ਤੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਆਖਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ। ਜਦ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਦੂਤ ਰਾਹੀਂ ਗੁਪਤ ਸੰਦੇਸ਼ ਭੇਜਿਆ, ਅਤੇ ਜਦ ਤੈਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਕਿਤੇ ਮੈਂ ਇਹ ਅਯੋਗ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਨਾ ਦਿਆਂ, ਤੂੰ ਫਿਰ ਵੀ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਅਟੁੱਟ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਿਆ। ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਵਾਨ ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਰੁਕਮਣੀ ਜੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਪ੍ਰੇਮ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਸ੍ਰੀਹਰਿ ਹਰ ਇਕ ਪਤਨੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਧਰਮ ਨਿਭਾਉਂਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਆਪ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਹੋਣ। ਫਿਰ, ਹਰ ਇਕ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਦਸ-ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਰਗੇ ਹੀ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਹਰ ਰਾਣੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦੇ, ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਉਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀਆਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਸਮਝਦੀਆਂ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸਚਮੁਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਰਮ ਤੱਤ ਨੂੰ ਨਾ ਜਾਣਦੀਆਂ। ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਖਿੜੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਲੰਬੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਅੱਖਾਂ, ਪ੍ਰੇਮ ਭਰੀਆਂ ਨਿਗਾਹਾਂ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਖ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਆਪਣੇ ਹਾਵ-ਭਾਵ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਜਾਂ ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਭੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵੱਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ। ਭਾਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਾਮਦੇਵ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਵਰਗੇ ਰੁਪ-ਹਾਵ ਭੀ ਵਰਤੇ, ਪਰ ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਡੋਲ ਨਹੀਂ ਸਕੀਆਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮੀਪਤੀ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਰਾਣੀਆਂ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ—ਉਹ ਸਦਾ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ, ਉਸ ਦੀ ਹਾਸੀ, ਨਿਗਾਹ, ਛੂਹ ਅਤੇ ਅਲਿੰਗਨ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਕਰਦੀਆਂ। ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦਾਸੀਆਂ ਭੀ ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ—ਸਵਾਗਤ, ਆਸਨ, ਪੈਰ ਧੋਣਾ, ਪਾਨ ਦੇਣਾ, ਚੰਵਰ ਝਲਣਾ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਵਾਲ ਸਵਾਰਨਾ, ਸੈਜ ਲਗਾਉਣਾ, ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਆਦਿ। ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀਆਂ ਅੱਠ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਾਣੀਆਂ ਦੇ ਦਸ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਪ੍ਰਦੁਮਨ, ਚਾਰੁਦੇਸ਼ਣ, ਸੁਦੇਸ਼ਣ, ਚਾਰੁਦੇਹ, ਸੁਚਾਰੁ, ਚਾਰੁਗੁਪਤ, ਭਦ੍ਰਚਾਰੁ, ਚਾਰੁਚੰਦ੍ਰ, ਵਿਚਾਰੁ ਤੇ ਚਾਰੁ ਹਨ। ਸਤਭਾਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭਾਨੁ, ਸੁਭਾਨੁ, ਸਵਰਭਾਨੁ, ਪ੍ਰਭਾਨੁ, ਭਾਨੁਮਾਨ, ਚੰਦਰਭਾਨੁ, ਬ੍ਰਹਦਭਾਨੁ, ਰਤਿਭਾਨੁ, ਸ੍ਰੀਭਾਨੁ, ਪ੍ਰਤਿਭਾਨੁ ਹਨ। ਜਾਮਬਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਮਬ, ਸੁਮਿਤ੍ਰ, ਪੁਰੁਜਿਤ, ਸ਼ਤਜਿਤ, ਸਹਸ੍ਰਜਿਤ, ਵਿਜਯ, ਚਿਤ੍ਰਕੇਤੁ, ਵਸੁਮਾਨ, ਦ੍ਰਵਿਡ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਤੁ ਹਨ। ਨਾਗਨਜਿਤ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀਰਚੰਦ੍ਰ, ਅਸ਼ਵਸੇਨ, ਚਿਤ੍ਰਗੁ, ਵੇਗਵਾਨ, ਵ੍ਰਿਸ਼, ਆਮ, ਸ਼ੰਕੁ, ਵਸੁ, ਸ੍ਰੀਮਾਨ, ਕੁੰਤਿਰ ਹਨ। ਕਾਲਿੰਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼੍ਰੁਤ, ਕਵੀ, ਵ੍ਰਿਸ਼, ਵੀਰ, ਸੁਬਾਹੁ, ਭਦ੍ਰ, ਏਕਲ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਦਰਸ਼, ਪੂਰਨਮਾਸ਼ਾ ਹਨ, ਸੋਮਕਾ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਹੈ। ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਘੋਸ਼, ਗਾਤਰਵਾਨ, ਸਿੰਘ, ਬਲ, ਪ੍ਰਭਲ, ਊਰਧਵਗ, ਮਹਾਸ਼ਕਤੀ, ਸਹ, ਓਜ, ਅਪਰਾਜਿਤ ਹਨ। ਮਿਤਰਵਿੰਦਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵ੍ਰਿਕ, ਹರ್ಷ, ਅਨਿਲ, ਗ੍ਰਿਧਰ, ਵਰਧਨ, ਅੰਨਾਦ, ਮਹਾਸ਼, ਪਾਵਨ, ਵਹਿਨੀ ਅਤੇ ਖੁਧੀ ਹਨ। ਭਦਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੰਗ੍ਰਾਮਜਿਤ, ਬ੍ਰਹਤਸੇਨ, ਸ਼ੂਰ, ਪ੍ਰਹਰਣ, ਅਰਿਜਿਤ, ਜਯ, ਸੁਭਦ੍ਰ, ਵਾਮਾਯੁ, ਸਤਯਕ ਹਨ। ਰੋਹਿਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀਪਤਿਮਾਨ, ਤਾਮ੍ਰ, ਤਪਤਾ ਆਦਿ ਹਨ। ਪ੍ਰਦੁਮਨ ਤੋਂ ਰੁਕਮੀ ਦੀ ਧੀ ਰੁਕਮਵਤੀ ਦੇ ਘਰ ਅਨਿਰੁੱਧ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਬਲਵਾਨ ਸੀ। ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀਆਂ ੧੬,੦੦੦ ਪਤਨੀਆਂ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ-ਪੋਤਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਇਸ ਉੱਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਮਹਾਨ, ਰੁਕਮੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਕਦੇ ਬੇਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਵੈਰ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ? ਇਹ ਵਿਆਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ?" ਤਾਂ ਸੁਕਦੇਵ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੋਗੀ ਪੁਰਖ ਪਿਛਲਾ, ਭਵਿੱਖ, ਵਰਤਮਾਨ, ਪਰੋਕ, ਦੂਰ ਜਾਂ ਛੁਪਿਆ ਹੋਇਆ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਰੁਕਮੀ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ, ਕਾਮਦੇਵ ਵਰਗਾ ਸੁੰਦਰ ਅਨਿਰੁੱਧ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਨੇ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਕੇ, ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਰਥ ਵਿਚ ਬਿਠਾ ਲੈ ਗਿਆ। ਰੁਕਮੀ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨਾਲ ਵੈਰ ਸੀ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਆਪਣੇ ਭਾਣਜੇ ਅਨਿਰੁੱਧ ਨਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਵੀ ਰੁਕਮਣੀ ਦੀ ਧੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਰੁਕਮੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੋਤਰੀ ਰੋਚਨਾ ਦਾ ਵਿਆਹ ਵੀ ਹਰਿ ਦੇ ਪੋਤੇ ਅਨਿਰੁੱਧ ਨਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਭਾਵੇਂ ਵੈਰ ਸੀ, ਪਰ ਭੈਣ ਦੀ ਖਾਤਰ ਉਹ ਇਹ ਸੰਬੰਧ ਜੋੜ ਗਿਆ। ਇਸ ਸ਼ੁਭ ਸਮੇਂ, ਰੁਕਮਣੀ, ਰਾਮਾ, ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਸਾਂਬ, ਪ੍ਰਦੁਮਨ ਆਦਿ ਸਭ ਬੋਜਕਟ ਨਗਰੀ ਪਹੁੰਚੇ। ਵਿਆਹ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਉਪਰੰਤ, ਕਲਿੰਗ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸਮੇਤ ਹੋਰ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਅਭਿਮਾਨੀ ਸਨ, ਰੁਕਮੀ ਨੂੰ ਉਕਸਾਉਣ ਲੱਗੇ ਕਿ ਉਹ ਬਲਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ, "ਇਹ ਤਾਂ ਜੂਆ ਖੇਡਣਾ ਜਾਣਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਫਿਰ ਵੀ ਇਹਦੀ ਹਾਰ ਵੱਡੀ ਹੋਵੇਗੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਲਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਰੁਕਮੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੂਆ ਖੇਡਿਆ। ਪਹਿਲੇ ਦਾਅ ਤੇ ਰਾਮਾ ਨੇ ਸੌ, ਫਿਰ ਹਜ਼ਾਰ, ਫਿਰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਰੱਖੀਆਂ, ਪਰ ਰੁਕਮੀ ਨੇ ਹਰ ਵਾਰੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਕਲਿੰਗ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਬਲਰਾਮ ਜੀ ਉੱਤੇ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਦੰਦ ਵਿਖਾਏ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਲਾਧਰ (ਬਲਰਾਮ) ਸਹਿ ਨਾ ਸਕੇ। ਫਿਰ ਰੁਕਮੀ ਨੇ ਲੱਖ ਮੂਦਰੇ ਰੱਖੀਆਂ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਬਲਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਉਹ ਦਾਅ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਪਰ ਰੁਕਮੀ ਨੇ ਛਲ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਹੀ ਜਿੱਤਿਆ।" ਇਸ ਉੱਤੇ ਬਲਰਾਮ ਜੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੱਸ ਮਿਲੀਅਨ ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਦਾ ਦਾਅ ਲਾਇਆ। ਇਸ ਵਾਰੀ ਵੀ ਬਲਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਸਾਫ਼ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਪਰ ਰੁਕਮੀ ਫੇਰ ਛਲ ਕਰਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, "ਮੈਂ ਜਿੱਤਿਆ, ਗਵਾਹ ਪੁੱਛ ਲਓ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਮਨੁੱਖੀ ਮਾਨ-ਅਭਿਮਾਨ, ਛਲ-ਕਪਟ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਦੀਆਂ ਗੁੱਝਲਾਂ ਸਾਫ਼ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਸੀ ਭਗਵਤ ਪ੍ਰੇਮ, ਪਰਿਵਾਰਕ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰੀ ਵਲੀਆਂ ਦੀ ਅਨੋਖੀ ਕਥਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਸੰਤਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅਨੇਕ ਲੀਲਾਵਾਂ ਚਿੱਤਰਿਤ ਹੋਦੀਆਂ ਹਨ।