ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਮਾਧੁਸੂਦਨ! ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਦੀ ਮੁੱਖ ਪ੍ਰੇਮ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵੱਲ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਔਰਤ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਰਿਤਰ ਢੀਲੀ ਹੋਵੇ, ਉਹਦੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਵੇਂ-ਨਵੇਂ ਵੱਲ ਮੁੜਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਐਸੀਆਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸਘਾਤੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਹਾਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਰਾਣੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਚਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜਾਂਚਿਆ ਸੀ, ਤੇਰੇ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵੇਖਣ ਲਈ। ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਮੈਂ ਸੱਚ ਹੀ ਦੱਸਿਆ। ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ, ਜੇ ਤੇਰੀ ਸਾਰੀ ਇੱਛਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹੀ ਕੇਂਦਰਿਤ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਸਦਾ ਪੂਰੇ ਹੋਣਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਭਗਤ ਹੈਂ।” ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਤੇਰੀ ਪਤੀ ਪ੍ਰਤੀ ਪ੍ਰੇਮ ਤੇ ਨਿਸ਼ਠਾ ਸਾਬਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਭਾਵੇਂ ਤੂੰ ਵਿਅਥਿਤ ਹੋਈ, ਪਰ ਤੇਰਾ ਮਨ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਡੋਲਿਆ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਲੋਕ ਵਿਆਹੀ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਪਵਾਸ ਤੇ ਵ੍ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਮਾਇਆ ਵਿੱਚ ਭਟਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਲੋਕ, ਮੈਨੂੰ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਦੌਲਤ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਜਾਂ ਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬੜੇ ਅਭਾਗੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਨਰਕ ਵੀ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਜਾਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਗ੍ਰਿਹਣੀ, ਤੇਰੇ ਸੁਭਾਗ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਅਨੁਕੂਲ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲ ਹੈ ਤੇ ਜਨਮ-ਮਰਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨੀ ਔਖੀ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਉਹ ਚਲਾਕੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹੋਣ। ਹੇ ਅਭਿਮਾਨੀ, ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਵਰਗੀ ਪਤੀ-ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਵਾਲੀ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ। ਆਪਣੇ ਵਿਆਹ ਸਮੇਂ, ਤੂੰ ਆਏ ਹੋਏ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਲਿਆ, ਪਰ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ ਕੇ ਆਇਆ, ਉਸਨੂੰ ਗੁੱਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵਿਅਕ ਰੂਪ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਜੂਏ ਦੀਆਂ ਮਹਿਫ਼ਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਿਆ, ਤੂੰ ਉਹ ਅਸਹਿਣ ਦੁਖ ਸਹਿ ਲਿਆ, ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਗੁੱਪਤ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਿਆ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਇਹ ਅਯੋਗ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਅਟਲ ਰਹੀ; ਇਸ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵਧੀਆ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਰੁਕਮਣੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਭਰੀ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਹਰਿ ਜੀ, ਜੋ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹਨ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਵਜੋਂ, ਆਪਣੇ ਹਰ ਪਤਨੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਦੇ ਕਰਤਵਾਂ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਖੁਦ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਹੋਣ। ਫਿਰ ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਹਰ ਪਤਨੀ ਨੇ ਦਸ-ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ, ਤੇ ਇੱਕ ਨੌਂਵਾਂ ਪੁੱਤਰ ਵੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ। ਅਚ੍ਯੁਤ, ਜੋ ਕਦੇ ਘਰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੇ, ਆਪਣੇ ਘਰ-ਘਰ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿ ਕੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਹੋ ਗਏ, ਭਾਵੇਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਉਹਦੀ ਅਸਲੀ ਸੁਰਤ ਨਾ ਪਤਾ ਸੀ। ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ, ਲੰਬੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਲੰਬੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਪ੍ਰੇਮ ਭਰੀਆਂ ਨਿਗਾਹਾਂ ਤੇ ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਂਦੇ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਮੋਹਨੀ ਕਲਾ ਵੀ, ਹਰਿ ਜੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅੱਗੇ, ਕੰਮ ਨਾ ਕਰ ਸਕੀ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾ-ਭਰੀਆਂ ਨਿਗਾਹਾਂ, ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ, ਭਾਵ-ਭਰੇ ਬਚਨਾਂ, ਤੇ ਭੌਂਹਾਂ ਦੇ ਹਿਲਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਪਣੀਆਂ ਨਾਰੀ ਕਲਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਹਰਿ ਜੀ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਡੋਲਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਨਾ ਹੋਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਤਨੀਆਂ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਸਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ—ਉੱਚੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਹਰਿ ਜੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ, ਉਹਦੇ ਹਾਸੇ, ਨਿਗਾਹ, ਸਪਰਸ਼ ਤੇ ਗਲੇ ਲਗਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀਆਂ। ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦਾਸੀਆਂ ਨੇ ਹਰਿ ਜੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ—ਉਹਨੂੰ ਸਵਾਗਤ ਕਰਨਾ, ਆਸਨ ਦਿੰਨਾ, ਪੈਰ ਧੋਣਾ, ਪਾਨ ਦਿੰਨਾ, ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ, ਪੰਖਾ ਕਰਨਾ, ਸੁਗੰਧਤ ਮਾਲਾ, ਵਾਲ ਵਿਖੇੜਨਾ, ਵਿਛਾਉਣਾ, ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ। ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਦਸ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਸਰਵੋਤਮ ਹਨ, ਉਹ ਅੱਠ ਰਾਣੀਆਂ ਹਨ; ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ: ਚਾਰੁਦੇਸ਼ਣ, ਸੁਦੇਸ਼ਣ, ਚਾਰੁਦੇਹ, ਸੁਚਾਰੁ, ਚਾਰੁਗੁਪਤ, ਭਦ੍ਰਚਾਰੁ, ਚਾਰੁਚੰਦਰ, ਵਿਚਾਰੁ, ਚਾਰੁ, ਤੇ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮਨ। ਇਹ ਸਭ ਰੁਕਮਣੀ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਤੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ, ਭਾਨੁ, ਸੁਭਾਨੁ, ਸਵਭਾਨੁ, ਪ੍ਰਭਾਨੁ, ਭਾਨੁਮਾਨ, ਚੰਦਰ ਭਾਨੁ, ਬ੍ਰਹਦਭਾਨੁ, ਰਤਿਭਾਨੁ, ਸ਼੍ਰੀਭਾਨੁ, ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਭਾਨੁ—ਇਹ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਦੇ ਹਨ। ਸਾਂਬ, ਸੁਮਿਤ੍ਰ, ਪੁਰੁਜਿਤ, ਸ਼ਤਜਿਤ, ਤੇ ਸਹਸਰਜਿਤ, ਵਿਜਯ, ਚਿਤ੍ਰਕੇਤੁ, ਵਸੁਮਾਨ, ਦ੍ਰਾਵਿੜ, ਤੇ ਕਰਤੁ—ਇਹ ਜਾਮਬਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਸਾਂਬ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ। ਵੀਰ ਚੰਦਰ, ਅਸ਼ਵਸੇਨ, ਚਿਤ੍ਰਗੁ, ਵੇਗਵਾਨ, ਵ੍ਰਿਸ਼, ਆਮਾ, ਸ਼ੰਕੁ, ਵਸੁ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ, ਤੇ ਕੁੰਤੀਰ—ਇਹ ਨਾਗਨਜਿਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ। ਸ਼੍ਰੁਤਾ, ਕਵੀ, ਵ੍ਰਿਸ਼, ਵੀਰ, ਸੁਬਾਹੁ, ਭਦ੍ਰ, ਏਕਲਾ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਦਰਸ਼ਾ, ਤੇ ਪੂਰਨਮਾਸਾ, ਕਾਲਿੰਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ; ਸੋਮਕਾ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਘੋਸ਼ਾ, ਗਾਤ੍ਰਵਾਨ, ਸਿੰਘ, ਬਲਾ, ਪ੍ਰਭਲਾ, ਊਰਧਵਗਾ, ਮਹਾਸ਼ਕਤੀ, ਸਹਾ, ਓਜਾ, ਤੇ ਅਪਰਾਜਿਤਾ, ਮਾਦ੍ਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ। ਵ੍ਰਿਕਾ, ਹर्ष, ਅਨਿਲਾ, ਗ੍ਰਿਧਰਾ, ਵर्धਨਾ, ਅਨਾਦਾ, ਮਹਾਸ਼ਾ, ਪਾਵਨਾ, ਵਹਨੀ, ਤੇ ਖੁਧੀ, ਮਿਤ੍ਰਵਿੰਦਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ। ਸੰਗ੍ਰਾਮਜਿਤ, ਬ੍ਰਹਤਸੇਨਾ, ਸ਼ੂਰਾ, ਪ੍ਰਹਰਣਾ, ਅਰਿਜਿਤ, ਜਯਾ, ਸੁਭਦ੍ਰਾ, ਵਾਮਾਯੂ, ਤੇ ਸਤ੍ਯਕਾ, ਭਦ੍ਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ। ਦੀਪਤਿਮਾਨ, ਤਾਮਰਾ, ਤਪਤਾ ਤੇ ਹੋਰ ਰੋਹਿਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ। ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮਨ ਤੋਂ, ਅਨਿਰੁੱਧ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਰੁਕਮਵਤੀ (ਰੁਕਮੀ ਦੀ ਧੀ) ਤੋਂ, ਭੋਜਕਟ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੋਤੇ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਹੋ ਗਏ, ਹੇ ਰਾਜਨ; ਤੇ ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸੀ। ਇਸ ਉੱਤੇ ਰਾਜਾ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, “ਰੁਕਮੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਨਿੰਦਿਆ ਸੀ ਤੇ ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ? ਇਹ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ!” ਯੋਗੀ ਪਿਛਲੇ, ਭਵਿੱਖ, ਵਰਤਮਾਨ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਦੂਰ ਜਾਂ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸਭ ਕੁਝ ਸਾਫ ਦੇਖ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ: ਰੁਕਮਵਤੀ ਦੇ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ, ਕਾਮਦੇਵ, ਬਹੁ-ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ; ਉਹਨੇ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾਇਆ, ਤੇ ਰੁਕਮਵਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ। ਭਾਵੇਂ ਰੁਕਮੀ, ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣੀ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧਤਾ ਤੇ ਨਿੰਦਿਆ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਰੁਕਮਣੀ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਚੌੜੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਰੁਕਮੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੋਤੀ, ਰੋਚਨਾ, ਹਰਿ ਦੇ ਪੋਤੇ ਅਨਿਰੁੱਧ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ, ਭਾਵੇਂ ਵਿਸ਼ਵ ਵੈਰ ਚਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਪਰ ਭੈਣ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ, ਤੇ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਸੰਬੰਧ ਠੀਕ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਮੋਹ-ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ। ਉਸ ਸੁਭਾਗ ਸਮੇਂ, ਰੁਕਮਣੀ, ਰਾਮਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਸਾਂਬ, ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮਨ ਆਦਿ, ਭੋਜਕਟ ਸ਼ਹਿਰ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਵਿਆਹ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਕਲਿੰਗ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਰਾਜੇ, ਅਭਿਮਾਨੀ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰੀ, ਰੁਕਮੀ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਬਲਰਾਮ ਨੂੰ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਹਰਾਵੇ।