ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਕ ਵਾਰ, ਰੁਕਮਣੀ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਉਚਿਤ ਰੀਤ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਸਭ ਜਗਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ, ਜੋ ਇਸ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਵਿਚ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰੁਕਮਣੀ ਨੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਭਟਕਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਆਸਰਾ ਬਣਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਝੂਠ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, "ਹੇ ਅਚੂਤ, ਜੇਕਰ ਤੇਰੇ ਕਥਾ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਆਮ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਤਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੀ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਤੇਰੀ ਚਰਨ-ਧੂੜ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਮੂਰਖ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਚਮੜੀ, ਵਾਲ, ਨਖ, ਮਾਸ, ਹੱਡੀਆਂ, ਲਹੂ, ਕੀੜੇ, ਮਲ, ਕਫ, ਪਿੱਤ ਅਤੇ ਵਾਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ—ਇਕ ਜੀਵਤ ਲਾਸ਼।" "ਹੇ ਕਮਲ-ਨੇਤ੍ਰ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਚਰਣਾਂ ਵਿਚ ਭਕਤੀ ਮਿਲੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਆਤਮ-ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੈਂ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ। ਜਦੋਂ ਬੁਢੇਪੇ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਰਜੋਗੁਣ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਹੀ ਸਾਡੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਦਇਆ ਹੈ।" "ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੀ। ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਮਾਂ ਲਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਕਦੇ-ਕਦੇ।" "ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਔਰਤ ਜੇਕਰ ਚਰਿਤਰ-ਹੀਨ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਵੇਂ ਪਾਸੇ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸਮਝਦਾਰ ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ ਐਸੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ-ਹੀਨ ਔਰਤ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਰਾਣੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬਚਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪਰਖਿਆ, ਤੇਰੀ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਾਣਣ ਲਈ। ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਹ ਸਚ ਹੈ।" "ਹੇ ਸੁੰਦਰਿ, ਜੇਕਰ ਤੇਰੀ ਸਾਰੀ ਇੱਛਾਵਾਂ ਮੇਰੇ ਉਪਰ ਹੀ ਕੇਂਦਰਿਤ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਦਾ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਭਗਤ ਹੈਂ।" "ਹੇ ਪਾਪ-ਰਹਿਤ, ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਲਈ ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੇ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ-ਭਾਵ ਸਾਬਤ ਹੋ ਚੁਕਾ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਉਲਝਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਤੇਰਾ ਮਨ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਹਲ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।" "ਜੋ ਮੈਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵਿਆਹ-ਸ਼ੁਦਾ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਤਪ ਅਤੇ ਵਰਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਭਟਕਦੇ ਹਨ, ਮੈਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।" "ਜੋ ਅਭਿਮਾਨੀ, ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ ਵੀ, ਧਨ-ਸੰਪਤੀ ਜਾਂ ਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਭਾਗੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਨਰਕ ਵੀ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।" "ਹੇ ਗ੍ਰਿਹ-ਸਵਾਮਿਨੀ, ਤੇਰੀ ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—even for those women who are hard to please and indulge in deceit." "ਹੇ ਅਭਿਮਾਨੀ, ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਘਰ ਵਿਚ ਤੇਰੇ ਵਰਗੀ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ। ਤੇਰੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਤੂੰ ਆਏ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਗਣਨਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ, ਪਰ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ ਕੇ ਆਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿਚ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ।" "ਜਦੋਂ ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਅਪਾਹਜ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਜੂਏ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਮਰ ਗਿਆ, ਤੂੰ ਉਹ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਲਿਆ, ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ, ਤੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।" "ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਦੂਤ ਰਾਹੀਂ ਗੁਪਤ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਿਆ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਇਹ ਅਯੋਗ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਉਪਰ ਅਟੱਲ ਰਹੀ; ਇਸ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਉਪਰ ਕਿਰਪਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।" ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਗਤ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਰੁਕਮਣੀ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਗੱਲਬਾਤ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ, ਮਨੁੱਖੀ ਰੀਤਾਂ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ-ਵਿਆਪਕ ਹਰਿ, ਜਗਤ-ਗੁਰੂ, ਹਰ ਪਤਨੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਗ੍ਰਿਹ-ਸਵਾਮੀ ਵਾਂਗ ਰਹੇ, ਗ੍ਰਿਹਸਥ-ਧਰਮ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋਏ। ਫਿਰ, ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਹਰ ਪਤਨੀ ਨੇ ਦਸ-ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਨੌਂਵਾਂ ਪੁੱਤਰ ਵੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਕਦੇ ਘਰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੇ, ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਮੰਨਿਆ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸੁਰਤ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਸਕੀਆਂ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀਆਂ ਲੰਮੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਲੰਮੀ ਅੱਖਾਂ, ਖਿੜਦੇ ਕਮਲ-ਵਾਂਗ ਚਿਹਰੇ, ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ, ਮਿੱਠੇ ਬਚਨ—ਇਹ ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਨਹੀ ਵਲਿਆ ਸਕੀਆਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਣਮੁੱਲ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀਆਂ ਮਸਕਾਨ-ਭਰੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ, ਹਾਵ-ਭਾਵ, ਕਮਲ-ਨੇਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਚਲਾਕੀ, ਪਿਆਰ-ਭਰੀਆਂ ਭਾਵਨਾ, ਤੇ ਬਰਾਵਾਂ ਦੀ ਹਿਲ-ਚਲ—ਇਹ ਸਭ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਸੋਲ੍ਹ ਹਜ਼ਾਰ ਪਤਨੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਲਿਆ ਨਹੀਂ ਸਕੀਆਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਔਰਤਾਂ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਸਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ—ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਸਕਾਨ, ਨਜ਼ਰ, ਛੂਹ, ਤੇ ਗਲੇ ਲਗਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀਆਂ। ਸੈਂਕੜੇ ਦਾਸੀਆਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਵਭਾਗਤ, ਆਸਨ, ਪੈਰ ਧੋਣਾ, ਪਾਨ, ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ, ਪੱਖਾ, ਸੁਗੰਧਤ ਮਾਲਾ, ਵਾਲ ਸਵਾਰਨਾ, ਪਲੰਗ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ, ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਆਦਿ ਕਰਦੀਆਂ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀਆਂ ਵਧੀਆ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਦਸ-ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਅੱਠ ਰਾਣੀਆਂ—ਰੁਕਮਣੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ: ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ, ਚਾਰੁਦੇਸ਼ਨਾ, ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ, ਚਾਰੁਦੇਹ, ਸੁਚਾਰੁ, ਚਾਰੁਗੁਪਤਾ, ਭਦਰਚਾਰੁ, ਚਾਰੁਚੰਦ੍ਰਾ, ਵਿਚਾਰੁ, ਤੇ ਚਾਰੁ। ਇਹ ਸਭ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ। ਸਤਿਆਭਾਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ: ਭਾਨੁ, ਸੁਭਾਨੁ, ਸਵਰਭਾਨੁ, ਪ੍ਰਭਾਨੁ, ਭਾਨੁਮਾਨ, ਚੰਦ੍ਰਭਾਨੁ, ਬ੍ਰਹਦਭਾਨੁ, ਰਤਿਭਾਨੁ, ਸ਼੍ਰੀਭਾਨੁ ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਭਾਨੁ। ਜਾਂਬਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ: ਸਾਮਬਾ, ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ, ਪੁਰੁਜਿਤ, ਸ਼ਤਾਜਿਤ, ਸਹਸਰਜਿਤ, ਵਿਜਯਾ, ਚਿਤ੍ਰਕੇਤੁ, ਵਸੁਮਾਨ, ਦ੍ਰਾਵਿੜਾ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਤੁ। ਨਾਗਨਜਿਤ ਦੀ ਰਾਣੀ ਦੇ: ਵੀਰਚੰਦ੍ਰਾ, ਅਸ਼ਵਸੇਨਾ, ਚਿਤ੍ਰਗੁ, ਵੇਗਵਾਨ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਾ, ਆਮਾ, ਸ਼ੰਕੁ, ਵਾਸੁ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ, ਤੇ ਕੁੰਤਿਰ। ਕਾਲਿੰਦੀ ਦੇ: ਸ਼੍ਰੁਤਾ, ਕਵੀ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਾ, ਵੀਰਾ, ਸੁਬਾਹੁ, ਭਦਰਾ, ਏਕਲਾ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਦਰਸ਼ਾ, ਪੂਰਨਮਾਸਾ, ਤੇ ਸੋਮਕਾ। ਮਾਦਰੀ ਦੇ: ਪ੍ਰਘੋਸ਼ਾ, ਗਾਤਰਵਾਨ, ਸਿੰਘਾ, ਬਲਾ, ਪ੍ਰਭਲਾ, ਊਰਧਵਗਾ, ਮਹਾਸਕਤੀ, ਸਹਾ, ਓਜਾ, ਤੇ ਅਪਰਾਜਿਤਾ। ਮਿਤਰਵਿੰਦਾ ਦੇ: ਵ੍ਰਿਕਾ, ਹਰਸ਼ਾ, ਅਨੀਲਾ, ਗ੍ਰਿਧਰਾ, ਵਰਧਨਾ, ਅੰਨਾਦਾ, ਮਹਾਸ਼ਾ, ਪਾਵਨਾ, ਵਹਨੀ, ਤੇ ਖੁਧੀ। ਭਦਰਾ ਦੇ: ਸੰਗ੍ਰਾਮਜਿਤ, ਬ੍ਰਹਤਸੇਨਾ, ਸ਼ੂਰਾ, ਪ੍ਰਹਰਣਾ, ਅਰਿਜਿਤ, ਜਯਾ, ਸੁਭਦਰਾ, ਵਾਮਾਯੂ, ਤੇ ਸਤਯਕਾ। ਰੋਹਿਨੀ ਦੇ: ਦੀਪਤਿਮਾਨ, ਤਾਮਰਾ, ਤਪਤਾ, ਆਦਿ। ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਤੋਂ ਅਨਿਰੁੱਧਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਰੁਕਮੀ ਦੀ ਧੀ ਰੁਕਮਵਤੀ ਤੋਂ, ਭੋਜਕਟਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਜਨਮਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪੋਤੇ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਵਿਚ ਸਨ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸੋਲ੍ਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸਨ। ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਕਿਵੇਂ ਰੁਕਮੀ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੋਂ ਨਾਰਾਜ਼ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਚਾਹਤ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਵੈਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਕਰਾਇਆ?" ਯੋਗੀ ਲੋਕ ਪਿਛਲੇ, ਭਵਿੱਖ, ਵਰਤਮਾਨ, ਪਰਦੇ-ਪਿੱਛੇ, ਦੂਰ, ਜਾਂ ਲੁਕਵੇਂ ਹਾਲਾਤ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਰੁਕਮਵਤੀ ਦੇ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿਚ, ਕਾਮਦੇਵ ਨੇ, ਬਹੁਤਾਂ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ। ਇਕੱਲਾ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਰਥ ਵਿਚ ਲੈ ਗਿਆ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਰੁਕਮੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਅਤੇ ਵੈਰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ।