ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸਾਂਝੀਅਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, "ਤੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਸਮਝੀ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਜੋ ਭਟਕਦੇ ਸੰਨਿਆਸੀ ਮੇਰੀ ਵਾਹ-ਵਾਹ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਅਰਥ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਜੋੜ ਦੇ ਕਿਸੇ ਯੋਧਾ ਕਸ਼ਤਰੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਅਸਲ ਸੁਖ ਮਿਲੇਗਾ।" "ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ, ਸ਼ਲਵ, ਜਰਾਸੰਧ, ਦੰਤਵਕ੍ਰ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜੇ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਰੁਕਮੀ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਅਹੰਕਾਰਤਾ ਨੂੰ ਨਿਵਾ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਬਲ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿਚ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੀਤਾ।" "ਮੈਂ ਤਾਂ ਨਿਰਲੇਪ ਹਾਂ, ਨਾ ਮੈਨੂੰ ਪਤਨੀ, ਨਾ ਬੱਚਿਆਂ, ਨਾ ਸੁਖ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ; ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਪੂਰਾ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਘਰ ਤਾਂ ਬਿਨਾ ਚਾਨਣ ਵਾਲੀ ਰਸਮ ਹੈ।" ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਚਨਾਂ ਉਪਰੰਤ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅਤਿ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਮਾਨ ਕੇ, ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਰੁਕmini ਦੀ ਅਹੰਕਾਰਤਾ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਰੁਕmini ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਾ ਸੁਣੇ ਸਖਤ ਸ਼ਬਦ ਆਖੇ, ਉਹ ਡਰ ਗਈ, ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਕੰਬ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਬੇਅੰਤ ਦੁਖ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਗਈ, ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲਾਲ ਲੱਕੜ ਵਾਲੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਲਕੀਰਾਂ ਖਿੱਚੀਆਂ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਾਜਲ ਨਾਲ ਕਾਲੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਉਸ ਦੇ ਕੇਸ ਝੜ ਗਏ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਕੇਸਰੀ ਲਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਝੁਕ ਕੇ ਖੜੀ ਹੋ ਗਈ, ਗਹਿਰੇ ਦੁਖ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਰੁਕ ਗਈ। ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਉੱਤੇ ਅਸਹਿਣ ਦੁਖ, ਡਰ ਅਤੇ ਉਦਾਸੀ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਚੂੜੀ ਹੱਥ ਤੋਂ ਲੁੜ ਗਈ, ਪੱਖਾ ਹੱਥ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਪੌਦੇ ਵਾਂਗ ਹਵਾ ਨਾਲ ਡਿੱਗ ਗਈ, ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਵਿਚ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਅਤਿ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਨਾ ਜਾਣਦੇ ਸਨ, ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ। ਉਹ ਜਲਦੀ ਸੋਫੇ ਤੋਂ ਉਤਰੇ, ਚਾਰ-ਭੁਜਾ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੱਕਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਕੇਸ ਸੰਭਾਲੇ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਕਮਲ-ਸਮਾਨ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਮੁਖ ਪੋਂਝਿਆ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਹੰਝੂ, ਤੇ ਦੁਖ ਨਾਲ ਭਿੰਨੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪੋਂਝ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬਾਂਹ ਵਿਚ ਲਾ ਲਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਕੇਵਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵਿਚ ਹੀ ਲਗਾ ਸੀ। ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਨੇ ਉਸ ਦੁਖੀ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਦਇਆ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ; ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਮਾਣ ਤੇ ਮਜ਼ਾਕ ਨਾਲ ਭੁਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਐਸਾ ਦੁਖ ਦੇਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਦੁਖ ਦੂਰ ਕੀਤਾ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਵਿਦਰਭ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ, ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਕਰ; ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਹੀ ਪ੍ਰਤੀ ਭਾਵਤ ਹੈ। ਤੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਮਜ਼ਾਕ ਕੀਤਾ।" "ਤੇਰੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸੀ, ਜਦ ਤੇਰੇ ਹੋਠ ਪ੍ਰੇਮ-ਭਾਵ ਵਿਚ ਕੰਬਦੇ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਭਵਾਂ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਵਕਰੀ ਲਕੀਰ।" "ਘਰ-ਗ੍ਰਹਸਤ ਲਈ, ਹੇ ਲਜਜਤ ਤੇ ਸੁੰਦਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਲਾਭ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਨਾਲ ਪਿਆਰ-ਭਰੀ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨਾ ਹੈ।" ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਰੁਕmini ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਸਮਝ ਗਈ ਕਿ ਇਹ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਮਜ਼ਾਕ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਡਰ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਨਰੋਤਮ ਨੂੰ, ਮਰਯਾਦਾ ਨਾਲ, ਪ੍ਰੇਮ-ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਤੇ ਲਜਜਤ ਭਰੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ, ਬੋਲਿਆ: "ਹੇ ਕਮਲ-ਨੇਤਰ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਸਚ ਹੈ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਅਣਗੁਣਾਂ ਤੇ ਅਜਾਣ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਹਿਮਾ ਵਿਚ ਰਮਣ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕਿਵੇਂ ਯੋਗ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹਾਂ?" "ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਨਿਰਲੇਪ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਲਹਿਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਸਦੈਵ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹੋ।" "ਤੁਾਡੇ ਕਮਲ-ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਰਸਤਾ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪਾਇਆ, ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਲਈ ਸਮਝਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕਰਮ ਲੋਕਿਕ ਸਮਝ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹਨ; ਕੇਵਲ ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਲੀਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹਨ।" "ਤੁਸੀਂ ਨਿਰਧਨ ਹੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਵਿਲੱਖਣਤਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ; ਪਾਵਰਫੁਲ ਲੋਕ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਧਨ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਅੰਨ੍ਹੀਆਂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਪਰ ਪਾਵਰਫੁਲ ਲੋਕ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ।" "ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਮਨੁੱਖੀ ਲਕੜਾਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਹੋ; ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚਾਹ ਕੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡਾ ਸੰਗ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਨਾਰੀ ਦੇ ਸੁਖ-ਦੁਖ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹਨ।" "ਤੁਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਗੁੱਸਾ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਜਗਤ ਦਾ ਆਤਮਾ ਤੇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਦਾਤਾ ਹੋ—ਇਹ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ। ਜਦ ਤੁਹਾਡੀ ਭਵਾਂ 'ਕਾਲ' ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਵੀ ਆਪਣੀਆਂ ਵਰਾਂ ਗਵਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਕੀ?" "ਹੇ ਗਦਾ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਭਾਵੇਂ ਨਿਰਸਾਰ ਲੱਗਦੀਆਂ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਟੰਨ ਨਾਲ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਲੈ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੇਰ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਆਸਰਾ ਲੱਭਿਆ।" "ਤੁਾਨੂੰ ਚਾਹ ਕੇ, ਅੰਬਰਿਸ਼, ਨਹੁਸ਼, ਤੇ ਗਯਾ ਵਰਗੇ ਰਾਜੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਛੱਡ ਕੇ ਜੰਗਲ ਚਲੇ ਗਏ; ਪਰ ਜੋ ਇੱਥੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਡਾ ਰਸਤਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੇ?" "ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਕਮਲ-ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ, ਜੋ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਸੁੰਘ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੋਰ ਆਸਰਾ ਕਿਉਂ ਲੱਭੇ? ਆਮ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅੱਖਾਂ ਮਾਇਆ ਵਿਚ ਬੰਦ ਹਨ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਨਿਵਾਸ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।" "ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਸਭ ਜਗਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਯਥਾ-ਰੂਪ ਪੂਜਿਆ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਜਦ ਮੈਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਭਟਕਾਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਪੈਰਾਂ ਹੀ ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਹੋਣ; ਤੁਸੀਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੂਜਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਝੂਠ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।" "ਹੇ ਅਚ੍ਯੁਤ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਘਰਾਂ ਵਿਚ, ਜਿੱਥੇ ਨਾਰੀਆਂ ਹਨ, ਪੁਰਸ਼ ਤੁਹਾਡੀ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਗਧੇ, ਗਾਂ, ਘੋੜੇ, ਬਿੱਲੀਆਂ, ਤੇ ਨੌਕਰਾਂ ਵਰਗੇ ਹਨ; ਜੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ?" "ਕੋਈ ਮੂਰਖ ਨਾਰੀ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਕਮਲ-ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਮਧੁਰ ਸੁਗੰਧ ਨਹੀਂ ਸੁੰਘਦੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਚਮੜੀ, ਵਾਲ, ਨਖ, ਮਾਸ, ਹੱਡੀਆਂ, ਖੂਨ, ਕੀੜੇ, ਗੰਦ, ਕਫ, ਪਿੱਤ, ਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ—ਇੱਕ ਜੀਵਿਤ ਲਾਸ਼।" "ਹੇ ਕਮਲ-ਨੇਤਰ, ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿਚ ਭਕਤੀ ਮਿਲੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਪੂਰੇ ਹੋ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਅਲੱਗ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ। ਜਦ, ਵਧਾਪਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਰਜੋ ਗੁਣ ਵਧ ਜਾਂਦਾ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਤੱਕਦੇ ਹੋ, ਉਹੀ ਸਾਡੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਦਇਆ ਹੈ।" "ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੀ। ਇੱਕ ਕੁਵਾਰੀ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਮਾਂ ਲਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਦੇ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਲਈ।" "ਇੱਕ ਵਿਅਭਚਾਰੀ ਵਿਆਹੀ ਨਾਰੀ ਦਾ ਮਨ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਵੇਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨੀ ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ ਐਸੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ-ਹੀਨ ਨਾਰੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ; ਜੇ ਰੱਖੇ, ਤਾਂ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਨੁਕਸਾਨ ਹੈ।" ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਪਤਿਵਰਤਾ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਪਰਖਿਆ, ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਜਾਣਣ ਲਈ। ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਸੱਚ ਹੈ।" "ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹਨ, ਜੇ ਤੂੰ ਕੇਵਲ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਭਾਵਤ ਹੈ, ਹੇ ਮੰਗਲਮਈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਭਗਤ ਹੈ।" "ਹੇ ਨਿਰਪਾਪ, ਤੇਰੀ ਪਤੀ ਪ੍ਰਤੀ ਪ੍ਰੀਤ ਤੇ ਪਤਿਵਰਤਾ ਸਾਬਤ ਹੋ ਗਈ। ਭਾਵੇਂ ਮੇਰੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਚਿੰਤਤ ਹੋਈ, ਪਰ ਤੇਰਾ ਮਨ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡਿਆ ਨਹੀਂ।" "ਜੋ ਲੋਕ ਵਿਆਹੀ ਜੀਵਨ ਵਿਚ, ਤਪ ਤੇ ਵਰਤ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਭਟਕਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।" "ਜੋ ਮਾਣੀ ਲੋਕ, ਮੈਨੂੰ—ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਧਨ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ—ਪਾ ਕੇ ਵੀ, ਸੰਸਾਰੀ ਸੁਖ ਤੇ ਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬਦਨਸੀਬ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਨਰਕ ਵੀ ਆਪਣਿਆਂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੈ।" "ਹੇ ਘਰ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਤੇਰੇ ਭਾਗ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਮੇਰੇ ਅਨੁਕੂਲ ਕੰਮ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਕਦੀਲੋ ਕਦੇ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਨਾਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਚਲਾਕ ਹੁੰਦੀਆਂ।" "ਹੇ ਮਾਣੀ, ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਘਰ ਵਿਚ ਤੇਰੇ ਵਰਗੀ ਪਤਿਵਰਤਾ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਆਏ ਹੋਏ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਲੁਕ-ਲੁਕ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਤੇ ਰੁਕmini ਵਿਚ ਪਿਆਰ, ਸਮਝ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਗੰਭੀਰ ਸੰਵਾਦ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਰੁਕmini ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰ, ਨਿਮਰਤਾ ਤੇ ਭਗਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਿਵਰਤਾ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਤਮਿਕ ਆਸਰਾ ਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ।