ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਜਦੋਂ ਅਜੈਯ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਕੋਲ ਵਿਰੋਧੀ ਆਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਤੀਰ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਗਦਾ, ਬਰਛੇ, ਜੈਵਲਿਨ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਾਂ ਵਰਗੇ ਹਥਿਆਰ ਉੱਤੇ ਉੱਤੇ ਵਗਾ ਦਿੱਤੇ। ਪਰ ਭਗਵਾਨ, ਜਿਸਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕਦੇ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ, ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਪੀਠ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਉਹ ਸਿਰਦਾਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ, ਬਾਂਹ, ਲੱਤਾਂ ਤੇ ਕਵਚ ਉਸਦੇ ਚਕਰ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਮਲੋਕ ਵੱਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪૃਥਵੀ ਪੁੱਤਰ ਨਰਕਾਸੁਰ ਹਾਰ ਗਿਆ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਦੁਰਮਰਸ਼ਣ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਗਰੁੜ ਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਸੂਰਜ ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਤੇ ਵਿਦਯੁਤ ਨਾਲ, ਦੇਖ ਕੇ, 'ਸੌ-ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ' ਹਥਿਆਰ ਵਗਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਯੋਧੇ ਇਕੱਠੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭਗਵਾਨ, ਗਦਾਓਂ ਦੇ ਵੱਡੇ, ਪૃਥਵੀ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਫੌਜ ਤੇ ਅਸਧਾਰਣ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ران, ਸਿਰ ਤੇ ਸਰੀਰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘੋੜੇ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਵੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕੁਰੂਵੰਸ਼ੀ, ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਬਾਣ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਵਗਾਏ, ਹਰੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਗਰੁੜ, ਸੁਪਰਣ, ਆਪਣੇ ਪੰਖਾਂ ਨਾਲ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਵਗਾ ਕੇ ਮਾਰਦਾ ਹੈ; ਉਸਦੇ ਚੋਚ, ਪੰਖ ਤੇ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਹਾਥੀਆਂ ਸਨਮੁਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਨਰਕਾ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਲੜਦੇ ਹੋਏ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਗਰੁੜ ਵਲੋਂ ਉਲਝੀ ਤੇ ਤੰਗ ਹੋਈ ਦੇਖ ਕੇ। ਪૃਥਵੀ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹਥਿਆਰ ਵਗਾ ਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਪਰ ਉਸਦੀ ਵਜਰ ਚੋਟ ਰੋਕੀ ਗਈ; ਉਸ ਨਾਲ ਛੇਦ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਉਹ ਕੰਬਿਆ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਵਗਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਪ੍ਰਯਾਸ ਕਰਕੇ, ਪૃਥਵੀ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਅਚੁਤ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਬਰਛਾ ਚੁੱਕੀ, ਪਰ ਹਰੀ ਨੇ, ਉਹ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ, ਆਪਣੇ ਰੇਸ਼ਮ-ਧਾਰ ਚਕਰ ਨਾਲ, ਹਾਥੀ ਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ, ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦਾ ਸਿਰ, ਸੋਹਣੇ ਮੁਕੁਤ ਤੇ ਕੰਡੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗਦਾ ਹੋਇਆ ਚਮਕਦਾ ਸੀ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ 'ਵਾਹ! ਵਧੀਆ!' ਕਹਿ ਕੇ ਮੁਕੁੰਦ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਧਰਤੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕੋਲ ਆਈ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਜਗਮਗ ਕਰਦੇ ਕੰਡੇ, ਵੈਜਯੰਤੀ ਮਾਲਾ, ਵੱਡਾ ਰਤਨ ਤੇ ਰਾਜਸੀ ਛਤਰੀ ਲੈ ਕੇ, ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਦੇਵੀਆਂ ਨੇ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ ਤੇ ਮਨ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰੀ। ਭੂਮੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਪਰਮ ਆਤਮਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ।" "ਕਮਲ-ਨਾਭੀ, ਕਮਲ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਕਮਲ-ਨੇਤਰ, ਤੇ ਕਮਲ-ਪੈਰ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਭਗਵਾਨ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਵਿਸ਼ਣੂ, ਪਰਮ ਪੁਰਸ਼, ਆਦਿ ਬੀਜ, ਪੂਰਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਅਜਨਮਾ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਕਰਤਾ, ਅਨੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਸਰਵ-ਵਿਆਪੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਅਜਨਮਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਲੀਲਾਵਤ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਜਗਤ ਦੀ ਸਥਿਰਤਾ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਸਤ੍ਵ ਹੋ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸਵਾਮੀ; ਸਮਾਂ, ਪਦਾਰਥ ਤੇ ਪਰਮ ਪੁਰਸ਼—ਸਭ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹੋ।" "ਪ੍ਰਭੂ, ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀ, ਅੱਗ, ਹਵਾ, ਆਕਾਸ਼, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਨ, ਮਹੱਤ—ਜੋ ਕੁਝ ਚਲਦਾ ਤੇ ਨਾ ਚਲਦਾ, ਸਭ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹੋ, ਗੈਰ-ਦਵੈਤ, ਇਸ ਮਾਇਆ ਦਾ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚ ਅਸਰ ਨਹੀਂ।" "ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਡਰ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਰਾਹਤ ਚਾਹੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਆਸ਼੍ਰਯ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਅਤੈ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ—ਆਪਣੀ ਕਮਲ ਹਥ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖੋ।" ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਭੂਮੀ ਵਲੋਂ ਇਸ ਪਿਆਰ ਤੇ ਨਮਰਤਾ ਭਰਿਆ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਸ਼ਵਾਸਨ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਪૃਥਵੀ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਵਿਭਵਸ਼ਾਲੀ ਘਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ।" "ਉਥੇ ਹਰੀ ਨੇ ਸੌਲਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀਆਂ ਦੇਖੀਆਂ, ਜੋ ਪૃਥਵੀ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਰਾਜਿਆਂ ਤੋਂ ਛੁਡਾ ਕੇ ਕੈਦ ਕਰ ਰੱਖੀਆਂ ਸਨ।" "ਉਹ ਵਧੀਆ ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ ਘਰ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਔਰਤਾਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਉਸਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚਾਹਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸਮਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਲਿਆ ਸੀ।" "‘ਇਹ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਬਣ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਤਾ ਇਸਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰੇ’—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਦਿਲ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।" "ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਵਾਂ-ਧਾਰ ਪਹਿਨਾਵਾਂ, ਸੇਵਕਾਂ, ਵੱਡੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ, ਰਥਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਵਸਤੂਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੁਵਾਰਕਾ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।" "ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਚੌਂ-ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ, ਚਿੱਟੇ, ਤੇਜ਼ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਸਠ-ਚਾਰ ਹਾਥੀਆਂ, ਜੋ ਏਰਾਵਤ ਦੀ ਲੜੀ ਦੇ ਸਨ, ਵੀ ਭੇਜੇ।" "ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੇ ਘਰ ਜਾ ਕੇ, ਕੰਡੇ ਆਦਿਤੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਇਆ।" "ਪਤਨੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਪਾਰਜਾਤਾ ਰੁੱਖ ਉਖਾੜ ਕੇ ਗਰੁੜ ਤੇ ਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਸਮੇਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਲਿਆਇਆ।" "ਉਸਨੂੰ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਲਈ ਉਸਦੇ ਘਰ-ਬਾਗੀਚੇ ਵਿਚ ਲਗਾਇਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਘਰ ਦੀ ਸੋਭਾ ਵਧ ਗਈ; ਤੇ ਮਧੁ-ਲੋਭੀ ਮੱਖੀਆਂ, ਉਸਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਆਈਆਂ।" "ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਨੇ, ਅਚੁਤ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੁਕੁਤ ਦੇ ਕੋਨੇ ਨਾਲ ਛੂਹ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ—ਪਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਅਹੰਕਾਰ ਦਾ ਹਨੇਰਾ ਕਿੰਨਾ ਗਹਿਰਾ ਹੈ!" "ਫਿਰ, ਇਕ ਹੀ ਪਲ ਵਿਚ, ਅਦਬਦ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿੰਨੀ ਰੂਪ ਚਾਹੀ, ਉਤਨੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਹਲਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਹ ਰਚਾਇਆ।" "ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਵਸਦੇ ਹੋਏ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਵਿਲੱਖਣ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਹੇ, ਜਿਵੇਂ ਆਮ ਘਰ-ਵਾਲਾ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਪਾ ਕੇ—ਜਿਸ ਦਾ ਰਾਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ—ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਵਧਦੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਮੁਸਕਾਨ, ਨਜ਼ਰ, ਮਿਲਾਪ, ਖੇਡ-ਬੋਲ ਤੇ ਲਜਾ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ।" "ਸੈਂਕੜੇ ਦਾਸੀਆਂ ਵੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ—ਜਿਵੇਂ ਮਿਲਣ ਆਉਣਾ, ਸੀਟ ਦੇਣਾ, ਪੂਜਾ, ਪੈਰ ਧੋਣਾ, ਪਾਨ, ਆਰਾਮ, ਪੱਖਾ, ਸੁਗੰਧਿਤ ਫੁੱਲ, ਵਾਲ ਸਜਾਉਣਾ, ਵਿਛੋਨਾ ਬਣਾਉਣਾ, ਨ੍ਹਾਉਣਾ, ਤੇ ਭੇਟ ਦੇਣਾ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਸਵੇਂ ਸਕੰਧ ਦੇ ਉਣੰਜਵੇਂ ਅਧਿਆਇ 'ਪਾਰਜਾਤਾ ਰੁੱਖ ਲੈਣ ਤੇ ਨਰਕਾਸੁਰ ਵਧ' ਦਾ ਸਮਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਰਮਹੰਸਾਂ ਲਈ ਪਵਿਤ੍ਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਹੈ।" "ਬਾਦਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਕ ਵਾਰ, ਭਾਇਸ਼ਮੀ (ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ) ਆਪਣੇ ਪਤੀ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਅਧਿਐਨ, ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਵਿਛੋਨੇ ਤੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਪੱਖਾ ਕਰ ਕੇ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।" "ਉਹ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਲੀਲਾ ਨਾਲ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਸੰਭਾਲ ਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਯਾਦਵਾਂ ਵਿਚ ਗੋਆਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਵਜਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਜਨਮ ਲਿਆ।" "ਉਸ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿਚ, ਮੋਤੀ ਦੀ ਲਟਕਦੀ ਮਾਲਾ, ਛਤਰੀ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਦੀਵੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਜੈਸਮੀਨ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਫੁੱਲ, ਮੱਖੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਤੇ ਚਾਨਣ ਦੀ ਸੁਚੱਜੀ ਚਾਂਦਨੀ ਜਾਲੀ ਵਾਲੀਆਂ ਖਿੜਕੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਆ ਰਹੀ ਸੀ।" "ਪਾਰਜਾਤਾ ਬਾਗ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲੀ ਹਵਾ, ਉੱਚੀਆਂ ਬਾਗਾਂ, ਤੇ ਅਗਰ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਜਾਲੀ ਰਾਹੀਂ ਆਉਂਦੀ ਸੀ।" "ਦੂਧ ਦੀ ਝੱਗ ਵਾਂਗ ਚਿੱਟੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਿਛੋਨਾ ਤੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਹੋਏ, ਪੱਖਾ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।