ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਵਾਰ, ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਮਹਾਰਾਜ, ਖ਼ਤਰੀਆ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਭੀਖ ਮੰਗਣੀ ਨਿੰਦਨਯੋਗ ਹੈ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੀ ਦੋਸਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਧੀ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਕੋਈ ਵਧੂ-ਮੁੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਗਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਉਹ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ।" ਰਾਜਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੇਰੀ ਧੀ ਲਈ ਵਧੀਆ ਜਾਂ ਇੱਛਤ ਹੋਵੇ, ਜਦੋਂ ਸ੍ਰੀ ਦੀ ਅਟੱਲ ਦੇਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਤੇ ਵਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਹੋ?" ਪਰ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਅੱਗੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਸਾਤਵਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਕ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ—ਜੋ ਵੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਮੇਰੀ ਧੀ ਦਾ ਹੱਥ ਮੰਗੇਗਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਕਰਨੀ ਪਵੇਗੀ।" "ਇਹ ਸੱਤ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਗਲੀਆਂ ਅਤੇ ਅਣ-ਕਾਬੂ ਬਲਦ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਈ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਅਤੇ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਕੀਤਾ।" "ਜੇ ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਆਨੰਦ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਵਸ ਕਰ ਲੈਣ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਧੀ ਦੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਪਤੀ ਹੋਵੋਗੇ, ਹੇ ਸ੍ਰੀ ਦੇ ਮਾਲਕ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਸਤ੍ਰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਅਤੇ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੱਤ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਵੰਡ ਲਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਲਦਾਂ ਨੂੰ ਵਸ ਕਰ ਲਿਆ। ਸ਼ੌਰੀ ਨੇ ਉਹ ਬਲਦ ਰੱਸੀਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਐਸਾ ਘਸੀਟਿਆ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਬੱਚਾ ਲੱਕੜ ਦੇ ਖਿਲੌਣ ਘਸੀਟਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਉਪਲਬਧੀ ਤੇ ਰਾਜਾ ਖ਼ੁਸ਼ ਅਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਯੋਗ ਵਧੂ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਰਾਜ-ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਿਆਰਾ ਜਵਾਈ ਪਾਇਆ, ਅਤਿ ਉੱਚੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਉਤਸਵ ਹੋਇਆ। ਸੰਕ, ਨਗਾਰੇ, ਅਤੇ ਤੁਰਹੀਆਂ ਵੱਜਣ ਲੱਗੀਆਂ; ਗੀਤ ਅਤੇ ਵਾਦ-ਯੰਤਰ ਚਲਣ ਲੱਗੇ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਅਸੀਸਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ; ਪੁਰਸ਼ ਅਤੇ ਮਹਿਲਾਵਾਂ, ਸੁੰਦਰ ਵਸਤ੍ਰ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਉਤਸਵ ਮਨਾਉਣ ਲੱਗੇ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਦਾਜ ਵਜੋਂ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ, ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਜਵਾਨ ਮਹਿਲਾਵਾਂ, ਜੋ ਹਾਰ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਦਿੱਤੀਆਂ। ਨੌ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਰਥ, ਰਥਾਂ ਤੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਘੋੜੇ, ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਤੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਮਨੁੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਰਾਜਾ ਕੋਸ਼ਲ, ਆਪਣਾ ਦਿਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਰਥ 'ਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘੇਰ ਕੇ ਰਵਾਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਯਾਦਵਾਂ ਅਤੇ ਬਲਦਾਂ ਨੇ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਇਹ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕੇ, ਅਤੇ ਰਵਾਇਤੀ ਜੁਲੂਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਅਰਜੁਨ, ਗਾਂਡੀਵ ਧਾਰੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਮਿੱਤਰ ਅਤੇ ਰਖਵਾਲਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਖਾ ਨੂੰ ਵਿਖੇਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਐਸਾ ਢਾਹ ਦਿੰਦਾ ਜਿਵੇਂ ਸਿੰਘ ਛੋਟੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਦਾਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਸਤਿਆ ਦੇ ਨਾਲ ਦੁਵਾਰਕਾ ਵਿੱਚ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਭਦਰਾ, ਸ਼੍ਰੁਤਕੀਰਤੀ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਕੈਕੇਯਾ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਮਾਮਾ ਦੀ ਧੀ, ਉਸ ਦੇ ਭਰਾਵਾਂ—ਸੰਤਰਦਨ ਆਦਿ—ਵਲੋਂ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਲਕਸ਼ਮਣਾ, ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਚਿੰਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਸਵਯੰਵਰ ਤੋਂ, ਗਰੁੜ ਵਾਂਗ ਅਮ੍ਰਿਤ ਚੁਕ ਕੇ ਲੈ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰੂਪਵਤੀ ਰਾਣੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਭੌਮਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਬੰਦੀ ਖਾਣੇ ਤੋਂ ਛੁਡਾਇਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਇਸ ਉਤਸਵ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਮੁਨੀ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਭੌਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਹਿਲਾਵਾਂ, ਜੋ ਬੰਦੀ ਸਨ, ਸ਼ਾਰੰਗਧਾਰੀ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਛੁਡਾਇਆ?" ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਭੌਮਾ ਦਾ ਛਤਰੀ, ਕੁੰਡਲ ਅਤੇ ਸਾਥੀ ਲੈ ਲਏ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਹੜਪ ਲਈ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ-ਪੁੱਤਰ ਦੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਗਰੁੜ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਪ੍ਰਾਗਜ्योਤਿਸ਼ਪੁਰ ਗਿਆ।" "ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਡਰਾਵਣੇ ਪਹਾੜੀ ਕਿਲਿਆਂ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਕਿਲਿਆਂ, ਪਾਣੀ, ਅੱਗ, ਹਵਾ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ, ਅਤੇ ਮੂਰਾ ਦੇ ਭਿਆਨਕ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਬੰਧਨਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।" "ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ; ਚਕਰ ਨਾਲ ਅੱਗ, ਪਾਣੀ, ਹਵਾ ਨੂੰ ਵਸ ਕਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਮੂਰਾ ਦੇ ਬੰਧਨ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ।" "ਪਾਂਚਜਨਯ ਸੰਕ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਜੋ ਕਲਪਾਂਤ ਦੀ ਗਰਜ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਸੁਣ ਕੇ, ਪੰਜ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲਾ ਦੈਤ ਮੂਰਾ ਪਾਣੀ ਵਿਚੋਂ ਉਠਿਆ।" "ਮੂਰਾ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਉਠਾਇਆ, ਜੋ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਕਲਪਾਂਤ ਦੀ ਅੱਗ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਤਾਰਕਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ (ਗਰੁੜ) ਉੱਤੇ ਪੰਜ ਮੂੰਹਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਦੌੜਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸੱਪ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਉਸ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਗਰੁੜ ਵੱਲ ਸੁਟਿਆ, ਪੰਜ ਮੂੰਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਜਿਆ; ਉਹ ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਕਾਸ਼, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਨੂੰ ਭਰ ਗਈ।" "ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਹਰੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਦੋ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਧ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਮੂਰਾ ਦੇ ਮੂੰਹਾਂ ਵਿਚ ਤੀਰ ਸੁੱਟੇ। ਮੂਰਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਸੁੱਟੀ।" "ਜਦੋਂ ਗਦਾ ਆਈ, ਗਦਾਧਾਰੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿਚ ਵੰਡੀ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਅਜੈਯ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਉਚੇ ਕਰਕੇ ਚਕਰ ਨਾਲ ਮੂਰਾ ਦੇ ਸਿਰ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿਚ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ।" "ਸਿਰ-ਵਿਗਣ, ਮੂਰਾ ਦੀ ਜਾਨ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਕੱਟੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਸੱਤ ਪੁੱਤਰ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਤੇ ਗੁੱਸੇ, ਬਦਲਾ ਲੈਣ ਲਈ ਉਠੇ।" "ਤਾਮ੍ਰ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼, ਸ਼੍ਰਵਣ, ਵਿਭਾਵਸੁ, ਵਸੁ, ਨਭਸਵਾਨ, ਅਤੇ ਸਤਵਾਂ ਅਰੁਣ—ਪੀਠਾ, ਸੈਨਾਪਤੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਲਈ ਆਏ, ਧਰਤੀ-ਪੁੱਤਰ ਵਲੋਂ ਭੇਜੇ ਹੋਏ।" "ਉਹ ਅਜੈਯ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ, ਅਤੇ ਤੀਰ, ਤਲਵਾਰ, ਗਦਾ, ਭਾਲਾ, ਜੈਵਲਿਨ, ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਸੁੱਟੇ; ਭਗਵਾਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਕਦੇ ਫੇਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ।" "ਉਹਨਾਂ ਸਰਦਾਰਾਂ ਨੂੰ, ਪੀਠਾ ਸਮੇਤ, ਚਕਰ ਅਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ, ਹੱਥ, ਲੱਤਾਂ, ਅਤੇ ਕਵਚ ਕੱਟ ਕੇ, ਯਮ-ਲੋਕ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਰਕਾ, ਧਰਤੀ-ਪੁੱਤਰ, ਹਰਾਇਆ ਗਿਆ।" "ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੁਰਮਰਸ਼ਣ, ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸਮੁੰਦਰ-ਜਨਮ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਗਰੁੜ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ 'ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ, ਉਸ ਨੇ ਸੌ-ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ ਸੁੱਟਿਆ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਯੋਧੇ ਇਕੱਠੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।" "ਭਗਵਾਨ, ਗਦਾਧਾਰੀ, ਧਰਤੀ-ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਫੌਜ 'ਤੇ ਅਸਧਾਰਣ ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ, ਰਾਨਾਂ, ਸਿਰ, ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਕੱਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਘੋੜੇ-ਹਾਥੀ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।" "ਹੇ ਕੁਰੁ-ਵੰਸ਼ੀ! ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਅਸਤਰ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਸੁੱਟੇ, ਹਰੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਅਤੇ ਤਲਵਾਰ-ਧਾਰੀ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।" "ਗਰੁੜ, ਸੁਪਰਣਾ, ਆਪਣੇ ਪੰਖਾਂ ਨਾਲ ਹਾਥੀਆਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਚੋਚ, ਪੰਖ, ਅਤੇ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।" "ਨਰਕਾ, ਪਰੇਸ਼ਾਨ, ਸ਼ਹਿਰ 'ਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਲੜਾਈ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਦੇ ਹਾਰ ਅਤੇ ਗਰੁੜ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਤੰਗ ਹੋ ਕੇ।" "ਧਰਤੀ-ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹਥਿਆਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟਿਆ, ਪਰ ਵਜਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ; ਉਸ ਨਾਲ ਵੱਧ ਕੇ ਵੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਹੀਂ ਡੋਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਮਾਲਾ ਪਾਈ ਜਾਵੇ।" "ਧਰਤੀ-ਪੁੱਤਰ, ਵਿਅਰਥ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਕੇ, ਅਚੁਤ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਭਾਲਾ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਸੁੱਟਦਾ, ਹਰੀ ਨੇ ਚਕਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਜਦ ਉਹ ਹਾਥੀ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਭੌਮਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਬੰਦੀ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਛੁਡਾਇਆ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ।