ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਭਾਵੁਕਤਾ ਨਾਲ ਕਹਿਆ, "ਅਸੀਂ ਕਿਹੜਾ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਅਜੇ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ? ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਹੋ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਯੋਗੀ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਹੀ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਅਜਾਣ ਲੋਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹਾਂ।" ਰਾਜੇ ਦੀ ਬੇਨਤੀ 'ਤੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਕਈ ਮਹੀਨੇ ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਵਿੱਚ ਰਹੇ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਅਨੰਦਿਤ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਅਰਜੁਨ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਹਨੂਮਾਨ ਜੀ ਦਾ ਝੰਡਾ ਲਹਿਰਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗਾਂਡੀਵ ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਅਖੂਟ ਤੀਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਤਰਕਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਨਿਕਲੇ। ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਖੇਡਣ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਵੱਸਦੇ ਸਨ। ਉਥੇ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੇਰ, ਸੂਰ, ਮਹਿਸ, ਨੀਲਗਾਂ, ਸਰਭ, ਜੰਗਲੀ ਬਲਦ, ਗੈਂਡੇ, ਹਿਰਣ, ਖਰਗੋਸ਼ ਅਤੇ ਸੂਅਰ ਮਾਰੇ। ਸੇਵਕ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਜਾਨਵਰ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਲੈ ਕੇ ਆਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਤਿਉਹਾਰ ਨੇੜੇ ਸੀ। ਪਿਆਸ ਅਤੇ ਥਕਾਵਟ ਨਾਲ ਅਰਜੁਨ ਯਮੁਨਾ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਰੀਤ ਨਿਭਾ ਕੇ ਅਤੇ ਸਾਫ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਨੇੜੇ ਹੀ ਇੱਕ ਅਸਾਧਾਰਣ ਸੁੰਦਰ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਤੁਰਦੇ ਵੇਖਿਆ। ਅਰਜੁਨ, ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਆਗਿਆ 'ਤੇ, ਉਸ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਲਕੜੀ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ? ਕਿੱਥੋਂ ਆਈਂ? ਤੇਰਾ ਕੀ ਇਰਾਦਾ ਹੈ? ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਤੂੰ ਵਰ ਚੁਣਨ ਆਈਂ। ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ, ਹੇ ਸੋਹਣੀਏ।" ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਕਾਲਿੰਦੀ ਹਾਂ, ਸੂਰਜ ਦੇਵ ਦੀ ਧੀ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਵਰ ਲੱਭ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਕਠਿਨ ਤਪ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜੋ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਬਣਨ। ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਚੁਣਦੀ, ਸਿਰਫ਼ ਉਹੀ ਮੁਕੁੰਦ, ਜੋ ਅਸਹਾਇਆਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ। ਮੈਂ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਜਲ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਬਣਾਏ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ, ਜਦ ਤੱਕ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।" ਤਦ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਵਾਸੁਦੇਵ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਦੱਸੀ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ ਨੇ ਸਮਝ ਕੇ, ਕਾਲਿੰਦੀ ਨੂੰ ਰਥ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾਇਆ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਕੋਲ ਲੈ ਆਏ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਆਗਿਆ ਸੀ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ ਅਚੰਭੇ ਦੀ ਨਗਰੀ ਬਣਵਾਈ। ਪ੍ਰਭੂ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਉਥੇ ਰਹੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਰਥ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਖਾਂਡਵ ਜੰਗਲ ਅੱਗ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਨ ਲਈ ਅਗਨਿ ਦੇ ਹਿੱਤ ਚਲੇ। ਅਗਨਿ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਧਨੁਸ਼, ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਰਥ, ਦੋ ਅਖੂਟ ਤਰਕਸ਼, ਅਟੱਲ ਕਵਚ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਅਸਤਰ ਦਿੱਤੇ। ਮਾਇਆ, ਜੋ ਅੱਗ ਤੋਂ ਬਚ ਗਈ ਸੀ, ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਜੋਂ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਭਾ-ਭਵਨ ਲੈ ਆਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੁਰਯੋਧਨ ਜਲ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਸਮਝ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ, ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਤੇ ਮੰਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੁਬਾਰਾ ਦਵਾਰਕਾ ਲੌਟ ਗਏ, ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਆਦਿ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ। ਉਥੇ, ਉਚਿਤ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਕਾਲਿੰਦੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਮੰਗਲ ਚਲਿਆ। ਵਿੰਦਾ ਅਤੇ ਅਨੁਵਿੰਦਾ, ਜੋ ਅਵੰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਸਾਥੀ ਸਨ, ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਮਿਤ੍ਰਾਵਿੰਦਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਵਰ-ਚੁਣਾਈ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਚੁਣਨ ਤੋਂ ਰੋਕਦੇ ਹਨ। ਪਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮਿਤ੍ਰਾਵਿੰਦਾ ਨੂੰ ਬਲਪੂਰਵਕ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਕੋਸਲਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨਗਨਜਿਤ, ਜੋ ਧਰਮਾਤਮਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧੀ ਸਤਿਆ ਜਾਂ ਨਗਨਜਿਤੀ ਸੀ। ਉਸ ਵਿਆਹ ਲਈ ਸ਼ਰਤ ਸੀ ਕਿ ਜੋ ਵੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਸੱਤ ਜੰਗਲੀ, ਨੁਕੀਲੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਣਵਸ਼ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਾਂਡਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਏ, ਉਹੀ ਉਸਦੀ ਧੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਤ੍ਵਤਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਕੋਸਲਾ ਪਹੁੰਚੇ। ਕੋਸਲਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ, ਉਠ ਕੇ, ਬੈਠਾ ਕੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹੀ ਸੁਆਮੀ ਆ ਗਏ ਹਨ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਸੋਚਿਆ, "ਜੇ ਮੇਰਾ ਵ੍ਰਤ ਸੱਚਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹੀ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਬਣੇ।" ਪਰ ਉਹ ਸੋਚਦੀ ਸੀ, "ਜਿਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਲੋਕਪਾਲ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਧਾਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੇ ਖੇਡ-ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਸੇਤੁ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਰਗੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਚੁਣੇਗਾ?" ਫਿਰ, ਜਦ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਫਿਰ ਤੋਂ ਉਪਾਸਨਾ ਹੋਈ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਪੂਰਨ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਛੋਟੀ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।" ਫਿਰ, ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਗੰਭੀਰ ਅਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਰਾਜੇ ਨਗਨਜਿਤ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਖ਼ਤਰੀ ਦੇ ਲਈ ਮੰਗਣਾ ਤਿਆਗੀਆਂ ਨੇ ਨਿੰਦਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਤੇਰੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਧੀ ਲਈ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਦਾਜ਼ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ।" ਰਾਜਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੀ ਵਰਗੀ ਪੁਰਖਾਰਥੀ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਵਰ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?" ਪਰ ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਸ਼ਰਤ ਰੱਖੀ ਸੀ ਕਿ ਜੋ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਸੱਤ ਜੰਗਲੀ ਸਾਂਡਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰੇਗਾ, ਉਹੀ ਧੀ ਦਾ ਪਤੀ ਬਣੇਗਾ। ਇਹ ਸਾਂਡ ਬਹੁਤ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੋਟ ਲਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।" ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਵਸਤ੍ਰ ਕਸਿਆ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੱਤ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਅਤੇ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਾਰੇ ਸਾਂਡ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਏ। ਫਿਰ, ਸ਼ੌਰੀ ਨੇ ਉਹ ਸਾਂਡ ਰੱਸੀਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਖਿਚ ਲਿਆ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਸਤਿਆ ਦਾ ਹੱਥ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਵੀ ਪੂਰਨ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਰਗੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਰਾਜ ਘਰ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਜਵਾਈ ਪਾ ਕੇ ਵੱਡਾ ਆਨੰਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਇਆ ਗਿਆ। ਸ਼ੰਖ, ਨਗਾਰੇ, ਬਾਂਸਲੀਆਂ ਵੱਜੀਆਂ, ਗੀਤ ਤੇ ਵਾਜੇ ਵੱਜੇ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ। ਮਰਦ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਸੋਹਣੇ ਕੱਪੜੇ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਦਾਜ਼ ਵਜੋਂ ਦੱਸ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ, ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ, ਗਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਚੁਣੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਆਨੰਦ ਤੇ ਮੰਗਲ ਭਰ ਦਿਤਾ।