ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਚਤੁਰ ਕੁੜੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਰੁਕਮਿਣੀ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਤੋਂ ਭਗਵਾਨ ਮੁਕੁੰਦ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣਦੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਕੌਣ ਉਹ ਨੀਤਿਕੁੜੀ ਹੋਵੇਗੀ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਜਿਸਦਾ lineage, ਸੁਭਾਅ, ਸੁੰਦਰਤਾ, ਗਿਆਨ, ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਆਪ ਹੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਚੁਣੇਗੀ?" ਉਹ ਜਾਣਦੀ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਮੁਕੁੰਦ ਵਾਸਤੇ ਧੜਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸਪੁਰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਹੇ ਲੋਟਸ-ਨੈਣ ਵਾਲੇ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਮੈਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ।" ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸੇਡੀ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦੀ ਵੀ ਅਰਜ਼ੀ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਜੈਕਲ ਵਾਂਗ ਉਸਦੀ ਸ਼ਾਦੀ ਦੇ ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਹੱਥ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਰੁਕਮਿਣੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਮੁਕੁੰਦ ਨੂੰ ਸਿਮਰਿਆ, "ਜੇਕਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਪੂਜਾ-ਪਾਠ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲੈਣ।" ਉਸਨੇ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਉਹ ਰਾਜਾ ਸੇਡੀ ਅਤੇ ਮਗਧ ਦੇ ਬਲਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਉਸਦੀ ਸ਼ਾਦੀ ਲਈ ਆਉਣਗੇ। ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਜਦੋਂ ਮੁਕੁੰਦ ਵਿਦਰਭ ਆਉਣਗੇ, ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਉਹ ਉਸਦੀ ਸ਼ਾਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਦੇਖੇਗਾ, ਜਿਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਸਾਥ ਗਿਰਜਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਜਾਵੇਗੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੀ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਜੇਕਰ ਉਹ ਮੁਕੁੰਦ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇਗੀ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਯਾਦੁ ਕੁਟੰਬ ਦਾ ਸੀ, ਰੁਕਮਿਣੀ ਦੇ ਸੁਨੇਹੇ ਨਾਲ ਮੁਕੁੰਦ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਰੁਕਮਿਣੀ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਲਿਆ ਹਾਂ।" ਮੁਕੁੰਦ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਆਸਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਵੀ ਉਸਦੇ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਵਿੱਚ ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ ਨੀਂਦਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।" ਉਸਨੇ ਤੈਅ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਰੁਕਮਿਣੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਤੋਂ ਲੜੇਗਾ। ਮੁਕੁੰਦ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਥ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਰਥੀ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਹ ਵਿਦਰਭ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਜਿਥੇ ਰਾਜਾ ਕੁੰਡਿਨਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਸ਼ਾਦੀ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀਆਂ। ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਕੋਨੇ 'ਤੇ ਰੰਗ ਬਿਰੰਗੇ ਝੰਡੇ ਅਤੇ ਬੈਨਰ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਸੇਡੀ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਹੋਇਆ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਬੇਟੇ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੇ ਸਾਥ ਸਿਸ਼ੂਪਾਲ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਪਰ, ਰੁਕਮਿਣੀ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਮੁਕੁੰਦ ਦੀ ਯਾਦ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਉਸਦੀ ਸ਼ਾਦੀ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇਗੀ। ਜਦੋਂ ਰੁਕਮਿਣੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੇ ਆਉਣ ਲੱਗਾ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਗਹਿਰਾ ਦੁੱਖ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ। ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਬੀਤ ਗਈਆਂ, ਪਰ ਮੁਕੁੰਦ ਨਹੀਂ ਆਏ। ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਹਿਚਕਿਚਾ ਰਹੇ ਹਨ।" ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੀ ਆਇਆ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਉਸਦਾ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਹੈ। ਪਰ, ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਮੁਕੁੰਦ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕੀ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ?" ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਮੁਕੁੰਦ ਆ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਮੁਕੁੰਦ ਅਤੇ ਰਾਮਾ ਆਏ, ਉਹ ਸ਼ਾਦੀ ਦੇ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸ਼ਾਦੀ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਰੁਕਮਿਣੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰੁਕਮਿਣੀ ਅਤੇ ਮੁਕੁੰਦ ਦੀ ਸ਼ਾਦੀ ਹੋਈ, ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਸਾਧਾਰਣ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਬਲਕਿ ਦਿਵਿਆ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਣ ਬਣੀ।