ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨੇ ਰੁਕਮਣੀ ਦੀ ਬੁੱਧੀਮਾਨੀ, ਉੱਚੀ ਚਰਿੱਤਰਤਾ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕਰ ਲਿਆ ਕਿ ਇਹ ਉਹਦੀ ਯੋਗ ਪਤਨੀ ਹੈ। ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਲੋਕ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੂੰ ਹੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਉਸਦਾ ਭਰਾ ਰੁਕਮੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨਾਲ ਵੈਰ ਸੀ, ਇਸ ਵਿਚ ਵਿਰੋਧ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਮਨ ਸੀਸ਼ੁਪਾਲ ਵੱਲ ਸੀ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਵਿਦਰਭ ਦੀ ਕਾਲੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਰੁਕਮਣੀ ਬਹੁਤ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਕੇ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੁਆਰਕਾ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਦਰਬਾਨਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅੰਦਰ ਲਿਜਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਸੁਣਹਿਰੀ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੋਂ ਉਠ ਕੇ ਬੈਠਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਹਦੀ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਪੱਛੋਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਚਰਨ ਛੂਹ ਕੇ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਹਾਡਾ ਧਰਮ, ਜੋ ਵੱਡਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਕੀ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ?" ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਦੇਵਤਾ ਵੀ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਭਟਕਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੋ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੈ, ਉਹ ਕੁਝ ਨਾ ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ ਨਿਰਭੈ ਸੌਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਸੰਤੁਸ਼ਟ, ਗੁਣਵਾਨ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਿੱਤਰ, ਨਿਮਰ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।" ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੈ? ਜਿਸ ਰਾਜਾ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਪ੍ਰਜਾ ਸੁਖੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕਿੰਨੇ ਔਖੇ ਰਾਹਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਹੋ, ਤਾਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਜੇ ਕੁਝ ਗੁਪਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਦੱਸੋ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।" ਜਦੋਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਇੰਜ ਆਦਰ-ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਰੁਕਮਣੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸੋਭਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਗੁਣ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡਾ ਰੂਪ ਦੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਸਭ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਮੋਹ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਮੁਕੁੰਦ, ਕਿਹੜੀ ਵੀ ਚੰਗੀ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਉੱਚੀ ਕੁਲ ਦੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਕਿਉਂ ਨਾ ਚੁਣੇ? ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਗੁਣਾਂ, ਸੋਭਾ, ਗਿਆਨ, ਦੌਲਤ, ਉਮਰ, ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਰਗੇ ਹੋ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੀ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਚੁਣ ਲਿਆ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਕਦੀ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜੈਸਾ ਕਿ ਸਿਆਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਹੱਕ ਵਾਲੀ ਭੇਟ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾ ਲਾਵੇ। ਜੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ, ਦਾਨ, ਯਜ, ਵਰਤ, ਤੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆ ਕੇ ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜੋ, ਨਾ ਕਿ ਦਮਘੋਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ। ਕੱਲ੍ਹ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਵਿਦਰਭ ਆਓ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਦੇ ਸੂਰਮਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਤਾਂ ਚੇਦੀ ਤੇ ਮਗਧ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹਰ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰਾ ਵਰ ਮਾਤਰ ਵੀਰਤਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚੋ ਕਿ ਮੈਂ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰਸਤਾ ਦੱਸ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ—ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ, ਘਰ ਦੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਨਵੀਂ ਵਧੂ ਬਾਹਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਤੁਸੀਂ ਆ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਹੇ ਕਮਲ-ਨੈਨਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਉਮਾ ਪਤੀ ਆਪਣੇ ਅੰਧਕਾਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਹ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦੇਵਾਂਗੀ, ਭਾਵੇਂ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਜਨਮਾਂ ਤੱਕ ਵਰਤ ਕਰ ਕੇ ਕਿਉਂ ਨਾ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਜਾਵਾਂ।" ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਸਭ ਗੁਪਤ ਸੰਦੇਸ਼ ਮੈਂ ਯਾਦਵ ਕੁਲ ਦੀ ਧੀ ਵਲੋਂ ਲਿਆਇਆ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਸੋਚੋ ਅਤੇ ਜੋ ਠੀਕ ਜਾਪੇ, ਉਹ ਕਰੋ।" ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨੇ ਵਿਦਰਭ ਦੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੁਣਿਆ, ਉਹ ਹੱਸ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਮੈਂ ਵੀ ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਉਸ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਰੁਕਮਣੀ ਦੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਰੁਕਮੀ ਨੇ ਵੈਰ ਵਜੋਂ ਰੋਕ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।" ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨੇ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕਰ ਲਿਆ, "ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਅਟੁੱਟ ਭਗਤੀ ਵਾਲੀ ਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੈ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚੋਂ ਜੰਗ ਕਰ ਕੇ ਲਿਆਵਾਂਗਾ।" ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਵਿਆਹ ਦਾ ਸ਼ੁਭ ਸਮਾਂ ਜਾਣ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸਰਥੀ ਦਾਰੁਕਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਚੁੱਕੀ ਚੜ੍ਹਾ, ਰਥ ਤਿਆਰ ਕਰ।" ਦਾਰੁਕਾ ਨੇ ਚਾਰ ਘੋੜਿਆਂ—ਸੈਬਿਆ, ਸੁਗਰੀਵ, ਮੇਘਪੁਸ਼ਪ ਅਤੇ ਬਲਾਹਕਾ—ਨਾਲ ਰਥ ਜੋੜਿਆ ਅਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾਲ ਬਿਠਾਇਆ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਇਕ ਹੀ ਰਾਤ ਵਿਚ ਆਨਰਟ ਤੋਂ ਵਿਦਰਭ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਕੁੰਡਿਨਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਲਈ ਵੱਡੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਰੁਕਮਣੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਨਾਲ ਕਰਵਾਉਣ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋਤਾ ਤੇ ਛਿੜਕਿਆ ਗਿਆ, ਰਸਤੇ, ਗਲੀਆਂ, ਚੌਰਾਹੇ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਝੰਡਿਆਂ, ਫਹਿਰਿਆਂ ਤੇ ਤੋरणਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਗਏ। ਲੋਕ ਨਵੇਂ ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਮਾਲਾਵਾਂ, ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਅਗਰ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਪਿਤਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਾਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਇਆ ਅਤੇ ਮੰਗਲ ਗੀਤ ਪੜ੍ਹਵਾਏ। ਰੁਕਮਣੀ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਸੋਹਣੇ ਕੱਪੜੇ ਤੇ ਵਧੀਆ ਗਹਿਣੇ ਪਾ ਕੇ, ਵਿਆਹ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਸਮ, ਰਿਗ ਤੇ ਯਜੁਰ ਵੇਦ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਹੋਮ ਕਰਵਾਏ। ਮੁੱਖ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਜੋ ਅਥਰਵ ਵੇਦ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਨੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਹਵਨ ਕੀਤੇ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨਾ, ਚਾਂਦੀ, ਕੱਪੜੇ, ਤਿਲ ਗੁੜ ਸਮੇਤ ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾਨ ਕੀਤੀਆਂ। ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਮਘੋਸ਼ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਲਈ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ੁਭਤਾ ਨਾਲ ਕਰਵਾਇਆ। ਉਹ ਸੁਨਹਿਰੀ ਰਥਾਂ, ਮਸਤ ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਾਂ ਤੇ ਪੈਦਲ ਫੌਜ ਨਾਲ ਕੁੰਡਿਨਾ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਿਆ। ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆ ਕੇ ਉਸਦੀ ਆਉਣ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਥਾਂ ਤੇ ਠਹਿਰਾਇਆ। ਉਥੇ ਸ਼ਾਲਵ, ਜਰਾਸੰਧ, ਦੰਤਵਕ੍ਰ, ਵਿਦੁਰਥ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਚੇਦੀ ਤੇ ਪੌਂਡ੍ਰ ਦੇ ਸਾਥੀ ਵੀ ਆ ਗਏ। ਇਹ ਸਭ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਤੇ ਰਾਮ ਦੇ ਵੈਰੀ ਸਨ ਅਤੇ ਚੇਦੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਲਈ ਰੁਕਮਣੀ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਨਿਸ਼ਚੈ ਕਰ ਲਿਆ ਕਿ ਜੇ ਯਾਦਵ ਆਏ ਤਾਂ ਜੰਗ ਕਰਾਂਗੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਫੌਜਾਂ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਸਮੇਤ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਹੀ ਲਕੜੀ ਸੀ—ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਨ ਦੀ।