ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਸ਼ਾਲਵ ਅਤੇ ਚੇਦੀ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਵਰਗੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਬਲ ਨਾਲ ਹਰਾਇਆ ਅਤੇ ਰੁਕਮਣੀ ਨੂੰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੈ ਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਗਰੁੜ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮਕ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਮੁੱਖ ਵਾਲੀ ਧੀ ਰੁਕਮਣੀ ਨਾਲ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਰੀਤਿ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਅਪਾਰ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਜਰਾਸੰਧ, ਸ਼ਾਲਵ ਆਦਿਕ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਧੂ ਬਣਾਇਆ।" ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾਵਾਂ, ਜੋ ਸ਼ਹਦ ਵਾਂਗ ਮਿੱਠੀਆਂ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵੀਆਂ ਤੇ ਤਾਜ਼ਾ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਕੋਈ ਵੀ ਰੱਜ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ—even ਜੇ ਉਹ ਪੂਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ। ਬਾਦਰਾਯਣ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ ਭੀਸ਼ਮਕ, ਜੋ ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਰਾਜੇ ਸਨ। ਉਸਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਇੱਕ ਬੇਹੱਦ ਸੁੰਦਰ ਧੀ ਸੀ। ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਰੁਕਮੀ ਸੀ, ਫਿਰ ਰੁਕਮਰਥ, ਰੁਕਮਬਾਹੁ, ਰੁਕਮੇਸ਼, ਤੇ ਰੁਕਮਮਾਲੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧੀ ਰੁਕਮਣੀ ਸੀ, ਜੋ ਗੁਣਵਾਨ ਤੇ ਚੰਗੀ ਸੀ।" ਰੁਕਮਣੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕੁੰਦ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ) ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਸ਼ੌਰਯ, ਗੁਣ ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣੀ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹੀ ਉਹਦੀ ਜੋੜੀ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਅਕਲ, ਚੰਗਾ ਸੁਭਾਅ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਗੁਣ ਵੇਖ ਕੇ ਮਨ ਵਿਚ ਨਿਸਚਾ ਕਰ ਲਿਆ ਕਿ ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਯੋਗ ਵਧੂ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਲੇ ਰੁਕਮਣੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ ਰੁਕਮੀ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਇਹ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਵਿਦਰਭ ਦੀ ਕਾਲੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈ। ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੁਆਰਕਾ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਦਰਬਾਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਲਿਜਾ ਕੇ ਸੁਪਰੀਮ ਪਰਸਨ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਾਇਆ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਆਪਣੀ ਸੀਟ ਛੱਡੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੈਠਾਇਆ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਭੋਜਨ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਧਰਮੀਆਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਨੇ ਆ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਛੁਹੇ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕੀ ਤੁਹਾਡਾ ਧਰਮ, ਜੋ ਵੱਡਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਠੀਕ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਕੀ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਸਦਾ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੈ?" ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਜੋ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਵੀ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੈ, ਉਹ ਕੁਝ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਸੁੱਖੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨਮਾਂਦਾ ਹਾਂ ਉਹਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਸੰਤੁਸ਼ਟ, ਨੇਕ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਦੋਸਤ, ਨਿਮਰ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹਨ।" ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕੀ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੈ? ਜਿਸ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪ੍ਰਜਾ ਖੁਸ਼ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕਈ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਆਏ ਹੋ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਜੇ ਕੁਝ ਗੁਪਤ ਹੈ—ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?" ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਇੰਨੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਣ ਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੁਣਾਇਆ ਜੋ ਰੁਕਮਣੀ ਨੇ ਭੇਜਿਆ ਸੀ। ਰੁਕਮਣੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੋਭਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਗੁਣ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਲਜਜਾ ਛੱਡ ਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੁਹਾਡਾ ਰੂਪ, ਜੋ ਵੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਲੈ ਗਿਆ ਹੈ।" "ਹੇ ਮੁਕੁੰਦ, ਕਿਹੜੀ ਵੀ ਚੰਗੀ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਸਮਝਦਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਹੀ ਜਾਣੇਗੀ—ਤੁਸੀਂ ਕੌਲ, ਚਰਿੱਤਰ, ਸੁੰਦਰਤਾ, ਗਿਆਨ, ਉਮਰ, ਧਨ ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਰਗੇ ਹੋ, ਤੇ ਸਭ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੀ ਪਤੀ ਮੰਨ ਲਿਆ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਧੂ ਵਜੋਂ ਮੰਨੋ। ਚੇਦੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਜਿਵੇਂ ਸਿਆਲ ਸ਼ੇਰ ਲਈ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਖਾ ਲਵੇ, ਐਸਾ ਨਾ ਹੋਵੇ।" "ਜੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਗਦਾ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ, ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ, ਦਾਨ, ਯੱਗ, ਵਰਤ, ਰੀਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਆ ਕੇ ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲੈਣ, ਨਾ ਕਿ ਦਮਘੋਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ।" "ਕੱਲ੍ਹ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਵਿਦਰਭ ਵਿਆਹ ਲਈ ਆਓ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨਾਲ ਛੁਪ ਕੇ ਆ ਕੇ, ਚੇਦੀ ਤੇ ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਓ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਰੀਤਿ ਅਨੁਸਾਰ ਜਿੱਤ ਲੈਣਾ, ਮੇਰਾ ਵਿਆਹ ਦਾ ਮੁੱਲ ਸ਼ੌਰਯ ਹੈ।" "ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ਕਿ ਮੈਂ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਹਾਂ, ਤੇ ਸਗੇ-ਸਬੰਧੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਰੱਖਵਾਲੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਸੁਣੋ: ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਘਰ ਦੀ ਕੁੜੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਦੇਵੀ ਗਿਰਿਜਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਬਾਹਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" "ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਧੂੜ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਇਛਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ ਆਪਣੇ ਅੰਧਕਾਰ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਕਮਲ-ਨੇਤਰ, ਜੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸਨਮਾਨ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕੀ, ਤਾਂ ਇਹ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦੇਵਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਤੱਕ ਵਰਤ ਕਰਕੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਜਾਵਾਂ।" ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਗੁਪਤ ਸੰਦੇਸ਼ ਮੈਂ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਵਲੋਂ ਲਿਆਇਆ ਹੈ। ਸੋਚੋ ਕਿ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ।" ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: ਜਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਵਿਦਰਭ ਦੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੁਣਿਆ, ਉਹ ਯਾਦਵ ਪੁੱਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਹੱਸਿਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਵੀ ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੁੱਤ ਸਕਦਾ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਉਸ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਰੁਕਮਣੀ ਦਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਦੀ ਵੈਰਤਾ ਕਰਕੇ ਰੁਕ ਗਿਆ।" "ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਵਾਂਗਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚੋਂ ਜੰਗ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਜੋ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਅਟੁੱਟ ਭਗਤੀ ਵਾਲੀ, ਦੋਸ਼ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਨ ਦੀ ਲੌ।" ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: ਜਦ ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦਾ ਸ਼ੁਭ ਮੌਕਾ ਆ ਗਿਆ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਥੀ ਦਰੂਕਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਰਥ ਤਿਆਰ ਕਰ।" ਦਰੂਕਾ ਨੇ ਚਾਰ ਘੋੜਿਆਂ—ਸ਼ੈਬਿਆ, ਸੁਗਰੀਵ, ਮੇਘਪੁਸ਼ਪ ਤੇ ਬਲਾਹਕ—ਵਾਲਾ ਰਥ ਲਿਆ ਕੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਇਆ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਰਾਹੀਂ, ਆਨਾਰਟ ਤੋਂ ਵਿਦਰਭ ਇੱਕ ਹੀ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਕੁੰਡਿਨਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਤੀ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਨਾਲ ਕਰਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਸ਼ਹਿਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ ਕਰਕੇ ਛਿੜਕਾਅ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਰਸਤੇ, ਗਲੀਆਂ, ਚੌਕ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਝੰਡਿਆਂ, ਬੈਨਰਾਂ ਤੇ ਤੋਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਗਏ। ਲੋਕ—ਮਰਦ ਤੇ ਔਰਤਾਂ—ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਮਾਲਾਵਾਂ, ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਮਹਿਕਦਾਰ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਨ। ਸ਼ਹਿਰ ਅਗਰੂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੂਰਵਜਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਇਆ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਵਾਏ। ਸੁੰਦਰ ਰੁਕਮਣੀ, ਤਾਜ਼ਾ ਨ੍ਹਾਈ ਹੋਈ, ਵਿਆਹ ਦੀ ਵਿਧੀ ਲਈ ਸੁੰਦਰ ਕੱਪੜੇ ਤੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਪਾ ਕੇ ਤਿਆਰ ਹੋਈ। ਚੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਸਮ, ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਵੇਦ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਵਿਧੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ; ਮੁੱਖ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਜੋ ਅਥਰਵ ਵੇਦ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਨੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਹਵਨ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਦਰਭ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਵਿੱਚ ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਚਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਪਰ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਹੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਲਗਨ ਸੀ।