ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ, ਇਹ ਮੰਨ ਲਿਆ ਕਿ ਬਲਰਾਮ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੜ ਕੇ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ, ਇਸ ਧਾਰਨਾ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਵਾਪਸ ਮਗਧ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਆਨਰਟ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਰੈਵਤ ਨੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਰੈਵਤੀ ਨੂੰ ਬਲਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਵਾਨ ਗੋਵਿੰਦ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮਕ ਦੀ ਧੀ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੀ ਦੀ ਮਾਂ, ਵੈਦਰਭੀ (ਰੁਕਮਣੀ) ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਲਿਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਸ਼ਾਲਵ ਅਤੇ ਚੇਦੀ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਬਲ ਨਾਲ ਹਰਾਇਆ ਅਤੇ ਰੁਕਮਣੀ ਨੂੰ ਉਠਾ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਗਰੁੜ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਲਿਆ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮਕ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਧੀ ਰੁਕਮਣੀ ਨੂੰ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਵਿਆਹਿਆ। ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ, ਜੋ ਅਪਾਰ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜਰਾਸੰਧ, ਸ਼ਾਲਵ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਕੁਆਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਹੁਟੀ ਬਣਾਉਣ ਲੈ ਆਏ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਮਧੁਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵੇਂ ਅਤੇ ਤਾਜ਼ਾ ਲੱਗਦੇ ਚਰਿਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਰੱਜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—even ਉਹ ਵੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ? ਸ਼੍ਰੀ ਬਾਦਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਰਾਜਾ ਭੀਸ਼ਮਕ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਇੱਕ ਬੇਹੱਦ ਸੋਹਣੀ ਧੀ ਸੀ। ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਰੁਕਮੀ ਸੀ, ਫਿਰ ਰੁਕਮਰਥ, ਰੁਕਮਬਾਹੁ, ਰੁਕਮਕੇਸ਼, ਤੇ ਰੁਕਮਮਾਲੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧਰਮਾਤਮਾ ਭੈਣ ਰੁਕਮਣੀ ਸੀ। ਰੁਕਮਣੀ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕੁੰਦ ਦੀ ਸੋਭਾ, ਸ਼ੌਰਯ, ਗੁਣ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਯੋਗ ਪਤੀ ਮੰਨ ਲਿਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨੇ ਵੀ ਉਸਦੀ ਅਕਲ, ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਅ, ਸੋਹਣੇਪਣ ਅਤੇ ਗੁਣ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਨਿਸਚੇ ਕੀਤਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਕੁਟੰਬੀ ਉਸਦਾ ਵਿਆਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਉਸਦਾ ਭਰਾ ਰੁਕਮੀ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੂੰ ਵੈਰੀ ਮੰਨਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਇਹ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ। ਇਹ ਗੱਲ ਪਤਾ ਲੱਗਣ 'ਤੇ, ਵਿਦਰਭ ਦੀ ਕਾਲੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸੂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਾਹੀਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਕੋਲ ਸੰਦੇਸ਼ ਭੇਜਿਆ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੁਆਰਕਾ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਦਰਬਾਨਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅੰਦਰ ਲੈ ਜਾ ਕੇ, ਸੁਵਰਨ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਵਿਖਾਇਆ। ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ, ਉਸਨੂੰ ਬੈਠਾਇਆ ਅਤੇ ਇਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਭੋਜਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਰਾਮ ਕੀਤਾ, ਤਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਜੋ ਧਰਮਾਤਮਾਵਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹਨ, ਨੇ ਆ ਕੇ ਉਸਦੇ ਚਰਨ ਛੂਹੇ ਅਤੇ ਸਨੇਹ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕੀ ਤੁਹਾਡਾ ਧਰਮ, ਜਿਸਨੂੰ ਵੱਡੇ ਲੋਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਠੀਕ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਕੀ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ?" ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਜੋ ਮਿਲੇ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਰੱਜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੀ, ਜੇ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਵੇ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੋ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕੁਝ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਨੀਂਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮੱਥੇ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ, ਧਰਮਿਕ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਿੱਤਰ, ਨਿਮਰ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅੱਗੇ ਨਿਵਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕੀ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਰਾਜਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਪ੍ਰਜਾ ਉਸਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠਾਂ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜੇ ਕੋਈ ਗੁਪਤ ਗੱਲ ਹੈ, ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?" ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਇਸ ਆਦਰ ਨਾਲ ਭਰੇ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਸਾਰਾ ਮਾਮਲਾ ਕਿਹਾ। ਰੁਕਮਣੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ, "ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੋਹਣੇ, ਤੇਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਦੁੱਖ ਹਟਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਲਜਾਈ ਬਿਨਾਂ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਸੋਭਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਹਿਰਦਾ ਖਿੱਚਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।" "ਹੇ ਮੁਕੁੰਦ, ਕਿਹੜੀ ਭਲੀ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਸਮਝਦਾਰ ਹੋਵੇ, ਤੈਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਨਾ ਚੁਣੇਗੀ? ਤੂੰ ਹਰ ਗੁਣ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਰਗਾ ਹੈਂ—ਵੰਸ਼, ਚਰਿੱਤਰ, ਸੋਹਣਾਪਣ, ਗਿਆਨ, ਉਮਰ, ਧਨ, ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ।" "ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣ ਲਿਆ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਚੇਦੀ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸਿੰਘ ਦੇ ਹੱਕ ਵਾਲੀ ਭੇਟ ਨੂੰ ਲੂੰਬੜ ਵਾਂਗ ਨਾ ਲੈ ਜਾਵੇ।" "ਜੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਨ—ਦਾਨ, ਯੱਗ, ਵਰਤ, ਰਿਵਾਜਾਂ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਰਾਹੀਂ—ਤਾਂ ਉਹ ਆਪ ਆ ਕੇ ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜਨ, ਨਾ ਕਿ ਦਮਘੋਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ।" "ਕੱਲ੍ਹ, ਹੇ ਅਜੈ, ਜਦ ਤੂੰ ਵਿਦਰਭ ਵਿਆਹ ਲਈ ਆਵੇਂ, ਲੁਕ ਕੇ ਤੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨਾਲ, ਚੇਦੀ ਤੇ ਮਗਧ ਦੇ ਦਲਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ, ਜਿਸਦਾ ਵਿਆਹ ਦਾ ਮੂਲ ਬਲ ਹੈ, ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਲੈ ਜਾ।" "ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਸੋਚ ਆਵੇ ਕਿ ਮੈਂ, ਜੋ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵੱਲੋਂ ਰੱਖਵਾਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਾਂਗੀ, ਤਾਂ ਸੁਣ: ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਇਕ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਘਰ ਦੀ ਕੁੜੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਬਾਹਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" "ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਲੋਕ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਉਮਾ ਪਤੀ ਸ਼ਿਵ ਵੀ, ਆਪਣਾ ਅੰਧਕਾਰ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਲੋਟਸ-ਆਖ ਵਾਲੇ, ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾ ਪਾਈ, ਤਾਂ ਇਹ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦੇਵਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਸੈਂਕੜੇ ਜਨਮ ਵਰਤਾਂ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਜਾਵਾਂ।" ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਗੁਪਤ ਸੰਦੇਸ਼ ਲਿਆਇਆ ਹਾਂ। ਸੋਚੋ ਕਿ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦ ਵਿਦਰਭ ਦੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੁਣਿਆ, ਯਾਦਵਨੰਦਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ, ਮੁਸਕਰਾਏ, ਤੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਵੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੁੱਤਦਾ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਉਸ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਰੁਕਮਣੀ ਦਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਉਸਦੇ ਭਰਾ ਦੀ ਵੈਰਤਾ ਕਰਕੇ ਰੁਕਿਆ ਸੀ।" "ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਿਸਚਲ ਭਗਤੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚੋਂ ਲੈ ਆਵਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਨ ਦੀ ਲੋਅ ਨਿਰਮਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।" ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ: ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਸਮਾਂ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰਥੀ ਦਾਰੁਕਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਚੁੱਕੀ ਚਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਰਥ ਤਿਆਰ ਕਰ।" ਦਾਰੁਕਾ ਨੇ ਸ਼ੈਬਿਆ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਮੇਘਪੁਸ਼ਪ ਅਤੇ ਬਲਾਹਕਾ ਨਾਂ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਰਥ ਜੋੜਿਆ ਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਸ਼ੌਰੀ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ) ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਇਆ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਆਨਰਟ ਤੋਂ ਵਿਦਰਭ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਕੁੰਡਿਨਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਰੁਕਮਣੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਨਾਲ ਕਰਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਰਸਤੇ, ਗਲੀਆਂ ਤੇ ਚੌਕਾਂ ਨੂੰ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਝੰਡਿਆਂ, ਬੈਨਰਾਂ ਤੇ ਤੋਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ। ਸ਼ਹਿਰ ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ, ਮਾਲਾਵਾਂ, ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ, ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਮਰਦਾਂ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਘਰ ਅਗਰੂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਮਹਕ ਰਹੇ ਸਨ।