ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਨਜ਼ਰ ਆਏ, ਯਾਦਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਆਪਣੀ ਸਮੁੰਦਰ-ਰੱਖਿਆ ਵਾਲੀ ਨਗਰੀ, ਦਵਾਰਕਾ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ। ਜਦ ਮਗਧੇਸ਼ ਨੇ ਝੂਠੇ ਧਾਰੇ ਨਾਲ ਮੰਨ ਲਿਆ ਕਿ ਬਲਰਾਮ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਜੀਉਂਦੇ ਸਾੜੇ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਵਾਪਸ ਮਗਧ ਨੂੰ ਪਰਤ ਗਿਆ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਆਨਰਟ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਰੈਵਤ ਨੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਰੈਵਤੀ ਦਾ ਵਿਵਾਹ ਬਲਦੇਵ ਨਾਲ ਕਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਸੀ। ਉਧਰ, ਭੀਸ਼ਮਕ ਦੀ ਧੀ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਮਾਂ, ਵੈਦਰਭੀ ਰੁਕਮਣੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਵਯੰਵਰ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਗੋਵਿੰਦ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਵਿਆਹ ਲਿਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ, ਸਾਲਵ ਅਤੇ ਚੇਦੀ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਬਲ ਨਾਲ ਹਰਾਇਆ ਅਤੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਗਰੁੜ ਵਾਂਗੂਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਰੁਕਮਣੀ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ। ਇਸ ਉੱਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਰੁਕਮਣੀ, ਭੀਸ਼ਮਕ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ ਧੀ, ਨਾਲ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤਾਪ ਅਪਾਰ ਹੈ, ਜਰਾਸੰਧ, ਸਾਲਵ ਆਦਿਕ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਇਸ ਕੁਆਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਧੂ ਬਣਾਇਆ।" ਫਿਰ ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾਵਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਅਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਮਧੁਰ ਸ਼ਹਦ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਲਿਨਤਾ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਸਦਾ ਨਵੀਆਂ ਤੇ ਤਾਜ਼ਾ, ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ।" ਬਾਦਰਾਯਣ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਭੀਸ਼ਮਕ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੁੰਦਰ ਧੀ ਸੀ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਰੁਕਮੀ, ਫਿਰ ਰੁਕਮਰਥ, ਰੁਕਮਬਾਹੁ, ਰੁਕਮਕੇਸ਼, ਅਤੇ ਰੁਕਮਮਾਲੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭੈਣ ਰੁਕਮਣੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗੁਣਵਾਨ ਸੀ।" ਜਦ ਰੁਕਮਣੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਕੋਲੋਂ ਮੁਕੁੰਦ ਦੇ ਰੂਪ, ਸ਼ੌਰਯ, ਗੁਣ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਦੀਆਂ ਵਡਿਆਈਆਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਸੋਚ ਲਿਆ ਕਿ ਇਹੀ ਉਸਦੇ ਲਈ ਯੋਗ ਵਰ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ, ਚਰਿਤਰ, ਸੋਹਣਾਪਣ ਤੇ ਗੁਣ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕੀਤਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਲੋਕ ਉਸਦਾ ਵਿਆਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਰੁਕਮੀ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਦਰਭ ਦੀ ਘੂਰੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਰੁਕਮਣੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਈ। ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਵਾਰਕਾ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਦਰਬਾਨਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਦਿੱਤਾ। ਉੱਥੇ, ਭਗਵਾਨ ਸੁਵਰਨ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਸਨ ਤੋਂ ਉਠ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੈਠਾਇਆ ਅਤੇ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਭੋਜਨ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਜੋ ਧਰਮਾਤਮਾਵਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਪੈਰ ਛੂਹ ਕੇ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕੀ ਤੁਹਾਡਾ ਵੱਡਿਆਂ ਵਲੋਂ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਧਰਮ ਸੁਖੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ?" ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਇੰਦ੍ਰ ਵੀ, ਜੇ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਵੇ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਮਨੁੱਖ, ਭਾਵੇਂ ਕੁਝ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਨਿਰਭੈ ਸੌਂਦਾ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੰਤੁਸ਼ਟ, ਗੁਣਵਾਨ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਿੱਤਰ, ਨਿਮਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤਮਨ ਹਨ।" "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਭ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਹੈ? ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਪ੍ਰਜਾ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਖੁਸ਼ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕਿੰਨੇ ਦੁਖ-ਕਲੇਸ਼ ਸਹਿ ਕੇ ਆਏ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੇਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜੇ ਕੁਝ ਗੁਪਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?" ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਸਵਾਲਾਂ ਉੱਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਰੁਕਮਣੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸੋਭਾ, ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਗੁਣ ਸੁਣੇ, ਜੋ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਲਾਜ ਪੱਖੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਤੁਹਾਡਾ ਰੂਪ ਦੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਹਿਰਦਾ ਮੋਹ ਲੈ ਗਿਆ।" "ਹੇ ਮੁਕੁੰਦ, ਕਿਹੜੀ ਭਲੀ ਘਰ ਦੀ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਚੁਣੇਗੀ? ਤੁਸੀਂ ਰੂਪ, ਕੁਲ, ਗਿਆਨ, ਉਮਰ, ਧਨ, ਤੇਜ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਬਰਾਬਰ ਹੋ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ।" "ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੀ ਆਪਣਾ ਵਰ ਚੁਣਿਆ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਚੇਦੀ ਰਾਜਾ, ਸਿੰਘ ਦੀ ਭੇਟ ਨੂੰ ਗਿੱਦੜ ਵਾਂਗ ਨਾ ਲੈ ਜਾਵੇ।" "ਜੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ, ਦਾਨ, ਯਗ, ਵਰਤ, ਰੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਖੁਦ ਆਉਂ ਕੇ ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜੋ, ਨਾ ਕਿ ਦਮਘੋਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ।" "ਕੱਲ੍ਹ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਵਿਦਰਭ ਵਿਆਹ ਲਈ ਆਓ, ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਸੈਨਾ ਦੇ ਨਾਇਕਾਂ ਨਾਲ, ਲੁਕ ਕੇ, ਚੇਦੀ ਅਤੇ ਮਗਧ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹਰ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਬਲ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਵੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰਾ ਵਰ-ਦੱਖਣਾ ਸ਼ੌਰਯ ਹੈ।" "ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹੋ ਕਿ ਮੈਂ ਘਰ ਦੀਆਂ ਹਦਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਾਂਗੀ, ਤਾਂ ਸੁਣੋ—ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਦਿਨ, ਘਰ ਦੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ, ਨਵੀਂ ਦੁਲਹਨ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨ-ਧੂਲ ਵਿਚ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਉਮਾ-ਪਤੀ ਆਪਣੇ ਅੰਧਕਾਰ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਹੇ ਕਮਲ-ਨੈਨਾ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਨਾ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਹ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦੇਵਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਸੌ ਜਨਮ ਵਰਤ ਕਰਕੇ ਕਟ ਜਾਂ।" ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਸਾਰੇ ਗੁਪਤ ਸੰਦੇਸ਼ ਮੈਂ ਯਾਦਵ ਕੁਲ ਦੀ ਧੀ ਵਲੋਂ ਲਿਆਇਆ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਸੋਚੋ ਅਤੇ ਜੋ ਯੋਗ ਸਮਝੋ, ਉਹ ਕਰੋ।" ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਜਦ ਵਿਦਰਭ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੁਣਿਆ, ਤਾਂ ਯਾਦਵ ਕੁਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ, ਮੁਸਕਰਾਏ ਅਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ—" "ਮੈਂ ਵੀ ਰੁਕਮਣੀ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਰਾਤੀਂ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦਾ ਵਿਆਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਭਰਾ ਦੇ ਵੈਰ ਕਾਰਨ ਰੁਕ ਗਿਆ।" "ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਹੈ, ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਤੋਂ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਲੈ ਆਵਾਂਗਾ—ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਦੀ ਜਵਾਲਾ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੈ, ਐਸੇ ਹੀ।" ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, "ਜਦ ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦਾ ਸ਼ੁਭ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰਥੀ ਦਾਰੁਕਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਚੜ੍ਹਾ ਲੈ ਰਥ।'" ਦਾਰੁਕਾ ਚਾਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਘੋੜਿਆਂ—ਸ਼ੈਬਿਆ, ਸੁਗਰੀਵ, ਮੇਘਪੁਸ਼ਪ ਅਤੇ ਬਲਾਹਕਾ—ਨਾਲ ਰਥ ਲਿਆਇਆ ਤੇ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾਲ ਬਿਠਾਇਆ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹੀ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਆਨਰਟ ਤੋਂ ਵਿਦਰਭ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਕੁੰਡਿਨਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਵੱਡਾ ਪਿਆਰ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਨਾਲ ਕਰਾਉਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਸਾਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋਤਾ ਤੇ ਛਿੜਕਿਆ ਗਿਆ, ਰਾਹਾਂ, ਗਲੀਆਂ ਅਤੇ ਚੌਕ ਚੰਗੀਆਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ, ਝਾਲਰਾਂ ਅਤੇ ਤੋਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਗਏ।