ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਜਦੋਂ ਬਲਰਾਮ ਜੀ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ) ਵੱਡੀ ਦੌੜ ਲਗਾ ਕੇ ਥੱਕ ਗਏ, ਉਹ ਇੱਕ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜ 'ਪਰਵਰਸ਼ਣ' ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸੈਣਿਕਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਲੱਭੇ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਇੱਥੇ ਕਿਤੇ ਲੁਕ ਗਏ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪਹਾੜ ਦੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਅੱਗ ਲਾ ਦਿੱਤੀ। ਜਦੋਂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਢਲਾਨ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਦੋਂ ਬਲਰਾਮ ਜੀ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜ (ਜੋ ਦਸ ਜੋਜਨ ਉੱਚਾ ਸੀ) ਤੋਂ ਛਲਾਂਗ ਮਾਰੀ ਅਤੇ ਥੱਲੇ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਆ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਾਦਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਬਲਰਾਮ ਜੀ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਮੁੜ ਆਪਣੀ ਸਮੁੰਦਰ-ਰੱਖਿਆ ਵਾਲੀ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਪਰਤ ਆਏ। ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਬਲਰਾਮ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੜ ਕੇ ਮਰ ਗਏ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਵਾਪਸ ਮਗਧ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਆਨਰਟ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਰੈਵਤ ਨੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਰੈਵਤੀ ਦਾ ਵਿਹਾ ਬਲਦੇਵ ਜੀ ਨਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਥੇ ਗੋਵਿੰਦ, ਭੀਸ਼ਮਕ ਦੀ ਧੀ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਮਾਤਾ ਵੈਦਰਭੀ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਲੈ ਆਏ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ ਨੇ ਸ਼ਾਲਵ ਅਤੇ ਚੇਦੀ ਦੇ ਸਾਥੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾਇਆ ਅਤੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਗਰੁੜ ਵਾਂਗ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਵੇਂ ਰੁਕਮਣੀ ਨੂੰ ਲੈ ਆਏ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮਕ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਧੀ ਰੁਕਮਣੀ ਨਾਲ ਰਾਕਸ਼ਸ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਅਣਗਿਣਤ ਤਜੋਮਈ ਹੈ, ਜਰਾਸੰਧ, ਸ਼ਾਲਵ ਆਦਿਕ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਇਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਧੂ ਬਣਾਕੇ ਲੈ ਆਏ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਕਦੇ ਵੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾਵਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਰੱਜ ਜਾਂਦਾ ਹੋਵੇ? ਇਹ ਕਥਾਵਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵੀਆਂ, ਸਦਾ ਤਾਜ਼ਾ ਹਨ—even ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਵੀ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੁਣ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਬਾਦਰਾਯਣ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਭੀਸ਼ਮਕ ਨਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬੇਹੱਦ ਸੁੰਦਰ ਧੀ ਸੀ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਰੁਕਮੀ ਸੀ, ਫਿਰ ਰੁਕਮਰਥ, ਰੁਕਮਬਾਹੁ, ਰੁਕਮੇਸ਼, ਅਤੇ ਰੁਕਮਮਾਲੀ; ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੇਕ ਸਵਭਾਵ ਵਾਲੀ ਭੈਣ ਸੀ—ਰੁਕਮਣੀ। ਜਦੋਂ ਰੁਕਮਣੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕੁੰਦ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ) ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ, ਗੁਣ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਵਰ ਚੁਣ ਲਿਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ, ਚੰਗਾ ਚਰਿਤਰ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਗੁਣ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚ ਲਿਆ ਕਿ ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਚਿਤ ਵਧੂ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਲੇ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਹਦੀ ਵਿਆਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਉਸਦਾ ਭਰਾ ਰੁਕਮੀ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਰਿਸ਼ਤਾ ਰੁਕਵਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ। ਇਹ ਗੱਲ ਪਤਾ ਲੱਗਣ 'ਤੇ ਵਿਦਰਭ ਦੀ ਕਾਲੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਰੁਕਮਣੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈ। ਫਿਰ, ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੁਰੰਤ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਵਾਰਕਾ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਦਰਬਾਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਲੈ ਜਾ ਕੇ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ) ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਾਇਆ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੋਂ ਉੱਠ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੈਠਾਇਆ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾਗਣ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਭੋਜਨ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਧਰਮਾਤਮਾਵਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਉਸਦੇ ਚਰਨ ਛੂਹ ਕੇ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ—ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਹਾਡਾ ਧਰਮ, ਜੋ ਵੱਡਿਆਂ ਵਲੋਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਠੀਕ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਤੇ ਕੀ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ? ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਕੁਝ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਇਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇ enven ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੀ ਜੇ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦਾ ਫਿਰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੈ, ਉਹ ਕੁਝ ਨਾ ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ ਨਿਡਰ ਸੌਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮੱਥੇ ਨੂੰ ਓਹਨਾਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ, ਨੇਕ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਿੱਤਰ, ਨਿਮਰ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅੱਗੇ ਨਿਵਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੈ? ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕਿੰਨੀ ਔਖੀਆਂ ਰਾਹਾਂ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਆਏ ਹੋ, ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜੇ ਕੋਈ ਗੁਪਤ ਗੱਲ ਹੋਵੇ—ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਜਦੋਂ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਇੰਨੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਰੁਕਮਣੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸੋਭਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਗੁਣ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਨਿਰਲੱਜ ਹੋ ਕੇ, ਮੇਰੀਆਂ ਕੰਨੀਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੁਹਾਡਾ ਰੂਪ, ਜੋ ਵੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸਭ ਇਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਖਿੱਚ ਲਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਮੁਕੁੰਦ, ਕਿਹੜੀ ਵੀ ਚੰਗੀ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਅਕਲ ਵਾਲੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਕੁਲ ਦੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੀ ਆਪਣਾ ਵਰ ਕਿਉਂ ਨਾ ਚੁਣੇ—ਤੁਸੀਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼, ਚਰਿਤਰ, ਸੁੰਦਰਤਾ, ਗਿਆਨ, ਉਮਰ, ਧਨ ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਆਪਣੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ, ਤੇ ਸਭ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੀ ਆਪਣਾ ਵਰ ਚੁਣ ਲਿਆ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਧੂ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਚੇਦੀ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੇਰ ਦੀ ਭੇਟ ਨੂੰ ਗੀਦੜ ਛੀਨ ਲਏ, ਉਹ ਨਾਇਕ ਦੀ ਭਾਗ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾ ਲਾਏ, ਹੇ ਕਮਲ-ਨੇਤਰ! ਜੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਸਭ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹਨ, ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ, ਦਾਨ, ਯਜ, ਵਰਤ, ਰੀਤੀਆਂ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪ ਆ ਕੇ ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜਣ, ਨਾ ਕਿ ਦਮਘੋਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ। ਕੱਲ੍ਹ, ਹੇ ਅਜੈ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਵਿਆਹ ਲਈ ਵਿਦਰਭ ਆਓ, ਤਾਂ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨਾਲ ਆਉ, ਤੇ ਚੇਦੀ ਤੇ ਮਗਧ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਜਿੱਤੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰਾ ਵਰਦਾਨ ਹੀ ਸ਼ੂਰਤਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ਕਿ ਮੈਂ, ਜੋ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਹਾਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਲੋਂ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੁਣੋ: ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਇਕ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ, ਘਰ ਦੀ ਕੁਲ-ਦੇਵੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਵੱਡੀ ਯਾਤਰਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੌਰਾਨ ਨਵੀਂ ਵਧੂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ ਤੇ ਗਿਰਿਜਾ ਮਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਧੂੜ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਉਮਾ ਪਤੀ (ਸ਼ਿਵ ਜੀ) ਆਪਣੇ ਅੰਧਕਾਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਹੇ ਕਮਲ-ਨੇਤਰ! ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡਾ ਸਨਮਾਨ ਨਾ ਮਿਲਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਹ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦੇਵਾਂਗੀ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਜਨਮਾਂ ਤੱਕ ਵਰਤਾਂ ਕਰ-ਕਰ ਕੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੀ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਯਾਦਵਾਂ ਦੀ ਧੀ (ਰੁਕਮਣੀ) ਦੀ ਗੁਪਤ ਗੱਲ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਲਿਆਇਆ ਹਾਂ। ਸੋਚੋ ਕਿ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਜੋ ਉਚਿਤ ਹੋਵੇ, ਕਰੋ। ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਵਿਦਰਭ ਦੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਸੁਣਿਆ, ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ) ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ, ਹੱਸੇ ਅਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ: ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਵੀ ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਉਸ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੈ। ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਰੁਕਮਣੀ ਦਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਉਸਦੇ ਭਰਾ ਦੀ ਵੈਰਤਾ ਕਰਕੇ ਰੁਕਵਾਇਆ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚੋਂ, ਜੰਗ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਸਥਾ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਨਿਰਲੇਪ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਨ ਦੀ ਲੌ। ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦੋਂ ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦਾ ਸ਼ੁਭ ਸਮਾਂ ਜਾਣ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰਥੀ ਦਰੂਕਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਦਰੂਕਾ, ਜਲਦੀ ਰਥ ਜੋਤੋ।" ਦਰੂਕਾ ਨੇ ਚਾਰ ਘੋੜਿਆਂ—ਸ਼ੈਬਿਆ, ਸੁਗਰੀਵ, ਮੇਘਪੁਸ਼ਪ ਅਤੇ ਬਲਾਹਕਾ—ਨਾਲ ਰਥ ਲਿਆ ਕੇ, ਜੋੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।