ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਹ ਕਥਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇਕ ਮਹਾਨ ਆਸਥਾਵਾਨ, ਦੁਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੀਆਂ ਦੁਖ-ਸੁਖ ਦੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਬਦਰੀ-ਆਸ਼ਰਮ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਥਾਂ ਨਰ ਅਤੇ ਨਾਰਾਏਣ ਦੀ ਵਾਸ਼ੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਹਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਤਪਸਿਆ ਰਾਹੀਂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਯਵਨ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਰਬਰ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੁਆਰਕਾ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਦੌਲਤ ਗਾਊਆਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਲਿਆਂਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਚਯੁਤ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ 'ਤੇ, ਜਰਾਸੰਧ, ਜੋ ਕਿ ਬੀਹ-ਤੀਨ ਸੈਨਿਕ ਦਲਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੋ ਮਾਧਵ ਮਨੁੱਖੀ ਤਰੀਕੇ ਅਪਣਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਜਲਦੀ ਹੀ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਬੇਹਿਸਾਬ ਦੌਲਤ ਛੱਡ ਕੇ, ਡਰ ਰਹੇ ਹੋਣ ਦਾ ਦਿਖਾਵਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪਰ ਡਰ ਰਹੇ ਨਹੀਂ, ਕਈ ਯੋਜਨਾਂ ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਕੰਵਲੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਪੈਦਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਗਧ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੱਜਦੇ ਦੇਖ ਕੇ ਹੱਸਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਰਥ-ਸੈਨਾ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਸਲ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ। ਦੋ ਮਾਧਵ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਦੌੜ ਕੇ ਥਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਉੱਚਾ ਪਹਾੜ, ਪ੍ਰਵਰਸ਼ਣ, ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਨਾ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਹਾੜ 'ਚ ਲੁਕ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਹਾੜ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਅੱਗ ਲਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਦੋਵੇਂ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਜਲਦੀ ਸਲੋਪ ਤੋਂ ਦੱਸ ਯੋਜਨ ਉੱਚਾਈ ਤੋਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫੁਰਤੀ ਨਾਲ ਉਤਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੁਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਕੇ, ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਵਾਪਸ ਆਪਣੀ ਸਮੁੰਦਰ-ਰਖਿਆ ਵਾਲੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਗਲਤਫ਼ਹਮੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਬਲਰਾਮ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਅੱਗ 'ਚ ਸੜ ਗਏ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਮਗਧ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਨਰਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਰੈਵਤ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ 'ਤੇ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਰੈਵਤੀ ਨੂੰ ਬਲਦੇਵ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਚਾਰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਗੋਵਿੰਦਾ, ਪ੍ਰਭੂ, ਵੀ ਵੈਦਰਭੀ, ਭੀਸ਼ਮਕ ਦੀ ਧੀ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸਵਯੰਵਰ 'ਚ ਵਿਆਹ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਸ਼ਾਲਵ ਅਤੇ ਚੇਦੀ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਪਰਾਜਿਤ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਰੁਕਮਣੀ ਨੂੰ ਗਰੁੜ ਵਾਂਗ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਲੈਣ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰਾਜਾ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ: ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮਕ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਧੀ ਰੁਕਮਣੀ ਨੂੰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਰੀਤ ਨਾਲ ਵਿਆਹਿਆ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾ ਅਤੁਲ ਹੈ, ਜਰਾਸੰਧ, ਸ਼ਾਲਵ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਿਆਹ-ਸੰਘਣੀ ਬਣਾਇਆ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਕਥਾ ਮਧੁਰ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵੀਂ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਵੀ ਨਵੀਂ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੁਣਦੇ ਹਨ। ਬਾਦਰਾਯਣ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਭੀਸ਼ਮਕ ਸੀ; ਉਸ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਸਾਧਾਰਣ ਸੁੰਦਰ ਧੀ ਸੀ। ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਰੁਕਮੀ, ਫਿਰ ਰੁਕਮਰਥ, ਰੁਕਮਬਾਹੁ, ਰੁਕਮੇਸ਼, ਅਤੇ ਰੁਕਮਮਾਲੀ; ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੁਣਵਾਨ ਭੈਣ ਰੁਕਮਣੀ ਸੀ। ਰੁਕਮਣੀ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ, ਮੁਕੁੰਦ ਦੀ ਸੋਭਾ, ਸ਼ਕਤੀ, ਗੁਣ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਦੀਆਂ ਵਡੀਆਂ-ਵਡੀਆਂ ਸੂਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਯੋਗ ਪਤੀ ਮੰਨ ਲਿਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਬੁਧੀ, ਗੁਣ, ਸੋਭਾ ਅਤੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੇਖ ਕੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਲੋਕ, ਰੁਕਮਣੀ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ ਰੁਕਮੀ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਵਿਦਰਭ ਦੀ ਕਾਲੀ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੁਆਰਕਾ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਦਰਵਾਜੇਦਾਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਨੇ ਸੁਪ੍ਰੀਮ ਪਰਸਨ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਦੇਖਿਆ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਆਪਣੇ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਉੱਠੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੈਠਾ ਕੇ, ਇਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੀ ਮਰਿਆਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਅਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰ ਲਿਆ, ਤਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਧਰਮ ਦੇ ਆਸਰਾ, ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਛੁਹ ਕੇ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕੀ ਤੁਹਾਡਾ ਧਰਮ, ਜੋ ਵੱਡਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤੇ ਕੀ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ? ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਕੁਝ ਮਿਲੇ ਉਸ 'ਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਡਿਊਟੀ 'ਤੇ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇਕਰ ਇੰਦਰ ਵੀ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਦੁਨੀਆਂ-ਦੁਨੀਆਂ ਫਿਰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੈ, ਉਹ ਕੁਝ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਸਾਰੇ ਦੁਖ ਤੋਂ ਸੁਤੰਤਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਓਹਨਾਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ, ਗੁਣਵਾਨ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਵਧੀਆ ਦੋਸਤ, ਨਿਮਰ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਨਮਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕੀ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੈ? ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹੋ, ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜੇ ਕੁਝ ਗੁਪਤ ਹੋ—ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੂਰੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਖੇਲਾਂ ਲਈ ਧਾਰਣ ਕੀਤੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ। ਰੁਕਮਣੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸੋਭਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਗੁਣ, ਜੋ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਦੁਖ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸੁਣ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਮਨ, ਲਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਕੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਅਵਿਨਾਸੀ, ਕੰਨਾਂ ਰਾਹੀਂ। ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਰੂਪ ਦੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਦੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਹਿਰਦਾ ਬੰਨ੍ਹ ਗਿਆ। ਹੇ ਮੁਕੁੰਦ, ਕਿਹੜੀ ਚੰਗੀ ਘਰ ਦੀ, ਗੁਣਵਾਨ ਕੁੜੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਨਾ ਚੁਣੇ—ਤੁਸੀਂ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਜਾਤ, ਚਰਿੱਤਰ, ਸੋਭਾ, ਗਿਆਨ, ਉਮਰ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹੀ ਬਰਾਬਰ ਹੋ, ਤੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਿੰਘ? ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੀ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਚੁਣਿਆ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਹਾਂ। ਚੇਦੀ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸਿੰਘ ਲਈ ਰੱਖੀ ਭੇਟ ਨੂੰ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸਿਆਲ ਵਾਂਗ, ਮਹਾਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਨਾ ਛੂਹੇ, ਹੇ ਕੰਵਲੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ। ਜੇਕਰ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਗਦਾ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ, ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ—ਦਾਨ, ਯਜ, ਵਰਤ, ਕਰਮ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ—ਨਾਲ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਆ ਕੇ ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜੇ, ਨਾ ਕਿ ਦਮਘੋਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ। ਕੱਲ੍ਹ, ਹੇ ਅਜੈ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਵਿਦਰਭ 'ਚ ਵਿਆਹ ਲਈ ਆਓ, ਲੁਕ ਕੇ ਤੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਚੇਦੀ ਤੇ ਮਗਧ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਜਿੱਤੋ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਵਿਆਹ-ਮੁੱਲ ਸ਼ੌਰ ਹੈ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਜਿੱਤੋ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ਕਿ ਮੈਂ, ਜੋ ਅੰਦਰੂਨੀ ਕਮਰਿਆਂ 'ਚ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਵਿਆਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤਰੀਕਾ ਦੱਸਾਂ: ਪਿਛਲੇ ਦਿਨ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਯਾਤਰਾ 'ਤੇ, ਨਵੀਂ ਵਧੂ ਬਾਹਰ ਜਾ ਕੇ ਗਿਰਿਜਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਵਲੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਉਮਾ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣਾ ਅੰਧਕਾਰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਕੰਵਲੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾ ਪਾਵਾਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਜੀਵਨ, ਜੋ ਵਰਤਾਂ ਨਾਲ ਕਮਜੋਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਛੱਡ ਕੇ, ਸੈਂਕੜੇ ਜਨਮਾਂ 'ਚ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰੁਕਮਣੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਅਤੇ ਭਾਵ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮ-ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਫੈਸਲਾ ਲਿਆ।